What do you think?
Rate this book
Posmrtne počasti: izabrane pesme
- GenresPoetry
112 pages, Hardcover
First published January 1, 1968
2 people are currently reading
32 people want to read
About the author
Sima Pandurović
17 books4 followersHe graduated from gymnasium, as well as the university in Belgrade and took place as a professor in several secondary schools in Valjevo and Belgrade.
He started to write early days, while being at the university. Back then, he worked as an editor to uni.papers, and magazines, later to publish several on his own. He was an essayist, a poet, play-writer, he wrote critics, as well as dramas..
He started to write early days, while being at the university. Back then, he worked as an editor to uni.papers, and magazines, later to publish several on his own. He was an essayist, a poet, play-writer, he wrote critics, as well as dramas..
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
December 28, 2025
Pisac može biti velik bez obzira na to koliki je njegov opus. Tako i Sima Pandurović predstavlja zid, kraj jedne vrste poezije koja će najaviti velika, misaona snatrenja i promene. Tamo gde je osrednji, on samo podražava poznati manir, a gde je izvrstan, izmaštava posebno, bodlerovsko osećanje propadanja, subverzivnosti, guranja poređenja do apsurda, često i kiča.
„Posmrtne počasti” su izbor iz pesnikove poezije i kada podvučemo liniju, zaključujemo da je Pandurović pesnik koji slika neuhvatljiva osećanja otuđenja, prolaznosti, pada, ali i sagledavanja života iz pozicije odozgo koja na sve - život, sadašnji trenutak - baca zlatastu patinu, tako podsećajući na setne i snežne stihove Srečka Kosovela.
Činjenica je da u zbirci nema puno primeraka poezije koja oduševljava - bar kod mene nije slučaj - ali prosijavanja koja iskrsavaju tu i tamo govore o velikom talentu i , možda, malo manjoj moći da se taj takenat učvrsti, oblikuje, pretvori u konkretne ideje. Da se na planu starog saseče, a na fonu novog ukroti.
„Posmrtne počasti” su izbor iz pesnikove poezije i kada podvučemo liniju, zaključujemo da je Pandurović pesnik koji slika neuhvatljiva osećanja otuđenja, prolaznosti, pada, ali i sagledavanja života iz pozicije odozgo koja na sve - život, sadašnji trenutak - baca zlatastu patinu, tako podsećajući na setne i snežne stihove Srečka Kosovela.
Činjenica je da u zbirci nema puno primeraka poezije koja oduševljava - bar kod mene nije slučaj - ali prosijavanja koja iskrsavaju tu i tamo govore o velikom talentu i , možda, malo manjoj moći da se taj takenat učvrsti, oblikuje, pretvori u konkretne ideje. Da se na planu starog saseče, a na fonu novog ukroti.
November 12, 2013
,,Pandurovićeva knjiga je bila simptom teškog oboljenja", rekao je Skrelić.
Možda mu je izmicao senzibilitet jedne nove, moderne, književnosti.
Možda mu je teško palo što se Pandurović mirio sa zlom.
Kritičari retko izdvajaju njegove pesme pojedinačno, sem jedne- Svetkovina. To je himna preokrenutog indeksa vrednosti, zapravo, to je antihimna. Dvoje zaljubljenih nalaze se u svetu bolnice, okruženi bolničkim zidovima, u sopstvenom raju. "Normalan" svet za njih je nenormalan, a duševno oboljenje tvrđava utočišta.
Pandurović je prokleti pesnik. On je miran. Izađe među ljude, pa se razočaran vrati nazad svome miru ,,ja opet idem u tamnicu svoju" i ,,dobro mi je sa dušom bez želja i radosti traga". Pesma Potres je o intelektualnoj askezi. O njoj je pisala Isidora Sekulić. Treba imati snage i doslednosti pa ostati tako dosledno miran. Nadmoćan izraz jednog savladanog očajanja. Savladati bol tako što ćete se nad njim izdići.
Budući dijalog je pesnikov pokušaj da se izmesti iz svog vremena i posmatra ljudsku istoriju sećanja i osećanja iz nekog budućeg trenutka u kome se ne pamti ni sreća.
Pesma tame ima zanimljiv oblik. Prva treća i peta strofa su trouglastog oblika, a to utiče na ritmičnost i senzibilitet pesme.
Prezire banalnost- Današnjica.
Haotični pesnik koji je krvavi i topli svet ljudski isklesao u mramornu statuu simboličnih oblina.
Možda mu je izmicao senzibilitet jedne nove, moderne, književnosti.
Možda mu je teško palo što se Pandurović mirio sa zlom.
Kritičari retko izdvajaju njegove pesme pojedinačno, sem jedne- Svetkovina. To je himna preokrenutog indeksa vrednosti, zapravo, to je antihimna. Dvoje zaljubljenih nalaze se u svetu bolnice, okruženi bolničkim zidovima, u sopstvenom raju. "Normalan" svet za njih je nenormalan, a duševno oboljenje tvrđava utočišta.
Pandurović je prokleti pesnik. On je miran. Izađe među ljude, pa se razočaran vrati nazad svome miru ,,ja opet idem u tamnicu svoju" i ,,dobro mi je sa dušom bez želja i radosti traga". Pesma Potres je o intelektualnoj askezi. O njoj je pisala Isidora Sekulić. Treba imati snage i doslednosti pa ostati tako dosledno miran. Nadmoćan izraz jednog savladanog očajanja. Savladati bol tako što ćete se nad njim izdići.
Budući dijalog je pesnikov pokušaj da se izmesti iz svog vremena i posmatra ljudsku istoriju sećanja i osećanja iz nekog budućeg trenutka u kome se ne pamti ni sreća.
Pesma tame ima zanimljiv oblik. Prva treća i peta strofa su trouglastog oblika, a to utiče na ritmičnost i senzibilitet pesme.
Prezire banalnost- Današnjica.
Haotični pesnik koji je krvavi i topli svet ljudski isklesao u mramornu statuu simboličnih oblina.
August 22, 2018
Izuzetno pesimistički i potentno nekom tugom i melanholijom. Potresna zbirka koja sjedinjava ljubav i smrt. Dala bih joj 10 od 5 zvezdica! Pročitala sam je baš u momentu u kom mi je to bilo najneophodnije.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews