(ไม่) รู้ว่า (ไม่) รัก

Valentine’s Difference of Love

by tintin

ตั้งแต่มีเขาก้าวเข้ามาในชีวิต คอยอยู่เคียงข้างเพื่อหยิบยื่นกำลังใจและให้คำปรึกษา จากเด็กหญิงตัวเล็กที่แสนขี้อาย ได้กลายเป็นสาวน้อยสดใสร่าเริงที่เปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจ

เมื่อรู้ตัวว่ารักคนที่นำความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มาให้ เธอจึงไม่คิดจะกักเก็บความรู้สึกที่มีต่อชายในดวงใจอีกต่อไป เพราะสำหรับเธอ... รักก็คือรัก เธอจึงแสดงออกทุกวิถีทางเพื่อให้เขารับรู้ความรู้สึกของหัวใจ

แต่สำหรับเขา... ความรักคือเรื่องของคนสองคนที่ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศบอกใคร เมื่อยังไม่ชัดเจนว่าตนเองรู้สึกอย่างไร เขาจึงไม่อยากให้ความหวังกับหัวใจเธอมากไปกว่านี้

จะเป็นเช่นไรเมื่อหัวใจดวงหนึ่ง... ตระหนักรู้และคงมั่นมาเนิ่นนานเกือบเท่าชีวิต
ทว่าอีกดวงหนึ่ง... ยังคงลังเลและสับสนกับคำตอบในหัวใจตัวเอง

Genres: Novels

208 pages, Paperback

First published February 1, 2010

Reviews

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

รู้ตัวว่ารักก็สายเกินไปเล่มนี้เลยค่า เจ็บจี๊ดๆที่ใจเลยค่ะ พัท(พอ)พี่ชายที่แสนดีเป็นฮีโร่และเป็น1ในใจของณาณ่า(นอ) นางบุกรุกจีบหยอดมโนทั้งหมดว่าพี่พัทคือคนสำคัญของนางคนเดียว(นิสัยลูกคนเล็กเลย โดนspoiledมาตลอด) จนมีเหตุให้พัทมีคนสำคัญบ้างที่ไม่ใช่เธอ ทั้งเขายังต่อว่าเธอและยังตัดสัมพันธ์แบบอีกฝ่ายเหวอ เพราะ พี่ชายที่แสนดีไม่เคยทำแบบนี้ และพึ่งรู้ในนาทีนั้นว่า ตลอดเวลาที่พยายามบอกตัวเองว่าเขายังไม่ได้รัก เธอก็จะพยายามทำให้เขารัก และนาทีนั้นทำให้รู้ว่าเขาไม่รักและไม่มีทางรักจะเธอเกินกว่าน้องสาว มันทำให้เธอถอดใจ ตัดออกมา เพื่อเปิดทางให้เขาและคนสำคัญของเขา ส่วนพัทกว่าจะรู้ใจตัวเองก็ไม่ง่ายเเล้ว ของเสียเธอไปแล้ว จากที่เคยมีเเต่เธอจีบเขางานนี้เขาต้องเดินหน้าจีบรุกณาณ่ากลับบ้าง

[Jayz · Rating 4 out of 5]

ให้ 3.5 สำหรับนิยายที่คนชอบความหน่วง หนึบ ไม่ดราม่าจ้า และไม่เน้นเลิฟซีนเลย ใช้พลอตเล่าเรื่อง ~~
เรื่องเริ่มจากณาณ่า สาวน้อยคนสวย ลูกคนเล็กบ้านรวย มีความมั่นใจสูงมาก กล้าพูดไม่สนใจใคร ยกเว้นแต่พี่ชายลูกสนิทเพื่อนแม่ที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ( พี่พัท/พระเอก ) หนุ่มหล่อ โปรไฟล์เริ่ด เพราะความที่ณาณ่าแสดงออกว่ารักและตามติดคนนี้ แม้แต่เรื่องจบไปต่อเมืองนอกก็ตามไปเรียนด้วย ทั้งคู่แทบจะอยู่ดูแลกันตลอดเวลา จนคิดว่ายังไงก็ต้องรักกับคนนี้ จนไม่ทันได้เตรียมใจในวันที่เขามีคนอื่นเข้ามาแบ่งปันความรู้สึก สาวน้อยจึงยอมถอนตัวถอนใจ ออกมาเพื่อให้เขาอยู่กับคนรัก แต่พอถอนออกมาจริงๆ พี่พัทจึงได้รู้ตัวว่าน้องคนนี้ต่างหากคือคนที่เขารักมาตลอด เพียงแต่รู้ตัวช้า เท่านั้น

