What do you think?
Rate this book
Sproet
De korte verhalen van Isabel De Clercq geven kleur aan de alledaagsheid van het bestaan. Hesp bestellen in de supermarkt, clandestien binnenglippen in een hotel, een charmante ober je man zien verleiden … Isabel tovert ogenschijnlijk banale gebeurtenissen om tot virtuoze pareltjes of hilarische filmscènes.
Maar let op. Net wanneer ze je luidop aan het lachen heeft gekregen, slaat de toon om. Weemoed, angst, verdriet: ook zij moeten bezworen worden.
Lees. Laat je bij je nekvel grijpen. En geniet.
Maar let op. Net wanneer ze je luidop aan het lachen heeft gekregen, slaat de toon om. Weemoed, angst, verdriet: ook zij moeten bezworen worden.
Lees. Laat je bij je nekvel grijpen. En geniet.
160 pages, Hardcover
Published December 1, 2022
1 person is currently reading
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
December 16, 2023
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Sproet is opgedragen aan de Marraine (grootmoeder) van de auteur.
Voor in het boek lees je in ‘Liefste Marraine’:
“Ik weet niet waar je bent. Maar doet dat ertoe?
Dit boek is aan jou opgedragen.
Eerst en vooral omdat je me leerde walsen.
1-2-3, 1-2-3, 1-2-3. Weet je het nog?…
...Dat woorden kadans zouden geven aan mijn leven, het begon bij jou, door jou.”
Sproet van Isabel De Clercq is een bundel met korte verhalen over alledaagse gebeurtenissen. De verhalen zijn realistisch en herkenbaar maar De Clercq weet ze met haar humor en observatievermogen om te toveren tot kleine pareltjes.
De verhalen in Sproet spelen zich af in het dagelijks leven. We volgen mensen in hun relaties, hun werk en hun vrije tijd. De verhalen zijn vaak grappig, maar er zit ook altijd een serieuzere ondertoon. Weemoed, angst en verdriet zijn hier ook aanwezig. De Clercq weet de lezer te raken met haar inlevingsvermogen en haar oog voor detail.
Sproet is een bundel met korte verhalen die je niet snel zult vergeten. De verhalen zijn vaak grappig, steeds ontroerend en herkenbaar. De Clercq is een talentvolle schrijfster met een scherp oog voor detail. Sproet is een aanrader voor iedereen die houdt van goed geschreven en onderhoudende korte verhalen.
“Liefde maakt niet blind. Integendeel. Ze intensifieert kleuren. De zomer van 1996 was voor haar felrood, Grieks blauw en daturagroen.
Felrood want de moeder van de man die haar hart gestolen had, zette elke dag vlezige aardbeien op tafel. Aardbeien die – in tegenstelling tot bij haar thuis – vergezeld werden van een overdaad aan suiker en hevig opgeklopte room.
Dat opkloppen gebeurde met een keukenrobot die in haar ogen Amerikaanse allures had.
Misschien fantaseerde ze dat erbij, dat van die American touch, maar haar blik was gekleurd door zijn verhalen.”
Sproet lezen is zoals naar goede muziek luisteren: soms levendig, dan weer langzaam, gevolgd door een kleine pauze die daar ook nodig blijkt te zijn om te komen tot een prachtig naspel. Ook dit heeft haar Marraine waarschijnlijk in de hand gewerkt...
Ik heb Sproet niet in een keer gelezen, maar steeds weer een of twee stukken uit een hoofdstuk en soms dat stuk nog een keer teruggelezen; dit was voor mij de beste manier en hierdoor ik kan zeggen: “Ik heb Sproet graag gelezen”.
Sproet is opgedragen aan de Marraine (grootmoeder) van de auteur.
Voor in het boek lees je in ‘Liefste Marraine’:
“Ik weet niet waar je bent. Maar doet dat ertoe?
Dit boek is aan jou opgedragen.
Eerst en vooral omdat je me leerde walsen.
1-2-3, 1-2-3, 1-2-3. Weet je het nog?…
...Dat woorden kadans zouden geven aan mijn leven, het begon bij jou, door jou.”
Sproet van Isabel De Clercq is een bundel met korte verhalen over alledaagse gebeurtenissen. De verhalen zijn realistisch en herkenbaar maar De Clercq weet ze met haar humor en observatievermogen om te toveren tot kleine pareltjes.
De verhalen in Sproet spelen zich af in het dagelijks leven. We volgen mensen in hun relaties, hun werk en hun vrije tijd. De verhalen zijn vaak grappig, maar er zit ook altijd een serieuzere ondertoon. Weemoed, angst en verdriet zijn hier ook aanwezig. De Clercq weet de lezer te raken met haar inlevingsvermogen en haar oog voor detail.
Sproet is een bundel met korte verhalen die je niet snel zult vergeten. De verhalen zijn vaak grappig, steeds ontroerend en herkenbaar. De Clercq is een talentvolle schrijfster met een scherp oog voor detail. Sproet is een aanrader voor iedereen die houdt van goed geschreven en onderhoudende korte verhalen.
“Liefde maakt niet blind. Integendeel. Ze intensifieert kleuren. De zomer van 1996 was voor haar felrood, Grieks blauw en daturagroen.
Felrood want de moeder van de man die haar hart gestolen had, zette elke dag vlezige aardbeien op tafel. Aardbeien die – in tegenstelling tot bij haar thuis – vergezeld werden van een overdaad aan suiker en hevig opgeklopte room.
Dat opkloppen gebeurde met een keukenrobot die in haar ogen Amerikaanse allures had.
Misschien fantaseerde ze dat erbij, dat van die American touch, maar haar blik was gekleurd door zijn verhalen.”
Sproet lezen is zoals naar goede muziek luisteren: soms levendig, dan weer langzaam, gevolgd door een kleine pauze die daar ook nodig blijkt te zijn om te komen tot een prachtig naspel. Ook dit heeft haar Marraine waarschijnlijk in de hand gewerkt...
Ik heb Sproet niet in een keer gelezen, maar steeds weer een of twee stukken uit een hoofdstuk en soms dat stuk nog een keer teruggelezen; dit was voor mij de beste manier en hierdoor ik kan zeggen: “Ik heb Sproet graag gelezen”.
Displaying 1 of 1 review