Αθηναϊκό πανόραμα

by Αλέκος Φασιανός, Alekos Fassianos, Phasianos

«... Ο Αδάμ και η Εύα, το πιο αθώο ζευγάρι, όπως τα άσπρα προβατάκια, περιπλανιόντουσαν στον Παράδεισο της Εδέμ χωρίς να σκέφτονται το καλό ή το κακό. Και αυτό τους έλειπε. Η γνώση. Κι έπρεπε να την γευθούν σαν να ήταν ένα φρούτο. Και υπήρχαν πολλά που κρεμόντουσαν πάνω στα δέντρα του κήπου. Αχλάδια, πορτοκάλια, ρόδια, μπανάνες και μήλα. Ο σοφός όφις σφύριξε στην Εύα και της κέντρισε την περιέργεια για τα μήλα. Αλλά αυτή, πιο προσεκτική, έδωσε στον Αδάμ να δοκιμάσει το μήλο. Κι αυτός ο φτωχός ανακάλυψε το κακό δαγκώνοντάς το.
»Και ξαφνικά βρέθηκε στην οδό Αθηνάς, στη λαϊκή αγορά, με μια πλαστική σακούλα, πληρώνοντας τα φρούτα με τον ιδρώτα του μετώπου του. Γνώρισε το κακό στον Παράδεισο και ανακάλυψε το καλό στη γη. Κι έτσι είναι. Πρέπει πρώτα να αμαρτήσεις για να γίνεις καλός. Για να μάθεις ποδήλατο, πρέπει να πέσεις μερικές φορές. Και η πωλήτρια του λέει πειράζοντάς τον: "Ε, Αδάμ, δεν διάλεξες το καλό μήλο. Να, κρύβω εδώ το μήλο του παραδείσου". Ο φτωχός. Όπως όλοι μας, είναι αναγκασμένος να μην μπορεί πια να διαλέγει, αλλά να δέχεται ό,τι του δίνουν. "Μην αγγίζετε τα φρούτα, κύριε", φωνάζει ένας πωλητής, "εδώ δεν είναι ο παράδεισος, αλλά ο χαμένος παράδεισος..."»

125 pages, Paperback

First published January 10, 1992

About the author

Ο Αλέκος Φασιανός ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στην περιοχή της Πλάκας στην Αθήνα. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών το διάστημα 1956-1960 στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη. Μελέτησε την αρχαία ελληνική αγγειογραφία και τη Βυζαντινή εικονογραφία. Παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην École des beaux-arts του Παρισιού, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης (1962-1964), κοντά στους Clairin και Dayez. Το 1966 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ενώ από το 1974 ζούσε και εργαζόταν στο Παρίσι και την Αθήνα.

Από το 1959, χρονιά της πρώτης ατομικής του παρουσίασης στην Αθήνα, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μόναχο, Τόκυο, Αμβούργο, Ζυρίχη, Μιλάνο, Βηρυτό, Στοκχόλμη, Λονδίνο και αλλού. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και γνωστές διεθνείς διοργανώσεις ανά την υφήλιο. Ο Φασιανός ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική, το σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο (Αμερική του Κάφκα σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, 1975, Ελένη του Ευριπίδη, 1976, Όρνιθες του Αριστοφάνη, 1978 κ.ά.). Ανέλαβε την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωστών ποιητών και συγγραφέων. Έχει επίσης εκδώσει και δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά.

Για το σύνολο της δουλειάς του έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν μονογραφίες που αναφέρονται στην εικαστική παραγωγή του. Το 1999 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ σε τιμητική (μη εκλόγιμη) θέση.

Reviews

[Betty Chatzisavvidou]

Το «Αθηναϊκό πανόραμα» με βρήκε τυχαία. Στο Goodreads δεν υπήρχε μέχρι σήμερα καμία κριτική γι’ αυτό, ούτε το είχα δει αποθηκευμένο σε κάποιο ράφι, οπότε ας ξεκινήσω να μιλώ πρώτη.

Η αλήθεια είναι πως αρχικά δεν γνώριζα καν ότι ο Αλέκος Φασιανός είχε ασχοληθεί με το γράψιμο. Το βιβλίο διαβάζεται σαν μια προσωπική καταγραφή, σχεδόν ημερολογιακή, γραμμένη σε προφορικό και άμεσο λόγο. Αποτελείται από μικρές ιστορίες και στιγμιότυπα που μας βάζουν στο κλίμα της εποχής, της Αθήνας και των ανθρώπων με τους οποίους συναναστράφηκε ο ζωγράφος.

Δεν πρόκειται για ένα «κλασικό» λογοτεχνικό έργο, αλλά για ένα βιβλίο που έχει αξία ως μαρτυρία, ως αίσθηση και ως βλέμμα του Φασιανού για την ζωή (του).