~ เรื่องนี้ นานมากแล้ว เพลงประกอบในเรื่องเลยเก่า แต่เราอินอ่ะ เพราะอยู่ในช่วงตัวเอง 😂 ใครชอบแนวพระเอกความรู้สึกตัวช้า เราว่าอินได้เลย พลอตวางโอเค ภาษาดี เป็นการเล่าหนุ่มสาวที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก พระเอกเป็นฮีโร่และผู้นำในชีวิตนางเอกตลอดมา แถมยังคอยดูแลแทบจะทุกอย่าง หากนางเอกจะรู้สึกด้วยก็ไม่ผิด แต่เพราะความผูกพันธ์ตั้งแต่เด็ก ก็ทำให้พระเอกมองข้ามความรู้สึกที่เปลี่ยนไปเป็นอีกแบบ กว่าจะรู้ตัวก็ต้องใช้เวลาหลายปีเลย กว่าจะเรียกความรู้สึกจากนางเอกมาได้อีกครั้ง ดีที่พื้นฐานคือมีรักให้กันอยู่แล้ว แค่ต้องแสดงความชัดเจนออกมาให้เท่านั้น
ช่วงที่นางเอกถอย พระเอกเริ่มรู้ตัว เข้าถึงอารมณ์จริง มันหน่วงใจ เขียนคั้นอารมณ์มาได้ดี 😭 โดยไม่ได้ยัดเยียด บีบคั้นให้เราสงสาร แต่มันเป็นไปเองตามเนื้อเรื่อง

** ในเรื่องที่เราไม่ชอบคือนิสัยนางเอกช่วงแรกๆต่างหาก ตอนเด็กคือโดนกดดันก็เข้าใจ แต่พอโตขึ้นมานี่การมั่นใจ ก็ใช่จะกลายเป็นคนที่พูดอะไรก็ได้โดนไม่สนใจใคร คอยย้อน จิกกัดคนอื่น มันดูยอนแยง นิสัยที่โตมากับพระเอกและการที่เคยโดนที่บ้านคอยว่ากล่าวตลอด การมั่นใจไม่ใช่การพูดอะไรโดยไม่คิดกับคนอื่นไปทั่ว แต่ก็พอเข้าใจว่า นข.ใส่มาให้นางเอกเป็นแบบนี้เพื่อให้เห็นภาพแบบที่เพื่อนๆพระเอกบอกว่าพระเอกควรได้คนที่ได้คนดีกว่านี้ และการเล่าเรื่อง เราว่ามันไม่ค่อยต่อเนื่อง ลื่นไหลเท่าไหร่ เนื้อเรื่องเล่มบางๆ บางตอน บางตัวละครเลยดูรวบรัดไปหน่อย

[Ning · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มที่ตามหามานานมาก
ได้อ่านก็คิดว่าคุ้มอยู่นะ

แม้พระเอกจะน่าตบไปบ้างไรบ้าง
แม้นางเอกจะดูล้น ๆ ไป
แต่เรื่องราวนี่ ใช้ได้เลยทีเดียว

[Nok Yung · Rating 4 out of 5]

