Kochanek czerwonej gwiazdy

by Witold Jabłoński

„Kochanek Czerwonej Gwiazdy” powstał na początku lat 90. i od razu zaczął egzystencję na poły legendarnego utworu, o którym ten i ów w środowisku gejów słyszał, lecz mało kto go widział. Dawałem od czasu do czasu do przeczytania nielicznym wybrańcom pożółkły maszynopis i to było wszystko. W końcu sam maszynopis także gdzieś przepadł. Uznałem to za ostateczny gwóźdź do trumny, swoiste zamknięcie tematu. (Od Autora)

A jednak! W państwa rękach legendarna, zaginiona powieść uznanego pisarza fantasy, Witolda Jabłońskiego. Gejowski romans z Polską tuż po obaleniu komunizmu w tle. Tylko dla dorosłych.

Genres: Queer, Polish Literature, LGBT

Hardcover

First published January 1, 2011

Reviews

[sal · Rating 2 out of 5]

momentami głupkowate, momentami naiwne, ale nie czyta się tego źle — ot taka powiastka do przeczytania i zapomnienia. ciekawie zobaczyć od czego zaczynała się literatura gejowska iii rp

[Antonina Tobirama · Rating 2 out of 5]

Strasznie to było głupie, ale całkiem mnie ubawiło

[shopa · Rating 1 out of 5]

jak do tego siadałam to nie spodziewałam się jakiegoś niesamowitego dzieła ale też nie spodziewałam się że to będzie coś jakby gejowski dark romans spotkał opisy bukowskiego

[Nats · Rating 4 out of 5]

mocna treść a jeszcze mocniejsze posłowie

[Marcin Piątkowski · Rating 3 out of 5]

Lubię literaturę z wątkami przemocy, relacji władzy, podległości, drobnej przestępczości... szczególnie jeśli wszystkie te kwestie łączą są z wymiarem seksualnych zależności. Lubię nawet pewien poziom wulgarności cisnącej w czytelnika swoją dosłownością. Jest tego sporo w książce Jabłońskiego. Ale jest też miłość, tak autentyczna i szczera, i pojawiająca się oraz wzrastająca w tak zawiłych kontekstach i okolicznościach, że aż wywołująca rumieńce na policzkach. Choć bliżej temu tekstowi do literatury pulpowej niż wielowymiarowej narracji Geneta, właśnie przez tę umiejętność wzbudzenia szczerego zaangażowania czytelnika w losy polskiego kleryka i radzieckiego żołnierza z końca lat 80. daję książce 3 zamiast 2 gwiazdek.

Warto też wspomnieć o ciekawej strukturze powieści. Każdemu rozdziałowi przypisane są kolejne wielkie arkana Tarota, co znajduje sensowne odzwierciedlenie w ich treści. I chyba należy podziękować za próbę nakreślenia portretów psychologicznych "pedałów" schyłku PRL-u oraz osób dotkniętych traumą przemocy fizycznej wraz z opisem mechanizmów ich reprodukcji. Nie bez znaczenia jest też próba zmierzenia się z kołtuńską moralnością polskiego społeczeństwa i próba nakreślenia obrazu przejęcia władzy nad sumieniami Polaków przez Kościół Katolicki w trakcie zmiany ustrojowej.

Choć miejscami brakowało mi większej głębi i powtarzalność językowa w pewnym momencie zaczęła mnie nużyć, to lektura "Kochanka czerwonej gwiazdy" sprawiła mi sporo przyjemności. Sięgałem do następnych rozdziałów jak do kolejnych odcinków wciągającego serialu.

[Aleksander · Rating 2 out of 5]

Ciekawostka historyczna, pierwsza powieść LGBTQ+ III Rzeczypospolotej, która ponoć krążyła jak widmo przez lata 90., aby oficjalnego wydania doczekać się dopiero w 2011. Ten fakt jeszcze bardziej mnie zasmuca, jakby kiepska jakość tak ciekawo brzmiącej pozycji nie była wystarczająca.

