Escritor, crítico literario y diplomático. Se formó en letras en la Universidad de Chile, y se trasladó a los Estados Unidos, donde obtuvo una maestría en la Universidad Estatal de Bowling Green y el doctorado en la Universidad de California en Berkeley en 1947. Ya era entonces un autor reconocido, sobre todo tras la publicación en 1943 de Lautaro, joven Libertador de Arauco. Regresó luego a Chile, donde fue una figura central en los grupos de escritores nucleados en la Universidad de Concepción. El éxito masivo le llegaría con Caballo de Copas (1957), novela que el filósofo y escritor español Fernando Savater considera la mejor sobre carrera de caballos escrita en español.
این کتاب رو خوندم تا با تاریخ شیلی تو اون دوران آشنا بشم و بتونم کتاب های دورفمن رو بعدش شروع کنم. در مجموع این که بیوگرافی رو در قالب رمان ارائه داده بود اصلا دوست نداشتم. حس میکنم به جای توصیف باغ و ساختمون یا این که تو ذهن آلنده چی میگذره، میشد وقایع تاریخی بیشتری رو تو کتاب گنجوند. آلنده از جمله چپ های میانه رو بود و پروسه صلح آمیز و دموکراتیکی رو برای رسیدن به قدرت انتخاب کرد، از این نظر حسابش با خیلی دیگه از چپ ها که در زمره جنایتکاران تاریخ هستن جداست. اما میانه رو بودن آلنده و این حقیقت که دولتش با خشونت بی سابقه ای از کار بر کنار شد، سرپوشی روی این نیست که جهان بینی چپ از بیخ و بن مشکل داره. این باعث میشه فکر کنم اگر حکومت آلنده برقرار میموند هم آیا شیلی روزگار بهتری داشت؟ به قول شاهرخ مسکوب، ایده های انقلابی چپ همیشه ساز و کاری دارن که در مقابل تروتسکی ها، استالین ها پیروز میشن و یا بدتر تروتسکی ها تبدیل به استالین ها میشن. و اون اسطوره های چپ مثل آلنده و چگوارا هم شاید اگر بیشتر زنده میموندن الان همسنگ استالین یا کاسترو بودن.
شیوه ای که آلگریا در نگارش کتاب «آلنده : روایت یک زندگی» در پیش گرفته است، مبتنی بر در هم آمیزی تاریخ و روایات داستان سرایانه است که به طرز معجزه آسایی به یک معجون کم نظیر از شیوه رمان نویسی بدل گشته است. آلگریا در باب چگونگی این روایت ذکر می کند که : «قلم زدن در مورد یک دوست شخصی که به چهره ای تاریخی تبدیل شده ، مرا به فراسوی حوادث و رخدادهای ساده و معمول کشاند. حرف هایی است که شاید تا به حال گفته نشده اند و من می توانم انها را بگویم. رویداد هایی بوده اند که من می دانم چطور اتفاق افتاده اند. همه اینها باعث شده اند که انجام این امر نه فقط یک گزارشگر را بلکه یک رمان نویس را برای آشکار سازی به یاری طلبد.» به نظر عده ای، هر چند ممکن است یک رمان در بیان جزییات تاریخ ناکامل و ناقص قلمداد شود٬ اما از سویی به همان اندازه در بیان انگیزه های درونی و احساسات و عواطف شخصیت ها و حوادث اش قابل تر است و این همان عاملی است که رمان آلگریا را به یک اثر درخشان در توصیف زمانه ی سالوادور آلنده تبدیل کرده است. به تعبیر فردریک.م.نان٬ آلگریا با کتابش ما را به جایی می برد که در آن داستان و تاریخ در هم تنیده می شوند٬ از هم دور می شوند و دوباره در کنار یکدیگر قرار می گیرند و به زمانی می روند که در آن رمان جدید به عنوان بزرگترین جنبش ادبی آمریکای لاتین٬ از دوران مدرنیسم به این سو ظهور می کند. در این کتاب زندگی آلنده به صورت یک رمان عرضه می شود که آلگریا در آن بدون هیچ گونه قضاوت مشخص و یا جهت داری به ادای دین خود در نشان دادن چهره واقعی سالوادور آلنده٬ مرد خستگی ناپذیر سرزمین شیلی می پردازد. نثر ساده و دلچسبی که در بطن کتاب جاری ست به مدد برگردان صادقانه محسن شرفی٬ کتاب را به جرگه نوشته هایی وارد می کند که برای هر خواننده ای فارغ از علاقه اش به تاریخ آمریکای لاتین و تحولاتش٬ جذاب است.
