Ο καλός μας συγγραφέας σαν λίγο να μπέρδεψε τους ορούς της μυθιστορίας και του πανεπιστημιακού συγγράμματος σε κάποιες φάσεις, λίγο επιδεικτικά κιόλας, κάτι το οποίο για να είμαι ειλικρινείς δεν με χάλασε και πολύ. Αντιθέτως το βρήκα λιγάκι διασκεδαστικό..
Από φαντασία καλά κρατεί και η περιγραφές της Ιταλίας μου φάνηκαν πάρα πολύ ωραίες όπως και των αναμνήσεων του από την Ρωσία και την Λυών.
Από πλοκή και βάθος τώρα, το χάσαμε λίγο εδώ πέρα. Δηλαδή, διεισδύει αρκετά μες την ιστορία αλλά με εγκράτεια σαν να φοβάται μην το χάσει.
Έχει και τα χιουμοριστικά στοιχεία του, έτσι για να σέβεται λιγάκι τον εαυτό του οπότε...
Με χαλάρωσε, με ταξίδεψε - το τέλος με άφησε παντελώς αδιάφορη αλλά δεν θα υποπέσω σε spoiler- απλά το αγνόησα.
Αυτά.