Grapon Kağıtları

by Didem Madak

Bu kitapta yer alan şahıs ve mekânların gerçekle alâkaları tamdır. Kahramanları hep yanlış ata oynayanlardır. Kediler, kadınlar, muhabbet kuşları, gözyaşları... hepsi sahiden vardır ve bir dönem yaşamışlardır. Şiirden hazzetmeyenler, "Grapon Kâğıtları"nı yılbaşı ve diğer ehemmiyetli günlerde evi süslemek için kullanabilirler ya da bir ruh çağırma seansında, inatçı ruhlara seslenen uyduruk şarkılar olarak mırıldanabilirler.

Genres: Poetry, Turkish Literature, Turkish, Fiction

63 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

İzmir doğumlu (1970-23 Temmuz 2011). Liseyi İzmir'de tamamladı. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. İlk şiirleri Sombahar ve Ludingirra dergilerinde yayımlandı. İlk kitabı Grapon Kâğıtları (2000) ile İnkılâp Kitabevi Şiir Ödülü'nü aldı. Sonraki yıllarda iki kitabı daha yayımlandı: Ah’lar Ağacı (Everest, 2002) ve Pulbiber Mahallesi (Metis, 2007). 2008'de kızı Füsun dünyaya geldi. Kanser nedeniyle 41 yaşına yaşamını yitiren şair Didem Madak'ın naaşı Edirnekapı'da defnedildi.

Reviews

[Irmak · Rating 3 out of 5]

Yer yer ruhuma dokunsa da çok sevmek istediğimden midir bilmem çok sevemedim.

Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.

Ama sırf Pollyanna'ya Mektuplar şiiri için bile kitabı bağrıma basabilirim.

Pollyanna,
Sana göre insan
Profiterol yer gibi yaşamalı
Bir çamur deryasının içinde
Küçük beyaz mutluluk topları yakalamalı.
Bense vücuduma şiirler saplıyorum durmadan
Sen de bilirsin ya Allah
Dayanabileceği kadar acı verirmiş insana.

[Adem Yüce · Rating 4 out of 5]

Ağır ve okuma süreci uzun olan kitaplara başladığım vakitlerde daima listemdeki şiir kitaplarının birkaç tanesini hazırda tutarım Didem Madak her satırı ile hayatının izlerini yansıtan her satırı ile annesizliğe ve ölüme olan kızgınlığını dile getiren ve söz ustalığından ziyade acı anlarının anlatımının duruluğunda hayat bulan güçlü kadın şairlerinden biridir edebiyatın. Şimdi ise 10 yaşlarında olan kızı Füsun'a verdiği öğüt onun da annesi gibi annesizliğe mahkum bırakılan bir şair olmaması fakat Annesinin şiirleri ile için için büyüyecek bir kız çocuğunun aynı yolu takip etmemesi yapacağı en zor şeyler arasında olsa gerek... ✳️ ..
.
Bir kadeh içindeki tozu üflüyor
Her şeyi bir veba salgını gibi hatırlayarak
Bekliyorum beklediğim neyse onu.
Zaman Kalbiye, zaman şimdi
Kalbimde habire uzayan bir minare
Zaman zaman çok yalnızım Kalbiye
Bugün ağlayarak kurabiye yerken,
Çay fincanında kendimi seyrederken
Çay beni içti, ben de çayı Kalbiye
Ruhumdan çaylar aktı saatlerce
Aşık olduğu için kahve döküyordu terliklerine
Heinrich Böll'ün Palyaço'su
Mary onu bırakıp gitmişti, yalnızdı.
Sonra yosunun Latincedeki adı Laminarya'ydı ... İçimde gezinen salyangozun tırnakları
Her hatırladığım şey için bir santimetre uzuyor Kalbiye
Aslında hiç istemiyorum ama
Ne yapsam rutubetim sözlere bulaşıyor Kalbiye."

[Özge İnci Göksel · Rating 4 out of 5]

Ahlar Ağacı'ndan sonra karar vermiştim tüm Didem Madak kitaplarını okumaya. Kalbe dokunur, ruha dokunur bir şeyler var şiirlerinde. Anne ölümünün soğukluğu, hüznü sızıyor satırlarından. Sadece bir kere değil tekrar tekrar okunup acıtacak şiirleri var, başta 'mutsuza kim bakacak' olmak üzere. Can yakan satırlar:

"İki kendim varmış maviş anne
Biri benmişim biri mutsuz
Ben ölürsem maviş anne, mutsuza kim bakacak?

