Η οικογένεια Καψάλη ζει μια φαινομενικά ήσυχη ζωή σ' ένα νησί του Αιγαίου, μέχρι τη στιγμή που ένας ξένος, ο Πάολο Πινέλι, τους επιστρέφει ένα αρχαίο αντικείμενο που είχε κλέψει ο πατέρας του από αυτούς τον καιρό της ιταλικής κατοχής. Ο ερχομός του ξένου θα ξεσηκώσει καταπιεσμένα πάθη και θα βάλει σε δοκιμασία τη συνοχή της οικογένειας. Η «γιαγιά» Θέκλα ζωντανεύει στις σελίδες του βιβλίου την ιστορία του τόπου και της οικογένειας Καψάλη. Και η νεαρή ηρωίδα, η Δανάη, περιγράφει πόσο σημαδεύτηκε η ζωή της από τα γεγονότα και πώς οδηγήθηκε τελικά στη λύτρωση και στην αυτογνωσία. Δυνατοί χαρακτήρες, σύγχρονη, τολμηρή θεματολογία και ύφος που περιγράφει με ειλικρίνεια τα προβλήματα και τις ανησυχίες των νεαρών ηρώων. Ένα βιβλίο με την ποιότητα γραφής της γνωστής συγγραφέα.
Αν και στην αρχή προορίζονταν για 2 αστέρια το τέλος με εξέπληξε.
Η πλοκή στην αρχή ήταν βαρετή. Το όλο δράμα με την μάνα και τον Ιταλό με κούρασε αφάνταστα. Να μην μιλήσω για το μοιρολόι της Θέκλας.
Ωστόσο όταν εστίασε στην νεαρή πρωταγωνίστρια και τους φίλους της τα πράγματα άλλαξαν.
Το βιβλίο είχε πάρα πολύ ωραία μηνύματα ειδικά για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και τα παιδιά με σύνδρομο DOWN. Έδειξε πόσο κακή μπορεί να γίνει η κοινωνία όταν θέλει.
Μου άρεσε αρκετά το LGBTQ representation από τον Θέμη. Ήταν αρκετά καλό. Σπάνια βρίσκουμε σε ελληνικά βιβλία.
Και επίσης λάτρεψα τον Λουκά, ο οποίος ανέβασε ακόμα υψηλότερα τα standards μου για τους άντρες.