ชอบแนวแอบรักที่ต้องเก็บความรู้สึกอย่างนี้ค่ะ แม้แรกๆนางเอกจะแสดงออกทุกอย่าง จนดูล้นๆไปบ้าง แต่พอเข้าช่วงอึน ช่วงหน่วง เราก็สงสารนางอยู่นะ T_T สรุปว่าชอบเรื่องนี้ค่ะ เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก เพราะว่ามันคือแนวที่ใช่..ใจเลยชอบ 555

[clouds_day · Rating 4 out of 5]

เคยอ่านนานแล้วและวนกลับไปอ่านหลายครั้งด้วย พอเวลาผ่านไปก็จำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้ แต่ความรู้สึก ณ ตอนที่อ่านตอนนั้นชอบมาก (ถึงวนกลับไปอ่านหลายรอบ) ส่วนหนังสือก็หายไปแล้วเช่นกัน🤣

[Fish Lapass · Rating 3 out of 5]

92/2558
Date...19/10/58
เรื่อง...(ไม่) รู้ว่า (ไม่) รัก
By...tintin
สนพ.แจ่มใส (ครสด.)
ปีที่พิมพ์ : กุมภาพันธ์ 2553
จำนวน 202 หน้า / ราคา 169.- บาท
*******************
พาณาสน์ (พี่พัท) + ณอันดา (หนูณา,ณาณ่า)
*******************
#พาณาสน์ ลูกชายเจ้าของธุรกิจก่อสร้าง ออกแบบและตกแต่ง หล่อ รวย แสนดี ผู้ชายในฝันของใครหลายๆ คน

