What do you think?
Rate this book
Die Kunst des stilvollen Verarmens
Unusual book
238 pages, Hardcover
First published January 1, 2005
24 people are currently reading
237 people want to read
About the author
Alexander von Schönburg
19 books24 followersAlexander, Count of Schönburg-Glauchau, known generally and professionally as Alexander von Schönburg, is a German journalist and writer. He is the current head of the comital branch of the noble House of Schönburg, an old German noble family.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 34 reviews
October 6, 2016
O carte minunată, care mi-a plăcut la nebunie și care m-a binedispus într-un mare fel! Poate m-a ajutat și faptul că în ultimii ani am fost atât de zen, încât deja aveam cam aceeași mentalitate ca von Schonburg. O recomand tuturor care nu mai văd în viață decât o povară, deși dacă ar sta să se uite mai bine în jur și-ar da seama că se află printre cei mai bogați din lume. Fiindcă less is always more, doar că... ai nevoie să treacă anii peste tine și să acumulezi înțelepciune ca să poți vedea acest adevăr atât de simplu. :)
July 12, 2025
Lectura ca duș rece. Pe mine m-au distrat umorul și verva contelui german. Pe alții, cei vizați de el în carte - și pe lipitorile lor snoabe -, probabil că nu îi va amuza la fel.
Pe jalnicii salivanți ai “dezvoltării personale” îi va face poate să roșească de jena de a se crede/de a aspira (la) mai mult (și mai sus) decât sunt ei de fapt. Pe marii carieriști care trăiesc pentru locul de muncă & care-și “mituiesc” copiii cu cadouri destinate să țină locul afecțiunii și Prezenței.
Una peste alta, tonic - dar de-ar încăpea cartea asta pe mâinile celor care-i fac “obiectul”. Viermunculii nemulțumirii și ai progresului incontinent, nemulțumiții (obsedați de onoruri) cărora li se ia uneori darul etc.
Pe jalnicii salivanți ai “dezvoltării personale” îi va face poate să roșească de jena de a se crede/de a aspira (la) mai mult (și mai sus) decât sunt ei de fapt. Pe marii carieriști care trăiesc pentru locul de muncă & care-și “mituiesc” copiii cu cadouri destinate să țină locul afecțiunii și Prezenței.
Una peste alta, tonic - dar de-ar încăpea cartea asta pe mâinile celor care-i fac “obiectul”. Viermunculii nemulțumirii și ai progresului incontinent, nemulțumiții (obsedați de onoruri) cărora li se ia uneori darul etc.
April 27, 2012
Книга не новая, рецензий на неё в сети уже предостаточно, поэтому буду краток.
Первое. Книга не про бедность :)
Второе: Книга не содержит прямолинейных рецептов "про то, как надо правильно экономить" :))
Книга на самом деле про некую подлинность, аутентичность. Про способность быть самим собой в мире потребительских соблазнов и иллюзий.
Про прекрасную способность человека наслаждаться крайне малым числом настоящих и действительно имеющих значение вещей :)
Про умение отличать те вещи, котрые нам действительно необходимы, чтобы жить полной и счастливой жизнью, от тех вещей, которые нашу жизнь только захламляют, утяжеляют, делают искусственной.
Книга - своего рода кайзен ;) Об искусстве простой, внешне пустой, но внутренне наполненной жизни. Причем написана она без всякого пафоса и нравоучений, чем лично мне очень сипатична :)
Местами автор ироничен: он развенчивает все современные мифы "благополучной жизни" - обладание престижной рабтой и высоким социальным статусом; одеждой от лучших модельеров и новым автомобилем; модные диеты и фитнес; "высокую кухню" и помешательство на бесконечных путешествиях по миру (и т.д.). Уверен, что наверняка будут люди, которых эта ирония не слабо заденет :)))
Впрочем, даже если критический подход автора покажется кому-то слишком радикальным, то в книге есть и позитивные ценности, вспомнить о которых будет не лишне каждому. Например, что хорошую физическую форму не купишь - её можно получить только в результате тренировок. О том, что рестораны никогда не заменят домашних застолий с хорошими друзьями. (и т.д.) Читайте! Книга наполнена этими светлыми и правильными ценностями :)
PS Лично мне книга ОЧЕНЬ понравилась! Просто я живу очень похожей жизнью :)
Первое. Книга не про бедность :)
Второе: Книга не содержит прямолинейных рецептов "про то, как надо правильно экономить" :))
Книга на самом деле про некую подлинность, аутентичность. Про способность быть самим собой в мире потребительских соблазнов и иллюзий.
Про прекрасную способность человека наслаждаться крайне малым числом настоящих и действительно имеющих значение вещей :)
Про умение отличать те вещи, котрые нам действительно необходимы, чтобы жить полной и счастливой жизнью, от тех вещей, которые нашу жизнь только захламляют, утяжеляют, делают искусственной.
Книга - своего рода кайзен ;) Об искусстве простой, внешне пустой, но внутренне наполненной жизни. Причем написана она без всякого пафоса и нравоучений, чем лично мне очень сипатична :)
Местами автор ироничен: он развенчивает все современные мифы "благополучной жизни" - обладание престижной рабтой и высоким социальным статусом; одеждой от лучших модельеров и новым автомобилем; модные диеты и фитнес; "высокую кухню" и помешательство на бесконечных путешествиях по миру (и т.д.). Уверен, что наверняка будут люди, которых эта ирония не слабо заденет :)))
Впрочем, даже если критический подход автора покажется кому-то слишком радикальным, то в книге есть и позитивные ценности, вспомнить о которых будет не лишне каждому. Например, что хорошую физическую форму не купишь - её можно получить только в результате тренировок. О том, что рестораны никогда не заменят домашних застолий с хорошими друзьями. (и т.д.) Читайте! Книга наполнена этими светлыми и правильными ценностями :)
PS Лично мне книга ОЧЕНЬ понравилась! Просто я живу очень похожей жизнью :)
January 15, 2018
... man muss sich immer wieder klar machen, was wirklich zählt. Das Buch kann dabei helfen. Amüsant geschrieben.
January 7, 2019
Não lembro exatamente porque esse livro veio parar na minha estante. Talvez indicação de algum amigo. É um curioso relato de um jornalista alemão que perde o bom emprego na crise econômica da década passada. É uma reflexão sobre como se pode ser feliz mesmo sem as benesses de um ótimo emprego, de dinheiro, casa, etc. Na verdade, a crise financeira é para ele ancestral, haja vista que é parte de uma família de nobres alemães que estão decaindo há séculos.
Há coisas interessantes, em especial sobre a sociedade de consumo que nos leva a comprar coisas em ritmo cada vez maior e sem um maior sentido. Frequentar um restaurante só porque é o da moda; fazer uma viagem apenas porque todos viajam; comprar um carro apenas porque todos compram. Enfim, algumas reflexões interessantes, em especial em um país como o Brasil em que a vulgaridade tantas vezes se confunde com o excesso de dinheiro. O dinheiro não faz alguém melhor, mais inteligente, mais interessante. O dinheiro só faz alguém ter dinheiro. Ok, é claro que não é só assim, porque o dinheiro também traz um grau de liberdade. Mas o que talvez seja interessante para o leitor brasileiro é que ele lembra a vulgaridade que tanto existe em um certo extrato social no Brasil em que o grande sinal de sucesso existencial é voltar de Miami carregando uns 100 quilos de bugigangas.
O livro acaba por se tornar repetitivo a partir de um certo momento e apenas reforça a mensagem inicial que é possível ser feliz sem dinheiro, ao contrário do que sugere toda a civilização contemporânea. É melhor pensar antes de consumir e, mais importante, ter a compreensão que o dinheiro não é sinônimo de felicidade, apesar, é claro, de saber – digo eu – que é hipocrisia imaginar que o dinheiro não tem sua importância em nossas vidas. E – digo eu – mais ainda, é importante não ser possuído pelo dinheiro. Não é um problema ser rico, é um problema ser possuído pelas coisas.
E por fim, uma bela frase do ator austríaco Helmut Berger, astro das décadas de 1950 e 1960 que perdeu tudo: Na vida, é melhor se acostumar com as perdas. Evita-se muita tristeza.
Há coisas interessantes, em especial sobre a sociedade de consumo que nos leva a comprar coisas em ritmo cada vez maior e sem um maior sentido. Frequentar um restaurante só porque é o da moda; fazer uma viagem apenas porque todos viajam; comprar um carro apenas porque todos compram. Enfim, algumas reflexões interessantes, em especial em um país como o Brasil em que a vulgaridade tantas vezes se confunde com o excesso de dinheiro. O dinheiro não faz alguém melhor, mais inteligente, mais interessante. O dinheiro só faz alguém ter dinheiro. Ok, é claro que não é só assim, porque o dinheiro também traz um grau de liberdade. Mas o que talvez seja interessante para o leitor brasileiro é que ele lembra a vulgaridade que tanto existe em um certo extrato social no Brasil em que o grande sinal de sucesso existencial é voltar de Miami carregando uns 100 quilos de bugigangas.
O livro acaba por se tornar repetitivo a partir de um certo momento e apenas reforça a mensagem inicial que é possível ser feliz sem dinheiro, ao contrário do que sugere toda a civilização contemporânea. É melhor pensar antes de consumir e, mais importante, ter a compreensão que o dinheiro não é sinônimo de felicidade, apesar, é claro, de saber – digo eu – que é hipocrisia imaginar que o dinheiro não tem sua importância em nossas vidas. E – digo eu – mais ainda, é importante não ser possuído pelo dinheiro. Não é um problema ser rico, é um problema ser possuído pelas coisas.
E por fim, uma bela frase do ator austríaco Helmut Berger, astro das décadas de 1950 e 1960 que perdeu tudo: Na vida, é melhor se acostumar com as perdas. Evita-se muita tristeza.
