Ο Άγγελος Ρασμάνης είναι ο πιο διάσημος σχεδιαστής μόδας τα τελευταία τριάντα χρόνια. Η Ζανίν είναι ένα φτωχοκόριτσο που κερδίζοντας τον πρώτο τίτλο ομορφιάς βρίσκεται στο επίκεντρο μιας αναπάντεχης δόξας, που τη συνεπαίρνει και την κάνει τηλεοπτικό αστέρι πρώτου μεγέθους. Ο Αργύρης, εραστής του σχεδιαστή, από το φτωχικό του στο Πέραμα γνωρίζει τα πλούτη χάρη στη γνωριμία αυτή. Στα παρασκήνια του κόσμου της μόδας και της τηλεόρασης ένας έρωτας ανθίζει, μια μάνα κρύβεται γιατί κάποιος ντρέπεται για την ύπαρξη της, μια προδοσία, ένας κατήφορος, ένα βαλς από πορσελάνινα άστρα.
Note: Prior to 2009 she used the pen name Chrysa Dimoulidou (Χρύσα Δημουλίδου)
Chrysiida Dimoulidou (Χρυσηίδα Δημουλίδου) was born and raised in Serres. Since 1976 she has worked as an airhostess for Olympic Airways. She speaks English, French and Italian. She also writes lyrics, scripts and creates nude collages. Also available from Editions Livani are her previous novels: Scents of thorny roses, When Snow Danced with Fire, Desire on Angels’ wings, The Waltz of the Porcelain Stars, and Men? Thank You, I’ll Pass.
Έχοντας ήδη διαβάσει το "Όταν το χιόνι χόρεψε με τη φωτιά" προ μηνών ήμουν σίγουρη πως δεν θα απογοητευόμουνα για μια ακόμα φορά από τη Χρύσα Δημουλίδου. Η γραφή της, απλή, κατανοητή, άμεση, ικανή να σε αγγίξει αμέσως στα πιο ευαίσθητα σημεία σου. Ένα βιβλίο που ασχολείται με τους ανομολόγητους έρωτες, τα πάθη, την προδοσία, τη φιλία, τα μυστικά και την ψεύτικη ομορφιά ενός κόσμου ο οποίος κρύβεται πίσω απ' τα φλας και τους τηλεοπτικούς φακούς. Ενός κόσμου, όπου ήθος, αξιοπρέπεια, τιμή κι αισθήματα θυσιάζονται στο βωμό της δόξας, του χρήματος και πάνω απ' όλα της ματαιοδοξίας.
Μαζί με τους ήρωες θα βιώσετε πόσο καταστροφικά είναι όχι μόνο τα θέλω, αλλά και τα πρέπει και τα μη, που επιβάλλουν οι άνθρωποι κι η κοινωνία στις ζωές μας. Άτομα τα οποία ίσως δεν καταφέρει ποτέ κανένας μας να τα φτάσει σε βρωμιά. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού, βλέπουμε μια άλλη όψη του φανταχτερού νομίσματος ενός τμήματος της κοινωνίας που μοιάζει καλύτερο από το υπόλοιπο ενώ σαφέστατα, κάτι τέτοιο όχι απλά δεν ισχύει αλλά, δεν θα είχε καν ποτέ τα προσόντα για να ισχύσει. Οι ήρωες αρχικά είναι κυριευμένοι από τα προσωπικά πάθη και θέλω τους. Μοιάζουν αχόρταγοι και αδίστακτοι, μη ικανοί να ικανοποιήσουν τα γούστα ακόμα και όταν όλα τους έχουν προσφερθεί απλόχερα. Δεν τους ενδιαφέρει ο τρόπος αλλά, το να αποκτήσουν όλα όσα επιθυμούν έστω κι αν στην πραγματικότητα δεν τα χρειάζονται. Εκεί ακριβώς είναι που τα φανταχτερά φώτα γύρω τους αρχίζουν να θαμπώνουν, να χάνουν την λάμψη τους και όλη αυτή η ματαιοδοξία να φαντάζει όλο και πιο φτηνή, όλο και πιο άχρηστη, όλο και πιο θλιβερή.
Διαβάζοντάς το, θα συνειδητοποιήσετε ότι όχι μόνο όλα αυτά ισχύουν και συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας, αλλά ότι τα έχετε βιώσει -με λίγο ίσως διαφορετικό τρόπο-, ότι βρεθεί ανάμεσα σε πορσελάνινα άστρα έτοιμα να σπάσουνε και να γίνουνε κομμάτια. Ένα βιβλίο για όλες τις αισθήσεις που θα το συνέστηνα άφοβα. Ένα βιβλίο του οποίου η γραφή είναι απλή, κατανοητή και όμορφη, τόσο ώστε να μπορεί να γίνει αντιληπτή η πρόθεσή του και να ψυχαγωγήσει.
