«Մանկութիւն չունեցող մարդիկ»ը ինքնակենսագրական վէպ մըն է եւ Ծառուկեանի ամէնէն յայտնի գործը: Գիրքը կը բաղկանայ իրարու թեթեւօրէն կապուած պատմուածքներէ, ուր հեղինակը կը պատմէ իր որբանոցային կեանքը: Ծառուկեան հարազատօրէն ընթերցողին կը ներկայացնէ որբի մը դժուարութիւններն ու զուարճութիւնները, մտահոգութիւններն ու նեղութիւնները, ինչպէս նաեւ ուրախ եւ տխուր դէպքները:
Antranig Dzarugian was an influential diasporan Armenian writer, poet, educator and journalist in the 20th century. Antranig Dzarugian was born in Gürün, Sivas Vilayet, Ottoman Empire in 1913. He was related to Chello Toros, one of the fighters of the Armenian irregular units against the Ottoman Empire.
« Մանկութիւն Չունեցող Մարդիկ»՝Անդրանիկ Ծառուկեան: Իսկապէս շատ աղուոր եւ սրտայոյզ գիրք է,մանաւանդ ԿԱՂԱՆԴ-ի պատմուածքը նշանաւոր գրագէտ ԵՐՈՒԱՆԴ ՕՏԵԱՆ-ը չէ կրցած խօսիլ որբերուն եւ լացած է բեմին վրայ: Եւ ՀԻՒԱՆԴԱՆՈՑ-ի պատմուածքին Մանուկին մահը, քանի որ իրական հիւանդ էր բայց անմեղ նահատակ եղաւ մայրիկին անհոգութեան կամ չհաւատալուն խեղճին փորի ցաւին:
Incredible stories with absolutely no pretension which just happen to take place in an Armenian orphanage after the Genocide. The author never feels sorry for himself, the stories are straight forward and very relatable despite their sorrowfully specific setting.
Honestly one of the best books I ever read , all the chapters are so heartbreaking and beautiful. ❤️ Ամենա լաւ գիրքերից մէկն որ կարդացել եմ շատ տխուր եւ սիրուն պատմութիւն 💞