Majesteit

by Louis Couperus

This work has been selected by scholars as being culturally important, and is part of the knowledge base of civilization as we know it. This work was reproduced from the original artifact, and remains as true to the original work as possible. Therefore, you will see the original copyright references, library stamps (as most of these works have been housed in our most important libraries around the world), and other notations in the work. This work is in the public domain in the United States of America, and possibly other nations. Within the United States, you may freely copy and distribute this work, as no entity (individual or corporate) has a copyright on the body of the work.As a reproduction of a historical artifact, this work may contain missing or blurred pages, poor pictures, errant marks, etc. Scholars believe, and we concur, that this work is important enough to be preserved, reproduced, and made generally available to the public. We appreciate your support of the preservation process, and thank you for being an important part of keeping this knowledge alive and relevant.

Genres: Classics, Literature

184 pages, Hardcover

First published January 1, 1893

About the author

Louis Marie-Anne Couperus (June 10, 1863 – July 16, 1923) was a Dutch novelist and poet of the late 19th and early 20th century. He is usually considered one of the foremost figures in Dutch literature.

Reviews

[Mo Janssen]

ik haat alles uit de negentiende eeuw

[Rene]

Dit is voor mij een onverwachte parel uit de Nederlandse literatuur. De kroonprins van een fictief land heeft twijfels over zijn toekomstige rol als keizer. Ook kijkt hij moeilijk aan tegen zijn gearrangeerde huwelijk
Maar heeft hij wel keuzes? Mooi geschreven door Louis Couperus.

[Simon]

Werkelijk het ergste werk wat ik tot nu toe voor mijn studie heb moeten lezen, en dan heb je toch echt een redelijke titel aan je broek hangen. Waarschijnlijk kan alleen Eline Vere dit boek van de troon stoten, maar daar zullen we waarschijnlijk/hopelijk nooit achter komen. Ik werd knettergek van de rare tijdsprongen en ellenlange zinnen. Die twee sterren zijn voor de sporadisch interessante passages en de dankbaarheid dat Couperus nooit meer een pen ter hand kan nemen.

'Nu maar, kerel, we zullen het nog wel eens over doen.' 'Neen, je doet iets nooit over. Wat gedaan is, is gedaan. Niets komt terug, geen ogenblik. Het is later altijd wat anders...'

Want ik voel het, dat ik mijzelve niet behoor. En ik voel, dat het dit is, wat ons staande moet houden in het leven: dit gevoel, dat wij niet aan onszelve behoren, maar aan anderen.

En ik wil ten minste die illuzie behouden, dat ik eerlijk wàs! Dat ik U wilde troosten! Dat, al was het ook zonde, ik U getroost heb. Dat ik U in ware waarheid heb liefgehad. Dat ik U nog lief heb. Dat ik U niet meer lief zal hebben - omdat ik dat niet mag - als Uw minnares, maar dat ik het doen zal als Uw onderdane.

[Wil Van der heide]

... Is het geluk iets anders dan een hoog, een edel levensdoel gevonden te hebben?

Een bijzondere blik in de wereld eind 19de eeuw van enkele kleine hoven in Europa.

[Dick De]

Mijn all-time favourite!

[Albert]

Het taalgebruik van Couperus was even wennen voor mij, maar als je daar doorheen bent, is het boek vlot te lezen. De verhaallijnen zijn eenvoudig, doch wel boeiend. Wat mij er aan boeide, was de blik die je gegund wordt in het denken van die tijd over staatskunde, maar ook over persoonlijke relaties en, natuurlijk, de Nederlandse taal van die tijd (1893).