What do you think?
Rate this book
ร้ายเท่ารัก
ร้ายเท่ารัก
ช่วงนี้ชีวิตของภีมพล หนุ่มโสดเนื้อหอมเจ้าเสน่ห์กำลังพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกอย่างหนัก เพราะไหนจะฟาร์มโคนมที่เขาบริหารอยู่กำลังมีปัญหา ไหนจะโดนผู้เป็นพ่อประกาศก้องว่าต้องตามหาหลานที่ลูกชายตัวดีไปไข่ทิ้งไว้เมื่อสิบเจ็ดปีก่อนมาเป็นกำลังช่วยฟื้นฟูธุรกิจครอบครัวให้ได้
จนกระทั่งได้เจอกับหนุ่มน้อยที่หน้าตาถอดแบบเขาออกมาอย่างกับพิมพ์เดียวกัน ภีมพลจึงไม่รอช้า รีบยกโขยงญาติโกโหติกากว่ายี่สิบชีวิตเข้าแสดงตัวว่าตนเองเป็นพ่อในทันที
แต่ไม่ว่าภีมพลจะพยายามมัดใจลูกชายวัยรุ่นเพื่อทดแทนความผิดของตนอย่างไร กลับกลายเป็นว่าอีกฝ่ายจะยิ่งถอยห่างจากเขามากขึ้นเท่านั้นเพราะยังกังขากับเรื่องราวในอดีต ซ้ำความสัมพันธ์ที่หวังจะให้พัฒนาขึ้นกลับต้องหยุดชะงักเมื่อได้รู้ว่าผู้หญิงที่ลูกชายหลงรักดันเป็นคนเดียวกันกับหญิงสาวที่เขาหมายปอง
เขาบอกว่าคนเป็นพ่อย่อมต้องเสียสละเพื่อลูก โธ่ ๆ ๆ… แต่นี่หัวใจทั้งดวง ขืนควักยื่นให้ไปเขาก็ซี้แหงแก๋ก่อนได้ทำหน้าที่พ่อน่ะสิ
จนกระทั่งได้เจอกับหนุ่มน้อยที่หน้าตาถอดแบบเขาออกมาอย่างกับพิมพ์เดียวกัน ภีมพลจึงไม่รอช้า รีบยกโขยงญาติโกโหติกากว่ายี่สิบชีวิตเข้าแสดงตัวว่าตนเองเป็นพ่อในทันที
แต่ไม่ว่าภีมพลจะพยายามมัดใจลูกชายวัยรุ่นเพื่อทดแทนความผิดของตนอย่างไร กลับกลายเป็นว่าอีกฝ่ายจะยิ่งถอยห่างจากเขามากขึ้นเท่านั้นเพราะยังกังขากับเรื่องราวในอดีต ซ้ำความสัมพันธ์ที่หวังจะให้พัฒนาขึ้นกลับต้องหยุดชะงักเมื่อได้รู้ว่าผู้หญิงที่ลูกชายหลงรักดันเป็นคนเดียวกันกับหญิงสาวที่เขาหมายปอง
เขาบอกว่าคนเป็นพ่อย่อมต้องเสียสละเพื่อลูก โธ่ ๆ ๆ… แต่นี่หัวใจทั้งดวง ขืนควักยื่นให้ไปเขาก็ซี้แหงแก๋ก่อนได้ทำหน้าที่พ่อน่ะสิ
352 pages, Paperback
First published May 1, 2009
26 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
October 26, 2014
จริงๆเล่มนี้ก็สนุกแหละ เนื้อเรื่องเน้นไปทางคอมเมดี้เบาๆ ความรักก็เบาๆไปด้วย ส่วนใหญ่เป็นเรื่องความสัมพันธ์ของครอบครัว ซึ่งน่ารักดี ดูเป็นครอบครัวที่ครึกครื้น บางส่วนของเนื้อเรื่องที่เราเห็นว่ามันยังโหว่งๆไป เหมือนหาเหตุผลมารองรับเหตุการณ์ไม่ได้
