Doğançay’ın Çınarları

Şiir Serisi #5

by Oruç Aruoba

Doğançay’ın Çınarlarını ilk kez 19 Haziran 1996’da gördüm— istasyondan yavaşlayarak geçen trenin içinden, sağ tarafta, Doğu’ya doğru; güneş, solumda, yamaç ardına epey devrilmişken. Hemen kavradım; pek de anlamlandıramadan...
Sonra—daha yazmadan—kurdum onları. 14 Ocak 1997’de zamanları geldi : yazmağa başladım. 15 Mayıs’ta bir kez daha geçtim yanlarından—aralarından— : tam kurduğum gibiydiler. Yazılışları ise (Çiftehavuzlar / Yalıkavak / Karamürsel / Çiftehavuzlar) daha epey süreceğe benziyordu.
13 Haziran’da, benim gözlerimle, Yıldırım’ın mercekleriyle, ilk kez gittik Doğançay’a.
İstasyonun tümüyle ‘metruk’ hâle geldiğini o gün öğrendim : hiçbir tren uğramıyordu Doğançay’a artık; çınarlarsa, tam—yaz başı—doluluklarındaydılar—herşey anlamına uygundu, yani...
Yıldırım’ın fotografları da öyleydi; 1 Temmuz’da (Edip’de bulunacağını bilerek) arayıp bulduğum ‘motto’ da öyle—ama, yazmam—süren tıkanmalarla— 4 Temmuz’a kadar uzadı; metni de, aşağıda atacağım tarihte son hâline sokabildim ancak.
Gecikir ya, her anlamlandırma, hep...
Oruç Aruoba
16 Kasım 1997
Çiftehavuzlar

Genres: Poetry

66 pages, Paperback

First published October 1, 2004

About the author

Yazar ve felsefecidir. 1948 yılında Karamürsel'de doğdu. TED Ankara Koleji'ni bitirdikten sonra Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Yüksek Lisansı'nı aldı. Aynı üniversitede Felsefe Bilim Uzmanı oldu. Felsefe doktorasını tamamladı ve öğretim üyeliği yaptı (1972-1983). Tübingen Üniversitesi (Almanya) felsefe semineri üyeliği (1976-1977) ve Victoria Üniversitesi (Wellington) (Yeni Zelanda) konuk öğretim üyeliğinde bulundu (1981). Çeşitli basın organlarında yayın yönetmenliği, yayın kurulu üyeliği ve yayın danışmanlığı yaptı. Birçok dergide yazı ve çevirileri yayınlandı. Serbest yazar olarak çalışmaktadır.

Reviews

[Sena Nur Işık · Rating 4 out of 5]

ortasındayım şimdi
söyleyemediklerimin—
Yıldırım da düşer mi
Üzerime şimdi?
O.A

[mahinur]

sahafta ilk baskısını bulup aldığımdan yeri ayrı oldu benim için

[bilge · Rating 5 out of 5]

ne için ki aceleniz, niye
fırtına bile dingince
getirirken karı, tipiyi
neden beklememeniz
(....)
yetinememeniz-niye?

/


katarız, buyur ederek
en canlı yerlerimize
sizin ölümlerinizi de

[Açelya KAPTAN · Rating 3 out of 5]

Söyleyemediklerimiziz
İnce bir sızı gibi-

…

— — yavaşça
yazmağa çalışıyorum
sakince, dingince
yazamıyorum—

yalnızca da fırtınalardan
değil: yazamadığım
neler, ne zamanlardan
yaşadıklarımdan

…

Görmüyor musunuz
Nasıl hem ölüm
Yüklüyüz hem de
Taşıyoruz yaşamı

—Görmüyorsunuz
Uykudasınız—
Bulutlar geçiyor
Ayın önünden

Sizinse ufacık alevli
Bize mumunuz bile yok
—bilmem ne demeli
Ki herşeyiniz gölgeli

…

[Erkan Karakiraz · Rating 3 out of 5]

.

