What do you think?
Rate this book
Le Drole
Le Drôle by François Mauriac, published in 1933, is the author's sole work written for children. The story centers on a rebellious and demanding young boy, nicknamed "le drôle," whose unruly behavior challenges a succession of governesses. The narrative unfolds as a new, determined governess attempts to tame the child, leading to a series of both humorous and poignant interactions. Through this tale, Mauriac explores themes common in his broader work, such as solitude, rebellion, and the gradual softening of a resistant heart. The book serves as a reflection on the complexities of childhood behavior and the transformative power of patience and understanding in education. Written in French.
- GenresFrance
Hardcover
First published January 1, 1933
1 person is currently reading
27 people want to read
About the author
François Mauriac
565 books403 followersFrançois Charles Mauriac was a French writer and a member of the Académie française. He was awarded the 1952 Nobel Prize in Literature "for the deep spiritual insight and the artistic intensity with which he has in his novels penetrated the drama of human life." Mauriac is acknowledged to be one of the greatest Roman Catholic writers of the 20th century.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
December 20, 2025
ตอนแรกก็เฉยๆ แต่พอจินตนาการว่าเจ้าหนูคือเดเร็กในสเตรนเจ้อติ้ง ส่วนคูมคูคือโรบินคือขำก๊าก หยุดไม่อยู่แล้วไอ้หนู แกนี่มันเด็กเปรตจริงๆ เรื่องไม่มีอะไรมาก เจ้าหนูบ้านรวย แม่ตาย ถูกพ่อกับย่าตามใจจนเสียคนไปจ้างครูจากนอกเขตพื้นที่ด้วยค่าจ้างแพงเว่อร์ ครูเลยเหมือนโดนหลอกมา มารู้ความจริงว่าจะให้มาปราบเด็กเปรตตอนนั่งรถไฟมาแล้ว จะกลับก็ไม่ทัน จะไปต่อก็ไม่อยากไป แต่เรื่องราวก็พลิกผันอย่างไร อันนี้ไปอ่านเอาเองจ้า เล่มสั้นๆ บางๆ
จุดเด่นของโมริยัคยังเหมือนเดิม ตีมตัวละครน้อยๆ ใช้สอยอย่างประหยัด และเรื่องราวความสัมพันธ์ในครอบครัว ในหมู่บ้านชนบทห่างไกล(?) aka แถวบ้านโมริยัคแหละ รอบนี้ก็เป็นความสัมพันธ์ของเด็กน้อยคนหนึ่งที่เรียกได้ว่าไม่มีใครเอาอยู่ โตไปเป็นคนเปรตๆ คนหนึ่งแน่นอนถ้าไม่เจอคุณครูคนนี้ แล้วโมริยัคเล่าสั้นมากว่าทำไมเดเร็ค (ไม่ได้ชื่อนี้) ถึงกลายเป็นเด็กเปรตได้ และเราลงความเห็นลงว่า เขาไม่ได้โทษเด็กเลยแม้แต่น้อย แต่เพราะสภาพรอบตัวมากกว่าที่ทำให้เดเร็กกลายเป็นแบบนี้ในที่สุด
ในตอนท้ายเล่มอาจารย์วัลยาได้พูดคุยเกี่ยวกับการแปลหนังสือเล่มนี้ใหม่ และเนื้อหาในเล่มที่เราไม่ได้มองไปถึง เช่นเรื่องศาสนา ตอนแรกๆ ไม่รู้ว่าโมริยัคเป็นคริสตชนที่เคร่งมากจนมาอ่านจุมพิตสีขาวถึงได้บางอ้อ (แก่มาก) เล่มนี้เองก็ยังมีใส่มาด้วยเหมือนกัน ส่วนตัวไม่ได้รู้สึกอึดอัดเหมือนตอนอ่านจุมพิตสีขาวนักจนต้องตีความใหม่ เล่มนี้เลยไม่รู้จะตีความอะไรนอกจาก ดีจังนะเดเร็คที่ได้เจอผู้ใหญ่ดีๆ (ไม่ได้ชื่อเดเร็คว้อย)
