What do you think?
Rate this book
Klan wojowników
Nie urodziła się wojowniczką, ale musi się nią stać...
Amalia Woodrok ma siedemnaście lat, męża i jest Ziemianką. TYLKO Ziemianką. W świecie Nondarów oznacza to osobę gorszej kategorii. A w zasadzie oznaczałoby, gdyby nie to, że Amalię wybrał sobie na żonę Tytus Woodrok, potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. Tytus nie jest kimś, z kim warto zadzierać, więc niezamężne kobiety z jego klanu, choć nie są zachwycone tym, że wziął sobie ziemską przybłędę, zamiast wybrać którąś z nich, nie okazują niezadowolenia. A przynajmniej dobrze je ukrywają. Zwłaszcza że Amelia może się cieszyć jeszcze jednym przywilejem, rzadkim zarówno wśród Ziemian, jak i Nondarów ― prawdziwą sympatią swojej teściowej, Pierwszej Damy Klanu Wojowników.
Okazuje się jednak, że misternie utkana intryga może zagrozić nawet Tytusowi Woodrokowi. Wódz Klanu Wojowników ma swoje tajemnice, a te, umiejętnie użyte, mogą strącić go ze szczytów władzy. Tytus i Amelia muszą uciekać. Czy wspólnie doświadczane nieszczęście sprawi, że małżeństwo, które do tej pory było dla dziewczyny raczej udręką niż radością, przerodzi się w prawdziwy związek? Oparty na zrozumieniu, a może nawet... uczuciu?
Amalia Woodrok ma siedemnaście lat, męża i jest Ziemianką. TYLKO Ziemianką. W świecie Nondarów oznacza to osobę gorszej kategorii. A w zasadzie oznaczałoby, gdyby nie to, że Amalię wybrał sobie na żonę Tytus Woodrok, potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. Tytus nie jest kimś, z kim warto zadzierać, więc niezamężne kobiety z jego klanu, choć nie są zachwycone tym, że wziął sobie ziemską przybłędę, zamiast wybrać którąś z nich, nie okazują niezadowolenia. A przynajmniej dobrze je ukrywają. Zwłaszcza że Amelia może się cieszyć jeszcze jednym przywilejem, rzadkim zarówno wśród Ziemian, jak i Nondarów ― prawdziwą sympatią swojej teściowej, Pierwszej Damy Klanu Wojowników.
Okazuje się jednak, że misternie utkana intryga może zagrozić nawet Tytusowi Woodrokowi. Wódz Klanu Wojowników ma swoje tajemnice, a te, umiejętnie użyte, mogą strącić go ze szczytów władzy. Tytus i Amelia muszą uciekać. Czy wspólnie doświadczane nieszczęście sprawi, że małżeństwo, które do tej pory było dla dziewczyny raczej udręką niż radością, przerodzi się w prawdziwy związek? Oparty na zrozumieniu, a może nawet... uczuciu?
344 pages, Paperback
Published April 5, 2023
3 people are currently reading
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 28 of 28 reviews
June 8, 2023
[wspolpraca barterowa z wydawnictwem BeYa]
Nie urodziła się wojowniczką, ale musi się nią stać...
Amalia Woodrok ma siedemnaście lat, męża i jest Ziemianką. TYLKO Ziemianką. W świecie Nondarów oznacza to osobę gorszej kategorii. A w zasadzie oznaczałoby, gdyby nie to, że Amalię wybrał sobie na żonę Tytus Woodrok, potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. Tytus nie jest kimś, z kim warto zadzierać, więc niezamężne kobiety z jego klanu, choć nie są zachwycone tym, że wziął sobie ziemską przybłędę, zamiast wybrać którąś z nich, nie okazują niezadowolenia. A przynajmniej dobrze je ukrywają. Zwłaszcza że Amelia może się cieszyć jeszcze jednym przywilejem, rzadkim zarówno wśród Ziemian, jak i Nondarów ― prawdziwą sympatią swojej teściowej, Pierwszej Damy Klanu Wojowników.
Okazuje się jednak, że misternie utkana intryga może zagrozić nawet Tytusowi Woodrokowi. Wódz Klanu Wojowników ma swoje tajemnice, a te, umiejętnie użyte, mogą strącić go ze szczytów władzy. Tytus i Amelia muszą uciekać. Czy wspólnie doświadczane nieszczęście sprawi, że małżeństwo, które do tej pory było dla dziewczyny raczej udręką niż radością, przerodzi się w prawdziwy związek? Oparty na zrozumieniu, a może nawet... uczuciu?
Przebojowe młodzieżowe fantasy, z którym spędzicie miłe chwile!
Moja opinia:
Ale czy takie przebojowe?
Ksiazka gubiła wątek. Ja jako osoba zaczynająca czytać fantastykę. Oraz z myślą ze wprowadzi ona mnie w głąb świata fantastycznego się grubo myliła. Główna bohaterka Amelia była strasznie źle wykreowana. Zachowywała się jak dziecko. A Tytus czyli jej mąż był bardzo toksyczny.
Jedynymi plusami tej ksiazki są niekiedy śmieszne sceny oraz podzielona narracja.
Bardzo często się gubiłam w fabule i musiałam przeczytać od nowa rozdział żeby się dowiedzieć co tak naprawdę się działo. Była to jedyna Ksiazka przy której tak miałam.
Jesli kusi cie ta pozycja możesz ja przeczytać ale nie radzę na sam początek z czytaniem lub ogólnie z zaczęciem czytania fantastyki
Moja ocena to 2/5
Nie urodziła się wojowniczką, ale musi się nią stać...
Amalia Woodrok ma siedemnaście lat, męża i jest Ziemianką. TYLKO Ziemianką. W świecie Nondarów oznacza to osobę gorszej kategorii. A w zasadzie oznaczałoby, gdyby nie to, że Amalię wybrał sobie na żonę Tytus Woodrok, potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. Tytus nie jest kimś, z kim warto zadzierać, więc niezamężne kobiety z jego klanu, choć nie są zachwycone tym, że wziął sobie ziemską przybłędę, zamiast wybrać którąś z nich, nie okazują niezadowolenia. A przynajmniej dobrze je ukrywają. Zwłaszcza że Amelia może się cieszyć jeszcze jednym przywilejem, rzadkim zarówno wśród Ziemian, jak i Nondarów ― prawdziwą sympatią swojej teściowej, Pierwszej Damy Klanu Wojowników.
Okazuje się jednak, że misternie utkana intryga może zagrozić nawet Tytusowi Woodrokowi. Wódz Klanu Wojowników ma swoje tajemnice, a te, umiejętnie użyte, mogą strącić go ze szczytów władzy. Tytus i Amelia muszą uciekać. Czy wspólnie doświadczane nieszczęście sprawi, że małżeństwo, które do tej pory było dla dziewczyny raczej udręką niż radością, przerodzi się w prawdziwy związek? Oparty na zrozumieniu, a może nawet... uczuciu?
Przebojowe młodzieżowe fantasy, z którym spędzicie miłe chwile!
Moja opinia:
Ale czy takie przebojowe?
Ksiazka gubiła wątek. Ja jako osoba zaczynająca czytać fantastykę. Oraz z myślą ze wprowadzi ona mnie w głąb świata fantastycznego się grubo myliła. Główna bohaterka Amelia była strasznie źle wykreowana. Zachowywała się jak dziecko. A Tytus czyli jej mąż był bardzo toksyczny.
Jedynymi plusami tej ksiazki są niekiedy śmieszne sceny oraz podzielona narracja.
Bardzo często się gubiłam w fabule i musiałam przeczytać od nowa rozdział żeby się dowiedzieć co tak naprawdę się działo. Była to jedyna Ksiazka przy której tak miałam.
Jesli kusi cie ta pozycja możesz ja przeczytać ale nie radzę na sam początek z czytaniem lub ogólnie z zaczęciem czytania fantastyki
Moja ocena to 2/5
May 23, 2023
[współpraca barterowa z wydawnictwem beYA]
Paulina Popiela - Klan wojowników
RECENZJA
Ogólnie myślałam, że sięgam po zupełnie coś innego i nastawiłam się bardziej na typową młodzieżówkę, niż fantastykę. Zacznę od tego, że szczerze ta książka miała w sobie mało tego młodzieżowego „feelingu”.