October 21, 2014
อยากบอกว่าขำมาก รู้สึกดาวน์ๆแต่พออ่านแล้วกลับมาอารมณ์ดีสุดๆ นอนขำจนเหนื่อย
คือบ้าน"โคพิท้กษ์" เป็นบ้านป่วนก๊วนฮามาก แต่ละคนคาแรคเตอร์มันส์กันไปคนละแบบ
แถมสมาชิกใหม่ของบ้านอย่าง "อนาวิล" ก็เป็นเด็กแซ่บซ่าป่วนได้ถึงชนิดหยดสุดท้ายของขวดโซดาเลยทีเดียว
ตอนอ่านไปก็อยากเบิ๊ดกะโหลกตาวินไปมาก แบบทำไมเป็นเด็กแบบนี้ แต่พอมานั่งนึกๆว่าเด็กที่ขาดพ่อ โตมากับคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวในสภาพวันนี้ได้กินมื้อ แต่อีกวันไม่รู้จะได้กินอีกมื้อมั้ย มันก็คงจะมีความคับแค้นใจเป็นธรรมดา ยิ่งพอมาเห็นว่าพ่อตัวและครอบครัวอยู่กันแบบสุขสบาย ก็มีอาการแบบตีอกชกพ่อกันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ... และข้อดีของนิยายคืออย่างน้อยมันก็ได้จบลงที่ต่างฝ่ายต่างพยายามเข้าใจ พ่อพยายามเข้าใจลูก และลูกก็คือน้องวินก็ดูเข้าใจอะไรขึ้นมานิดนึงอ่ะนะ
ส่วนคนที่ทำให้ขำมากกกกกกกกกกกก คือ ภีมพล (หรือคุณโต นี่เป็นพระเอกนะคู้นนน) คาสโนวาสุดหล่อประจำจังหวัดมีนิสัยหวานกับผู้หญิงทั่วโลก ผู้มาเจอลูกน้อยหอยสังข์ตอนโตนี่แหละ ที่นั่งขำเป็นบ้าเป็นบอก็ขำอีตาคุณโตนี่แหละ เป็นคาสโนวารั่วเบาๆ ดูงงๆเงิบๆกับการเลี้ยงลูก แต่ความตั้งใจขอพ่อโต ขอให่้คะแนนเต็มร้อยให้สองร้อยเลยเอ้า แหม่ พยายามสุดฤทธิ์เพื่อเอาชนะใจลูก ... ถึงแม้จะลุ่มๆดอนๆ แต่ก็เอาหนะ พ่อลูกคุยกัน(พอ)ได้ในตอนท้ายก็พอ
แต่ก็ยังมีหงิดๆว่านี่ไม่คิดจะบอกความจริงลูกน้อยเลยใช่มั้ยว่าที่เลิกกันเพราะอะไร แต่ก็กลัวเหมือนกันว่าถ้าบอกไป จะระเบิดลงกลางฟาร์มป่าวเนี่ย
อีกเรื่องที่หงิดๆคือน่าจะต่ออีกนิดนะคะว่าตัวโก๊งโกงมันมีชะตากรรมยังไง ปล่อยแบบนี้เค้าค้างอ่ะ
ขออีกเรื่องที่หงิดๆน้าา... เค้ารู้สึกว่ามีการเอาอกเอาใจอนาวิลในทางที่ผิดไปนิด ทั้งทุ่มเงิน ทั้งตามใจแบบสุดๆ แต่ก็เข้าใจอ่ะนะว่ารู้สึกผิดทั้งหมด อยากจะชดเชย แต่ก็ยังดีที่น้องวินไม่ได้จะอะไรมากไปกว่านี้ ไม่งั้นคงจะทนเด็กดื้อมากกกกคนนี้ไม่ไหว ถึงแม้จะสงสารแบคกราวน์ฮีก็เหอะ