“Doğançay’ın çınarlarını ilk kez 19 Haziran 1996’da gördüm— istasyondan yavaşlayarak geçen trenin içinden, sağ tarafta, Doğu’ya doğru; güneş, solumda, yamaç ardına epey devrilmişken. Hemen kavradım; pek de anlamlandıramadan...
Sonra—daha yazmadan—kurdum onları. 14 Ocak 1997’de zamanları geldi : yazmağa başladım. 15 Mayıs’ta bir kez daha geçtim yanlarından—aralarından— : tam kurduğum gibiydiler. Yazılışları ise (Çiftehavuzlar / Yalıkavak / Karamürsel / Çiftehavuzlar) daha epey süreceğe benziyordu.
13 Haziran’da, benim gözlerimle, Yıldırım’ın mercekleriyle, ilk kez gittik Doğançay’a.
İstasyonun tümüyle ‘metruk’ hâle geldiğini o gün öğrendim : hiçbir tren uğramıyordu Doğançay’a artık; çınarlarsa, tam—yaz başı—doluluklarındaydılar—herşey anlamına uygundu, yani...
Yıldırım’ın fotografları da öyleydi; 1 Temmuz’da (Edip’de bulunacağını bilerek) arayıp bulduğum ‘motto’ da öyle—ama, yazmam—süren tıkanmalarla— 4 Temmuz’a kadar uzadı; metni de, aşağıda atacağım tarihte son hâline sokabildim ancak.
Gecikir ya, her anlamlandırma, hep...

o.a.
16 Kasım 1997
Çiftehavuzlar”

Oruç Aruoba, ‘Doğançay’ın Çınarları’, Metis Yayınları, İkinci Basım, Aralık 2013, sayfa 63

[Ayça · Rating 4 out of 5]

"Hiç anlatamadıklarımızsınız."
Çınar ağaçları dile gelmiş de bizlere seslenmiş misali çok güzel bir kitap olmuş.

[Fatih · Rating 3 out of 5]

Türkiye'nin en önemli filozoflarından birisiydi Oruç Aruoba. Yaşamı boyunca hem akademik anlamda hem de felsefe anlamında çok değerli eserler ortaya koymuştur. 2020 yılında yaşamını kaybetmiştir. Yaşamı boyunca umarım hep beklediği şeyleri kazanmıştır. Bir sözü var, hayata dair harika bir aforizma. Kendinize motto edinirseniz mutlu olursunuz bence. "Ne beklediğini bilerek ama beklemeden yaşayacaksın" diye. Neyse, kitaptan bahsedelim biraz. Fena bir kitap değildi ancak çok güzel olduğunu da söyleyemem. Bir kısım ilgimi çekti, aşağıya ekliyorum.

"Görmüyor musunuz
Nasıl hem ölüm
Yüklüyüz hem de
Taşıyoruz yaşamı."


Işıklar içine uyu üstad.

[Alhan · Rating 5 out of 5]

geçici, dayanaksız, telaşlı insan hayatının ve savrulmalarının süregelenin sembolü olan çınarlar üzerinden - aynı zamanda bir önemsizleştirme tekniğidir - aktarıldığı, insanın düşünmeden yaşadığı hayatta yitirdiklerini yansıtan ve söğütlüçeşme'den metrobüse bindiğinizde topkapı'ya kadar rahatça bitirebileceğiniz fevkalade şiir.

[mira · Rating 3 out of 5]

bir orman manzarası gibiydi kitap,
çınarların arasında bulunmak gibi, onlara dokunmak, onları dinlemek gibi..
çınar olmak gibi
o dinginliği ve dallarıma konan ufak esintileri hissediyorum tenimde
çınar manzarası, çınarların arasında olmak.

[SIBEL ARAS · Rating 4 out of 5]

yeni bir söz bulsam
neye yarar ki - 
söyleyemediklerimiziz
ince bir sızı gibi

[Hüseyin Karabacak · Rating 5 out of 5]

oruç aruoba yine tek kelimenin bile ne kadar sarsıcı olabileceğini gösterdi: -kırık.


post me
procus nullus
nisi mors
te possidet

[sebnem kartal isseven · Rating 5 out of 5]

"sizi size anlatmalı mıyız
anlayamayacak kulaklara
boyuna konuşmalı mıyız?"
o.a.

[Eren Demirkol · Rating 4 out of 5]

toprağı sorun bize
karanlığı, acıyı, hiçi
isterseniz ölümü de
hepsini- çekinmeyiz

ya da kendinizi sorun
kimiz biz, neyiz diye
nereden geldik buraya
niye buradayız diye

yanıt veririz size
niçin, neden, niye
tam bize uygundur
uzun soruya uzun yanıt

yeter ki sorun--
ama sormuyorsunuz
susuyoruz biz de
susarız sorulmayınca