Η Κυρία Δημουλίδου είναι μια από τις αγαπημένες μου συγγραφείς καθώς έχω αρκετά από τα βιβλία της. Και θα συνεχίσω μέχρι να τα αποκτήσω όλα. Ξέρω ότι υπάρχουν πολλά που γράφονται για τον τρόπο τον όποιο γράφει και δεν συμφωνώ. Είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύει ότι από όλα τα βιβλία μπορείς να πάρεις κάτι και η συγκεκριμένη περνάει πολλά μηνύματα σε κάθε ένα από αυτά και καταπιάνεται με πολύ σοβαρά θέματα που θα έπρεπε πολλοί συγγραφείς να ασχολούνται κατά την γνώμη μου. Στο συγκεκριμένο μας δείχνει την πραγματικότητα που υπάρχει στον χώρο της μόδας και γενικά στον χώρο του θεάματος, Η αλήθεια είναι από την αρχή η Ζανιν δεν ήταν από τις αγαπημένες μου ηρωίδες καθώς είχε μεγάλη έπαρση και αλαζονεία. Όμως όταν βλέπουμε την αλλαγή της αρχίζω να την αγαπώ πολύ. Είναι καλογραμμένο με ενδιαφέρον πλοκή και ένα όμορφο τέλος που δένει. Το μόνο "μείον" αν θα μπορούσα να προσάγω θα ήταν, ότι ήταν πολύ μικρο ( καθώς μας έχει συνηθίσει σε μεγάλα βιβλία). Απλά θα ήθελα να δω περισσότερη ιστορία μετά από την αλλαγή στην συμπεριφορά και της σκεπτικής της. Όμως σίγουρα θα είχε κάποιο λόγο για τον οποίο το τελείωσε έτσι.
Η πρώτη μου επαφή με τη συγκεκριμένη συγγραφέα και ίσως και η τελευταία. Το βιβλίο αυτό το είχα διαβάσει πριν αρκετά χρόνια, που ακόμα δεν είχα προλάβει να διαβάσω διάφορα αριστουργήματα της ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά παρόλα αυτά μού φάνηκε κακό. Μού θύμισε καθημερινή σειρά από αυτές που προβάλλονται κατά καιρούς στην τηλεόραση, σε γραπτή μορφή όμως. Ακόμα και ο τίτλος θεωρώ πως είναι κακόγουστος. Περί ορέξεως όμως... Έχω ακούσει, ωστόσο, πως άλλα βιβλία της είναι πιο καλογραμμένα και ενδιαφέροντα αλλά - δυστυχώς - μού είναι τρομερά αντιπαθής και ως άνθρωπος, οπότε δεν θα το τολμήσω ξανά (λογικά μιλώντας πάντα!).
Σαν ενα παλιο καλο κρασι! Αυτη την γευση μου αφησε αυτο το βιβλιο... Ειναι ολοφανερο οτι η συγγραφη ηταν ενα στοιχειο της κυριας Δημουλιδου το οποιο εφερε απο παλια. Ενα σχετικα συντομο βιβλιο ομως ομορφα καλογραμμενο και με μια ιστορια η οποια σε μαγνητιζει απο τις πρωτες σελιδες! Αν και ειναι απο τα παλια βιβλια της κυριας Δημουλιδου αξιζει να διαβαστει απο τους νεους της αναγνωστες αλλα και και να ξαναφρεσκαρει την μνημη αυτων που το εχουν ηδη διαβασει. Σαν ενα φινο κρασι που δεν χορταινεις να γευεσαι!
Ένα βιβλίο ευκολοδιαβαστο, που όμως η πρωταγωνίστρια απέχει παρασάγγας από μια καθημερινή γυναίκα με αποτέλεσμα να μην νιώθεις ότι υπάρχει κάποιο σημείο επαφής. Δευτερευόντως, η αρχή του μού έμοιαζε πάρα πολύ με το βιβλίο του σακελλαροπουλο Η Νύχτα της Λωρας, αφού κ κει είχαμε να κάνουμε κ πάλι με ένα πανέμορφο συν φιλόδοξο κορίτσι, το οποίο έζησε μέσα στη φτώχεια κ τη στέρηση, αλλά τα καλλιστεία ήρθαν να του αλλάξουν συθέμελα τη ζωή. Κ οι δυο βιώνουν το παραμύθι της Σταχτοπουτας στο έπακρο.
Αντιλαμβάνομαι την ανυπέρβλητη ομορφιά της πρωταγωνίστριας, αλλά σε τι εξυπηρετεί η διαρκής επανάληψη για τον καβαλο του άντρα ή τη στύση του ή το στενεμα στο παντελόνι του; Στην αρχή το προσπερνάς, μετά γελάς κ στο τέλος είναι ενοχλητικό. Οι χαρακτήρες μονοδιαστατοι, αν κ είμαι σίγουρη ότι το βιβλίο αποτελείται από πολλά αληθινά περιστατικά λίγο αλλαγμενα, για να μην αποκαλύπτεται η ταυτότητα των προσώπων.