#ณอันดา ลูกสาวคนสุดท้ายของเจ้าของธุรกิจโรงแรมและบริษัทท่องเที่ยว หญิงสาวผู้ที่มีความสดใส มั่นใจในตัวเอง เอาแต่ใจ เป็นคนเปิดเผย...จนขวางหูขวางตาใครหลายๆ คน
.
ณอันดา หญิงสาวที่เกาะติดกับพาณาสน์ ใครๆ ต่างนิยามความเป็นเธอไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นคุณหนูผู้เอาแต่ใจ คุณหนูผู้ไม่แคร์ใคร หรือแม้กระทั่ง #เถาวัลย์ ด้วยความที่พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายสนิทสนมกัน ทำให้ชีวิตในวัยเด็กเธอและเขาได้พบเจอกันอยู่บ่อยครั้ง ณาณ่าเป็นน้องคนสุดท้องที่มักจะโดนเปรียบเทียบกับพี่น้องทั้งสองคนของเธอ มันทำให้เธอกลายเป็นเด็กขาดความมั่นใจ ไม่เป็นตัวของตัวเอง และในวันหนึ่งเขา...เด็กชายพาณาสน์ก็เป็นอัศวินที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงตัวตนของเธอ จากวันนั้นเธอได้กลายเป็นคนใหม่ เป็นคุณหนูผู้แสนมั่นใจแบบไม่แคร์สายตาใคร มั่นใจเกินพิกัด ความสดใสแต่แสนแสบ รวมไปถึงความเอาแต่ใจ และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอเกาะติดเขามากที่สุด เธอเกาะติดเขาด้วย...ความรัก แต่กับเขาความรู้สึกที่มอบให้คือ...น้องสาว
.
คุณหนูณาณ่าผู้แสนมั่นใจ คำพูดที่ตรงไปตรงมา อาจดูแรงในความรู้สึกคนอื่น สำหรับเขา..เขารู้ว่าภายในจิตใจเธอเป็นคนที่มีความจริงใจ การแสดงออกมาล้วนแล้วมาจากพื้นฐานความหวังดี การคอยดูแลเอาใจใส่ของเขาทำให้เธอรัก...รักเขามาตลอด เมื่อรักแล้วก็อยากให้รับรู้ ตราบใดที่เขายังไม่พูดว่า #ไม่รัก ออกจากปาก นั่นหมายความว่า...เธอยังมีหวัง...และมีสิทธิ์ที่พร้อมจะใช้อย่างเต็มที่เพื่อให้เขาหันมามอง แต่ในวันนี้สิทธิ์ที่เคยมีให้เธอเพียงผู้เดียวกลับมีอีกหนึ่งคนที่ได้รับสิทธิ์นั้น และเขาก็ตัดสิทธิ์ของเธอด้วยคำว่า...#ไม่รัก เมื่อหมดสิทธิ์ก็เท่ากับหมดหวัง เธอไม่ได้แพ้ผู้หญิงคนนั้นหรอก...เธอแพ้หัวใจ...หัวใจที่ไม่เคยรักของเขามากกว่า
“ณาณ่ารักพี่พัทมาแทบทั้งชีวิต เลยต้องใช้เวลาที่เหลือชั่วชีวิตเพื่อเลิกรักสินะคะ” #ลาก่อนมิสเตอร์ฮีโร่ของฉัน
.
#ชวนเล่าหลังอ่าน
อ่านเรื่องนี้จบ ประโยคแรกที่เข้ามาในหัวคือ #เห็นค่าเมื่อสูญเสีย มันคือเรื่องจริงที่เราได้เห็นกันบ่อยๆ ความรักที่บางคนคิดว่ามันเป็นเพียงแค่...ความเคยชิน ตราบใดที่ยังไม่สูญเสียก็ยังคงไม่เห็นว่ามันสำคัญ เรื่องนี้ไม่หนานะคะ แต่จัดเต็มความรู้สึกมากกกกกกก มันโดนจึ้กๆ เข้าไปที่หัวใจ ทั้งรักจริง ร้ายจริง เจ็บจริง และฝังใจจริง แรกๆ นางเอกอาจดูเหมือนเป็นคนไม่แคร์ ไม่สนใจความรู้สึกอะไร แต่จริงๆ แล้วเธอมีความคิดนะ คิดดี คิดในสิ่งที่ควรคิด ทำในสิ่งที่คิดว่าเธอมีสิทธิ์ ส่วนพระเอกก็คือ แสนดี๊...แสนดี แต่แรกๆ นะ หลังๆ มานี่อยากจิถวายศอก ทำเป็นโง่ชั่วขณะ กว่าจะรู้ตัวจบด็อกเตอร์ซะเปล่า ส่วนแก...นังวิป...วิปโยค ร้ายนะหล่อน เรียกคะแนนสงสารแบบนั้นเขาเรียกว่าเป็นคนโรคจิตเฟร้ย (เกลียดแรงบอกเลย!!!) สุดท้าย...เก๊ารักพี่เชนย์ที่สุดเลยค่า >_<

[Arisa · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องไม่หวือหวา แต่ดำเนินไปเหมือนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง
อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวละครมีตัวตนจริงๆ มองพระเอกค่อนข้างติดลบ แอบสงสารนางเอก
ชอบชื่อตอนทั้ง 4 ตอน บ่งบอกเรื่องได้ดีมาก: ไม่รู้ว่าไม่รัก, (ไม่) รู้ว่าไม่รัก, ไม่รู้ว่า (ไม่) รัก, (ไม่) รู้ว่า (ไม่) รัก

[Thitima KT · Rating 3 out of 5]

ความรวดร้าวระทมใจนี่ใช้ได้เลย สงสารนางเอกมากๆ น้ำมูกน้ำตาไหลเป็นเพื่อนเธอเลยแหละ
แต่ขอหักดาวเบาๆ นะ เพราะเราว่าสำนวนภาษาอ่านยากจัง
และพระ-นางที่ดูเกินๆ ไปหน่อย พระเอกที่ซื่อบื้อเกิน กับนางเอกที่ช่วงแรกๆ ปากน่าตบเกิน

[ฮาร์ท · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วไม่อยากให้นางเอกกลับไปคบกับพระเอกเลย สงสารนางเอกมาก