[...]

Dünyanın bütün sabahları için iki bilet al maviş anne
Aman umutsuz bir yer olmasın!

İki kendim varmış maviş anne
Biri benmişim biri mutsuz
Ben ölürsem maviş anne, mutsuz için
Dünyanın bütün sabahlarına bir bilet al.

Ben ölürsem mutsuza iyi bak!"

***

"Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım."

[Deniz Balcı · Rating 3 out of 5]

Didem Madak en sevdiğim şairlerdendir. "Grapon Kağıtları"nı ilk gençlik yıllarımın başında okumuş ve çok etkilenmiştim. Geçen gün kitaplığımdan üç kitabını çıkardım da tekrardan okuyayım dedim. "Ah'lar Ağacı" benim en sevdiğim şiirlerinden birkaçını barındırdığından arada bir açıp bakıyordum zaten, yine kış mevsimine yakıştı. "Pulbiber Mahallesi"nde de unuttuğum çok güzel dizeleri hatırladım, hüzünlendim. Ancak "Grapon Kağıtları" beni Madak ile tanıştıran kitap olmasına rağmen; unuttuğum bu şiirleri okurken, eskiden aldığımı hatırladığım keyfi alamadım. Yine de çok az şiir bırakabilmiş Madak'ı okumak, insanı hasta edecek kadar kederlendiriyor; kederinden keyiflendiriyor.
Tavsiye ederim.

[Dilara Han · Rating 3 out of 5]

Didem'i cok sevecegime dair hayaller kurmadan okusaydim siirlerini belki daha cok severdim. Her seye ragmen Pulbiber Mahallesi'nden daha iyiydi Grapon Kagitlari. O yuzden Pulbiber'e iki yildiz mi vermeliydim acaba diye dusundurdu beni. Zehir zemberek siirler seviyorum ben, Didem'in siirleri ise daha cok zehirlenmis gibi. Tamamen zevk meselesi yani bu uc yildizin sebebi. Yine de sevemedigim icin suclu hissediyorum enteresan bir sekilde.

[Çağdaş T]

Didem Madak'ı Ahlar Ağacı kitabıyla tanımıştım ve sevmiştim. Grapon Kağıtları şairin ilk yayımlanmış kitabıymış. Ahlar Ağacı'nı daha çok sevip etkilenmiştim. Eğer bu kitapla tanısaydım belki de Madak'ın diğer kitaplarını edinmezdim. Özellikle şiir okurken zaman ve o anki ruh hali daha büyük bir önem arz ediyor. Pulbiber Mahallesi'ni merak ediyorum.

Not: Grapon ( Krapon ) kağıdı: Çocukken iş eğitimi derslerinde kedi merdiveni yaptığımız tül benzeri renkli kağıtlarmış unutmuş olmalıyım.

[elif sinem · Rating 5 out of 5]

Öfkem
İşi bitmiş bir çalı süpürgesi gibi
Dayamaktır kendini duvara...
Öfkem Pollyanna
Neden güzeldi?
Bütün güzeller gibi elinde bir bardak sıcak çayla

Her şey o pazartesi başlardı
Şehrimizin aşkı ve şehrimizin şarkısı
Öfkeyle pis su borularından taşardı.

[Alara ❥ · Rating 5 out of 5]

Bana gergin bi kitapçıda burdan Kurabiye şiirini okutan Sıla’ya sevgilerimle

[Tülay · Rating 4 out of 5]

Ah’lar Ağacı kadar sarsmadı beni ama yine de güzeldi🥹

[moi, k.y.a.]

Garfield'ın geceleri rahat uyumak için gündüzleri dinlenme felsefesini kendime uyarladım. Sonuç olarak hafta içi daha çok kitap okumak için hafta sonları bol bol ödev yapıyorum. Tabii ödev dediğiniz tek başına çekilecek çile değil. Dört sinir bozucu fotokopi, bir sürü okuma ve önümde sadece bir hafta var. Bu kitabı da iki çizittirip bir delirirken okumak için yanıma aldım. Şu sıra bu kaçışa bol bol sığınıyorum.

Okurken güzel mısralar yakaladığım oldu olmasına ancak bütünüyle sevdiğim bir şiir, dizeye denk gelmedim. Denk gelirsem yazarın diğer iki şiir kitabını okurum muhtemelen.