April 25, 2023
Köyhtynyt kreivi kirjoittaa mietelmissään, miten onnea ja elämäntyytyvyäisyyttä voi saavuttaa myös ilman suuria rahamääriä. Teosta ei ole tarkoitettu vakavissa taloudellisissa ongelmissa oleville ihmisille, vaan lukijoille, jotka haaveilevat rikastumisesta ja seuraavalle varallisuustasolle noususta. Kirja on kirjoitettu selvästi pilke silmäkulmassa, eikä kaikkia ohjeita kannata ottaa kirjaimellisesti.
Muutamia ihan viisaitakin ajatuksia kirjasta löytyy, joista olen samaa mieltä kirjailijan kanssa, kuten "Se, mikä tekee elämästä elämisen arvoista, ei hupene kun rahaa on vähemmän käytettävissä." Elämää ei kannata siis rakentaa vain mammonan varaan, kuten eräässä vanhassa tekstikokoelmassa todetaan.
3,5 tähteä.
Muutamia ihan viisaitakin ajatuksia kirjasta löytyy, joista olen samaa mieltä kirjailijan kanssa, kuten "Se, mikä tekee elämästä elämisen arvoista, ei hupene kun rahaa on vähemmän käytettävissä." Elämää ei kannata siis rakentaa vain mammonan varaan, kuten eräässä vanhassa tekstikokoelmassa todetaan.
3,5 tähteä.
December 23, 2024
O carte scrisă cu un umor inteligent, o sursă bogată de inspirație. Apreciez că este scrisă la persoana I, iar autorul își asumă gândurile. Fiind scrisă dintr-o perspectivă mai personală, pe alocuri, am avut senzația că-l ascult pe Alexander -autorul- față în față.
Însă, dau doar 4/5 steluțe, deoarece în unele paragrafe erau cam cu hate, iar un om mai fără valori proprii, poate lua de bună ce este scris. Ura nu trebuie răspândită, iar oamenii nu ar trebui influențați așa.
Dar,
În cele din urmă, aceasta este doar perspectiva mea, nu un adevăr universal.
Însă, dau doar 4/5 steluțe, deoarece în unele paragrafe erau cam cu hate, iar un om mai fără valori proprii, poate lua de bună ce este scris. Ura nu trebuie răspândită, iar oamenii nu ar trebui influențați așa.
Dar,
În cele din urmă, aceasta este doar perspectiva mea, nu un adevăr universal.
January 17, 2013
На протяжении всей книги автор пытается донести до нас мысль, что общепринятые ценности, к которым стремится большинство (профессиональный успех, богатство, дом, автомобиль, рестораны, отпуска на лазурных берегах), не являются единственным путем к счастливой жизни. Более того, они, якобы, навязаны нам обществом потребления и без них было бы даже лучше. Вот, скажем, если бы мы все стремились к величию духа...
Он приводит нам массу примеров известных и не очень людей, которые устав от богатства, добровольно "удалялись в деревню сажать капусту" к простоте, начинали там новую жизнь, и через это, наконец, становились счастливыми. Но в качестве главного образца для подражания он, конечно, предлагает себя и рассказывает в подробностях, как он здоров и счастлив от того, что много ходит пешком, а не стоит часами в автомобильных пробках; как хорошо быть безработным и вместо заточения в душном кабинете заниматься тем, что душа просит сидя у открытого окна из которого веет свежестью, и т.д.
Вот только из соседних рассказов становиться понятно, что денег в доме не хватает не то что на автомобиль, или отпуск в теплых краях, но даже и на приличный костюм. На работу, похоже, тоже не берут и семья живет случайными заработкам. Квартира находится в неблагополучном районе, где в подъездах ночуют бомжи и плохо пахнет т.д. Так что описываемая ситуация не сознательный выбор автора, а, скорее, данность, с которой он нашел способ смириться. Величия духа в нем самом как-то тоже я не углядел.
При этом очень забавно наблюдать у автора нереализованное стремление к выпендрежу. Например, высмеивая жажду материальных ценностей (машин, домов, часов и т.д.) он постоянно ссылается на то, что эти ценности нынче доступны почти каждому. И потому, ценностями для него не являются. Вот если бы это были единичные и эксклюзивные вещи, или ими бы владели 1-2 человека на свете, вот тогда бы это было для него :)
Одним словом, наряду с тем, что автор делает здоровые попытки найти позитивные моменты в любом жизненном положении, из его рассказов не возникает чувства, что он действительно считает себя счастливым и успешным человеком. Это больше похоже на попытки убедить себя (и нас), что и так можно, что и так неплохо :)
Меня не убедили.
Он приводит нам массу примеров известных и не очень людей, которые устав от богатства, добровольно "удалялись в деревню сажать капусту" к простоте, начинали там новую жизнь, и через это, наконец, становились счастливыми. Но в качестве главного образца для подражания он, конечно, предлагает себя и рассказывает в подробностях, как он здоров и счастлив от того, что много ходит пешком, а не стоит часами в автомобильных пробках; как хорошо быть безработным и вместо заточения в душном кабинете заниматься тем, что душа просит сидя у открытого окна из которого веет свежестью, и т.д.