อยากบอกว่าชอบหนิง นภิสามากกกกกกกกกกก นางเป็นวัยรุ่นที่เข้าใจทั้งรุ่นนางเองและรุ่นใหญ่กว่านาง ท่าทางฟาร์มนี้จะไปได้สวยถ้าได้นางช่วยบริหาร
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ความรักความเข้าใจในครอบครัวเยียวยาได้เสมอ (เหรอ ???)" ฮ่าฮ่า
อยากอ่านภาคต่อแล้ว จะมาทำเป็น ebook เร็วๆนี้มั้ยค้าาา :)
คือบ้าน"โคพิท้กษ์" เป็นบ้านป่วนก๊วนฮามาก แต่ละคนคาแรคเตอร์มันส์กันไปคนละแบบ
แถมสมาชิกใหม่ของบ้านอย่าง "อนาวิล" ก็เป็นเด็กแซ่บซ่าป่วนได้ถึงชนิดหยดสุดท้ายของขวดโซดาเลยทีเดียว
ตอนอ่านไปก็อยากเบิ๊ดกะโหลกตาวินไปมาก แบบทำไมเป็นเด็กแบบนี้ แต่พอมานั่งนึกๆว่าเด็กที่ขาดพ่อ โตมากับคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวในสภาพวันนี้ได้กินมื้อ แต่อีกวันไม่รู้จะได้กินอีกมื้อมั้ย มันก็คงจะมีความคับแค้นใจเป็นธรรมดา ยิ่งพอมาเห็นว่าพ่อตัวและครอบครัวอยู่กันแบบสุขสบาย ก็มีอาการแบบตีอกชกพ่อกันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ... และข้อดีของนิยายคืออย่างน้อยมันก็ได้จบลงที่ต่างฝ่ายต่างพยายามเข้าใจ พ่อพยายามเข้าใจลูก และลูกก็คือน้องวินก็ดูเข้าใจอะไรขึ้นมานิดนึงอ่ะนะ
ส่วนคนที่ทำให้ขำมากกกกกกกกกกกก คือ ภีมพล (หรือคุณโต นี่เป็นพระเอกนะคู้นนน) คาสโนวาสุดหล่อประจำจังหวัดมีนิสัยหวานกับผู้หญิงทั่วโลก ผู้มาเจอลูกน้อยหอยสังข์ตอนโตนี่แหละ ที่นั่งขำเป็นบ้าเป็นบอก็ขำอีตาคุณโตนี่แหละ เป็นคาสโนวารั่วเบาๆ ดูงงๆเงิบๆกับการเลี้ยงลูก แต่ความตั้งใจขอพ่อโต ขอให่้คะแนนเต็มร้อยให้สองร้อยเลยเอ้า แหม่ พยายามสุดฤทธิ์เพื่อเอาชนะใจลูก ... ถึงแม้จะลุ่มๆดอนๆ แต่ก็เอาหนะ พ่อลูกคุยกัน(พอ)ได้ในตอนท้ายก็พอ
แต่ก็ยังมีหงิดๆว่านี่ไม่คิดจะบอกความจริงลูกน้อยเลยใช่มั้ยว่าที่เลิกกันเพราะอะไร แต่ก็กลัวเหมือนกันว่าถ้าบอกไป จะระเบิดลงกลางฟาร์มป่าวเนี่ย
อีกเรื่องที่หงิดๆคือน่าจะต่ออีกนิดนะคะว่าตัวโก๊งโกงมันมีชะตากรรมยังไง ปล่อยแบบนี้เค้าค้างอ่ะ
ขออีกเรื่องที่หงิดๆน้าา... เค้ารู้สึกว่ามีการเอาอกเอาใจอนาวิลในทางที่ผิดไปนิด ทั้งทุ่มเงิน ทั้งตามใจแบบสุดๆ แต่ก็เข้าใจอ่ะนะว่ารู้สึกผิดทั้งหมด อยากจะชดเชย แต่ก็ยังดีที่น้องวินไม่ได้จะอะไรมากไปกว่านี้ ไม่งั้นคงจะทนเด็กดื้อมากกกกคนนี้ไม่ไหว ถึงแม้จะสงสารแบคกราวน์ฮีก็เหอะ