کتاب «آلنده : روایت یک زندگی»، از دو بخش اصلی تشکیل شده است که در قسمت اول زندگانی آلنده را از بدو تولد تا دوران میان سالی نشان می دهد. تحولات و وقایع شیلی در این برهه به دقت و تفضیل ذکر شده اند. در این بخش آلنده را در دورانی که هنوز به طور کامل در صحنه سیاسی شیلی خود را به عنوان یک مهره قدرتمند و تأثیر گذار تثبیت نکرده بود، می بینیم و می خوانیم که چگونه در حالی که نظاره گر فقر و فلاکت مردمانش بود به رشد سیاسی برخاسته از نیاز برای کمک به ملتش مشغول می شود. در این مقطع می خوانیم که چگونه آلنده در دانشکده پزشکی که سیاسی ترین و روشن ترین دانشکده کشور بود وارد شد و چه مسیری را طی کرد که از درمان و طبابت به سوی خیزش های سیاسی تغییر جهت داد. او در کتاب در باب ارزیابی آن دوران می گوید : «من غالب اوقات در حال رفت و آمد در محلات فقیرنشین و روستاها بودم٬ زیرا که علاقه داشتم مانند پدربزرگم درس پزشکی را به خاطر خدمت به کارگران و نیازمندان به پایان برسانم.» سالوادور از طریق آگاهی خویش درباره نابرابری طبقاتی از نوع شیلیایی٬ که هر انسانی را در نمود سانتیاگویی به خشم می آورد٬ به جنبش انقلابی دانشجویان پیوست.
در بخش دوم کتاب می خوانیم که چگونه آلنده پس از اینکه به یک چهره شناخته شده در بازی سیاسی شیلی مبدل گشت برای رسیدن به قدرت سیاسی تلاش کرد و در این راه چه مصایب و موانعی بر سر راهش گذاشته شد. قسمت دیگری از بخش دوم به دوره ریاست جمهوری آلنده می پردازد که متلاطم ترین روزهای عمر آلنده بودند٬ روزهایی که با انواع و اقسام خرابکاری ها و تهاجم ها سپری شد و با سلسله حوادث هماهنگ شده ای مسیر حکومت ناپایدارش را به سوی کودتای تلخ پینوشه پیش برد. قسمت های اعظمی از بخش دوم کتاب به توصیف چگونگی روانه شدن حکومت آلنده به سوی آن واقعه یاد شده می پردازد و آلگریا در واپسین صفحات کتاب قدرت خود را با نگارش لحظه به لحظه مبارزات آلنده در کاخ ریاست جمهوری و مقاومت و پایداری ستودنی اش تا آخرین دم٬ به رخ خواننده می کشد.
خیلی اهل خواندن کتابهای سیاسی نیستم اما خب اگر اهلش پیشنهاد بدهد حتما به لیستم اضافه خواهم کرد چون اغلب پیشنهادشان راضی کننده ست. آلنده یکی از همان کتابهاست از بس که زیبا نوشته شده. روایت مردی که یکی یکی پله های سیاست را بالا آمد و بعد از دو شکست در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد و تحولی در برنامه های سیاسی و فرهنگی و اقتصادی شیلی ایجاد کرد به طوری که در همان سه سال ریاستش جامعه ی شیلی را تکان داد. راستش شباهت سیاست شیلی با چیزی که در ایران میبینیم شاید این کتاب را برای من جذاب تر هم کرده.
Entrega información de primera fuente para comprender un poco más la vida y el entorno que rodeaba al mejor presidente que ha tenido Chile, Salvador Allende.
A beautifully written book. A deeply personal recollection of events leading up to coup that ended Allende presidency. I love the intensity of references to Chilean culture and the Spanish language which provides necessary context and emotionality for the storyline. Deeply touched by the struggle of Chilean people and Allende's efforts to make change, and saddened by the challenging political context both at a local and international level. Most of all, deeply inspired by Allende's character - his humanness, courage and integrity to do the right thing but also his undying belief that change is possible despite a hopeless present.
Allende's last words: I will pay for the loyalty of my people with my life. And I say to them that I am confident that the seed which we have sown in the noble conscience of thousands of Chileans cannot be cut down forever. I call on you to have faith. History does not stop because of the existence of repression or crime. This is an impasse that will be crossed. It is possible that we will be crushed, but tomorrow will still belong to the people, it will be for the workers. Humanity advances toward a better life.
This entire review has been hidden because of spoilers.
زندگی آلنده رو از طفولیت تا هنگام رسیدن به ریاست جمهوری و پس از اون تا کشته شدنش رو روایت می کنه، اما نه به شکل زندگی نامه های معمول ای که تا پیش از این خوندم، روایتی سیال داره از شیوه ی تفکرش، این که در هر برهه ای چطور تصمیم می گیره، صبوری پیشه می کنه یا حرکت می کنه. اوضاع نابه سامان شیلی و عواملی که آشکار و نهان باعث آشفتگی توی اداره ی یه کشور میشن.