Вот только из соседних рассказов становиться понятно, что денег в доме не хватает не то что на автомобиль, или отпуск в теплых краях, но даже и на приличный костюм. На работу, похоже, тоже не берут и семья живет случайными заработкам. Квартира находится в неблагополучном районе, где в подъездах ночуют бомжи и плохо пахнет т.д. Так что описываемая ситуация не сознательный выбор автора, а, скорее, данность, с которой он нашел способ смириться. Величия духа в нем самом как-то тоже я не углядел.
При этом очень забавно наблюдать у автора нереализованное стремление к выпендрежу. Например, высмеивая жажду материальных ценностей (машин, домов, часов и т.д.) он постоянно ссылается на то, что эти ценности нынче доступны почти каждому. И потому, ценностями для него не являются. Вот если бы это были единичные и эксклюзивные вещи, или ими бы владели 1-2 человека на свете, вот тогда бы это было для него :)
Одним словом, наряду с тем, что автор делает здоровые попытки найти позитивные моменты в любом жизненном положении, из его рассказов не возникает чувства, что он действительно считает себя счастливым и успешным человеком. Это больше похоже на попытки убедить себя (и нас), что и так можно, что и так неплохо :)
Меня не убедили.
Want to read
May 12, 2009"The art of sinking into poverty tastefully" - I bought this when I started working freelance... given my extremely small earnings it seemed a sensible purchase.
Now that the rest of the world is panicking about their money too I should probably get around to finishing it.
It slipped to the back of my stack because the youth of the author detracted a little from what I thought was interesting about the book. (He is the latest of the von Schoenburg clan who seem to have a consistent knack for impoverishment through the centuries, while hanging on to good taste.)
The message that style and taste have nothing to do with money is nothing new, so it really needs an interesting viewpoint to sell it to me. I will report back on what I think of it when I get to the end. Or not.
Now that the rest of the world is panicking about their money too I should probably get around to finishing it.
It slipped to the back of my stack because the youth of the author detracted a little from what I thought was interesting about the book. (He is the latest of the von Schoenburg clan who seem to have a consistent knack for impoverishment through the centuries, while hanging on to good taste.)
The message that style and taste have nothing to do with money is nothing new, so it really needs an interesting viewpoint to sell it to me. I will report back on what I think of it when I get to the end. Or not.
February 7, 2017
I don't think it's worth being re-read as it tells you a lot of things you already know about saving and social behaviour. Well-written but repeating known facts.
November 29, 2018
Sujuvaa luettavaa höystettynä besserwisserin hauskallakin nippelitiedolla, mutta monin paikoin paistoi läpi julkaisuajankohta 10 vuotta sitten.
July 27, 2021
Mi-au plăcut câteva chestii în cartea asta dar mi-au și displăcut profund câteva.
Likes - o bună parte din învățămintele din carte se pliază bine pe mentalitatea pe care am început să mi-o conturez recent - nu are rost să bifezi ca un bun școlăraș toate obiectivele turistice de sub soare doar pentru că arhelogul X a trecut pe-acolo prin secolul XIX - oricum majoritatea relicvelor au aterizat, vrând-nevrând la British Museum - pe care, la fel, NU ești obligat să îl vizitezi - nici Madam Toussaud's, nici Tate, nici The Eye și nici Turnul Eiffel... And that's not because "the upper class" don't do it either, but because it wastes a lot of precious and LIMITED time from a city break tour to another "must visit location because someone said".... Nah, asta a fost doar legat de partea cu făcutul pe turistul. Mai sunt și alte chestii de bun simț prin cărticica lui - genul de sintagme care intră la categoria "nevoia te/se învață" - nu le dau în vileag dar dacă citiți cuprinsul vă prindeți voi. Ahh, da, nu se poate citi cuprinsul fără să o cumpărați în prealabil pentru că e înfoliată cartea - Noblesse... Oblige 😛.
Pe de altă parte, nu îmi dau seama cât ar fi stat nenea ăsta să rumege ideile cu pricina și să constate "da bă, uite ce bine e cu mai puțin" dacă nu ar fi ajuns la șomaj și, dacă tot a fost jurnalist în meseria anterioară, că așa, că pe dincoa, hai să scriem cartea asta care e parte biografie parte "lifestyle hacks" și nah, am un nume de familie respectabil, o ieși ceva și de aici. Omul e un fel de autor de cărți "cum să faci bani rapid" doar că invers, cum să te mulțumești cu puține, atâta că cea mai solidă sursă de venit sunt banii veniți din cărți.
Faza aia cu "nobilii și scăpătații disprețuiesc bogățiile dar nu refuză cadouri sub formă de ceasuri scumpe pe care îi vând când sunt zile mai negre" așa duhnește a ipocrizie - înțeleg că ești o persoană jovială și la sărăcie, după ce ai trecut prin enșpe palate și pe la enșpe rude bogate să te poți bucura, măcar pentru o perioadă, de gustul luxului dar de ce simți nevoia să te iei de pătura mijlocie că merge cu Economy până în Roma?