[หยดน้ำผึ้ง · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาอยู่ในสถานที่ที่เป็นต่างประเทศ ณาณ่า ชอบ พาณาสน์ หรือพี่พัท มาตั้งแต่เด็ก ลงทุนตามไปเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน พอเขามาเรียนต่างประเทศก็ตามมาอีก ช่วงแรก ๆ เป็นอะไรที่ไม่ค่อยชอบ บทพูดเลย คนเขียนตั้งใจเขียนให้นางเอกพูดจาต่อล้อต่อเถียงกับรุ่นพี่เพราะต้องการให้เห็นว่านางเอกเป็นคนอย่างนี้นะ แลดูไม่น่ารักเลย เหอ ๆ ซึ่งตอนหลัง ๆ แทบจะไม่มีบทพูดแบบนั้น(ซึ่งทำให้เรารู้สึกดีขึ้น)
เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็นสี่ส่วนที่มีชื่อตอนล้อกับชื่อเรื่องและสอดคล้องกับเนื้อหาในบท

ไม่รู้ว่าไม่รัก
(ไม่)รู้ว่าไม่รัก
ไม่รู้ว่า(ไม่)รัก
(ไม่)รู้ว่า(ไม่)รัก

ทั้งสี่ตอนนี้เราชอบปลายตอน ไม่รู้ว่าไม่รัก กับ (ไม่)รู้ว่าไม่รักมากที่สุด ช่วงที่นางเอกเจ็บจากพระเอก และพระเอกเริ่มรู้ตัวเองเป็นช่วงที่เจ็บที่สุด เกือบร้องไห้แน่ะ ดีนะที่มีแค่ขี้มูกไหลเพราะนั่งอ่านบนรถไฟ(อายคนนั่งตรงข้าม ๕๕๕)
สรุปโดยรวมคือชอบนะ ก็เป็นคนชอบอ่านนิยายประเภทรวดร้าวอยู่แล้ว เรื่องนี้ปวดใจใช้ได้เลยทีเดียว :D ถ้าชอบแนวเดียวกันอย่าลืมหามาอ่านล่ะ!!

[Pair Supasiri · Rating 5 out of 5]

(ไม่)รู้ว่า(ไม่)รักเป็นนิยายที่ออกมานานมากกกกก
ตั้งแต่ตอนออกครั้งแรก เรื่องนี้ก็อยู่ในลิสต์ที่จะซื้อมาตลอด แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีวาสนาต่อกันสักที จนกระทั่งเมื่อต้นปีที่ผ่านมา เห็นอยู่ในกองหนังสือราคาพิเศษ คว้าแทบไม่ทันเลยทีเดียว

แล้วก็ไม่ผิดหวังเลยกับเรื่องนี้
ตอนแรกคิดว่าเป็นเรื่องรักใสๆตามสไตล์น้องสาวแอบรักพี่ชาย
ที่ไหนได้ อ่านแล้วช่วงเจ็บปวดก็รวดร้าวได้ใจมาก สงสารนางเอกสุดๆ (อินจัดๆ)

แม้ว่าพระเอกเรื่องนี้เป็นพระเอกที่ดีแสนดี คุณสมบัติครบถ้วน เพอร์เฟ็คมากๆ
แต่เป็นพระเอกนิยายเรื่องแรกที่เราอ่านแล้วรู้สึกว่า เก็บไว้ในนิยายเถอะ อย่าออกมาข้างนอกเลย ฮา
คือไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ ดีมาก แต่เป็นผู้ชายแบบผู้ช้ายยยยยผู้ชาย ปากหนักใน(บาง)เรื่อง(ที่ผู้หญิงคิดว่า)ไม่ควรปากหนัก ----ซึ่งมีอยู่เยอะมากในชีวิตจริง

สรุปว่าเรื่องนี้ให้ 4 ดาวกว่าๆ (หักค่าพระเอกช่างน่าตบกะโหลกในบางเวลา) เป็นนิยายแจ่มใสที่ผ่านมาตรฐานความ(ของเรา)สนุกอย่างคาดไม่ถึงจริงๆค่ะ

