Ο ΝΟΡΜΑΝ ΣΠΙΝΡΑΝΤ αναγνωρίστηκε ομόφωνα σαν η ανανεωτική, επαναστατική δύναμη της επιστημονικής φαντασίας. Επηρέασε όσο κανείς άλλος τόσο το αμερικανικό όσο και το βρετανικό "νέο κύμα" και είναι ίσως ο πιο άμεσα "πολιτικός" συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.Έχει τιμηθεί επανειλημμένα με τα μεγάλα βραβεία του χώρου: ΒΡΑΒΕΙΟ ΧΙΟΥΓΚΟ και ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΕΜΠΙΟΥΛΑ.
Born in New York in 1940, Norman Spinrad is an acclaimed SF writer.
Norman Spinrad, born in New York City, is a graduate of the Bronx High School of Science. In 1957 he entered City College of New York and graduated in 1961 with a Bachelor of Science degree as a pre-law major. In 1966 he moved to San Francisco, then to Los Angeles, and now lives in Paris. He married fellow novelist N. Lee Wood in 1990; they divorced in 2005. They had no children. Spinrad served as President of the Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA) from 1980 to 1982 and again from 2001 to 2002.
Ο Νόρμαν Σπίνραντ είναι μέσα στους τρεις αγαπημένους μου συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, μετά τον Φίλιπ Ντικ και ίσως τον Ντάγκλας Άνταμς. Όλα του τα βιβλία έχουν βαθιά πολιτικές προεκτάσεις και είναι γραμμένα από πολύ καλά έως εξαιρετικά, με σκληρή γλώσσα, με συχνή χρήση αργκό και βρισιών.
Έτσι και αυτή η μικρή νουβέλα, η Άγρια Νύχτα, περιγράφει ένα σκληρό κόσμο, μια παρηκμασμένη Αμερική, που είναι χωρισμένη σε διάφορες τάξεις και έχει υποστεί πολλές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές ανακατατάξεις.
Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι ανάλογη του κόσμου που περιγράφεται, δηλαδή πολύ σκληρή, οι περιγραφές όλων όσων συμβαίνουν είναι παραστατικές και αληθινές, νιώθει κανείς την μιζέρια, την παρακμή και την βρώμα που επικρατεί, γενικά είναι ένα δυνατό σφηνάκι που αξίζει να διαβαστεί.
Δεν είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχει γράψει ο Σπίνραντ, αλλά σίγουρα είναι καλό. Στα αδιάβαστα από Σπίνραντ έχουν μείνει μόνο το Πασίφικα και το Η μηχανή του ροκ & ρολ, και επειδή θέλω να διαβάσω όσο το δυνατόν περισσότερα βιβλία του και λαμβάνοντας υπόψιν ότι τα αγγλικά που χρησιμοποιεί είναι σίγουρα απαιτητικά, ελπίζω σε μετάφραση και άλλων του έργων, όπως π.χ. The Iron Dream, Child Of Fortune, The Men In The Jungle, Songs From Stars, The Void Captain's Tale, Russian Spring κ.α.
«Το σκοτάδι φαινόταν να συνεχίζεται για πάντα στο χώρο και στο χρόνο…»
Νέα Υόρκη σε ολική παρακμή, πολίτες χωρισμένοι σε ξεκάθαρες τάξεις (ματσωμένοι, συμπολίτες, λαθρόβιοι κτλ) σε ένα κόσμο βουτηγμένο στο βούρκο κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι ματσωμένοι έχουν τον αέρα του βασιλιά και πληρώνουν οπλισμένους security να τους βγάλουν βόλτα το σκυλάκι με ελικόπτερο. Οι συμπολίτες κρύβουν τα συναισθήματα τους (και την μικροαστική κατάθλιψη τους) πίσω από μάσκες μίκυ μάους. Και όταν πέφτει το σκοτάδι η κατώτερη τάξη των λαθρόβιων λειτουργεί με το ένστικτο της επιβίωσης, σκοτώνει για ένα κομμάτι κρέας. Η Μαρία ψάχνει τα πατήματα της σε έναν κόσμο που δεν τις χαρίζει τίποτα και της κλέβει κάθε υποψία αξιοπρέπειας.
Το ξέθαψα μετά από χρόνια. Μια μικρή νουβέλα από τη σειρά επιστημονικής φαντασίας των εκδόσεων Παραπέντε (συνήθως έπαιρνα από εκεί ένα βιβλίο για κάθε 5 κόμικ τότε). Ο Norman Spinrad γράφει με ωμό τρόπο (συνεχόμενη χρήση βρισιών) αλλά σε παρασέρνει στον δυστοπικό κόσμο αυτής της νουβέλας που μοιάζει με σενάριο από μία φανταστική b-movie που νοικιάζεις για να δεις τη Μαρία ενάντια σε όλους αλλά που αν το σκεφτείς είναι μια πολιτική αλληγορία ενός κόσμου που (συνεχίζει) να γίνεται ολοένα και πιο εγωκεντρικός μακριά από κάθε έννοια αλληλεγγύης. Το ότι το διάβασα μέσα στον ηλεκτρικό του έδωσε ένα παραπάνω βαθμό
Σύντομο αλλά απολαυστικό βιβλίο επιστημονικής φαντασίας με επίκεντρο τη δυναμική Μαρία. Ο Spinrad καταφέρνει μεσα από μία τρομερά βίαιη κι άμεση γραφή να σε "προσγειώσει" στη σκληρότητα του κοσμου που έπλασε χωρίς να κουράζει ούτε στιγμή.
Σημείωση : Η έκδοση του 1988 έχει μακράν πιο ενδιαφέρον εξώφυλλο.