Ποιήματα

by Federico García Lorca, Κοσμάς Πολίτης (Translator), Οδυσσέας Ελύτης (Translator)

"Μα τι να σου πω για την ποίηση;
Τι να σου πω γι' αυτά τα σύννεφα, γι' αυτόν τον ουρανό; Να τα κοιτάζω, να τα κοιτάζω, και τίποτα άλλο.
Καταλαβαίνεις πως ένας ποιητής δεν μπορεί να πει τίποτα για την ποίηση. Ας τ' αφήσουμε αυτά για τους κριτικούς και τους δασκάλους.
Μα ούτε εσύ, ούτε εγώ, ούτε κανείς ποιητής δεν ξέρει τι είναι ποίηση. Είναι εκεί!! Κοίταξε!! Έχω τη φωτιά στα χέρια μου, το ξέρω και δουλεύω τέλεια μαζί της, μα δεν μπορώ να μιλήσω γι' αυτή χωρίς να κάνω φιλολογία. Καταλαβαίνω όλες τις ποιητικές τέχνες. Θα μπορούσα να μιλήσω γι' αυτές αν δεν άλλαζα γνώμη κάθε πέντε λεπτά.
Δεν ξέρω... Ίσως μια μέρα αγαπήσω την κακή ποίηση όπως αγαπάω την κακή μουσική παράφορα. Θα κάψω ένα βράδυ τον Παρθενώνα, για να αρχίζω να τον χτίζω το πρωί και να μην τον τελειώσω ποτέ".
(Φ. Γ. Λόρκα)

Genres: Poetry, Spanish Literature

239 pages, Paperback

First published January 1, 1971

About the author

Born in Fuente Vaqueros, Granada, Spain, June 5 1898; died near Granada, August 19 1936, García Lorca is one of Spain's most deeply appreciated and highly revered poets and dramatists. His murder by the Nationalists at the start of the Spanish civil war brought sudden international fame, accompanied by an excess of political rhetoric which led a later generation to question his merits; after the inevitable slump, his reputation has recovered (largely with a shift in interest to the less obvious works). He must now be bracketed with Machado as one of the two greatest poets Spain has produced in the 20th century, and he is certainly Spain's greatest dramatist since the Golden Age.

Reviews

[Georgi Kumanov · Rating 4 out of 5]

"Стихотворението е корабокрушението на поезията..."
С тази стихосбирка не заобичах поезията или испанския език повече от преди. Тя ми напомни колко труд и мисъл изисква изучаването и четенето на различен от майчиния ти език.

[Dimitris · Rating 3 out of 5]

Ο μεταφραστής έγραψε και ολόκληρο πρόλογο, μιλώνας για τον Λόρκα, τον Νταλί και τον φίλο τους «τον Γκάλα». Θεωρώ πως όταν δεν γνωρίζεις αρκετά ισπανικά ή αρκετά για τον Λόρκα, σε σημείο που να αγνοείς την θρυλική Γκαλά που χώρισε τους δυο κολλητούς και αργότερα παντρεύτηκε τον Νταλί, και την κάνεις «ο Γκάλα» μάλλον δεν θα έπρεπε να μεταφράζεις ισπανική ποίηση.

Για τον Καστανιώτη που πήρε αυτό το πόνημα και του έκανε τόσες επανεκδόσεις χωρίς να αντιληφθεί τα μαργαριτάρια που περιείχε ας μην γράψω κάτι...