Acuma un mic spoiler: cred că mi-ar fi plăcut mai mult dacă, în urma experienței cu șomajul, autorul ar fi ajuns la înțelepciunea de a refuza un transport la clasa 1 pe banii unui regat oarecare pentru a asista, alături de mulți alții la un eveniment, chipurile, important - dacă nu transportul atunci, ATUNCI, să refuze măcar ceasurile alea nenorocite 😅.
Aia a fost mica mea supărare cu autorul - bine, aia și faptul că nu poți să te desprinzi de sentimentul că gândește, asemeni rudelor, "totuși, unii oameni se nasc cu un statut pe care îl și merită" or sth.
Nah, per total, din mini-biografia pe care o istorisește omul pare să fi ajuns la o stare de împăcare cu sine, lumea, familia - ceea ce e minunat că nu mulți ating nivelul ăsta, nici dintre cei bogați, scăpătați sau lefteri. E bine că mai există și oameni mulțumiți cu sine care scriu cărți - totuși 😁.
Likes - o bună parte din învățămintele din carte se pliază bine pe mentalitatea pe care am început să mi-o conturez recent - nu are rost să bifezi ca un bun școlăraș toate obiectivele turistice de sub soare doar pentru că arhelogul X a trecut pe-acolo prin secolul XIX - oricum majoritatea relicvelor au aterizat, vrând-nevrând la British Museum - pe care, la fel, NU ești obligat să îl vizitezi - nici Madam Toussaud's, nici Tate, nici The Eye și nici Turnul Eiffel... And that's not because "the upper class" don't do it either, but because it wastes a lot of precious and LIMITED time from a city break tour to another "must visit location because someone said".... Nah, asta a fost doar legat de partea cu făcutul pe turistul. Mai sunt și alte chestii de bun simț prin cărticica lui - genul de sintagme care intră la categoria "nevoia te/se învață" - nu le dau în vileag dar dacă citiți cuprinsul vă prindeți voi. Ahh, da, nu se poate citi cuprinsul fără să o cumpărați în prealabil pentru că e înfoliată cartea - Noblesse... Oblige 😛.
Pe de altă parte, nu îmi dau seama cât ar fi stat nenea ăsta să rumege ideile cu pricina și să constate "da bă, uite ce bine e cu mai puțin" dacă nu ar fi ajuns la șomaj și, dacă tot a fost jurnalist în meseria anterioară, că așa, că pe dincoa, hai să scriem cartea asta care e parte biografie parte "lifestyle hacks" și nah, am un nume de familie respectabil, o ieși ceva și de aici. Omul e un fel de autor de cărți "cum să faci bani rapid" doar că invers, cum să te mulțumești cu puține, atâta că cea mai solidă sursă de venit sunt banii veniți din cărți.
Faza aia cu "nobilii și scăpătații disprețuiesc bogățiile dar nu refuză cadouri sub formă de ceasuri scumpe pe care îi vând când sunt zile mai negre" așa duhnește a ipocrizie - înțeleg că ești o persoană jovială și la sărăcie, după ce ai trecut prin enșpe palate și pe la enșpe rude bogate să te poți bucura, măcar pentru o perioadă, de gustul luxului dar de ce simți nevoia să te iei de pătura mijlocie că merge cu Economy până în Roma?
Acuma un mic spoiler: cred că mi-ar fi plăcut mai mult dacă, în urma experienței cu șomajul, autorul ar fi ajuns la înțelepciunea de a refuza un transport la clasa 1 pe banii unui regat oarecare pentru a asista, alături de mulți alții la un eveniment, chipurile, important - dacă nu transportul atunci, ATUNCI, să refuze măcar ceasurile alea nenorocite 😅.
Aia a fost mica mea supărare cu autorul - bine, aia și faptul că nu poți să te desprinzi de sentimentul că gândește, asemeni rudelor, "totuși, unii oameni se nasc cu un statut pe care îl și merită" or sth.
Nah, per total, din mini-biografia pe care o istorisește omul pare să fi ajuns la o stare de împăcare cu sine, lumea, familia - ceea ce e minunat că nu mulți ating nivelul ăsta, nici dintre cei bogați, scăpătați sau lefteri. E bine că mai există și oameni mulțumiți cu sine care scriu cărți - totuși 😁.
February 23, 2020
Alun tylsän historiaosuuden jälkeen tämä kirja oli oikein viihdyttävä. Hiukan kärjistäen von Schönburg esittelee uutta köyhäilyn trendiä: luksuksen käsitys on muuttumassa ja sitä ei saakaan enää rahalla. Muutama lainaus:
"Vain se, jolla ei ole rahaa, voi ylipäänsä aistia ylellisyyden. -- Todella köyhiä ovat oikeastaan rikkaat. -- Köyhempiä kuin rikkaat ovat luultavasti vain ne köyhät, jotka haluavat olla rikkaita."