อยากบอกว่าชอบหนิง นภิสามากกกกกกกกกกก นางเป็นวัยรุ่นที่เข้าใจทั้งรุ่นนางเองและรุ่นใหญ่กว่านาง ท่าทางฟาร์มนี้จะไปได้สวยถ้าได้นางช่วยบริหาร
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ความรักความเข้าใจในครอบครัวเยียวยาได้เสมอ (เหรอ ???)" ฮ่าฮ่า
อยากอ่านภาคต่อแล้ว จะมาทำเป็น ebook เร็วๆนี้มั้ยค้าาา :)
August 13, 2017
อ่านได้เรื่อยๆ ค่ะ เนื้อเรื่องประมาณว่าโตเคยปฏิเสธภรรยาเก่าที่กำลังตั้งท้องไปเพราะคิดว่าผู้หญิงตั้งใจปล่อยท้องเพื่อจับตัวเอง ผู้หญิงเสียใจทำทุกอย่างให้รู้ว่าไม่ได้จะจับแล้วหอบท้องเอาลูกหนีไป พอลูกโต และตัวเองไม่สบายพอดี ก่อนตายเลยตั้งใจฝากฝังลูกให้มาทำงานจังหวัดที่โตอยู่เผื่อฟลุคพ่อลูกจะได้เจอกัน แล้วก็ฟลุคได้เจอกันจริงๆ จากนั้นก็เป็นปฏิบัติการง้อลูกค่ะ
เราว่าเรื่องนี้ไปได้ไม่สุดสักทาง จะตลกมันก็ตลกยังไม่สุดทั้งที่จริงๆตัวละครมีแอททิจูดทุกตัวเลยนะ จะดราม่าพ่อลูกก็ไม่สุด โรแมนติกก็ยิ่งไม่สุด อ่านแล้วรู้สึกโดนทิ้งไว้กลางทาง ที่อ่านรวดเดียวจนจบแค่เพราะอยากรู้ว่าวินจะรู้ตัวยังไงว่าความรู้สึกท่าตัวเองมีต่อกวางนั้นคืออะไร พอเดาได้ว่าจะเฉลยไปทางไหน แต่อยากรู้ว่าคุณกกจะเขียนออกมายังไง สรุปคือแบบ เอายังงี้เลยเหรอ ตรงๆแบบนี้เลยเหรอ ขนาดตรงๆเราก็ยังไม่ค่อยเข้าใจวินอยู่ดี
ส่วนเรื่องโรแมนติกนี่ยิ่งตะขิดตะขวงใจว่าเดี๋ยวๆ กว่งชอบพี่โตยังไงนะ พี่โตชอบกวางยังไงนะ อ่านแล้วก็พอเข้าใจเหตุผลล่ะว่าทำไมถึงชอบกวาง แต่คือแบบ อยู่ๆก็จีบเลยทั้งที่แทบไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเลย เลยไม่ค่อยอินค่ะ ถ้าให้มีพื้นว่ากวางแอบชอบพี่โตมาแต่เด็กแล้วมาใจอ่อนตอนโดนพี่โตจีบตอนโตนี่น่าจะอินกว่านี้
ตัวละครชอบทุกคนนะ ยกเว้นพระเอกที่เราจะประบอารมณ์ตามเค้าไม่ค่อยทันเท่าไหร่ สามารถเปลี่ยนอารมณ์ตัวเองได้ปุปปับมากเหลือเกิน ส่วนตัวละคาที่ชอบมากยกให้น้องหนิง ถ้าไม่ได้น้องหนิงนี่ครอบครัวนี้ดูจะมีแต่คนขาดๆเกินๆ555