Rozumiem wagę "Kochanka czerwonej gwiazdy" jak i odwagę samego Jabłońskiego, kiedy napisał tę książkę. Wiele z jego tez oraz argumentów utrzymuje swoją wartość, jak chociażby zdanie "mężczyźni mogą się zabijać, ale nie kochać". Ba, poszczególne sceny tej książki potrafią poruszyć. Niestety, poglądy polityczne, które podzielam z autorem, nie przykryją miernego warsztatu.

Nigdy nie przeczytałem książki równie wulgarnej i ordynarnej, a tylu "ciot", "pedałów" i "dziwek" nie usłyszałem nigdy nigdzie, a stanowią one jedynie preludium do erudycyjnych ambicji Jabłońskiego. Nie wiem, może 30 lat temu faktycznie istniała potrzeba, aby wszystkie aluzje do gejowskiego seksu były opisane jak najbardziej dosadnym językiem (tudzież takimi metaforami jak "Ruski zdobywca podbił jego jaskinię"), ale z mojej współczesnej perspektywy jest to co najwyżej nużące i nie wydaję mi się, aby pomogło tej społeczności w walce ze stereotypami.

Niby ci bohaterowie próbują się kryć ze swymi skłonnościami, ale zarazem nie odbywają ani jednego stosunku w zaciszu hotelowego pokoju, czy swych własnych sypialni, zawsze stawiają na miejsca jak najbardziej publiczne, bez żadnego zażenowania. Najwyraźniej walka ze stereotypami w wydaniu Jabłońskiego zaczyna się i kończy na utyskiwaniu na "zniewieściałe cioty" i "baby z kutasami". Bo nic tak nie pomoże w walce o prawa mniejszości, jak alienacja tych jej członków, którzy zbyt otwarcie łamią normy społeczne. O ironio, momentami odbieram tę powieść jako dość homofobiczną, a już na pewno za mizoginistyczną.

Jestem tak zły na to, co zrobili z postacią Aleksandra. Po pierwsze dlatego, że jest to tysiąckrotnie ciekawszy wątek od romansu kleryka z rosyjskim żołnierzem; po drugie, mógłby uchodzić za o wiele bardziej refleksyjny, gdyby napisać go z większą dozą empatii i psychologicznej wrażliwości; a po trzecie i najważniejsze - zwyczajnie nie zgadzam się z ewidentnie stawianą poprzez tę postać tezą autora, jakoby najlepszy los, jaki czeka "zniewiesciałych" i "niemęsko pięknych" gejów była autodestrukcja. Rozumiem, iż takie były zapewne ówczesne realia, ale nie potrafię stwierdzić, czy Jabłoński je potępia, czy biernie afirmuje. Oscar Wilde to to nie jest.

A co się tyczy kleryka Andrzeja i Rosjanina Sergieja... To jest tak nudny wątek, o mój Boże. Zero napięcia, zero moralnych rozważań, zero chemii. Na pierwszym spotkaniu uprawiają seks na trawie w miejscu publicznym i elo - wielka miłość. Wątek rodziny Andrzeja sie ulatnia, Sergieja tak naprawdę nigdy nie poznajemy, cała ich relacja opiera się przede wszystkim na seksie, a zakończenie jakie dostają nie ma sensu. Poza tym, po co Andrzejek (nienawidzę, że tego 20latka autor naprzemiennie nazywał zdrobnionym imieniem i "chłopcem"; nieraz miałem poczucie, że zwyczajnie seksualizował w ten sposób bohaterów ze względu na ich wiek) w ogóle wybrał te studia teologiczne - nigdy nie zostaje to wyjaśnione.

Psychologicznie i emocjonalnie strasznie płaska. Pierwsza połowa ma jedynie szokować, druga przynudza. Historia, która miała potencjał, została zmarnowana. 2,5/5 z zaokrągleniem do 2.

P.S. Czy wszyscy polscy pisarze z pokolenia boomerów byli tacy edgy jak Jabłoński i Konwicki? Te rozdziały ponazywane po kartach tarota to jest taki eyeroll.

