Jump to ratings and reviews
Rate this book

Ο ταριχευτής-ψυχίατρος και οι φονικές νότες

Rate this book
Ο Ταριχευτής-ψυχίατρος (που έχει και συνεργούς) είναι ο κακός. Ο Γλάρος-Μαέστρος (που ηττάται συνεχώς αλλά δεν εγκαταλείπει) είναι ο καλός. Ο Λεμόνι και η Νιβέα (που αν καταφέρουν να θυμηθούν μπορεί να είναι και σύζυγοι), ο Μιλό και ο Ζάιον (που αν καταφέρουν και τα θυμηθούν μπορεί να είναι τα παιδιά τους) είναι τα υποψήφια θύματα ενός εγκληματικού σχεδίου παράδοξων ταριχεύσεων με την κωδική ονομασία "θάνατος".

Όλοι αυτοί και κάποιοι άλλοι μπλέκονται σε μια απίστευτη περιπέτεια ζωής και θανάτου, σαν αυτές που προβάλλονται καθημερινά στην τηλεόραση ή παίζονται στον κινηματογράφο ή διαδραματίζονται στα καρέ των κόμικς μαζικής κατανάλωσης. Ποιοι και πόσοι θα καταφέρουν άραγε να επιβιώσουν και ποιο θα είναι το αντίτιμο;

Πρόκειται για μια ιστορία δράσης πολλών τραγελαφικών συγκινήσεων, με μετασχηματιζόμενους -transformers- ήρωες, που εκτυλίσσεται σε μια μεταλλαγμένη -σαν μετά από την ημερομηνία λήξης ανοιγμένη κονσέρβα- Θεσσαλονίκη, με επίκεντρο την παραλία.

Αυτό το εξωφρενικά τρυπαρισμένο και σουρρεαλιστικών προδιαγραφών μαύρο αφήγημα, δεν γράφτηκε για να διεκδικήσει συγγραφικές δάφνες ούτε για να συνομιλήσει με τα επιτεύγματα της παγκόσμιας λογοτεχνικής κληρονομιάς. Γράφτηκε με τίμιο χέρι και με την ταπεινή πρόθεση να προκαλέσει τη συμπάθεια και την συγκίνηση όποιου το διαβάσει.

122 pages, Paperback

First published January 1, 2008

2 people want to read

About the author

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
0 (0%)
4 stars
1 (25%)
3 stars
3 (75%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Pantelis.
155 reviews17 followers
December 8, 2011
Μια τριχούλα καλύτερο από Το Παστό Χέρι του Νόμου, αλλά στην ίδια ακριβώς κατηγορία. Για όσους διάβασαν εκείνη τη κριτική, να διευκρινίσω πως ο Λεωνίδας Βασιλειάδης δεν είναι κάποιου τύπου "φτωχός συγγενής" του Χρηστίδη ή του Ανάν -- απλά γράφει πολύ πιο ελεύθερα.

Κάτι που μ' άρεσε εδώ είναι οι αναφορές στο Παστό Χέρι, τόσο σε εικόνες όσο και σε πλοκή. Την ψιλο-βρήκα γενικά με τις εικόνες που δημιουργεί, δείχνει να έχει παραμερίσει λίγο το χάος για χάρη της ελεγχόμενης καταστροφής. Απλά λίγη προσοχή, γιατί έχω την εντύπωση πως μερικοί εκνευρίζονται πολύ όταν μια πρόταση δεν τελειώνει με τον τρόπο που γαϊδουρομπανάνα ΟΑΧ ΟΑΧ. Και το κάνει συχνά! :-)
Displaying 1 of 1 review

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.