Pollyanna en nefret ettiğim masal kahramanlarından olsa da ona hitaben yazılmış Pollyanna'ya Mektuplar şiirinin şu kısmını beğendim:

Pollyanna,
Sana göre insan
Profiterol yer gibi yaşamalı
Bir çamur deryasının içinde
Küçük beyaz mutluluk topları yakalamalı.
Bense vücuduma şiirler saplıyorum durmadan
Sen de bilirsin ya Allah
Dayanabileceği kadar acı verirmiş insana.

[nisan · Rating 4 out of 5]

iki kendim varmış maviş anne
biri benmişim biri mutsuz
ben ölürsem maviş anne, mutsuz için
dünyanın bütün sabahlarına bir bilet al.


dünya artık bir daha hiç
bir okul çıkışı gibi kokmayacak mı?


herkes çıkarsın kalbini
o çirkin mücevher sandığından
ve herkes onu birbirine fırlatsın tanrım!


pollyanna,
sana göre insan
profiterol yer gibi yaşamalı
bir çamur deryasının içinde
küçük beyaz mutluluk topları yakalamalı
bense vücuduma şiirler saplıyorum durmadan
sen de bilirsin ya allah
dayanabileceği kadar acı verirmiş insana.

[Mustafa Şahin · Rating 5 out of 5]

Çok güzel şiirler var bu kitapta. Belli ki Didem Madak da çok güzel bir insanmış. Keşke böyle güzel insanlar bu kadar erken göçüp gitmese.

"Yıllardır kendini bulutlarda saklayan
İllegal bir yağmurum.
Bir yağsam pahalıya mal olacağım."
(Çiçekli Şiirler Yazmak İstiyorum Bayım)

[Damla · Rating 4 out of 5]

"Ah Pollyanna,
İçimde sanki hep aynı şarkıyı çalan bir laterna:
Cancağızım basma perdeme bir çiçek de sen olsaydın
Kaçarken yangın merdivenlerine
Keşke grapon kağıtları assaydın."

Gece gece ne iyi ettim bu kitabı okumakla. :(

[Sirunmanug · Rating 4 out of 5]

“Ardımsıra yollara hayalimin kırıklarını bıraksam
Yeter mi bu izler beni kendime getirmeye acaba?”

[Emre vs. · Rating 4 out of 5]

Çok fazla alıntılanacak cümle var, çok fazla güzel şey, kıskanılacak kadar güzel hem de. Sadece bunlardan bana en samimi, bana en yakın olanları bırakıyorum.

"Hiçbir mektup artık ikna etmiyor beni hayat"

"Sonra gittin.
Birlikte kışlıkları naftalinleyecektik.
Söz vermiştim unutmayacaktım gözlerini
Bir yeşil fanila gibi ipte, alıp ütüleyecektim.
Herkese iyi akşamlar demeyi öğretecektim gözlerine.
Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım
Sonra gittin.
Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi.
Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.
Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.
Söz dedim, söz verdim.
Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım. "

[Beyza · Rating 5 out of 5]

herkes çıkarsın kalbini / o çirkin mücevher sandığından / ve herkes onu birbirine fırlatsın tanrım!

[Sinem · Rating 3 out of 5]

"Canımın acısıydın.
Ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım."

[Beyzanur Özdemir · Rating 4 out of 5]

"Biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü boşaltmış gibi
Seni sevince kıpırdayan her şiiri
Kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum."

[Tuğçe · Rating 4 out of 5]

… ‘Bu mektup,
Rutubetli selamlarla doludur.’
Şiirleriyle bodrum katında buluyorsunuz kendinizi belki istemsizce. Kendisini çaresiz hissettiği anları bazen umut dolu olmaya çalışmalarını… Şiiri sevme nedenlerimden biri duyguların çok yoğun yaşanabileceği bir mekân gibi olması. Siz ve kelimeler…
Annesine olan özlemi hemen hemen her şiirinde Didem Madak’ın ama bir özlem bu kadar güzel dile gelir. Alegorik olarak kelimeleri kullanışı ve saf dili gerçekten kitaplarını severek okudum, okuyacağım. Kimi şiirden çok anlatımı fazla kullandığı için şiirimsi olarak nitelendirebilir Madak’ın şiirlerini. Evet, metinsele kaçtığı doğrudur-duygularının coşkusuyla duramayanlardan diyorum bende hep.
Bu kitabında en sevdiğim dediklerimden:
…Dünyayı bir salyangozun izlerinde dolaşsam,
Elimde parlak bir harita
Hiçbir atlasta henüz yer almamış.
Ardımsıra yollara hayalimin kırıklarını bıraksam
Yeter mi bu izler beni kendime getirmeye acaba?