เราว่าเรื่องนี้ไปได้ไม่สุดสักทาง จะตลกมันก็ตลกยังไม่สุดทั้งที่จริงๆตัวละครมีแอททิจูดทุกตัวเลยนะ จะดราม่าพ่อลูกก็ไม่สุด โรแมนติกก็ยิ่งไม่สุด อ่านแล้วรู้สึกโดนทิ้งไว้กลางทาง ที่อ่านรวดเดียวจนจบแค่เพราะอยากรู้ว่าวินจะรู้ตัวยังไงว่าความรู้สึกท่าตัวเองมีต่อกวางนั้นคืออะไร พอเดาได้ว่าจะเฉลยไปทางไหน แต่อยากรู้ว่าคุณกกจะเขียนออกมายังไง สรุปคือแบบ เอายังงี้เลยเหรอ ตรงๆแบบนี้เลยเหรอ ขนาดตรงๆเราก็ยังไม่ค่อยเข้าใจวินอยู่ดี
ส่วนเรื่องโรแมนติกนี่ยิ่งตะขิดตะขวงใจว่าเดี๋ยวๆ กว่งชอบพี่โตยังไงนะ พี่โตชอบกวางยังไงนะ อ่านแล้วก็พอเข้าใจเหตุผลล่ะว่าทำไมถึงชอบกวาง แต่คือแบบ อยู่ๆก็จีบเลยทั้งที่แทบไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเลย เลยไม่ค่อยอินค่ะ ถ้าให้มีพื้นว่ากวางแอบชอบพี่โตมาแต่เด็กแล้วมาใจอ่อนตอนโดนพี่โตจีบตอนโตนี่น่าจะอินกว่านี้
ตัวละครชอบทุกคนนะ ยกเว้นพระเอกที่เราจะประบอารมณ์ตามเค้าไม่ค่อยทันเท่าไหร่ สามารถเปลี่ยนอารมณ์ตัวเองได้ปุปปับมากเหลือเกิน ส่วนตัวละคาที่ชอบมากยกให้น้องหนิง ถ้าไม่ได้น้องหนิงนี่ครอบครัวนี้ดูจะมีแต่คนขาดๆเกินๆ555
September 5, 2018
อ่านได้เรื่อยๆ ตัวละครเยอะอยู่ ครอบครัวใหญ่ เน้นความสัมพันธ์ตัวละคร
October 17, 2015
ตัวละครหลัก
อนาวิล โคพิทักษ์ (วิน) อายุ 16 ปี
ภีมพล โคพิทักษ์ (พี่โต) อายุ 35 ปี
รณพร (กวาง) อายุ 25 ปี
รีวิวหลังอ่าน
ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมดองเรื่องนี้ไว้นานขนาดนี้ เพราะเรื่องนี้เราได้รางวัลจากพี่กก ปราณธร ตอนเล่นเกมในบล็อกของพี่กกเอง ตั้งแต่ออกมากับแจ่มใส ฉบับพิมพ์ปี 2552 แต่ก็ยังไม่ได้หยิบมาอ่านสักที พอจะหยิบมาอ่าน ก็มีเหตุให้ถูกทอดทิ้ง น่าสงสารอนาวิลมากๆ แหะๆๆ เลยเหมือนพลาดของดีมานานหลายปีเลย แง่ๆ มีอยู่แต่กลับไม่หยิบมาอ่าน คืออะไรอ่ะ ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ
จนแล้วจนรอด มาออกกับคำต่อคำ มีเพิ่มตอนพิเศษ แล้วก็เป็นฉบับปรับปรุง อ่านไปก็ขำไป เรื่องสนุกมาก จนงงตัวเองจริงๆ ว่าทำไมตอนนั้นถึงได้ไม่อ่านสักที แง่ๆ