Główna akcja dzieje się wokół dziewczyny, która ma 17 lat, a zachowuje się jak dorosły, w pełni dojrzały tylko trochę roztrzepany człowiek. Gdybym nie znała wieku bohaterki od samego początku, to na pewno nigdy nie dałabym jej tych siedemnastu lat. Relacja między głównymi bohaterami jest przedziwna, momentami niezrozumiała i moim zdaniem po prostu bezsensowna. Tytus kompletnie nie umie zachowywać się w stosunku do kobiet (autorka ma dziwne podejście do przemocy, uważa że jak facet uderzy kobietę z Plaskacza to jest to zupełnie coś innego i niewinnego w porównaniu do walnięcia pięścią), jego przytyki i żarty o dzieciach były totalnie nie trafione i dziwne. Bohaterowie byli płytcy i w ogóle nie zapadli mi w pamięć.
Sama książka jest napisana bardzo specyficznie. Zostajemy od razu wrzuceni w środek fabuły gdzie nic nie jest wytłumaczone. Dopiero w późnej połowie książki dowiadujemy się o niektórych ważnych rzeczach, ale o części istotnych informacji, o których poruszano wcześniej temat nie ma żadnych informacji. Sama autorka ma bardzo dziwny styl pisania, akcja dzieje się tak szybko, że nagle znajdujemy się na drugim końcu planety. Nic się tu nie kleiło. Jest dużo błędów ortograficznych czy językowych nie poprawionych przy korekcie. Jeśli chodzi o fabułę, to miała potencjał (za to 1 gwiazdka wyżej) aczkolwiek uważam że mało się działo i można by było poprowadzić tę akcję trochę inaczej. Podobał mi się temat driad, ale nie został on później poruszony, a mógł on być bazą do dalszych akcji.
Ogólnie książka była mocno przeciętna więc moim zdaniem nie zasługuję na dobrą ocenę.
Paulina Popiela - Klan wojowników
RECENZJA
Ogólnie myślałam, że sięgam po zupełnie coś innego i nastawiłam się bardziej na typową młodzieżówkę, niż fantastykę. Zacznę od tego, że szczerze ta książka miała w sobie mało tego młodzieżowego „feelingu”.
Główna akcja dzieje się wokół dziewczyny, która ma 17 lat, a zachowuje się jak dorosły, w pełni dojrzały tylko trochę roztrzepany człowiek. Gdybym nie znała wieku bohaterki od samego początku, to na pewno nigdy nie dałabym jej tych siedemnastu lat. Relacja między głównymi bohaterami jest przedziwna, momentami niezrozumiała i moim zdaniem po prostu bezsensowna. Tytus kompletnie nie umie zachowywać się w stosunku do kobiet (autorka ma dziwne podejście do przemocy, uważa że jak facet uderzy kobietę z Plaskacza to jest to zupełnie coś innego i niewinnego w porównaniu do walnięcia pięścią), jego przytyki i żarty o dzieciach były totalnie nie trafione i dziwne. Bohaterowie byli płytcy i w ogóle nie zapadli mi w pamięć.
Sama książka jest napisana bardzo specyficznie. Zostajemy od razu wrzuceni w środek fabuły gdzie nic nie jest wytłumaczone. Dopiero w późnej połowie książki dowiadujemy się o niektórych ważnych rzeczach, ale o części istotnych informacji, o których poruszano wcześniej temat nie ma żadnych informacji. Sama autorka ma bardzo dziwny styl pisania, akcja dzieje się tak szybko, że nagle znajdujemy się na drugim końcu planety. Nic się tu nie kleiło. Jest dużo błędów ortograficznych czy językowych nie poprawionych przy korekcie. Jeśli chodzi o fabułę, to miała potencjał (za to 1 gwiazdka wyżej) aczkolwiek uważam że mało się działo i można by było poprowadzić tę akcję trochę inaczej. Podobał mi się temat driad, ale nie został on później poruszony, a mógł on być bazą do dalszych akcji.
Ogólnie książka była mocno przeciętna więc moim zdaniem nie zasługuję na dobrą ocenę.
May 16, 2023
2,25/5
[Współpraca barterowa ]
Naprawdę liczyłam, że ta książka będzie luźną, młodzieżową fantastyką, zgodnie z tym jak była reklamowana. Niestety mocno się rozczarowałam.
Sam świat został wykreowany w porządku, nie miałam problemu żeby się w nim połapać już na samym początku. Jest ciekawym połączeniem sci-fi i fantastyki.
Fabuła zupełnie nie miała dla mnie sensu. Wszystko zaczęło się od tego, że wielki wojownik, od lat szkolony, z zamiaru inteligentny, zapomniał na podróż zabrać paliwa. Później było jeszcze gorzej, bo cała akcja była zlepkiem zupełnie niepowiązanych sytuacji. Brakowało mi tutaj jakiegokolwiek ciągu przyczynowo-skutkowego. Zaledwie kilka sytuacji miało swoje konsekwencje i była sensowna, większość wątków została urywana lub brała się znikąd.
Również bezsensowne były dla mnie sceny walk. Szkolona wojowniczka, zabójczynie, nie potrafiła wygrać z Amelią, która od początku miała problem nawet z zachowaniem równowagi.
Przez całą książkę nie wydarzyło się praktycznie nic ciekawego. Choć miała to być pozycja dla młodzieży, duża część fabuły opiera się na seksie. Nie ma co prawda żadnych opisów, ale mnóstwo żartów, podtekstów. Tytus wciąż namawia Amelię do stosunku, chociaż ta ma zaledwie siedemnaście lat i powtarza, że nie ma na to ochoty. Posuwa się nawet do tego, że upija ją w takim celu, ale wszystko przedstawione jest jako śmieszny żart. Według mnie jest to bardzo niesmaczne i szkodliwe.
Styl pisania był naprawdę fajny, angażujący czytelnika i to właściwie jedyne co mi się podobało. Może nieco dziecinny, ale momentami naprawdę fajnie się bawiłam. Co chwilę jednak pojawiały się aluzje do “robienia dzieci”, sceny w których ktoś podsłuchiwał bohaterów w nocy i zarzucał że spędzili ją zbyt cicho lub Tytus nalegający na seks. Uważam, że to nie jest coś odpowiedniego dla młodszych osób i kłóci się to z młodzieżowym stylem.
Jeśli chodzi o wykreowanie bohaterów, od samego początku mnie irytowali. Amelia był niezdarna i denerwująca, choć z czasem zauważyłam, że poczułam do niej odrobinę sympatii. Tytusa, za jego szkodliwe zachowania, nie byłam w stanie polubić.
Niestety bardzo zawiodłam się na tej pozycji. Może spodoba się komuś innemu, ale uważam, że przede wszystkim nie jest to odpowiednia pozycja dla młodszych osób, mimo że właśnie tak jest reklamowana.
[Współpraca barterowa ]
Naprawdę liczyłam, że ta książka będzie luźną, młodzieżową fantastyką, zgodnie z tym jak była reklamowana. Niestety mocno się rozczarowałam.
Sam świat został wykreowany w porządku, nie miałam problemu żeby się w nim połapać już na samym początku. Jest ciekawym połączeniem sci-fi i fantastyki.
Fabuła zupełnie nie miała dla mnie sensu. Wszystko zaczęło się od tego, że wielki wojownik, od lat szkolony, z zamiaru inteligentny, zapomniał na podróż zabrać paliwa. Później było jeszcze gorzej, bo cała akcja była zlepkiem zupełnie niepowiązanych sytuacji. Brakowało mi tutaj jakiegokolwiek ciągu przyczynowo-skutkowego. Zaledwie kilka sytuacji miało swoje konsekwencje i była sensowna, większość wątków została urywana lub brała się znikąd.
Również bezsensowne były dla mnie sceny walk. Szkolona wojowniczka, zabójczynie, nie potrafiła wygrać z Amelią, która od początku miała problem nawet z zachowaniem równowagi.
Przez całą książkę nie wydarzyło się praktycznie nic ciekawego. Choć miała to być pozycja dla młodzieży, duża część fabuły opiera się na seksie. Nie ma co prawda żadnych opisów, ale mnóstwo żartów, podtekstów. Tytus wciąż namawia Amelię do stosunku, chociaż ta ma zaledwie siedemnaście lat i powtarza, że nie ma na to ochoty. Posuwa się nawet do tego, że upija ją w takim celu, ale wszystko przedstawione jest jako śmieszny żart. Według mnie jest to bardzo niesmaczne i szkodliwe.
Styl pisania był naprawdę fajny, angażujący czytelnika i to właściwie jedyne co mi się podobało. Może nieco dziecinny, ale momentami naprawdę fajnie się bawiłam. Co chwilę jednak pojawiały się aluzje do “robienia dzieci”, sceny w których ktoś podsłuchiwał bohaterów w nocy i zarzucał że spędzili ją zbyt cicho lub Tytus nalegający na seks. Uważam, że to nie jest coś odpowiedniego dla młodszych osób i kłóci się to z młodzieżowym stylem.