[LookPla · Rating 5 out of 5]

ขอกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด เลยค่ะ สำหรับเรื่องนี้
อ่านแล้วมันอิ่มมาก ตื้นตัน ซาบซึ้ง หูย บรรยายอารมณ์ไม่ถูกค่ะ
น้ำตาไหลทั้งด้วยความเศร้า ทั้งตื้นตัน
เป็นนิยายเล่มบาง แค่ 2 ร้อยหน้านิดๆ
แต่ให้อารมณ์แบบเต็มอิ่มมากอ่ะ
เคยอ่านรีวิวเล่มนี้จากเพื่อนๆ คนอื่นๆ
มีแต่คนชื่นชมทั้งนั้น เล่นเอาอยากอ่านขึ้นมาบ้างเลยค่ะ
แล้วพอซื้อมาก็ไม่ผิดหวัง คุ้มเงินที่ควักไป
และถ้าไม่ได้อ่านก็จะเสียดายมาก ที่ไม่ได้อ่านอ่ะ (รู้สึกอย่างนั้นเลย)
เป็นนิยายที่มีให้ได้ทั้งรอยยิ้ม และน้ำตา
ทั้งน่ารัก น่าหยิกกับพฤติกรรมบอกรักของนางเอก
แล้วก็เจ็บปวดกับคำปฏิเสธที่ได้รับมา
บีบหัวใจอยู่หลายช่วง จนรู้สึกเหนื่อยกันเลยทีเดียว

สรุปๆ ว่าชอบๆ มากมายกับเรื่องนี้ค่ะ
เด๋วจะหางานของนักเขียนคนนี้มาอ่านอีก
ใครรู้จักงานเขียนเรื่องอื่นของนักเขียนคนนี้ แนะนำมาเลยนะคะ

[รำพึง ลำพัง · Rating 2 out of 5]

รีวิวไม่ออกเลยจี ๆ
ไม่ชอบผู้ชายแบบพระเอก มันให้ความน่ารำคาญยังไงก้อม่ายรู้~
ที่สำคัญ สมน้ำหน้า มากกกกกกกกกก
ฟังเพลง จุดอ่อนของชั้นอยู่ที่หัวใจ วนไปเกือบทั้งเรื่อง

[พอลลี่ · Rating 3 out of 5]

ให้ 3.5 ละกันค่ะ เห็นรีวิวเค้าบอกสนุกนักหนา ร้อยกว่าบาทเล่มบางๆ 200 กว่าหน้าเอง เลยสอยมาอ่าน เป็นเรื่องแรกของนักเขียนท่านนี้ อ่านแบบวางๆอยู่นะ เพราะเหมือนจะไม่ค่อยอินเท่าไหร่ ตอนแรกลำใยนางเอกที่เอาแต่ตามพระเอกอยู่นั่น พอถูกปฏิเสธ ก็นึกว่าจะยาก เอแต่ก็ยากอยู่นะตั้งหลายปีกว่าจะมาด��กัน เป็นเราคงเจ็บนี้อีกนาน เห็นชั้นเป็นตัวอะไร ประมาณนี้ แต่พอนางจะยอมก็เออ ยอมซะงั้น เรื่องนี้สายหื่นหลบไปเลยนะคะ แม้ฉากจูบก็ไม่มีค้า (นี่คือสาเหตุ 3 ดาวชิมิ) ละก็พระนางเค้าร่ำรวยกันจนไม่ต้องทำงานทำการกันเนอะ ตัวละครมันมันดูลอยๆไงไม่รู้อ่ะ สรุปคือยังไม่ใช่แนว 200 กว่าหน้าชั้นอ่านทั้งวันกว่าจะจบ มันดูไม่มีความสมจริงเลยอ่ะ และรู้สึกใช้เวลาอ่านนานไปนะเนี่ย พักของ tintin ไว้ก่อนนะคะ