De twaalf wonderlijke sprookjes van Koningin Fabiola

by Fabiola de Mora y Aragón, Tayina (Illustrator), Lia Timmermans (Translator)

Genres: Fairy Tales

79 pages, Hardcover

First published January 1, 1955

About the author

Doña Fabiola Fernanda María de las Victorias Antonia Adelaida de Mora y Aragón was het derde van de zeven kinderen van Don Gonzalo Mora y Fernández, markies van Casa Riera en graaf van Mora en van zijn vrouw doña Blanca Aragón y Carrillo de Albornóz.

Zij studeerde voor verpleegster en stond bekend om haar sociale betrokkenheid en als diepgelovig rooms-katholiek.
Ze huwde met koning Boudewijn van België op 15 december 1960 en werd zo Fabiola, koningin der Belgen. Na het overlijden van haar echtgenoot in 1993 trok ze zich terug uit het publieke leven en verhuisde ze naar het Kasteel van Stuyvenberg te Laken, waar ze op 5 december 2014 overleed.

Reviews

[Cindy]

2022: Door op 24 juni in de "eerste zin scheurkalender" de zin terug te vinden uit deze sprookjes van koningin Fabiola kwamen er veel jeugdherinneringen terug! Mijn mama had dit boek en na het voorlezen kwam het zelf lezen en natuurlijk ook bezoek aan de Efteling waar het sprookje van de waterlelies te zien is in het Sprookjesbos. Ik herinner me vooral de tekeningen en minder de verhalen, maar het doet me zin krijgen om op zoek te gaan naar dit boek. Want jammer genoeg ging het kapot tijdens een wateroverlast thuis...

2025: Dankzij de sprookjesboekenverzamelaarster van onze bib leesclub kon ik elke dag een sprookje herlezen en me verbazen over hoe goed ik de tekeningen herkende maar me de verhalen niet echt herinnerde. Dit is jeugdsentiment en dus een beetje een risico om te herlezen...
Als ik eerlijk ben zijn de verhalen gedateerd, heel erg met een (katholieke gelovige) les en met veel clichés. Maar ik las ze met de glimlach en besefte dat ik toen ook al mijn favorieten had (Hoe de slakken hun huisje kregen, De Indische waterlelies, Het meisje met de rode wantjes, Koningin Myrta) want die tekeningen brachten de eerste blik van herkenning, de verhalen brachten een "ah ja" momentje en las ik met de breedste glimlach! Kleine ik was blij met een sprookje voor het slapen gaan.

[Gijs Grob]

Het spijt me mensen die dierbare jeugdherinneringen hebben aan dit boek, maar de sprookjes van koningin Fabiola (geschreven vóórdat ze koningin van België werd) zijn vergeleken met de ongeveer contemporaine en nog steeds zeer genietbare sprookjes van Godfried Bomans en Annie M.G. Schmidt vreselijk ondermaats.

Fabiola blijkt een tamelijk slechte verteller met weinig fantasie. Ze strooit op nogal willekeurige momenten met namen en van spanningsopbouw of verrassende wendingen is nergens sprake. Erger nog, haar sprookjes zijn veelal vreselijk moralistisch ('Flip en de zonnebloemen', 'De herberg der drie jonkvrouwen') of zelfs ronduit stichtelijk katholiek ('Wynn, de zoon van de bakker', 'Het meisje met de rode wantjes', 'Pipo's hemelreis in een zeepbel' en 'Het kleine missiemeisje'). Zelfs het beroemdste sprookje 'De Indische waterlelies', een just-so story, is van een bedroevende niksigheid. Het is knap hoe de Efteling hier zo'n prachtige attractie van heeft weten te maken (al viel daar ook altijd al op hoe karig het verhaaltje was).

Erger nog dan Fabiola's verhaaltjes zijn Tayina's inconsistente en afstotelijke illustraties. Die zijn van zo'n vreselijke truttigheid dat ze Fabiola's verzinsels eerder omlaaghalen dan omhoog.

Nee, ik kan niet anders concluderen dan dat deze sprookjes alleen zo'n faam hebben kunnen genieten omdat hun schrijver een populaire koningin was...