Jeśli chodzi o wykreowanie bohaterów, od samego początku mnie irytowali. Amelia był niezdarna i denerwująca, choć z czasem zauważyłam, że poczułam do niej odrobinę sympatii. Tytusa, za jego szkodliwe zachowania, nie byłam w stanie polubić.
Niestety bardzo zawiodłam się na tej pozycji. Może spodoba się komuś innemu, ale uważam, że przede wszystkim nie jest to odpowiednia pozycja dla młodszych osób, mimo że właśnie tak jest reklamowana.
June 8, 2023
Dawno tak szybko nie przeczytałam książki + dużo się śmiałam ☺️👍🏽
July 29, 2023
Zaczynając „Klan Wojowników” liczyłam na fajne i ciekawe fantasy ,niestety fajnie ani ciekawie nie było. na początku trudno się połapać a sam styl pisania monotonny i taki dziecinny. sama książka była mocno stereotypowa i padały w niej takie zdania jak „Jesteś Facet czy Baba”. Autorka nie mówi nam nic o tamtejszym świecie nondarów ,tak naprawdę to ja nie wiem czy to się dzieje w kosmosie czy może pod ziemią? Bohaterowie Puści i bez emocji ,wiele razy Amanda (głowna bohaterka) była bezmyślna i tym samym mnie irytowała na każdego się obrażała. Temat przemocy w związku został nam pokazany jako DOBRY! a sama autorka nic nie mówi ,że jest to złe!
@zaczytana_siri
May 10, 2023
Mówi się, że nic tak nie zbliża ludzi, jak wspólne przeżycia, a w szczególności wspólne doświadczanie nieszczęścia. I coś w tym jest, a na pewno można to zaobserwować na przykładzie Amelii i Tytusa, bohaterów debiutanckiej powieści Pauliny Popieli. „Klan wojowników” to młodzieżowe fantasy, po którym spodziewałam się lekkiej, niewymagającej młodzieżówki, przy której dobrze odpocznę i naładuję baterie i dokładnie to dostałam. Autorka miała ciekawy pomysł na fabułę i dobrze go w powieści rozwinęła. Bardzo intrygujący jest już sam świat, w którym toczy się akcja. Zupełnie inna planeta, która rządzi się innymi prawami. Niby trochę do Ziemi podobna, a jednak całkiem inna. O świecie, który tak mi się spodobał, chciałabym dowiedzieć się jednak trochę więcej i liczę na to, że powstanie kolejny tom. Bo świat jest tu trochę zbyt mało rozbudowany. Oczywiście jest to dość subiektywne odczucie. Ja po prostu w fantastyce chcę dobrze poznać otoczenie bohaterów i lubię mieć wszystko dobrze wytłumaczone. Zazwyczaj zresztą mam mnóstwo pytań odnośnie tego, co jak funkcjonuje.
Jak zostało zasygnalizowane w opisie, w powieści obecny jest wątek romantyczny, a dokładniej mamy tu do czynienia z motywem slow burn z elementami motywu kto się czubi, ten się lubi. Wątek romantyczny wypada w powieści bardzo fajnie. Mam tu głównie na myśli fakt, że nie dominuje, nie przysłania przygodowej części powieści. A do tego rozwija się w naturalnym tempie. Bohaterowie, którzy od początku się nie znoszą, nie zakochują się w sobie nagle, z rozdziału na rozdział. Zmiana w ich nastawieniu i zachowaniu w stosunku do siebie zachodzi stopniowo, dzięki czemu ich relacja i oni sami wypadają bardziej wiarygodnie. Kreacji bohaterów początkowo miałam coś do zarzucenia. Głównie chodzi o Amelię, której decyzje są często nieracjonalne, nieprzemyślane i po prostu dziecinne. Ale zdałam sobie sprawę z tego, że to nastolatka, a nastolatki często tak się właśnie zachowują (nie wszystkie i nie zawsze, ale zdarza się). Często w podobny sposób zachowują się też dorośli i owszem, może nas to irytować w danej osobie, nawet jeśli jest tylko bohaterem powieści. Amelia jest specyficzna. Jej podstawowym sposobem komunikacji jest ironia i sarkazm, szczególnie w stosunku do kogoś, kogo zwyczajnie nie lubi. Dziewczyna nie jest cichą myszką, dobrą, poukładaną żoną. Daje odczuć swojemu mężowi, że lekko z nią mieć nie będzie. Jest niepokorna, charakterna i daje się lubić, mimo że, jak wspomniałam, potrafi irytować. Tytus również został sportretowany w ciekawy sposób. Jeśli twardy, niebezpieczny z jednej strony, pełen tajemnic i niełatwy do rozgryzienia z drugiej. Można się w książce trochę pogubić na początku, ale kiedy wgryziemy się w opowieść, idzie już gładko, chociaż akcja pędzi szybko i dzieje się w powieści dużo.
Podsumowując, „Klan wojowników” okazał się dla mnie zaskakująco dobrą lekturą, przy której po prostu odpoczęłam. Książka ma pewne niedociągnięcia, ale jak na debiut jest przyzwoicie. Podobało mi się i polecam!
Jak zostało zasygnalizowane w opisie, w powieści obecny jest wątek romantyczny, a dokładniej mamy tu do czynienia z motywem slow burn z elementami motywu kto się czubi, ten się lubi. Wątek romantyczny wypada w powieści bardzo fajnie. Mam tu głównie na myśli fakt, że nie dominuje, nie przysłania przygodowej części powieści. A do tego rozwija się w naturalnym tempie. Bohaterowie, którzy od początku się nie znoszą, nie zakochują się w sobie nagle, z rozdziału na rozdział. Zmiana w ich nastawieniu i zachowaniu w stosunku do siebie zachodzi stopniowo, dzięki czemu ich relacja i oni sami wypadają bardziej wiarygodnie. Kreacji bohaterów początkowo miałam coś do zarzucenia. Głównie chodzi o Amelię, której decyzje są często nieracjonalne, nieprzemyślane i po prostu dziecinne. Ale zdałam sobie sprawę z tego, że to nastolatka, a nastolatki często tak się właśnie zachowują (nie wszystkie i nie zawsze, ale zdarza się). Często w podobny sposób zachowują się też dorośli i owszem, może nas to irytować w danej osobie, nawet jeśli jest tylko bohaterem powieści. Amelia jest specyficzna. Jej podstawowym sposobem komunikacji jest ironia i sarkazm, szczególnie w stosunku do kogoś, kogo zwyczajnie nie lubi. Dziewczyna nie jest cichą myszką, dobrą, poukładaną żoną. Daje odczuć swojemu mężowi, że lekko z nią mieć nie będzie. Jest niepokorna, charakterna i daje się lubić, mimo że, jak wspomniałam, potrafi irytować. Tytus również został sportretowany w ciekawy sposób. Jeśli twardy, niebezpieczny z jednej strony, pełen tajemnic i niełatwy do rozgryzienia z drugiej. Można się w książce trochę pogubić na początku, ale kiedy wgryziemy się w opowieść, idzie już gładko, chociaż akcja pędzi szybko i dzieje się w powieści dużo.
Podsumowując, „Klan wojowników” okazał się dla mnie zaskakująco dobrą lekturą, przy której po prostu odpoczęłam. Książka ma pewne niedociągnięcia, ale jak na debiut jest przyzwoicie. Podobało mi się i polecam!
May 10, 2023
Małżeństwo Amalii z Tytusem daje szereg przywilejów. Jednak wygody nie obejmują samej relacji. Wódz potężnego Klanu Wojowników traktuje dziewczynę przedmiotowo, a funkcję męża pełni głównie w obecności obcych. Szansa na wzmocnienie więzi pojawia się wraz z możliwością wypłynięcia tajnych i dość niewygodnych informacji. Aby nie ujrzały światła dziennego para musi wybrać się w podróż do Imperatora. Teraz wszystko zależy od tego, jak bardzo będą zgrani i czy pozwolą uczuciom rozkwitnąć.
Świat przedstawiony był pierwszą rzeczą, jaka mnie zauroczyła. Autorka stworzyła zupełnie nowe uniwersum będące inną planetą z ciekawie rozwiniętą technologią, wymyślną roślinnością i prawami. Z ogromnym zapałem i poniekąd zachwytem chłonęłam każdy element rzeczywistości Amalii, a moja wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach. Niemniej nie da się ukryć, że przydałoby się trochę więcej na ten temat, bo Popiela zostawia nas z wieloma niedopowiedzeniami i pytaniami.
