Een doodeenvoudig man

by André Baillon, Frans Denissen (Vertaler/Translator), Hilde Rits (Vertaler/Translator)

Aan de hand van vijf bekentenissen tegenover een arts van het psychiatrisch hospitaal La Salpêtrière vertelt Jean Martin, beroepsschrijver, de problemen die aan de basis liggen van zijn internering. Met een steeds toenemende intensiteit beschrijft hij de afleidingen van het dagelijkse leven, zijn gecompliceerde liefdes, de aantrekkingskracht die hij voelt voor de dochter van zijn partner welke een anorexiacrisis en een persoonlijkheidscrisis meebrengt. In zijn visie is de Salpêtrière de plaats waar hij eenvoud kan terugvinden en zich kan wijden aan zijn ideaal: de literatuur.

173 pages, Paperback

First published January 1, 1925

About the author

Né à Anvers en 1875, André Baillon se lance dans une carrière chaotique de journaliste et d'écrivain après avoir dissipé l'héritage paternel. Une vie sentimentale complexe, des difficultés matérielles, des années de surmenage et une lutte permanente contre la folie auront raison de ses nerfs ; il se donne la mort en 1932

Reviews

[WillemC · Rating 5 out of 5]

Eerste leesbeurt: 3,5/5

Tweede leesbeurt:
Ik-figuur Jean Martin is een schrijver die op zoek is naar een eenvoudig leven om te doen wat hij graag doet: schrijven. Het enige wat hij daarvoor nodig heeft is rust, maar door allerhande factoren - lawaaierig verkeer, zijn vrouwen Jeanne en Claire, de half-incestueuze fascinatie voor zijn stiefdochter Michette, ... - slaagt hij er niet in die te vinden. Om aan de complexiteit van het bestaan te ontsnappen laat hij zich opnemen in de Salpêtrière, een psychiatrische instelling in Parijs. In "Een doodeenvoudig man" lezen we vijf bekentenissen die hij daar tegenover een arts doet. Deze autobiografische roman van de bijna vergeten Franstalige Vlaming André Baillon is blijkbaar een groeier, want het herlezen deed me veel meer dan een eerste kennismaking enkele jaren geleden. Dringend tijd voor een nieuwe uitgave/vertaling want dit kan zo in het rijtje naast andere "psychiatrische klassiekers". 4.5/5!

"Waarom zei ze dat? Ik piekerde. Ik voelde me niet op m'n gemak. De sonde? Delpierre had over een sonde gesproken. Wat is dat, een sonde? Hoe brengt men een sonde in? Waar? In aanwezigheid van Michette had hij moeten zwijgen. Misschien stelde ze zich op deze laatste avond Jean Martin voor , God weet in welke houding gekromd, om zich een sonde te laten inbrengen."

[Lili Bammens · Rating 4 out of 5]

Ik las eerder van Baillon twee boeken namelijk "het neefje van mademoilelle Autorité" en "op klompen". Baillon, een Vlaming die in het Frans schreef, was een gekwelde en tragische man maar toch zit er veel humor en zelfspot eigenlijk in zijn boeken, veel zelfkennis ook. Hij begreep wel hoe hij in elkaar zat maar hij had er geen controle over. Ik begrijp niet dat hij niet bekender is bij ons. Ik vind zijn boeken echte aanraders.

[Mafeer Trujano · Rating 4 out of 5]

Bueno, pesado, me imagino que innovadora para la época la manera en la que es escrito, siendo todo un diálogo básicamente.

[Maximiliano Graneros · Rating 3 out of 5]

En éste libro, a modo de ''confesiones'' se nos narra el desquilabrimiento ya previsto desde sus primeras páginas del personaje Jean Martín. Nos enteramos el desvario y periplo que conlleva su anhelo de ser un simple hombre u hombre sencillo a un trastornado de la personalidad con el desdoblamiento de la misma partiendo de autocensuras y anhelos abnegados y regustos que quiere para sí, que cree para los demás.
Así veremos una prosa algo irregular que trata de meternos en la mente de un individuo que se reniega de si mismo y quiere captar la realidad a ''su manera''; siendo está favoirable o no.

[Rodrigo Madrigal Rojas · Rating 4 out of 5]

Más cerca del 3.5 que del 4, pero para subir la calificación general. Parecido a la obra que deja una mejor sensación general que capítulo a capítulo. Hubo cosas que me parecieron locura incomprendida a propósito y otras que no comprendí por una cuestión de desfase histórico. Pero la sensación de sufrir una locura, en el sentido de atravesar el tormento, me gustaron y hasta me hicieron reír algunas veces. La historia del autor refuerza las sensaciones con el libro, recomiendo buscarla después de haberlo leído.

[Purple Booklover · Rating 4 out of 5]

4****/5*****.

[Beto Mon · Rating 1 out of 5]

The worst book I read this year.