İyi Okumalar!

[Nehir]

Bundan iki yıl önce bir takipçimin önerisiyle Ah'lar Ağacı'nı okumuştum ve çok çok sevmiştim. O zamandan beri Didem Madak okumaya devam etmek istiyordum ama anca kısmet oldu. Bu kitaptaki şiirleri bana Ah'lar Ağacı'nda olduğu kadar şey hissettiremedi. Daha doğrusu ben çok bağ kuramadım. O yüzden bilemiyorum çok sevmedim favorim olmadı. Ama diğer kitaplarını da okuyacağım ❤️

[azra presley · Rating 5 out of 5]

ben Didem Madak'tan raziyim abla🫡🫡 kralice bu sene okudugum ennnn iyi siirlerin sahibidir. bu ay yetisirse Pulbiber Mahallesi'nide okuyacagim vee bu kitap yanlis bilmiyorsam ilk kitabi o yuzden Ah'lar Ağacı kadar guzel degil ama yine de 5 puani caktim👍🏽

"Çalınmış bir güzellik,
Yasaklanmış bir güzellikten iyidir."

[Pınar Kaya]

Kadın, keder, parıltı, sefalet, kedi, şiir, evcimenlik, anne, çiçek...

Seviyorum, seviyorum! Neden sevdiğimi neyini sevdiğimi anlayacak kadar bilinçli bir okur değilim ama bu Didem Madak şiirlerini ayrı bir seviyorum.

[Buse Tüzün · Rating 3 out of 5]

Ah'lar Ağacı'na göre daha kişisel bir kitap gibi geldi bana. Şiirler daha özneldi. Yine de güzeldi, kötü değildi ama Ah'lar Ağacı > Grapon Kağıtları oldu benim için. Birkaç tık da olsa öyle.

[Nora’nın Kitaplığı · Rating 2 out of 5]

Çok kişisel geldi, travmaları olan hüzünlü bir kadının günlüğünü okuyor gibiydim. Başkasının özeline göz atar gibi hissettirdi biraz, birkaç dize hariç çok benlik bir şey de bulamadım.

[GÜRSEL SOYBIR · Rating 5 out of 5]

Yoksul aile babası cebi gibi
Biraz kasvetli ve susam kokulu
***
Bulutsa tozsa uçarsa
Bütün aşklar parenteze alınsın
***
Mavi kareli kareli gömleğiyle hatırladıkça babamı
Kırpıp kırpıp fotoğrafları, döküyorum başımdan aşağı
Sanırım ben assolist oldum maviş anne
Şimdi mutluyum
Geçmişini mi yok ettin kızım diye soran
Bir babadan kurtuluşumu kutluyorum

[Elif · Rating 5 out of 5]

“İçimde sanki hep aynı şarkıyı çalan bir laterna:
Cancağızım basma perdeme bir çiçek de sen olsaydın
Kaçarken yangın merdivenlerine
Keşke grapon kağıtları assaydın”

Tekrar tekrar okumalık…

[nisann · Rating 4 out of 5]

didem madak okumaya en baştan başladım yavaş yavaş yorum gelir ama şimdilik tezer özlü okurken aldığım zevki alıyorum diyebilirim.

[Anıl İyidoğan · Rating 5 out of 5]

Bu mısralar bir yerlere götürüyor ve bırakıyor. Dönüş, o sana kalıyor.

[Hande Kılıçoğlu · Rating 4 out of 5]

" Bu kitapta yer alan şahıs ve mekanların gerçekle alakaları tamdır. Kahramanları hep yanlış ata oynayanlardır. Kediler, kadınlar, muhabbet kuşları, gözyaşları... hepsi sahiden vardır ve bir dönem yaşamışlardır. Şiirden hazzetmeyenler, Grapon Kağıtları'nı yılbaşı ve diğer ehemmiyetli günlerde evi süslemek için kullanabilirler ya da bir ruh çağırma seansında, inatçı ruhlara seslenen uyduruk şarkılar olarak mırıldanabilirler." -Didem Madak
Şair, İnkılap Kitapevi Şiir Ödülü'nü kazandığı bu ilk kitabında ölüm, kadınlar, anne gibi kavramları bolca işlemiş. Raftan alıp tekrar tekrar karıştırılası bir şiir kitabı.

[Zehra]

her şeyi bir veba salgını gibi hatırlayarak
bekliyorum beklediğim neyse onu.