Wielokrotnie wspominałam, że nad wyraz trudno mnie rozbawić, jak już, to najszybciej można zażenować. „Klan Wojowników” okazał się kolejnym wyjątkiem potwierdzającym regułę. Przezabawne sceny i utarczki słowne nagminnie wywoływały uśmiech na twarzy. Mimo wszystko to Tytusowi zawdzięczamy najwięcej komicznych chwil. Jego temperament i podejście do niektórych spraw stanowi absurd – w pozytywnym znaczeniu tego słowa.
Amalia zalicza się do postaci, które ani nie wzbudzają żadnej sympatii ani antypatii. Jest nijaka i moim zdaniem również irytująca. Nie potrafiłam pojąć jej toku myślenia oraz uczuć do Tytusa. Niby autorka próbowała stworzyć buntowniczą bohaterkę, która wie czego chce, ale zamiast tego wyszła „krowa, która dużo muczy, a daje mało mleka” i to niestety widać już w pierwszych rozdziałach.
Za plus uważam ukazanie zmuszonej do małżeństwa dziewczyny, bo mimo że (jak pisałam wyżej) trudno rozgryźć jej podejście do małżonka, to jednak świetnie pokazano zagubienie i próbę stworzenia czegoś więcej w tej małżeńskiej atrapie.
Choć na wiele zachowań trzeba tu patrzeć z przymrużeniem oka, a wątek romantyczny ma w sobie sporo chaosu, to ogromnie komfortowa historia, od której trudno się oderwać. Dzięki braku scen erotycznych „Klan Wojowników” może trafić zarówno na półki starszych, jak i nieco młodszych. Osobiście chciałabym jeszcze raz wrócić do tego świata, bo to jedna z historii potęgujących niedosyt, nawet gdy i tak dostajemy wiele.
Polecam!
Świat przedstawiony był pierwszą rzeczą, jaka mnie zauroczyła. Autorka stworzyła zupełnie nowe uniwersum będące inną planetą z ciekawie rozwiniętą technologią, wymyślną roślinnością i prawami. Z ogromnym zapałem i poniekąd zachwytem chłonęłam każdy element rzeczywistości Amalii, a moja wyobraźnia pracowała na najwyższych obrotach. Niemniej nie da się ukryć, że przydałoby się trochę więcej na ten temat, bo Popiela zostawia nas z wieloma niedopowiedzeniami i pytaniami.
Wielokrotnie wspominałam, że nad wyraz trudno mnie rozbawić, jak już, to najszybciej można zażenować. „Klan Wojowników” okazał się kolejnym wyjątkiem potwierdzającym regułę. Przezabawne sceny i utarczki słowne nagminnie wywoływały uśmiech na twarzy. Mimo wszystko to Tytusowi zawdzięczamy najwięcej komicznych chwil. Jego temperament i podejście do niektórych spraw stanowi absurd – w pozytywnym znaczeniu tego słowa.
Amalia zalicza się do postaci, które ani nie wzbudzają żadnej sympatii ani antypatii. Jest nijaka i moim zdaniem również irytująca. Nie potrafiłam pojąć jej toku myślenia oraz uczuć do Tytusa. Niby autorka próbowała stworzyć buntowniczą bohaterkę, która wie czego chce, ale zamiast tego wyszła „krowa, która dużo muczy, a daje mało mleka” i to niestety widać już w pierwszych rozdziałach.
Za plus uważam ukazanie zmuszonej do małżeństwa dziewczyny, bo mimo że (jak pisałam wyżej) trudno rozgryźć jej podejście do małżonka, to jednak świetnie pokazano zagubienie i próbę stworzenia czegoś więcej w tej małżeńskiej atrapie.
Choć na wiele zachowań trzeba tu patrzeć z przymrużeniem oka, a wątek romantyczny ma w sobie sporo chaosu, to ogromnie komfortowa historia, od której trudno się oderwać. Dzięki braku scen erotycznych „Klan Wojowników” może trafić zarówno na półki starszych, jak i nieco młodszych. Osobiście chciałabym jeszcze raz wrócić do tego świata, bo to jedna z historii potęgujących niedosyt, nawet gdy i tak dostajemy wiele.
Polecam!
February 27, 2024
Ależ to była świetna historia! Naprawdę, przeniesienie się do świata mojej imienniczki, która jest ziemianką porwaną do świata Nondarów było niesamowite. Zaczynajac od początku, kreacja całej tej sytuacji była super. Poznanie Amelii, jej życia codziennego, Tytusa i tego, dlaczego dziewczyna musi być jego żoną. Później przychodzi czas podróży do Imperatora. I szczerze? Ta część była świetna. Działo się podczas niej tyle, że szok. Spotkanie z obcymi, których dobrze poznajemy i jesteśmy w stanie się przywiązać nawet na chwile. Wypadek Tytusa i Amelii i pierwszy raz, gdy bohaterowie się do siebie zbliżają. Później cała akcja z Imperatorem, już pod koniec...też mega. No i oczywiście sławny ślub Ofelii i to co zrobiła na nim Amelia. Mogliśmy bardzo dobrze poznać bohaterów i ich charaktery. Tytus, Amelia, Ofelia i wiele innych postaci...czadowo stworzone. Podobała mi się relacja Amelii z Ofelią...mimo, ze była negatywna, to bardzo śmiesznie czytało mi się ich rozmowy 😅 duuuzo w tej książce jest humoru. Jak na fantastykę dla młodzieży, to uważam, że zabieg ten był trafem w 10- mogliśmy się pośmiać, bohaterowie mieli swoje humorki i w ogóle. Jedna z najważniejszych rzeczy- emocje. Emocji też tutaj było sporo i to różnych- zaczynajac od emocji typu radość, rozbawienie i ogół dobrych odczuć, po te złe- smutek, przygnębienie, poczucie winy, strach. Podobało mi się to, jak bardzo odczuwalne były reakcje bohaterów i jak bardzo mogliśmy poznać ich odczucia w danych chwilach. 2 perspektywy, Tytusa i Amelii były zazwyczaj napisane w idealnych momentach, gdy akurat potrzebowaliśmy wyjaśnienia jak dana sytuacja wyglada ze strony Tytusa. Naprawdę uważam, że była to świetna fantastyka młodzieżowa, zdecydowanie godna polecenia! Tak jak mieliśmy napisane z tylu, pod opisem- rzeczywiście czas z tą książką był bardzo miły, dzięki BeYA! 💜
⭐️4,25/5
🥷🏻15+
🌶1/5
📖stron: 344
🥷🏻seria: ❓
🔡 litery: średniej wielkości, całkiem przyjemne do czytania
📍gatunek: fantastyka, science fiction
⭐️4,25/5
🥷🏻15+
🌶1/5
📖stron: 344
🥷🏻seria: ❓
🔡 litery: średniej wielkości, całkiem przyjemne do czytania
📍gatunek: fantastyka, science fiction
June 15, 2023
Dziś o kolejnym debiucie. "Klan Wojowników", który stworzyła Paulina Popiela, to książka niepozbawiona wad, 🤷♀️ ale w ostatecznym rozrachunku całkiem niezła. 😊 Zapraszam na recenzję❗️📚
Amalia to siedemnastoletnia Ziemianka. W świecie Nondarów normalnie uważana byłaby za gorszą, 😔 ale za sprawą Tytusa Woodroka, który wybrał ją sobie na żonę, jest inaczej. Tytus to bowiem potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. 💪 Gdy okazuje się, że pozycja wodza jest zagrożona, małżonkowie muszą uciekać. 😯 Na ich drodze pojawiają się jednak przeszkody, którym muszą stawić czoła. 😲 Czy para, która małżeństwem jest tylko z nazwy, bo na co dzień wręcz się nie znosi, 😖 będzie potrafiła współpracować, aby przeżyć❓️🤔 A może trudne doświadczenia spowodują, że między Amalią i Tytusem zrodzi się prawdziwe uczucie❓️💕
"Klan Wojowników" to młodzieżowe fantasy, które potrafi zaskoczyć koncepcją. 😮 Autorka posłużyła się w tej historii kilkoma stylami, sprytnie łącząc współczesność z zamierzchłymi czasami, dodając do tego wątek fantastyczny. Duży plus za niebanalny pomysł!
