สายเลือดแดนตะวัน

The Rising Sun #3

by ณารา

'ริว โอะนิซึกะ โอะยะบุน' แห่งโอะนิซึกะกุมิผู้ยิ่งใหญ่สร้างเรื่องว่าพ่อเลี้ยงตะวันหรือ 'ทาเคชิ' โกงเงินไปจากบริษัทเป็นจำนวนมหาศาล 'ทัตสึโอะ' ผู้เป็นลูกชายจึงกอบกู้ศักดิ์ศรีที่ถูกหยามโดยจับตัว 'พราวตะวัน' ลูกสาวของทาเคชิมากักตัวไว้ในเรือยอชต์เพื่อเรียกค่าไถ่ ริวกลัวแผนจะล้มเหลวจึงส่ง 'ฮิโรมิ' บุตรสาวคนรองตามประกบ 'ภาสกานต์' ที่กำลังตามหาพราวตะวันน้องสาวเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยให้พี่ชาย แผนการอลหม่านเหมือนโปลิศจับขโมยนั้นทำให้ทุกคนหัวปั่น โดยไม่รู้ตัวว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงแผนจับคู่ ซึ่งถ้าสำเร็จ...ทัตสึโอะจะได้สืบทอดตำแหน่งโอะยะบุนโดยชอบธรรม แต่ถ้าล้มเหลว...โทษทัณฑ์ที่ริวจะได้รับคือคว้านท้องสถานเดียว!

Genres: Romance, Contemporary

552 pages

First published October 1, 2009

Reviews

[M · Rating 2 out of 5]

เรื่องของการพยายามดองกันระหว่างสองตระกูล โดยมีโอนิซึกะโอยะบุนเป็นผู้สร้างเรื่องราวทั้งมวลด้วยแผนจับคู่ที่แสนปวดเศียรเวียนเกล้า และน่าจับตีก้นเป็นที่สุด

เรื่องนี้มีคัวละครหลักเยอะ ทำให้ไม่มีความผ่อน เหมือนต้องติดตามตลอดเวลาว่า เออแล้วคนนี้จะเป็นยังไง แล้วอันนี้เป็นไง

คู่แรกคือพราวตะวัน-ทัตสึโอะ ดีกรีความแรงพอกัน สาวเจ้าก็โวยวาย เสียงดัง เอะอะ คุณหนูเอาแต่ใจตัวเองม๊ากก จนไม่รู้เอานิสัยแบบนี้มาจากใคร แม่ก็ออกจะเรียบร้อย พ่อก็ออกจะเงียบขรึม อ่านคาแรกเตอร์นางแรกๆ แล้วปวดหัว เจ็บหู แม้จะไม่ได้ยินเสียงก็เถอะ ทัตสึโอะเป็นผู้ชายที่แสบอยู่เหมือนกัน เพลย์บอย แถมความคิดอ่านก็ร้ายกาจ พอรับได้เพราะได้ริวมาเต็มๆ แต่สองคนนี้พออยู่ด้วยกันแล้วรู้สึกมันเดือดตลอดเวลา ไม่ค่อยรู้สึกถึงความรักซักเท่าไหร่ แต่รู้สึกได้ว่าเป็นความรักที่ขัดแย้ง เพราะต่างฝ่ายก็ต่างไม่อยากตกหลุมรักซึ่งกันและกัน แต่มันก็หยุดไม่ด้ายยย ฉากทั้งหมดอยู่แต่ในเรือ ไม่ค่อยมีความแปลกใหม่มากนัก