"Luksus tarkoittaa sitä, 'että omistaa sen, mitä haluaa omistaa, ja luopuu kaikesta, mitä pitäisi omistaa'."
"Yksi kaikkein varmimmista keinoista olla tyytymätön on se, että huolehtii jatkuvasti omasta hyvinvoinnistaan. Ehdoton elämäntapavinkki on unohtaa joskus oma itsensä ja huolehtia muista ihmisistä."
Kirja antaa uutta katsantokantaa nykyisenlaiseen ruoka- ja ravintolakulttuuriin (elämysgastronomiaan!), pukeutumiseen, autoiluun, asumiseen, taiteeseen ja kulttuutiin ja lomailuun. Uutta luksusta on esim. pystyä jäämään kotiin viettämään lomaa, vaihtaa samppanja kivennäisveteen, syödä kotona ihan tavallista kotiruokaa ja ruoan ihmettelyn sijaan keskustella jostain järkevästä. Nykyään kun ravintoloista lähdetään hakemaan elämyksiä, ruoan taso niissä on laskenut. Kirja saa ajatukset keskittymään oleelliseen omassa elämässä ja lopettamaan turhuuksien tavoittelun. Saattaapi jopa saada säästämään rahaa.
"Vain se, jolla ei ole rahaa, voi ylipäänsä aistia ylellisyyden. -- Todella köyhiä ovat oikeastaan rikkaat. -- Köyhempiä kuin rikkaat ovat luultavasti vain ne köyhät, jotka haluavat olla rikkaita."
"Luksus tarkoittaa sitä, 'että omistaa sen, mitä haluaa omistaa, ja luopuu kaikesta, mitä pitäisi omistaa'."
"Yksi kaikkein varmimmista keinoista olla tyytymätön on se, että huolehtii jatkuvasti omasta hyvinvoinnistaan. Ehdoton elämäntapavinkki on unohtaa joskus oma itsensä ja huolehtia muista ihmisistä."
Kirja antaa uutta katsantokantaa nykyisenlaiseen ruoka- ja ravintolakulttuuriin (elämysgastronomiaan!), pukeutumiseen, autoiluun, asumiseen, taiteeseen ja kulttuutiin ja lomailuun. Uutta luksusta on esim. pystyä jäämään kotiin viettämään lomaa, vaihtaa samppanja kivennäisveteen, syödä kotona ihan tavallista kotiruokaa ja ruoan ihmettelyn sijaan keskustella jostain järkevästä. Nykyään kun ravintoloista lähdetään hakemaan elämyksiä, ruoan taso niissä on laskenut. Kirja saa ajatukset keskittymään oleelliseen omassa elämässä ja lopettamaan turhuuksien tavoittelun. Saattaapi jopa saada säästämään rahaa.
December 21, 2017
Carte de față prezintă bogăția ca pe o povară și grijă și îndeamnă să ne mulțumim cu ce avem, să nu facem din goana după avere un scop în sine, căci bogăția nu aduce fericire. Ideie arhicunoscută că bogăția nu împlinește și oricum omul caută fericirea în bogăție, uitând că fericirea materială nu împlinește. Analiza autorului pornește de țări și persoane remarcante care au știu să treacă de la bogăție la sărăcie și să fie la fel de împliniți, căci nu se legau de bogație căci ea este „trecătoare”. A fi bogat este nu despre câți bani ai în cont ci despre cum te simți... cartea oferă răspuns și la întrebarea de ce oamenii săraci nu ajung bogați după ce câștigă la loto. O lectură destul de interesantă care te îndeamnă să te mulțumești cu ceea ce ai dacă asta te face împlinit.
Ce ne face pe noi bogați? Banii?
Inițial lucrul a fost privit ca o pedeapsă ne aducem aminte de pedeapsa lui Adam și a Evei în Rai, veți munci pâmântul, iar protestanții au transformat ideia lucurului în obligație morală.
Și ca de obicei câteva citate:
Ce ne face pe noi bogați? Banii?
Inițial lucrul a fost privit ca o pedeapsă ne aducem aminte de pedeapsa lui Adam și a Evei în Rai, veți munci pâmântul, iar protestanții au transformat ideia lucurului în obligație morală.
Și ca de obicei câteva citate:
March 6, 2020
Periaatteessa tämä oli hyvä kirja lähtökohdiltaan, se toi esiin hyvin kuinka pian 2008 laman jälkeen nousivat esiin uudet arvot kerskakulutuksen rinnalle. Parhaimmillaan kirjailija oli kertoessaan anekdootteja muista ihmisistä, kuten Britannian kuninkaallisista ja historian kummajaisista. Ärsyttävimmillään hän oli kertoessaan omasta elämästään: köyhtymisen aiheuttama valaistuminen ja itse esimerkkinä muille toimiminen vedettiin tappiin nolouteen asti. Siinä vaiheessa kun kirjailija selostaa oman elämänsä ylevyyttä muihin verrattuna käy mielessä onko tämäkin vain äärimmäisyyksiin vedottu keino suojella omaa egoa.