Akcja powieści jest naprawdę dynamiczna. Dzieje się tu wiele, a kolejne wydarzenia następują po sobie w bardzo szybkim tempie. 🤯 I to chyba największy minus tej książki. Czasami nie byłam w stanie połapać się, o co chodzi. 🤷♀️ Niekiedy brakowało czegoś, co wyjaśniłoby daną sytuację. Takie luki w wydarzeniach nieco psuły mi odbiór książki. 🫤 Relację między Amalią i Tytusem raczej oceniam na plus, chociaż insynuacje mężczyzny kierowane do swojej młodziutkiej żony często bywały niesmaczne. 🤢 Podobała mi się za to przemiana głównej bohaterki. 👍
Podsumowując, "Klan Wojowników" to książka, przy której dobrze spędziłam czas. ⏰️ Uważam, że jest warta uwagi, szczególnie, że to debiut autorki. Ale najlepiej bedzie, jak sprawdzicie i ocenicie sami❗️😊
Amalia to siedemnastoletnia Ziemianka. W świecie Nondarów normalnie uważana byłaby za gorszą, 😔 ale za sprawą Tytusa Woodroka, który wybrał ją sobie na żonę, jest inaczej. Tytus to bowiem potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. 💪 Gdy okazuje się, że pozycja wodza jest zagrożona, małżonkowie muszą uciekać. 😯 Na ich drodze pojawiają się jednak przeszkody, którym muszą stawić czoła. 😲 Czy para, która małżeństwem jest tylko z nazwy, bo na co dzień wręcz się nie znosi, 😖 będzie potrafiła współpracować, aby przeżyć❓️🤔 A może trudne doświadczenia spowodują, że między Amalią i Tytusem zrodzi się prawdziwe uczucie❓️💕
"Klan Wojowników" to młodzieżowe fantasy, które potrafi zaskoczyć koncepcją. 😮 Autorka posłużyła się w tej historii kilkoma stylami, sprytnie łącząc współczesność z zamierzchłymi czasami, dodając do tego wątek fantastyczny. Duży plus za niebanalny pomysł!
Akcja powieści jest naprawdę dynamiczna. Dzieje się tu wiele, a kolejne wydarzenia następują po sobie w bardzo szybkim tempie. 🤯 I to chyba największy minus tej książki. Czasami nie byłam w stanie połapać się, o co chodzi. 🤷♀️ Niekiedy brakowało czegoś, co wyjaśniłoby daną sytuację. Takie luki w wydarzeniach nieco psuły mi odbiór książki. 🫤 Relację między Amalią i Tytusem raczej oceniam na plus, chociaż insynuacje mężczyzny kierowane do swojej młodziutkiej żony często bywały niesmaczne. 🤢 Podobała mi się za to przemiana głównej bohaterki. 👍
Podsumowując, "Klan Wojowników" to książka, przy której dobrze spędziłam czas. ⏰️ Uważam, że jest warta uwagi, szczególnie, że to debiut autorki. Ale najlepiej bedzie, jak sprawdzicie i ocenicie sami❗️😊
May 11, 2023
ᴋʟᴀɴ ᴡᴏᴊᴏᴡɴɪᴋᴏ́ᴡ
autor: ᴘᴀᴜʟɪɴᴀ ᴘᴏᴘɪᴇʟᴀ
(współpraca z wydawnictwem BeYa )
opis:
Amelia Woodrok ma siedemnaście lat, męża i jest Ziemianką. TYLKO Ziemianką. W świecie Nondarów oznacza to osobę gorszej kategorii. A w zasadzie oznaczałoby, gdyby nie to, że Amalię wybrał sobie na żonę Tytus Woodrok, potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. Tytus nie jest kimś, z kim warto zadzierać, więc niezamężne kobiety z jego klanu, choć nie są zachwycone tym, że wziął sobie ziemską przybłędę, zamiast wybrać którąś z nich, nie okazują niezadowolenia. A przynajmniej dobrze je ukrywają. Zwłaszcza że Amelia może się cieszyć jeszcze jednym przywilejem, rzadkim zarówno wśród Ziemian, jak i Nondarów ― prawdziwą sympatią swojej teściowej, Pierwszej Damy Klanu Wojowników.
Okazuje się jednak, że misternie utkana intryga może zagrozić nawet Tytusowi Woodrokowi. Wódz Klanu Wojowników ma swoje tajemnice, a te, umiejętnie użyte, mogą strącić go ze szczytów władzy. Tytus i Amelia muszą uciekać. Czy wspólnie doświadczane nieszczęście sprawi, że małżeństwo, które do tej pory było dla dziewczyny raczej udręką niż radością, przerodzi się w prawdziwy związek? Oparty na zrozumieniu, a może nawet... uczuciu?
recenzja:
Kurde, biorąc tą książke do recenzji miałam w myślach że daje mi ona vibe serialu „The 100”. I fakt przy czytaniu trochę było czuć ten klimat. Dosyć trudno było mi się wciągnąć w książke, ale gdy już mi się udało to pochłonęłam ją szybciej niż przypuszczałam. Bardzo często irytowali mnie główni bohaterowie, przez ich częste dziecinne zachowanie. Na tej książce poprostu nie da się nudzić, ciągle coś się dzieje!
Dla fanów fantastyki z wątkiem romantycznym będzie IDEALNA
ocena:
⭐️⭐️⭐️,5/5
autor: ᴘᴀᴜʟɪɴᴀ ᴘᴏᴘɪᴇʟᴀ
(współpraca z wydawnictwem BeYa )
opis:
Amelia Woodrok ma siedemnaście lat, męża i jest Ziemianką. TYLKO Ziemianką. W świecie Nondarów oznacza to osobę gorszej kategorii. A w zasadzie oznaczałoby, gdyby nie to, że Amalię wybrał sobie na żonę Tytus Woodrok, potężny przywódca wpływowego Klanu Wojowników. Tytus nie jest kimś, z kim warto zadzierać, więc niezamężne kobiety z jego klanu, choć nie są zachwycone tym, że wziął sobie ziemską przybłędę, zamiast wybrać którąś z nich, nie okazują niezadowolenia. A przynajmniej dobrze je ukrywają. Zwłaszcza że Amelia może się cieszyć jeszcze jednym przywilejem, rzadkim zarówno wśród Ziemian, jak i Nondarów ― prawdziwą sympatią swojej teściowej, Pierwszej Damy Klanu Wojowników.
Okazuje się jednak, że misternie utkana intryga może zagrozić nawet Tytusowi Woodrokowi. Wódz Klanu Wojowników ma swoje tajemnice, a te, umiejętnie użyte, mogą strącić go ze szczytów władzy. Tytus i Amelia muszą uciekać. Czy wspólnie doświadczane nieszczęście sprawi, że małżeństwo, które do tej pory było dla dziewczyny raczej udręką niż radością, przerodzi się w prawdziwy związek? Oparty na zrozumieniu, a może nawet... uczuciu?
recenzja:
Kurde, biorąc tą książke do recenzji miałam w myślach że daje mi ona vibe serialu „The 100”. I fakt przy czytaniu trochę było czuć ten klimat. Dosyć trudno było mi się wciągnąć w książke, ale gdy już mi się udało to pochłonęłam ją szybciej niż przypuszczałam. Bardzo często irytowali mnie główni bohaterowie, przez ich częste dziecinne zachowanie. Na tej książce poprostu nie da się nudzić, ciągle coś się dzieje!
Dla fanów fantastyki z wątkiem romantycznym będzie IDEALNA
ocena:
⭐️⭐️⭐️,5/5
May 15, 2023
"Klan Wojowników " jest to książka z gatunku fantastyki. Opowiada o pewnej Amelii Woodrok- ziemiance, która wyszła za mąż za Tytusa Woodroka- potężnego przywódcę wpływowego Klanu Wojowników. Czy wy to widzicie? Różne tak jakby warstwy społeczne to coś, co ciekawi czytelnika. Sięgając po ten tytuł niczego się nie spodziewałam, nie miałam nawet grama wyobrażenia jak może potoczyć się ta fabuła. Czy się zawiodłam? Na pewno nie - książka była fascynującym przeżyciem, działo się tu bardzo dużo. Widać, że autorka potrafi dobrze pisać, jednak wydaje mi się, że nie udało się w 100% ułożyć całej treści, by była zrozumiana dla wszystkich. Ja na początku się pogubiłam, bo główny bohater raz był milutki, a już na następnej stronie zamiast słów wypluwał ogień. 🙊👀
Wszystko było takie chaotyczne, pokręcone i nie zawsze odpowiednio połączone. Na jaw wychodziły różne tajemnice, intrygii. Oryginalny świat zwrócił tu moją uwagę- niby postacie z klanów wyglądają jak ludzie, ale występują też np. Zwierzęta, które nawet będąc w rzeczywistości malutkie- tutaj wyglądają groźnie. Ja pod koniec połapałam się, zrozumiałam o co chodziło autorce, ale dla niektórych sposób opisywania różnych sytuacji może być trudny do przebrnięcia. Jestem zadowolona, że działo się sporo, ale brakowało mi jednak tak jednego głównego celu, do którego dążymy przez całą ksiażkę- były wędrówki w pewnym celu, ale nie był to główny motyw.
