Het verdronken land: terug naar Japan

by Detlev van Heest

Dagboek over verschillende recente bezoeken aan Japan.

Genres: Japan

223 pages, Paperback

First published November 1, 2011

About the author

Detlev van Heest is een Nederlands schrijver. Hij studeerde geschiedenis en werkte aanvankelijk als correspondent in Japan voor dagblad Trouw. Tegenwoordig werkt hij als parkeerwachter in Hilversum. In 2010 verschenen zijn eerste twee romans, die gebaseerd zijn op dagboekaantekeningen die hij maakte ten tijde van zijn verblijf in respectievelijk Japan en Nieuw-Zeeland.

Reviews

[Jeroen Schwartz · Rating 4 out of 5]

Sommige boeken dienen zich op tijd aan. Bij toeval. Door het noodlot. Via een gouden tip. De eerste kennismaking met Detlev van Heest - shame on me - moet wel een springplank naar meer zijn. Van Heest schrijft ongewoon gewoon of gewoon ongewoon: hij weet ongemakkelijkheden (waar het boek van uitpuilt, menselijke zwaktes - zoals twijfel en de 'vereniging des vlezes' - en misverstanden, openhartigheden en aannames) volstrekt origineel en persoonlijk te verwoorden. Het liefdesverdriet, het verlangen, de weemoed, de misantropie maar ook de eerbied voor wat ons van nature omringt - het staat er, niet pathetisch maar liefdevol en herkenbaar, ernstig en luchtig tegelijk. Van Heest strooit met archaïsche woorden ('vermaagschapt') die soms alleen in zijn brein blijken bestaan ('uitgefieteld'). Nimmer ben ik in Japan geweest maar dit boek roept een groot verlangen naar het land en de cultuur op. De Japanse vrienden blijken als verwacht beleefd en in eerste instantie gereserveerd maar de gast weet met zijn voorkomen, gemoed en interesse in de bewoners een verbondenheid te realiseren die de ziel van romanfiguren blootlegt. De vijfde ster reserveer ik voor de boeken die aan Het verdronken land voorafgingen.

[Frederike · Rating 3 out of 5]

Het tempo in het tweede en derde deel van het drieluik over Japan lag gelukkig hoger dan in het eerste, ook was het interessanter, en zeker dat hij zelf aangaf dat hij zijn lezers graag de indruk geeft dat alles wat hij schrijft precies zo gebeurd is, dmv herhalingen en door de ik-persoon zijn eigen naam te geven, wat de lezer verwart en de jury die de literaire prijs voor fictie moest uitreiken ook "Alsof je geen boek bij elkaar kunt liegen als er een naamgenoot van de schrijver in rondloopt." (blz. 92)

[Arthur van den Muijzenberg · Rating 5 out of 5]

Is er iemand die dit boek toevallig verkoopt?

[Maria · Rating 3 out of 5]

Misschien is het boek leuker wanneer je eerder ‘De verzopen katten en de Hollander’ gelezen hebt (over de tijd dat hij met zijn vrouw in Japan woonde).
De auteur bezoekt in dit boek namelijk oude vrienden en buren die in dat boek beschreven zijn. Wat ik zelf vreselijk irritant vond is dat de meeste Japanse namen omgevormd zijn. Zo zijn er mensen met de namen Vierkanten, Smalput, Zevenzeeën en Dorpsbroek. En ze wonen in plaatsen als Nieuwloofwijk, Stormberg of Herfstveld.
De hoofdpersoon, Detlev zelf dus, voelt zich enorm thuis in Japan, zou er wel weer willen wonen. Het is een wat eigenaardige man, met vreemde gewoontes en een aparte gedachtegang en hij voert absurde gesprekken met de mensen die hij bezoekt
Wat opvalt is dat de Japanners zo laconiek doen over de gevolgen van de ramp met de kerncentrale in Fukushima. Ook Detlev maakt zich niet al te druk en eet gewoon perziken die maandenlang op 25 kilometer van de centrale aan een boom hebben gehangen.(!)

Het boek doet met name in de dialogen wat denken aan Voskuil. Het gaat soms nergens over maar gaat toch maar door en door. Alleen zie ik bij van Heest wat minder de humor ervan in. Ook qua curiositeit van de auteur kun je wel verwantschap ontdekken.