คู่ที่สอง ฮิโรมิ-ภาสกานต์ คู่นี้จริงๆ ถ้าเป็นคู่หลักจะดราม่าได้สูง นางเอกแม้จะถูกวางคาแรกเตอร์ให้แข็งนอก แต่เป็นคนอ่อนในเหมือนพี่ชาย (ในขณะที่พราวตะวันแข็งทั้งนอกและใน) ส่วนภาสกานต์กลับกัน เป็นพวกอ่อนนอกแข็งใน หลายครั้งในหนังสือฮิโรมิเหมือนไม่อยากยุ่งเกี่ยว ไม่สนใจกานต์ แต่นางก็ตกหลุมรักเค้าไปตั้งแต่แรกๆ ในขณะที่พระเอกสนใจนางเอกตอนเห็นรอยสัก? ทำให้สนใจนางมาเรื่อยๆ และสุดท้ายรักกัน คู่นี้ดูมีปมมากกว่าคู่แรกด้วยซ้ำ เพราะพ่อฝ่ายชายขัดขวาง? พ่อหวงลูกชาย 55555

คู่ที่สาม ทาเคชิ-ริว ไม่ใช่จะจิ้นอะไร เพราะไม่ชอบจิ้น ชาย-ชาย แต่สองคนนี้มันลับกันได้มันที่สุด อ่านแล้วอยากจะอ่านข้อมูลของทาเคชิกับริวมากกว่าสองคู่แรกด้วยซ้ำ เพราะอยากจะรู้ว่าทาเคชิจะทำยังไง ลุ้นว่าความลับริวจะแตกไหม แล้วชอบที่ได้เห็นริวลุกลี้ลุกล้น เหงื่อท่วมเวลาจวนตัว คือมันได้อารมณ์แห่งการลุ้น โดยเฉพาะการได้เห็นสองสิงห์ฟาดฟันกันเอง เรื่องนี้ทาเคชิไม่เหมือนเรื่องแรกเลยที่นิ่งสงบ แต่กลายเป็นคนอารมณ์เดือด อารมณ์ร้อน คิดแล้วก็ขำ

สรุปส่วนตัวไม่ค่อยประทับใจการพัฒนาความรักของรุ่นลูกเท่าไหร่ ไม่แน่ใจว่าเพราะอะไรเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะมันดูง่ายๆ เร็วไป ไม่ต้องยากลำบากเหมือนเล่มแรก (ทาเคชิ-แพรดาว)ส่วนตัวร้ายของเรื่องก็ไม่ค่อยเด่นแม้ไอโกะจะยังแสบร้ายเหมือนเดิม แต่ตัวร้ายหลักๆ ก็คือปมที่ริวสร้างขึ้นมาเอง จนสุดท้ายโดนทาเคชิดัดหลังซะแสบสันต์ เสียดายที่เรื่องนี้กลายเป็นรุ่นพ่อได้รับความสนใจจากเรามากกว่ารุ่นลูก อาจจะเป็นเพราะรุ่นลูกไม่ค่อยมีเรื่องโกะคุโดแล้ว ทำให้ความแสบหรือความบู๊มันน้อยลง เลยขาดความเข้มข้นไป เน้นความรักมากกว่าหน้าที่การงาน ในขณะที่สองเล่มแรก รุ่นพ่อๆ นั้นต้องจัดการทั้งเรื่องรักและเรื่องงานไปคู่กัน ทำให้มันลำบากกว่า ยากกว่า และเข้มข้นกว่า (เพราะศัตรูก็แรงกว่าด้วยประการทั้งปวง)

[Srisurang · Rating 5 out of 5]