Nie mniej jednak książka była przyjemna, dobrze się przy niej bawiłam, a dialogi pomiędzy głównymi bohaterami nie raz doprowadzały mnie do śmiechu.
.
Wszystko było takie chaotyczne, pokręcone i nie zawsze odpowiednio połączone. Na jaw wychodziły różne tajemnice, intrygii. Oryginalny świat zwrócił tu moją uwagę- niby postacie z klanów wyglądają jak ludzie, ale występują też np. Zwierzęta, które nawet będąc w rzeczywistości malutkie- tutaj wyglądają groźnie. Ja pod koniec połapałam się, zrozumiałam o co chodziło autorce, ale dla niektórych sposób opisywania różnych sytuacji może być trudny do przebrnięcia. Jestem zadowolona, że działo się sporo, ale brakowało mi jednak tak jednego głównego celu, do którego dążymy przez całą ksiażkę- były wędrówki w pewnym celu, ale nie był to główny motyw.
Nie mniej jednak książka była przyjemna, dobrze się przy niej bawiłam, a dialogi pomiędzy głównymi bohaterami nie raz doprowadzały mnie do śmiechu.
.
June 26, 2023
3,75 ⭐️
Amelia Woodrock jest ziemianką, która musi się stać wojowniczką, 17 letnia dziewczyna jest już mężatką. Bycie ziemianinem w świecie Nonadrów jest bardzo ciężkie, ponieważ każdy ocenia cię od góry do dołu. Każda dziewczyna, która marzyła by być z jej drugą połówką, teraz obgadują dziewczynę w każdej chwili jak się natrafi okazja. Amelia nie ma jak poradzić na wybór jej męża, wielki wojownik Tytus Woodrock wybrał sobie ja za żonę z nieznanych powodów.
Dziewczyna ma jedno, jednak najważniejsze poparcie od swojej teściowej. Nikt nie ma planów wchodzić pomiędzy konflikty z Tytusem, ponieważ może on doprowadzić do okrutnych czynów. Lecz nadchodzi czas, kiedy mężczyzna tez jest zagrożony. Jego tajemnice o których tylko on wie mogą trafić do uszu niewłaściwych osób i po tym jak oni się dowiedzą już nikt nie będzie miał tak wielkiego do niego szacunku.
Ucieczka dla Tytusa i Amelii jest niebywale niezbędna. Podczas ich podróży można poczytać o tym jak wiele niespodziewanych akcji się dzieje, jak i bardzo niebezpiecznych. Ich relacja nigdy nie była taką jaka jest u wieku małżeństw. Czy to znaczy, że dzięki tej podróży zmieni się ich nastawienie do siebie? W końcu ich relacja będzie mogła mieć w sobie ciepło i prawdziwą miłość?
Przeniesienie się do książki gdzie główna bohaterką jest moja imienniczka, było cudowne. Czułam się w wielu momentach jakbym czytała o sobie w fantastycznym śnie! Podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji, w większości czasu miałam poczucie niepewności, przez to co się stanie dalej, czasem też śmiałam się jak głupia do literek na papierze!
Amelia Woodrock jest ziemianką, która musi się stać wojowniczką, 17 letnia dziewczyna jest już mężatką. Bycie ziemianinem w świecie Nonadrów jest bardzo ciężkie, ponieważ każdy ocenia cię od góry do dołu. Każda dziewczyna, która marzyła by być z jej drugą połówką, teraz obgadują dziewczynę w każdej chwili jak się natrafi okazja. Amelia nie ma jak poradzić na wybór jej męża, wielki wojownik Tytus Woodrock wybrał sobie ja za żonę z nieznanych powodów.
Dziewczyna ma jedno, jednak najważniejsze poparcie od swojej teściowej. Nikt nie ma planów wchodzić pomiędzy konflikty z Tytusem, ponieważ może on doprowadzić do okrutnych czynów. Lecz nadchodzi czas, kiedy mężczyzna tez jest zagrożony. Jego tajemnice o których tylko on wie mogą trafić do uszu niewłaściwych osób i po tym jak oni się dowiedzą już nikt nie będzie miał tak wielkiego do niego szacunku.
Ucieczka dla Tytusa i Amelii jest niebywale niezbędna. Podczas ich podróży można poczytać o tym jak wiele niespodziewanych akcji się dzieje, jak i bardzo niebezpiecznych. Ich relacja nigdy nie była taką jaka jest u wieku małżeństw. Czy to znaczy, że dzięki tej podróży zmieni się ich nastawienie do siebie? W końcu ich relacja będzie mogła mieć w sobie ciepło i prawdziwą miłość?
Przeniesienie się do książki gdzie główna bohaterką jest moja imienniczka, było cudowne. Czułam się w wielu momentach jakbym czytała o sobie w fantastycznym śnie! Podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji, w większości czasu miałam poczucie niepewności, przez to co się stanie dalej, czasem też śmiałam się jak głupia do literek na papierze!
June 29, 2023
[współpraca barterowa}
Zapowiadała się świetna młodzieżówka z wątkami fantastycznymi, a no cóż...
Książka opowiada o siedemnastoletniej Amelii, która zostaje porwana ze zwykłego świata na inną planetę. To właśnie tam wychodzi za mąż za Tytusa Woodroka, który wywraca jej życie do góry nogami.
Dlaczego, dlaczego i jeszcze raz dlaczego? Naprawdę nie pamiętam kiedy tak bardzo irytowała mnie jakakolwiek powieść. Począwszy od tego, że główna bohaterka nie miała żadnego charakteru i zachowywała się strasznie infantylnie. Kończąc na tym, że od połowy książki nie potrafiłam znieść Tytusa, który zachowywał się paskudnie. Każda (dla bohaterów) poważna kłótnia była dla mnie wręcz śmieszna i nie potrafiłam znieść tego, iż główna bohaterka obrażała się po czym dosłownie dwie minuty później błagała o przebaczenie. W dodatku, gdy od jakichś dwustu stron obserwowałam nieuzasadnioną nienawiść głównej bohaterki do Ofelii dostawałam palpitacji serca. Może i wszystko brzmi odrobinę zabawnie, ale mogłabym przysiąc, że ja podczas lektury byłam tak znużona, że miałam okazję wyrzucić tę książkę przez okno.
Niestety jest to jedynie ułamek wątków oraz rzeczy, których nie potrafiłam znieść. Jedynym maleńkim plusem było to, iż momentami się lekko zaśmiałam. Z tych właśnie powodów nie mogę wam polecić tej lektury chyba, że chcecie sobie zszargać nerwy.
Zapowiadała się świetna młodzieżówka z wątkami fantastycznymi, a no cóż...
Książka opowiada o siedemnastoletniej Amelii, która zostaje porwana ze zwykłego świata na inną planetę. To właśnie tam wychodzi za mąż za Tytusa Woodroka, który wywraca jej życie do góry nogami.
Dlaczego, dlaczego i jeszcze raz dlaczego? Naprawdę nie pamiętam kiedy tak bardzo irytowała mnie jakakolwiek powieść. Począwszy od tego, że główna bohaterka nie miała żadnego charakteru i zachowywała się strasznie infantylnie. Kończąc na tym, że od połowy książki nie potrafiłam znieść Tytusa, który zachowywał się paskudnie. Każda (dla bohaterów) poważna kłótnia była dla mnie wręcz śmieszna i nie potrafiłam znieść tego, iż główna bohaterka obrażała się po czym dosłownie dwie minuty później błagała o przebaczenie. W dodatku, gdy od jakichś dwustu stron obserwowałam nieuzasadnioną nienawiść głównej bohaterki do Ofelii dostawałam palpitacji serca. Może i wszystko brzmi odrobinę zabawnie, ale mogłabym przysiąc, że ja podczas lektury byłam tak znużona, że miałam okazję wyrzucić tę książkę przez okno.
Niestety jest to jedynie ułamek wątków oraz rzeczy, których nie potrafiłam znieść. Jedynym maleńkim plusem było to, iż momentami się lekko zaśmiałam. Z tych właśnie powodów nie mogę wam polecić tej lektury chyba, że chcecie sobie zszargać nerwy.
May 7, 2023
Dziś opowiem Wam trochę o „Klanie Wojowników”, debiucie Pauliny Popieli. Historia opowiada o Amelii Woodrok siedemnastoletniej Ziemiance, której przyszło żyć w świecie Nondarów. Poza tym, że Amelia jest Ziemianką, to jest również żoną Tytusa Woodroka, jednego z najniebezpieczniejszych wojowników w tym klanie.
Czy Amelia się boi? A skąd! Amelia to silna osobowość, charyzmatyczna, otwarta i trochę… dziecinna.