จะบอกว่าภีมพลกับรณพรเป็นพระนาง ก็บอกได้ไม่เต็มปาก เพราะเรื่องนี้เน้นไปที่อนาวิล ลูกชายของภีมพลที่อนาวิลเองต่อต้านสุดๆ เพราะภีมพลทอดทิ้งแม่ของเขาไปเมื่อ 17 ปีก่อน อ่านไปก็อมยิ้มไป แล้วก็ได้อะไรดีๆ มากมาย
ครอบครัวโคพิทักษ์มีคนล้นบ้านชนิดที่อนาวิลชินกับการที่อยู่กับแม่แค่สองคน พอได้มาอยู่ในครอบครัวใหญ่ก็ตกใจ รับไม่ได้ และรำคาญใจ ไม่ยอมเรียกพ่อว่าพ่อ เรียกแต่ลุง ตาลุง ไรงี้ กว่าภีมพลจะได้ยินคำว่าพ่อ ก็เกือบจบเรื่องแน่ะ
อ่านไปก็หัวเราะไป มีช่วงให้ขำเป็นระยะๆ เลย ฮาจริงๆ อ่านแล้วคลายเครียดดี ตอนแรกนึกว่าจะเครียดแบบดุเดือด แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้นเลย
ตัวร้ายของเรื่อง พอเดาได้นะ แล้วเราก็ไม่ปักใจเชื่อไปตามที่พี่กกพย���ยามชักจูงไปทางนั้นด้วย ฮ่าๆ เพราะอ่านแล้วรู้สึกว่าเอ๊ะ มันจะได้จังหวะกันเกินไป
เสียดายว่าพอไม่ได้เน้นที่ภีมพลกับรณพร ทั้งสองเลยเป็นเหมือนแค่ตัวประกอบเรื่องอ่ะ ฮ่าๆ มีบทน้อยมาก โผล่มาไม่ค่อยเยอะเท่าไร แต่อ่านฉากสองคนนี้ทีไรก็อมยิ้ม น่ารักดีอ่ะ
จริงๆ อ่านไป ก็ไม่ค่อยชอบภีมพลนะ แต่ก็คิดในแง่ว่า เป็นคนธรรมดาที่เราสัมผัสได้ไหม มันก็ได้ เลยลดความรู้สึกไม่ชอบลงไป เพราะคิดว่าคนเราก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียปะปนกันไปอยู่แล้ว
ชอบนภิสา หรือหนิง ลูกพี่ลูกน้องของอนาวิล ทั้งสองสนิทกันมาก อ่านจนอยากให้มีเรื่องของนภิสาแยกออกมาจังเลยนะ
เดี๋ยวว่าจะรีบหยิบ “รักเท่าร้าย” เรื่องของอนาวิลตอนโตเป็นหนุ่มมาอ่านต่อทันที ^_^
[สปอยล์]
Start 7.21 น. Wed 7 Oct 2015
End 14.35 น. Sat 17 Oct 2015
Review Date 19.45 น. Sat 17 Oct 2015
อนาวิล โคพิทักษ์ (วิน) อายุ 16 ปี
ภีมพล โคพิทักษ์ (พี่โต) อายุ 35 ปี
รณพร (กวาง) อายุ 25 ปี
รีวิวหลังอ่าน
ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมดองเรื่องนี้ไว้นานขนาดนี้ เพราะเรื่องนี้เราได้รางวัลจากพี่กก ปราณธร ตอนเล่นเกมในบล็อกของพี่กกเอง ตั้งแต่ออกมากับแจ่มใส ฉบับพิมพ์ปี 2552 แต่ก็ยังไม่ได้หยิบมาอ่านสักที พอจะหยิบมาอ่าน ก็มีเหตุให้ถูกทอดทิ้ง น่าสงสารอนาวิลมากๆ แหะๆๆ เลยเหมือนพลาดของดีมานานหลายปีเลย แง่ๆ มีอยู่แต่กลับไม่หยิบมาอ่าน คืออะไรอ่ะ ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ
จนแล้วจนรอด มาออกกับคำต่อคำ มีเพิ่มตอนพิเศษ แล้วก็เป็นฉบับปรับปรุง อ่านไปก็ขำไป เรื่องสนุกมาก จนงงตัวเองจริงๆ ว่าทำไมตอนนั้นถึงได้ไม่อ่านสักที แง่ๆ
จะบอกว่าภีมพลกับรณพรเป็นพระนาง ก็บอกได้ไม่เต็มปาก เพราะเรื่องนี้เน้นไปที่อนาวิล ลูกชายของภีมพลที่อนาวิลเองต่อต้านสุดๆ เพราะภีมพลทอดทิ้งแม่ของเขาไปเมื่อ 17 ปีก่อน อ่านไปก็อมยิ้มไป แล้วก็ได้อะไรดีๆ มากมาย
ครอบครัวโคพิทักษ์มีคนล้นบ้านชนิดที่อนาวิลชินกับการที่อยู่กับแม่แค่สองคน พอได้มาอยู่ในครอบครัวใหญ่ก็ตกใจ รับไม่ได้ และรำคาญใจ ไม่ยอมเรียกพ่อว่าพ่อ เรียกแต่ลุง ตาลุง ไรงี้ กว่าภีมพลจะได้ยินคำว่าพ่อ ก็เกือบจบเรื่องแน่ะ
อ่านไปก็หัวเราะไป มีช่วงให้ขำเป็นระยะๆ เลย ฮาจริงๆ อ่านแล้วคลายเครียดดี ตอนแรกนึกว่าจะเครียดแบบดุเดือด แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้นเลย
ตัวร้ายของเรื่อง พอเดาได้นะ แล้วเราก็ไม่ปักใจเชื่อไปตามที่พี่กกพย���ยามชักจูงไปทางนั้นด้วย ฮ่าๆ เพราะอ่านแล้วรู้สึกว่าเอ๊ะ มันจะได้จังหวะกันเกินไป
เสียดายว่าพอไม่ได้เน้นที่ภีมพลกับรณพร ทั้งสองเลยเป็นเหมือนแค่ตัวประกอบเรื่องอ่ะ ฮ่าๆ มีบทน้อยมาก โผล่มาไม่ค่อยเยอะเท่าไร แต่อ่านฉากสองคนนี้ทีไรก็อมยิ้ม น่ารักดีอ่ะ
จริงๆ อ่านไป ก็ไม่ค่อยชอบภีมพลนะ แต่ก็คิดในแง่ว่า เป็นคนธรรมดาที่เราสัมผัสได้ไหม มันก็ได้ เลยลดความรู้สึกไม่ชอบลงไป เพราะคิดว่าคนเราก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียปะปนกันไปอยู่แล้ว
ชอบนภิสา หรือหนิง ลูกพี่ลูกน้องของอนาวิล ทั้งสองสนิทกันมาก อ่านจนอยากให้มีเรื่องของนภิสาแยกออกมาจังเลยนะ
เดี๋ยวว่าจะรีบหยิบ “รักเท่าร้าย” เรื่องของอนาวิลตอนโตเป็นหนุ่มมาอ่านต่อทันที ^_^
[สปอยล์]
Start 7.21 น. Wed 7 Oct 2015
End 14.35 น. Sat 17 Oct 2015
Review Date 19.45 น. Sat 17 Oct 2015
October 12, 2014