Kaikki tämä oli tosi harmillista, koska kirjassa oli todella hyviä pointteja, mutta niiden jälkeen oli tarve tehdä päinvastoin koska ne esitettiin kuin sanoen "Minä olen tämän ymmärtänyt ja kukaan muu ei"
Kaikki tämä oli tosi harmillista, koska kirjassa oli todella hyviä pointteja, mutta niiden jälkeen oli tarve tehdä päinvastoin koska ne esitettiin kuin sanoen "Minä olen tämän ymmärtänyt ja kukaan muu ei"
January 17, 2025
Knížku jsem četla na doporučení kolegyně a víc než její titul mě zaujal její podtitul: Jak se stát bohatým bez peněz. Čekala jsem čtení o hodnotách, na kterých opravdu záleží, a tipech, jak se jich dobrat a jak je pěstovat, aby rostly. Věřím tomu, že přesně to chtěl autor předat, ale činí tak způsobem, který mě dost iritoval. Určitě v tom hraje roli stáří textu (2005) a dost možná je to jen subjektivní vnímání, ale prostě mě rozčiloval. Třeba už jen tím, že jsem až do konce knihy nepochopila, jestli ji mám číst jako satiru, nebo vážně míněnou příručku osobního rozvoje. Umím si představit, že by to, co chce publikace předat jako poselství, vyšlo jako jeden pořádný obsažný článek v časopise, pěkně hutný by byl a dobrý. Jenomže kdo už dneska takové články píše a tiskne. Že prý je nikdo nečte.
December 9, 2023
Привлекло название - как может бедность быть стильной. На самом деле книга не про стиль и не про бедность. Это забавное, местами дурацкое, местами глубокое размышление на тему человеческих потребностей. Изложение исторических и медицинских фактов, конечно, часто вызывает вопросы. Но можно отнестись проще и не воспринимать их всерьёз, а читать книгу ради главного - поговорить с собой и попробовать разобраться, что сделает счастливым именно тебя. Это и будет твоё богатство, но вот в деньгах ли оно? Автор считает, что нет. Но каждый читатель может, прочитав книгу, ответить на этот вопрос себе сам.
July 28, 2018
여행을 그다지 즐기지 않는데도 주기적으로 항공권 가격을 찾게 된다. 경치를 보는 거나 새로운 음식을 먹는 것에 그렇게 가치를 두지 않는 나는 여행을 가서 몸 바쁘게 무거운 짐을 이끌고 돌아다니는 것에 대한 보상이 늘 적다고 생각한다. 그런데도 왜 한번씩 여행을 가고싶다, 혹은 가야하지 않을까, 하고 생각이 드는걸까. 수없이 접하는 여행을 권하는 광고 문구들, 지인들이 여행을 다녀와서 SNS를 장식하는 멋진 사진들을 보며 점점 여행에 대한 환상이 쌓이고, 지난 여행에서 괴로웠던 기억을 환상이 이겨낼 때 즈음에 항공권 검색을 시작하게 된다. 이런 압박에서 자유로워지라고 알려주시는 폰 쇤부르크씨!
자본주의 사회에서 소비의 양이 행복의 양과 결코 비례하지 않다는 것을 상기하고 살기는 생각보다 어렵다. 두리뭉실한 생각은 흩어지기 쉽지만 뚜렷한 글은 관념을 명확하게 해준다. 내가 살고싶은 삶은 명확하게 글�� 써주신 폰 쇤부르크씨에게 감사하며 오늘도 소비에 휘둘리지 않는 삶을 살아야겠다.
자본주의 사회에서 소비의 양이 행복의 양과 결코 비례하지 않다는 것을 상기하고 살기는 생각보다 어렵다. 두리뭉실한 생각은 흩어지기 쉽지만 뚜렷한 글은 관념을 명확하게 해준다. 내가 살고싶은 삶은 명확하게 글�� 써주신 폰 쇤부르크씨에게 감사하며 오늘도 소비에 휘둘리지 않는 삶을 살아야겠다.
March 16, 2021
Jeder über 18 sollte dieses Buch lesen. Eine der besten Erklärungen, warum Reichtum nicht dasselbe ist wie Glück.
Das beste Restaurant ist Ihre Küche. Das beste Fitnessstudio ist ein Park in der Nähe. Und das beste Geschenk, das Sie Ihren Kindern machen können, ist Ihre Zeit.
Einige Seiten dieses Buches sind etwas schockierend, passen jedoch zum Kontext.
Dieses Buch ist zweifellos ein großer Beitrag zur Sache des Minimalismus.
Das beste Restaurant ist Ihre Küche. Das beste Fitnessstudio ist ein Park in der Nähe. Und das beste Geschenk, das Sie Ihren Kindern machen können, ist Ihre Zeit.
Einige Seiten dieses Buches sind etwas schockierend, passen jedoch zum Kontext.
Dieses Buch ist zweifellos ein großer Beitrag zur Sache des Minimalismus.