จุดเด่นของโมริยัคยังเหมือนเดิม ตีมตัวละครน้อยๆ ใช้สอยอย่างประหยัด และเรื่องราวความสัมพันธ์ในครอบครัว ในหมู่บ้านชนบทห่างไกล(?) aka แถวบ้านโมริยัคแหละ รอบนี้ก็เป็นความสัมพันธ์ของเด็กน้อยคนหนึ่งที่เรียกได้ว่าไม่มีใครเอาอยู่ โตไปเป็นคนเปรตๆ คนหนึ่งแน่นอนถ้าไม่เจอคุณครูคนนี้ แล้วโมริยัคเล่าสั้นมากว่าทำไมเดเร็ค (ไม่ได้ชื่อนี้) ถึงกลายเป็นเด็กเปรตได้ และเราลงความเห็นลงว่า เขาไม่ได้โทษเด็กเลยแม้แต่น้อย แต่เพราะสภาพรอบตัวมากกว่าที่ทำให้เดเร็กกลายเป็นแบบนี้ในที่สุด
ในตอนท้ายเล่มอาจารย์วัลยาได้พูดคุยเกี่ยวกับการแปลหนังสือเล่มนี้ใหม่ และเนื้อหาในเล่มที่เราไม่ได้มองไปถึง เช่นเรื่องศาสนา ตอนแรกๆ ไม่รู้ว่าโมริยัคเป็นคริสตชนที่เคร่งมากจนมาอ่านจุมพิตสีขาวถึงได้บางอ้อ (แก่มาก) เล่มนี้เองก็ยังมีใส่มาด้วยเหมือนกัน ส่วนตัวไม่ได้รู้สึกอึดอัดเหมือนตอนอ่านจุมพิตสีขาวนักจนต้องตีความใหม่ เล่มนี้เลยไม่รู้จะตีความอะไรนอกจาก ดีจังนะเดเร็คที่ได้เจอผู้ใหญ่ดีๆ (ไม่ได้ชื่อเดเร็คว้อย)
May 4, 2022
พูดแบบคนไม่ได้รักเด็กเป็นพิเศษ เจ้าหนูเป็นเด็กสันดานเสียคนหนึ่ง แต่ผู้เขียนก็ใจดีพอที่จะมองเห็นว่า สันดานนั้นเป็นสิ่งประกอบสร้าง และเด็กๆ ทุกคนคือคนที่กำลังจะ transform ไปเป็นอะไรบางอย่างที่หลากหลายได้
ในหนังสือเล่มนี้ เจ้าหนูแอร์เนสต์ ในวัย 12 กำลัง transform เป็นผู้ใหญ่ไม่พึงประสงค์ และอาจจะมีไอดอลเป็นจักรพรรดิ์ผู้ทรงอำนาจอย่างเนโร (จอมเผด็จการแห่งฝรั่งเศสผู้สามารถสั่งประหารได้กระทั่งแม่ตัวเอง) แต่ก็อย่างที่บอก ความเอาแต่ใจนั้นเป็นอุปนิสัยที่สั่งสมมา
ในยุคที่ความรู้เรื่องการเลี้ยงดูบุตรหลานและจิตวิทยาพัฒนาการไม่ใช่ของแพร่หลาย ยังไม่มีเพจคุณหมอประเสริฐตอบคำถามจากทางบ้านอย่างขันแข็ง เวลาเกิดปัญหาพฤติกรรมของบุตรหลานไม่พึงประสงค์ เหล่าพ่อแม่จึงมีตัวเลือกไม่มากนัก ไม่ตามใจต่อไป(และสวดภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้าให้เขาเติบโตมาเข้าร่องเข้ารอย) อีกทางมีเพียง ส่งไปโรงเรียนดัดสันดาน
ทั้งคู่เป็นการแก้ปัญหาที่มีพื้นฐานจากความรักทั้งนั้นแหละ แต่ก็ปราศจากองค์ความรู้ หนึ่งคือปล่อยตามยถากรรม อีกหนึ่งคือดัดด้วยกำลังและอำนาจที่มากกว่า ‘เด็ก’ จึงเป็นสถานะอันถูกกระทำทั้งโดยความรักและอำนาจเหนือ ซึ่งสถานะของเด็กๆ เคยเป็นเช่นนี้ เป็นค่าปกติ
แต่ถ้าหากเอาค่าปกติ(ของสังคมที่เปลี่ยนผ่านแล้ว)ในยุคนี้มาจับ ความรู้ทางจิตวิทยาพัฒนาการกล่าวไว้ว่า การเอาแต่ใจเป็นขั้นตอนปกติสามัญของช่วงวัยที่กล้ามเนื้อมัดใหญ่กำลังเริ่มพัฒนา เด็กๆ กำลังทดลองกฎทางฟิสิกส์ต่างๆ เช่น ลูกบอลจะถูกขว้างไปไกลได้แค่ไหน สัตว์เล็กๆ ที่ถูกเตะจะกระเด็นหรือไม่ หรือกระทั่ง เขาจะเตะแม่ได้ไหม การรับมือกับพฤติกรรมเหล่านี้แก้ได้ด้วยความคิดและการกระทำ มิใช่เพียงความรักและการตามใจ (ฟังเรื่องนี้อย่างละเอียดได้ในปาฐกถาโดย นพ.ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ ‘เลี้ยงลูกในโลกใหม่: พัฒนาการเด็ก ประชาธิปไตย และอาคตใหม่ของทุกคน’ https://open.spotify.com/episode/1Kqk...)