อ่านจบแล้วอยากเข้าไปแฝงตัววุ่นวายกับครอบครัว "โคพิทักษ์" ขึ้นมาทันใด ช่างอบอุ่นจนร้อนดีแท้....ตัวละครเยอะจนสามารถแตกแยกย่อยออกมาได้อีกอย่างน้อยก็ 3 เล่มของชายอีกสามคนเลยทีเดียว (ภีมเวทย์-ภีมเดช-เขม) เพราะเปิดเรื่องมามันเยอะจนสับสนตอนแรก ใครเป็นใครหว่า .. ไม่รู้ว่าเคยมีเรื่องของตัวเองกันออกมาเป็นเล่มบ้างไหม เพราะเพิ่งอ่านเล่มนี้เป็นเล่มแรกของคนตระกูลนี้..แต่ถ้าอ่านเฉพาะชีวิตปัจจุบันของคุณภีมพล พระเอกของเรื่อง ก็แทบจะเรียกว่าพระเอกไม่ได้กระมังเพราะลูกชายวัยน้ำอัดลมซ่าส์อย่าง"อนาวิล" เป็นหัวใจหลักของเรื่องนี้ไปเลย กว่าความรักของคุณภีมพลจะเริ่มต้นก็ปาไปครึ่งเล่มแล้ว แถมมาเร็วเคลมเร็วแบบคนอ่านงงๆ ว่าพ่อคู้นถนอมความโสดมาตั้ง 35 ปี บทมันจะต้องการตกร่องปล่องชิ้นกับใคร ทำไมมันช่างง่ายดายขนาดนี้ จุดความรักคู่นี้มันดูน้อยเกินไป แบบอ่านแล้วไม่เชื่อว่าจะรักกันเลย เหมือนพระเอกต้องการแค่แต่งๆ ไป เพื่อหาคนมาดูแลลูกชายวัยซ่าส์ และบังเอิญจังหวะโชคดีที่ลูกชายตัวเอกดันชอบผู้หญิงคนนี้เสียด้วย ลงล๊อคง่ายดายเพราะทั้งคู่ดันมาปิ้งผู้หญิงคนเดียวกัน!!
แต่โดยรวมเรื่องนี้ก็ถือว่าสนุก อบอุ่นสไตล์ตระกูลใหญ่ ตัวละครเยอะ อ่านแล้ว feel good แถมเข้าลูกชายวัย 16 อย่าง"อนาวิล"ก็ช่างซ่าส์ เกรียน เหวี่ยง แบบวัยโจ๋ที่น่าจับมากอดซะจริงๆ ฮาาาา....
แต่โดยรวมเรื่องนี้ก็ถือว่าสนุก อบอุ่นสไตล์ตระกูลใหญ่ ตัวละครเยอะ อ่านแล้ว feel good แถมเข้าลูกชายวัย 16 อย่าง"อนาวิล"ก็ช่างซ่าส์ เกรียน เหวี่ยง แบบวัยโจ๋ที่น่าจับมากอดซะจริงๆ ฮาาาา....
June 12, 2014
สนุกมากกกกกกเรื่องนี้ ชอบความอบอุ่นแบบฮาๆ ของครอบครัวพระเอกมาก รู้สึกความรักพระ-นางอาจจะไม่ใช่จุดเด่นสำหรับเรื่องนี้ แต่ชีวิตของอนาวิล ความรักของครอบครัว ความรักของพ่อ-ลูก มาช่วยเสริมได้ดีมาก อ่านแล้วรู้สึกดี
December 9, 2011
สนุกมากกกก คอมเมดี้คุณพ่อโตกะคุณลูกวินน่ารักสุดๆ
เป็นครอบครัวที่สุขสันต์มาก (:
อ่านไปยิ้มไปขำไป
เป็นครอบครัวที่สุขสันต์มาก (:
อ่านไปยิ้มไปขำไป
June 6, 2015
สนุก น่ารัก หัวเราะ
เรื่องรักอารมณ์ดี เน้นความเป็นครอบครัวที่จะทำให้อ่านแล้วอทยิ้มได้ตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ
เรื่องรักอารมณ์ดี เน้นความเป็นครอบครัวที่จะทำให้อ่านแล้วอทยิ้มได้ตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ
Displaying 1 - 10 of 10 reviews