[Kamila Kataryńczuk · Rating 3 out of 5]

Trzy gwiazdki tylko za to ze dawno sie tak nie usmialam na ksiazce. To oczywiscie nie miala byc komedia tylko po prostu opisy scen erotycznych byly no ciekawe. Zeby to wytlumaczyc tam cytat moj personalnie ulubiony: „ Po chwili parowóz dziejów z czerwoną gwiazdą na czubku wjechał z całym impetem do czarnego tunelu”. Po prostu kazdy poeta na swiecie sie przy tym chowa XDD.
Generalnie cala ksiazka nie byla zla. Ta historia byla ciekawa i pokazywala mniej wiecej realia osob homoseksualnych w polsce w latach 90. Wiadomo byla dosyc wulgarna bo słowa takie jak p*dal czy ci*ta to byly tu caly czas ale no nie znali zbytnio chyba innych slow na to. Nie wiem no tak bylo.
Generalnie poczatek tej ksiazki jest bardzo kontrowersyjny bo mamy gwalty rozne w tym takie z udzialem nieletnich co na poczatku niekoniecznie wybrzmiewalo jako zle bo byly jakies hasla ze niby sie podobalo to tym ofiarom i itp. No to bylo slabe ale no coz.
Przeczytalam to w ramach ciekawostki bo jest to jedna z pierwszych ksiazek i tematyce lgbt w polsce wiec na pewno bylo to ciekawe.
Ogolnie ta historia nie byla jakas nie wiem zmieniajaca zycie czy tez niewiadomo jak odkrywcza. No taka historia do przeczytania spoko i do zapomnienia. (Chociaz tych opisow to nie da sie zapomniec chyba XDD)
No nie polecam tego jesli chce to ktos przeczytac na powaznie jednak jesli ktos chce sie posmiac to jak najbardziej bo te opisy to sa bardzo cudaczne XDD

[ko._.mah · Rating 4 out of 5]

Książka, jest mocna. Mocne słowa, mocne akcje i mocne przesłanie. Długo ją czytałam i wiele musiałam przemyśleć podczas czytania tej książki. Akcja dzieje się gwałtownie, co stronę zastanawiałam się o ile stopni zmieni się życie każdego z bohaterów.
Ogólnie książka nie jest raczej dla wszystkich, trzeba mieć tyłek z żelaza i nerwy ze stali. Ale jeżeli ktokolwiek jest zainteresowany realiami życia gejów za czasów gdy KGB wychodziło z Polski to szczerze polecam. Zarówno książka jest mocna jak i posłowie.

[Julek · Rating 3 out of 5]

w sumie nawet nie wiem co o tym myśleć tak naprawdę XD mogło być ciekawie, ale ostatecznie ciężko jest mi cokolwiek powiedzieć o głównych bohaterach, zwłaszcza Sergieju. czuję jakby brakowało mi jakiegoś rozwinięcia tematu. ale tak szczerze to interesująca pozycja, chociażby nawet jako ciekawostka

[Marcin · Rating 1 out of 5]

Ta literacko infantylna powiastka broni się tylko jako ciekawostka historyczna.

[Maja · Rating 4 out of 5]

No fajne

[L · Rating 2 out of 5]

2/5 ⭐

[Tom Lengain · Rating 2 out of 5]

2,5
Nieporywające, momentami naiwne, zakończone w pośpiechu, niemal idiotycznie.

[_chopinowsky_ · Rating 4 out of 5]

3.5

[Katarzyna Łucja · Rating 1 out of 5]

To aż fascynujące jak tak ciekawy pomysł, można tak bardzo popsuć. Sztucznie egzaltowany styl i absurdalne zakończenie. Daję jedną gwiazdkę, bo nie da się 0

[PErvOL Books · Rating 2 out of 5]

1,75⭐️

[flowery · Rating 5 out of 5]

niesamowite..........

[Dziendobry111 · Rating 3 out of 5]

3,5
Super poruszony temat jak na lata 90