Ik heb enkel Titaantjes gelezen uit deze bundel. Omwille van de titel van het boek, van de verwijzing ernaar in het radioprogramma van Pat Donné op Klara, en omwille van de mysterieuze schrijversnaam waarnaar ook The Nits in hun nummer Nescio verwijzen. Het is geen tijdloos werk, althans de stijl en de uitwerking niet. De kern is dat wel : jonge mannen die zoeken hoe ze hun idealen kunnen rijmen met wat de maatschappij van hen verwacht. Ik weet het niet, het verhaal is nogal compact. Er wordt over heel veel verteld zonder ruimte om iets uit te werken. Daardoor snapte ik ook niet elke verhaallijn. Tel daarbij de vergane schrijfstijl, dan kom ik uit op 2 sterren. Nog steeds een goed concept, maar niet vlot meer te lezen.
Ik heb het idee dat je deze boeken pas later in je leven moet lezen. Terugkerende thema's zijn De Naiviteit van de Jeugd en het feit dat je niets aan de wereld kan veranderen. De verhalen en karakters spreken me (nog) niet aan. Ik zie de literaire waarde van deze novelles, maar op dit moment word ik er alleen maar depressief van.
Even though the writing is very classic and some of the spelling/grammar is different than nowadays, I felt very connected to this book. These stories take place 100 years ago, but it captures our generation perfectly.