Historia jest pełna humoru, śmiesznych momentów, z których Amelia sobie drwi, lubi płatać figle i za nic ma niebezpieczeństwo. Widać jednak, że to debiut pisarski autorki, gdyż pewne momenty w książce są dość chaotyczne, a sama bohaterka chwilami nie docenia skali zagrożenia.
Mamy tutaj motyw w stylu „slow burn”, przy czym autorka, mam wrażenie, jakoś szczególnie nie skupiała się na przedstawieniu romansu bohaterów. Raczej tutaj możemy nastawić się na porządną dawkę humoru i wiele przygód, z którymi mierzyć się musiała Amelia.
Czy Amelia się boi? A skąd! Amelia to silna osobowość, charyzmatyczna, otwarta i trochę… dziecinna.
Historia jest pełna humoru, śmiesznych momentów, z których Amelia sobie drwi, lubi płatać figle i za nic ma niebezpieczeństwo. Widać jednak, że to debiut pisarski autorki, gdyż pewne momenty w książce są dość chaotyczne, a sama bohaterka chwilami nie docenia skali zagrożenia.
Mamy tutaj motyw w stylu „slow burn”, przy czym autorka, mam wrażenie, jakoś szczególnie nie skupiała się na przedstawieniu romansu bohaterów. Raczej tutaj możemy nastawić się na porządną dawkę humoru i wiele przygód, z którymi mierzyć się musiała Amelia.
May 25, 2023
Właściwie to nie wiem co myślę, momentami mi się podobało, a momentami dosłownie umierałam z nudów. Język jest bardzo luźny i dość przyjemny. Taki raczej wattpadowy, ale dla mnie nie jest to problem, a właściwie w kontekście niezobowiązującej lektury jest to plus. Jednak największym problemem tej książki jest to, że ona się kompletnie z niczego zaczyna, Chciałabym użyć innego określenia, ale jednak pozostanę kulturalna. Jak zaczęłam czytać tę książkę to jest tam dosłownie pół strony wprowadzenia w świat i jest to dosłownie worldbuilding łopatą. Czułam się jakbym czytała drugi tom bez znajomości pierwszego, a to przecież jest pierwszy tom. Ponieważ na pierwszych stornach Amelia i Tytus już są małżeństwem i relacja między nimi już istnieje a moim skromnym zdaniem fajnie by było jakby całe to poznanie i początki relacji również się w książce pojawiły. Książka w całokształcie, do przeczytania, ale dość duży średniak o którym pewnie dość szybko zapomnę.
July 17, 2023
Męczyłam się, wywracałam oczami i miałam ochotę wyrzucić tę książkę i o niej zapomnieć.
Zapowiadało się naprawdę dobre romantasy. Główna bohaterka zostaje porwana z Ziemi na inną planetę i tam sprzedana potężnemu wojownikowi Tytusowi Woodrokowi by zostać jego żoną.
Miał być motyw hate to love. Miała być silna bohaterka, ucieczka i spisek. A dostałam rozterki nastolatki, która myśli jedno a robi zupełnie coś innego. Książka, która przeczy logice. Gdzie nic nie ma sensu, akcja pędzi na łeb na szyję a ja miałam problem się połapać o co chodzi..
I szczerze.. nie wiem czy tylko ja mam problem z tą książką czy ona naprawdę nie ma sensu.
Książka była debiutem autorki i według mnie niestety bardzo nieudanym. Szkoda bo miałam naprawdę duży potencjał. A wydaje mi się że połowa książki gdzieś po drodze zniknęła.
Nie będę się więcej rozpisywała. Ta książka po prostu nie była dla mnie. Pewnie gdyby nie współpraca to wcale bym o niej nie napisała.
Zapowiadało się naprawdę dobre romantasy. Główna bohaterka zostaje porwana z Ziemi na inną planetę i tam sprzedana potężnemu wojownikowi Tytusowi Woodrokowi by zostać jego żoną.
Miał być motyw hate to love. Miała być silna bohaterka, ucieczka i spisek. A dostałam rozterki nastolatki, która myśli jedno a robi zupełnie coś innego. Książka, która przeczy logice. Gdzie nic nie ma sensu, akcja pędzi na łeb na szyję a ja miałam problem się połapać o co chodzi..
I szczerze.. nie wiem czy tylko ja mam problem z tą książką czy ona naprawdę nie ma sensu.
Książka była debiutem autorki i według mnie niestety bardzo nieudanym. Szkoda bo miałam naprawdę duży potencjał. A wydaje mi się że połowa książki gdzieś po drodze zniknęła.
Nie będę się więcej rozpisywała. Ta książka po prostu nie była dla mnie. Pewnie gdyby nie współpraca to wcale bym o niej nie napisała.
April 28, 2023
2,5⭐️
"Nie urodziła się wojowniczką, ale musi się nią stać"
Początkowo miałam problem z wciągnięciem się w chaotyczną akcję "Klanu wojowników", ale z czasem nie mogłam oderwać się od czytania. Przede wszystkim dlatego, że momentami nie potrafiłam przestać się uśmiechać. Głównie, gdy na scenę wchodziła teściowa.
Dlaczego więc mimo tego co napisałam mam bardzo mieszane uczucia do całości?
Otóż, w niektórych dialogach lub wydarzeniach pojawiały się rzeczy, które mogą np. zaburzyć młodym osobom postrzeganie norm w związkach. Nie raz zdarzyła się sytuacja, w której Tytus korzystał z przemocy wobec Emilii, a było to tłumaczone jako "żarcik". Czy było to zabawne? No nie wydaje mi się.
Wbrew temu, że momentami dobrze się bawiłam i sądziłam, że polubię się z tą pozycją - całość mi na to nie pozwoliła.
"Nie urodziła się wojowniczką, ale musi się nią stać"
Początkowo miałam problem z wciągnięciem się w chaotyczną akcję "Klanu wojowników", ale z czasem nie mogłam oderwać się od czytania. Przede wszystkim dlatego, że momentami nie potrafiłam przestać się uśmiechać. Głównie, gdy na scenę wchodziła teściowa.
Dlaczego więc mimo tego co napisałam mam bardzo mieszane uczucia do całości?
Otóż, w niektórych dialogach lub wydarzeniach pojawiały się rzeczy, które mogą np. zaburzyć młodym osobom postrzeganie norm w związkach. Nie raz zdarzyła się sytuacja, w której Tytus korzystał z przemocy wobec Emilii, a było to tłumaczone jako "żarcik". Czy było to zabawne? No nie wydaje mi się.
Wbrew temu, że momentami dobrze się bawiłam i sądziłam, że polubię się z tą pozycją - całość mi na to nie pozwoliła.
June 9, 2023
Książka opowiada o przygodach Amelii i Tytusa. Dziewczyna jest Ziemianką, a mężczyzna Wojownikiem. Małżeństwo pokonuje wiele trudności, aby zanieść ważne papiery Imperatorowi i wprowadzić pokój pomiędzy magicznymi światami. Na swojej drodze doznają wielu trudności, ale pokonują je z wielką odwagą i wszystko kończy się wspaniałe. Amelia w ciągu trwania akcji książki zmienia się, z nieśmiałej, skrytej dziewczyny staje się pewną siebie, odważną i asertywną Wojowniczką.
Oceniam tę książkę na 9,5/10. Miałam do niej pewne obawy, czytając dwa pierwsze rozdziały. Bałam się, że mi się nie spodoba i będzie nudna, ale okazała się być niesamowita. Pokochałam tę książkę całym sercem i razem z bohaterami przeżywałam wszystkie niezwykłe przygody. Lektura sprawi, że będziecie płakać, śmiać się, jednym razem będziecie uwielbiać bohaterów innym nienawidzić, ale zapewniam, że książka się wam spodoba.
Oceniam tę książkę na 9,5/10. Miałam do niej pewne obawy, czytając dwa pierwsze rozdziały. Bałam się, że mi się nie spodoba i będzie nudna, ale okazała się być niesamowita. Pokochałam tę książkę całym sercem i razem z bohaterami przeżywałam wszystkie niezwykłe przygody. Lektura sprawi, że będziecie płakać, śmiać się, jednym razem będziecie uwielbiać bohaterów innym nienawidzić, ale zapewniam, że książka się wam spodoba.
