’Ik blijf het moeilijk hebben met domheid, met traagheid, met middelmatigheid en vooral de blijvende onthutsende vaststelling dat onze maatschappij nog steeds en hoe langer hoe meer door haar geregeerd wordt, met kiezen voor kwantiteit in plaats van kwaliteit en nog een paar van dat soort ongemakkelijkmakende maatschappelijke verschijnselen en trends, maar ik probeer een en ander een plaats te geven, me te beheersen, geduldiger te zijn, begrip te hebben voor de traagheid van anderen, minder agressief te reageren vooral ook, meer en vooral langer naar iemand te luisteren in plaats van met grote sprongen op zijn of haar gedachtegang te anticiperen, en dat alles loont.’