ชอบเรื่องนี้มากสุดในชุดค่ะ ทั้งๆ ที่มันค่อนข้างจะคนละโทนกับสองเล่มแรกเลยนะ สองเล่มแรกยังเป็นยุคเก่า ต้องต่อสู้แย่งอำนาจกันจริงๆ จังๆ อันตรายรอบด้านตลอดเวลา โทนอารมณ์จะดาร์คกว่ามาก พอมารุ่นลูก สมัยใหม่แล้ว ชีวิตสงบสุขกันมาตลอด ก็เลยออกเป็นแนวเบาๆ เป็น comedy ค่ะ อ่านแล้วอมยิ้ม ถึงจะเริ่มต้นที่การลักพาตัว แต่พระเอกทัตสึโอะน่ารักอะ เป็นฝ่ายถูกสาวน้อยกัด ถูกทุ่มจนจุก จะมัดเขาทั้งที พอนางเอกร้องไห้ก็ใจอ่อน อิอิ อ่านแล้วขำกะคู่นี้มาก ยิ่งตอนหลังที่เหล่าลูกน้องต้องคอยลุ้นลูกพี่ให้รักกันซะที อ่านไปก็ยิ้มไป อารมณ์ดี (นิยายแนวเบาๆ แบบนี้ก็ชื่นใจดีค่ะ) ดังนั้นถึงจะเป็นลูกหลานโกะคุโด(ยากุซ่า) แต่ถ้าคาดหวังว่าจะแนวเดียวกับรุ่นพ่อก็จะไม่เหมือนค่ะ อาจจะดูเบาไป หรือว่าริวคิดแผนจับคู่อะไรดูไร้สาระ แต่ถ้าอ่านแบบเป็นคอเมดี้แล้วมันเป็นนิยายคอเมดี้ที่ดีเล่มนึงเลย รู้สึกนึกขำกับอุบายคุณพ่อที่หลอกลูกชายจอมดื้อให้ตกหลุม แล้วเจ้าลูกชายกับแก๊งหนุ่มๆ ทั้งแก๊งก็ตกกระไดพลอยโจนไปด้วยกัน ทำให้เราหัวเราะหึๆ หรือยิ้มในใจได้เกือบตลอด เล่มนี้มีคู่รองด้วย น้องสาวพระเอก กับพี่ชายนางเอก ก็น่ารักดี อ่านเพลินๆ แต่ชอบคู่หลักมากกว่า ตอนท้ายมีคู่แค้นเก่าเข้ามาสร้างความตื่นเต้นให้มีฉากบู๊กันซะหน่อย แล้วก็จบแบบครอบครัวสุขสันต์ หลังจากได้ดึงคนอ่านใจหายใจคว่ำไปกับความโกรธของทาเคชิพอหอมปากหอมคอ (ก็คิดอยู่แล้วอะนะว่าทาเคชินิสัยอ่อนโยนจะตาย คงไม่ใจร้ายได้ลงคอ) ชอบบทสนทนาหลายอันในตอนท้ายๆ มันเปิดเผยความคิดจิตใจของตัวละครได้ดี ทำให้เราอินไปกับเขาด้วย เรื่องนี้ คิดว่านิสัยของพราวตะวัน กับทัตสึโอะ ค่อนข้างเด่นชัดดีนะคะ และคุณพระเอกไม่ทำอะไรขัดใจอิฉันเลย ให้ห้าดาวไปค่ะ

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

สามเล่ม คือคนละแบบเลย ความรักพระนางต่างกันค่ะ
เเรกเริ่มจนกลางเรื่องเลยมันมีความเรื่อยๆไม่ค่อยมีปมอะไรหวือหวาให้ลุ้น พอบทท้ายๆปมมาในเรื่องของการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น ไหนจะปัญหากะมิซาว่า(ไอโกะมีปัญหาทางจิตจ้า)
และที่ลุ้มมากก คือทาเคชิจะจัดการริวยังไง
พระเอกนางเอก คู่พระรอง จะได้คู่กันมั้ย
เราชอบบุคลิกของฮิโรมิมากกว่านางเอก ขอเทใจให้นางมากกว่าค่ะ

[อมรรัตน์ ทับเนียม · Rating 5 out of 5]

กดอ่านยังไงคะ55 ขอผู้รู้บอกหน่อยค่ะ

[Nonnin · Rating 2 out of 5]

2/5 เล่มนี้ไม่ค่อยสนุกเลยอะ ถ้าเทียบกับสองเล่มแรก😅

[So'som Spp]

>>>

[กนกวรรณ รักจันดา · Rating 5 out of 5]

อ่านด้วยนะ