June 11, 2023
Jeśli szukacie lekkiej książki na wieczór to zdecydowanie jest to idealna historia. Wciągająca, posiadająca dużo zwrotów akcji z widocznym charakterem kobiecym. Główna bohaterka ma dobrze wykreowany charakter, umie postawić na swoim lecz jej zachowania są często dziecinne. W powieści pojawia się również wątek romantyczny, bohaterowie maja bardzo chaotyczna relacja i pojawię się ona nagle. Pomimo tego że nie sięgam często po fantastykę, książkę tą czytało mi się bardzo szybko. Sam styl pisania był łatwy do rozumienia choć pojawiały się luki w fabule. Nie przeszkadzało to jednak w ogólnym zrozumieniu historii.
May 14, 2023
Klan Wojowników Paulina
Recenzja: Jest to pierwsza fantastyka jaką przeczytałam i mega mega mi się podobała. Tyle ciekawych akcji trzymających w napięciu. Późniejsza relacja głównych bochaterów 😍 Po prostu ta książka znajdzie specjalne miejsce w moim serduszku! Oceniam ją na 4,5/5 gwiazdek jedyny minusik to te polskie imiona niektórych bohaterów ale to taki mini szczegół :) Wydaje mi się że książka idealna dla osób 14/15+ przez niektóre sceny. Jeśli jesteście fanami Fantastyki to musicie koniecznie przeczytać Klan Wojowników!
[współpraca recenzencka z wydawnictwem BeYa]
Recenzja: Jest to pierwsza fantastyka jaką przeczytałam i mega mega mi się podobała. Tyle ciekawych akcji trzymających w napięciu. Późniejsza relacja głównych bochaterów 😍 Po prostu ta książka znajdzie specjalne miejsce w moim serduszku! Oceniam ją na 4,5/5 gwiazdek jedyny minusik to te polskie imiona niektórych bohaterów ale to taki mini szczegół :) Wydaje mi się że książka idealna dla osób 14/15+ przez niektóre sceny. Jeśli jesteście fanami Fantastyki to musicie koniecznie przeczytać Klan Wojowników!
[współpraca recenzencka z wydawnictwem BeYa]
July 10, 2023
Liczba stron: 344
Gatunek: Young Adult
Moja ocena: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Klan wojowników czyli debiut Pauliny Popiela, książka przypadła mi do gustu, była ciekawa, pełna adrenaliny. Podróż do Imperatora była wspaniała, tyle się tam działo, że wow! Często czytając śmiałam się do tekstu. Książkę czytało mi się szybciutko. Ta młodzieżówka fantasty to tak zwane enemies to lovers.
Podobało mi się, że tytuły mają nazwy, a nie same numery.
Czy polecam?
Sądzę że książka jest warta przeczytania! Także zapraszam do zakupu.
Na sam koniec chcę podziękować wydawnictwie BeYa za egzemplarz.
[współpraca z BeYa]
Gatunek: Young Adult
Moja ocena: ⭐️⭐️⭐️⭐️
Klan wojowników czyli debiut Pauliny Popiela, książka przypadła mi do gustu, była ciekawa, pełna adrenaliny. Podróż do Imperatora była wspaniała, tyle się tam działo, że wow! Często czytając śmiałam się do tekstu. Książkę czytało mi się szybciutko. Ta młodzieżówka fantasty to tak zwane enemies to lovers.
Podobało mi się, że tytuły mają nazwy, a nie same numery.
Czy polecam?
Sądzę że książka jest warta przeczytania! Także zapraszam do zakupu.
Na sam koniec chcę podziękować wydawnictwie BeYa za egzemplarz.
[współpraca z BeYa]
June 8, 2023
Klan wojowników czyli debiut Pauliny Popiela, książka przypadła mi do gustu, była ciekawa, pełna adrenaliny.Podróż do Imperatora była wspaniała, tyle się tam działo. Często czytając śmiałam się do tekstu. Książkę czytało mi się szybciutko. Ta młodzieżówka fantasty to tak zwane enemies to lovers. Podobało mi się. Sądzę że książka jest warta przeczytania!
May 9, 2023
Cześć przychodzę z recenzją książki pt "klan wojowników" moim zdaniem ta książka jest super dla ludzi którzy lubią fantastykę dla mnie jest dość nudna ponieważ zabardzo nie lubię fantastyki ale polecam:))
May 19, 2023
Była to moja druga fantastyka w życiu.
Na początku ta historia mnie nie ciekawiła lecz z czasem nie mogłam się od tej książki oderwać. Często nie mogłam połapać co się dzieje.
Książka była bardzo ciekawa.
Bardzo podobał mi się styl pisania autorki.
3,5/5⭐
Na początku ta historia mnie nie ciekawiła lecz z czasem nie mogłam się od tej książki oderwać. Często nie mogłam połapać co się dzieje.
Książka była bardzo ciekawa.
Bardzo podobał mi się styl pisania autorki.
3,5/5⭐
Read
April 20, 2023DNF
June 11, 2023
ta książka wyciągnęła mnie z zastoju była super!!!
July 19, 2024
Trafiacie czasami na książki, które wydają się być fajną i lekką rozrywką, a okazują się czymś zupełnie innym? Tak miałam ostatnio w przypadku książki “Klan Wojowników” Pauliny Popieli.
Książka ta opowiada o siedemnastoletniej Amelii, która jest Ziemianką. Ziemianki porywane są ze swoich domów do świata Nondarów. Dziewczyna zostaje wybrana przez jednego z najpotężniejszych z nich - Tytusa Woodrocka, przywódcy tytułowego Klanu Wojowników, aby zostać jego żoną. Amelia jako, że jest TYLKO Ziemianką nie jest szanowana i lubiana przez absolutnie nikogo.
Zaczynając lekturę miałam nadzieję na lekkie fantasy. Dostałam niestety zlepek zupełnie losowych zdarzeń i absurdalnych zachowań bohaterów. Fabuła była w miarę spójna, jednak do samego końca nie rozumiem dlaczego postaci robiły to co robiły. Książka była pełna sprzeczności, których nie mogę ze soba pogodzić. Po pierwsze - relacja Amelii i Tytusa - raz się nienawidzili, później jednak kochali. Po drugie - bohaterowie mówili jedno, robili drugie, a ich zachowania nie miały często większego sensu. Dodatkowo z jednej strony Amelia zachowywała się niesłychanie dziecinnie jak na swoje siedemnaście lat, a rzekomo była żoną i chciała zostać matką.
Plusem było to, że w książce dużo się działo, a przez krótkie rozdziały i mnogość dialogów bardzo szybko się ją czytało. Podobały mi się również zabiegi związane z manipulacją czasem i chronologią wydarzeń jakie wplatała autorka. Jednak fabuła jak dla mnie była zupełnie nierzeczywista, bohaterowie bardzo mnie irytowali i przez cały czas miałam wrażenie, że autorka bardzo pobłażliwie traktuje temat przemocy małżeńskiej, czy to psychicznej czy fizycznej. Niestety książka ta zupełnie nie wpadła w moje gusta, ale jak wiadomo, nie wszystko musi się wszystkim podobać.
Książka ta opowiada o siedemnastoletniej Amelii, która jest Ziemianką. Ziemianki porywane są ze swoich domów do świata Nondarów. Dziewczyna zostaje wybrana przez jednego z najpotężniejszych z nich - Tytusa Woodrocka, przywódcy tytułowego Klanu Wojowników, aby zostać jego żoną. Amelia jako, że jest TYLKO Ziemianką nie jest szanowana i lubiana przez absolutnie nikogo.
Zaczynając lekturę miałam nadzieję na lekkie fantasy. Dostałam niestety zlepek zupełnie losowych zdarzeń i absurdalnych zachowań bohaterów. Fabuła była w miarę spójna, jednak do samego końca nie rozumiem dlaczego postaci robiły to co robiły. Książka była pełna sprzeczności, których nie mogę ze soba pogodzić. Po pierwsze - relacja Amelii i Tytusa - raz się nienawidzili, później jednak kochali. Po drugie - bohaterowie mówili jedno, robili drugie, a ich zachowania nie miały często większego sensu. Dodatkowo z jednej strony Amelia zachowywała się niesłychanie dziecinnie jak na swoje siedemnaście lat, a rzekomo była żoną i chciała zostać matką.
Plusem było to, że w książce dużo się działo, a przez krótkie rozdziały i mnogość dialogów bardzo szybko się ją czytało. Podobały mi się również zabiegi związane z manipulacją czasem i chronologią wydarzeń jakie wplatała autorka. Jednak fabuła jak dla mnie była zupełnie nierzeczywista, bohaterowie bardzo mnie irytowali i przez cały czas miałam wrażenie, że autorka bardzo pobłażliwie traktuje temat przemocy małżeńskiej, czy to psychicznej czy fizycznej. Niestety książka ta zupełnie nie wpadła w moje gusta, ale jak wiadomo, nie wszystko musi się wszystkim podobać.
Displaying 1 - 28 of 28 reviews