March 17, 2023
Viele interessante Gedanken zur mentalen Einstellung, unsere Konsumkultur und was Dankbarkeit bedeutet. Fands dennoch recht anstrengend zu lesen und es waren für mich jetzt wenige neue inspirierende Gedanken dabei.
August 15, 2018
Must read
August 21, 2019
An OK read, but not much new - in short, if you are knowledgeable enough to know about this book, you probably know enough to skip it. I got two or three good quotes from this, and these were from other authors.
October 13, 2019
The book seems superficial and at times ignorant. There is a chance, russian translation makes it worse too.
August 23, 2022
Ein etwas anderes Finanzbuch, welches stillvoll geschrieben wurde.
April 24, 2023
L'autore ha perso il lavoro a causa della crisi e ha deciso di scrivere un libro di banalità. Tempo perso.
January 19, 2025
Zum Teil ganz lustige Details aber überwiegend vorhersehbar.
December 26, 2012
- Esecul intregii epoci, al intregii clase sociale, este mult mai suportabil decat esecul personal.
- sindromul chelnerului de la Ritz: acel virus al extravagantei, care-i chinuie in mod tipic pe chelnerii de la Ritz, care nu se vor impaca niciodata ca, la sfarsitul programului, sa sara din luxul si opulenta care ii inconjoara direct in locuinta lor cu doua camere in care picura robinetul.
- Epicur: evita desfatarea, nu pentru ca plecerile simturilor ar fi rele, ci din cauza mahmurelii provocate de supradoza
- In grecia antica, prin "idiot" se intelegea o persoana neimplicata in viata publica.
- work less, live more
- my home is my castle
- vin scump cu gust ieftin
- you can never be too rich or too thin - ducesa de Windsor
- studiile stiintifice au dovedit de mult: cu putine exceptii, oamenii se intorc din concediu mai tembeli decat la plecare
- Art? Daca nu ma insel, e un nume de barbat? - Andy Warhol
- Arta a devenit un produs prelucrat si pus pe piata cam ca muschiul de porc ori iaurtul cu fructe.
- cate evenimente culturale ne intereseaza cu adevarat, si cate inghitim doar ca sa ne putem "spune parerea" despre ele?
- Multi artisti inca nu au abandonat tentativa de a impiedica establishmentul sa devoreze arta ca pe un digestiv, ca pe un aperitiv la cina dintr-un restaurant de trei stele.
- O mare expozitie Vermeer nu trebuie ratata cu niciun pret, chiar daca este sponsorizata de Shell si zilnic recomandata prin indemnul "nu ratati!"
- Sa devenim din nou copii este o dorinta irealizabila. In schimb, putem incerca sa evitam ca ei, copiii, sa ajunga ca noi. - Erich Kastner
- sindromul chelnerului de la Ritz: acel virus al extravagantei, care-i chinuie in mod tipic pe chelnerii de la Ritz, care nu se vor impaca niciodata ca, la sfarsitul programului, sa sara din luxul si opulenta care ii inconjoara direct in locuinta lor cu doua camere in care picura robinetul.
- Epicur: evita desfatarea, nu pentru ca plecerile simturilor ar fi rele, ci din cauza mahmurelii provocate de supradoza
- In grecia antica, prin "idiot" se intelegea o persoana neimplicata in viata publica.
- work less, live more
- my home is my castle
- vin scump cu gust ieftin
- you can never be too rich or too thin - ducesa de Windsor
- studiile stiintifice au dovedit de mult: cu putine exceptii, oamenii se intorc din concediu mai tembeli decat la plecare
- Art? Daca nu ma insel, e un nume de barbat? - Andy Warhol
- Arta a devenit un produs prelucrat si pus pe piata cam ca muschiul de porc ori iaurtul cu fructe.
- cate evenimente culturale ne intereseaza cu adevarat, si cate inghitim doar ca sa ne putem "spune parerea" despre ele?
- Multi artisti inca nu au abandonat tentativa de a impiedica establishmentul sa devoreze arta ca pe un digestiv, ca pe un aperitiv la cina dintr-un restaurant de trei stele.
- O mare expozitie Vermeer nu trebuie ratata cu niciun pret, chiar daca este sponsorizata de Shell si zilnic recomandata prin indemnul "nu ratati!"
- Sa devenim din nou copii este o dorinta irealizabila. In schimb, putem incerca sa evitam ca ei, copiii, sa ajunga ca noi. - Erich Kastner
May 21, 2019
Mainio kirja, mutta kirjoutettu 10 vuotta sitten eikä kaikki asiat ole enä ajankohtaisia.
January 7, 2009
wieder mal eins dieser bücher, die mitunter gelesen werden sollten, nur um sich selbst wieder mal die essenziellen fragen zu stellen - was ist wichtig im leben, etc. - und das ganze durchaus witzig dargebracht...
December 30, 2021
2,5 stars. The book had some interesting points and correlations to the world 15 years later, but was too elitistic for my liking. I guess I should have predicted it from the title though. All in all quite an interesting read but a bit too all over the place.
Displaying 1 - 30 of 34 reviews