แม้เจ้าหนูในวัย 12 นั้นจะทดลองกล้ามเนื้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ความเอาแต่ใจของเขาเป็นผลสืบเนื่องจากการวางเงื่อนไขทางจิตวิทยา กล่าวคือ ผู้ปกครองนั้นตามใจเจ้าหนูจนเขาเสียคน เอาอกเอาใจและปรนเปรอเขาด้วยสิ่งต่างๆ มากมายที่จัดหามาได้ อยากกินอะไรต้องได้กินเดี๋ยวนั้นแม้จะเป็นสิ่งนอกฤดูกาล และไม่ได้พออกพอใจอะไรเสียด้วย กล่าวคือเป็นความ ‘ต้องการ’ เพียงเพื่อจะแสดงความต้องการ เท่านั้นเอง
แต่ความมากสิ่งของเจ้าหนูแสดงออกชัดที่สุดในมื้ออาหารเช้า เมื่อถูกถามว่าจะดื่มโกโก้หรือกาแฟ เจ้าหนูไม่เลือก แต่สั่งว่า “เอามาทั้งสอง หนูจะเลือกทีหลัง”
บทสนทนาสั้นๆ นี้พอจะบอกเราได้ว่า นัยหนึ่ง เด็กคือผู้มีความต้องการ แต่เขาไม่รู้หรอกว่าความต้องการเหล่านั้นสามารถตอบสนองและก่อความพึงใจให้แก่ตัวเขาเองหรือไม่ หรือกระทั่งความปรารถนาของเขาอาจเป็นสิ่งที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเขาเองก็ได้ (“หนูจะได้ดื่มกาแฟ งดโกโก้ เพราะมันจะทำให้ตับของหนูอักเสบ”)
เรื่องราวของเจ้าหนูแอร์เนสต์ในหนังสือเล่มนี้คลี่คลายลงได้ด้วยดีเพราะมาดมัวแซลติโบด์ (คุณครู) มองเห็นลงไปไปถึงสิ่งที่เจ้าหนูต้องการและมีความสุขจริงๆ (ในเรื่องคือเสียงดนตรี) เจ้าหนูไม่ได้ต้องการทรัพย์สมบัติและของเล่นประดามีที่พ่อแม่ปรนเปรอ แต่การเรียกร้องนั้นคือการสำแดงพลังอำนาจ และมันก็เท่านั้น
บทบาทของผู้ใหญ่ในเรื่องที่ผู้เขียนสื่อให้เห็น ก็คือผู้ที่มองทะลุลงไปเห็นจิตใจของเด็ก และ “ช่วยให้หนูเติบโตขึ้นมาเป็นเด็กที่มีความสุข--เหมือนเด็กคนอื่นๆ”
ความสุขระยะสั้นของคนมองสั้นอาจสร้างได้ด้วยการตามใจ ปรนเปรอทุกอย่างตามที่เด็กเรียกร้อง แต่หากผู้ใหญ่(ผู้ชอบเคลมว่าตนเองก็เคยเป็นเด็กมาก่อน) จะมอบให้เด็กสักคนได้ คือ การมองลงไปให้เห็นถึงความเป็นเด็ก ผู้ซึ่งสามารถเติบโตเป็นผู้ใหญ่แบบไหนก็ได้ และเลือกให้ในสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ
แม้เขาจะไม่ได้ต้องการเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่อย่างเราก็ตาม
ป.ล. โรงเรียนดัดสันดานไม่ช่วยอะไรหรอกนะ นอกจากสืบทอดวัฒนธรรมการใช้อำนาจกดข่ม สู่รุ่นต่อไป
ในหนังสือเล่มนี้ เจ้าหนูแอร์เนสต์ ในวัย 12 กำลัง transform เป็นผู้ใหญ่ไม่พึงประสงค์ และอาจจะมีไอดอลเป็นจักรพรรดิ์ผู้ทรงอำนาจอย่างเนโร (จอมเผด็จการแห่งฝรั่งเศสผู้สามารถสั่งประหารได้กระทั่งแม่ตัวเอง) แต่ก็อย่างที่บอก ความเอาแต่ใจนั้นเป็นอุปนิสัยที่สั่งสมมา
ในยุคที่ความรู้เรื่องการเลี้ยงดูบุตรหลานและจิตวิทยาพัฒนาการไม่ใช่ของแพร่หลาย ยังไม่มีเพจคุณหมอประเสริฐตอบคำถามจากทางบ้านอย่างขันแข็ง เวลาเกิดปัญหาพฤติกรรมของบุตรหลานไม่พึงประสงค์ เหล่าพ่อแม่จึงมีตัวเลือกไม่มากนัก ไม่ตามใจต่อไป(และสวดภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้าให้เขาเติบโตมาเข้าร่องเข้ารอย) อีกทางมีเพียง ส่งไปโรงเรียนดัดสันดาน
ทั้งคู่เป็นการแก้ปัญหาที่มีพื้นฐานจากความรักทั้งนั้นแหละ แต่ก็ปราศจากองค์ความรู้ หนึ่งคือปล่อยตามยถากรรม อีกหนึ่งคือดัดด้วยกำลังและอำนาจที่มากกว่า ‘เด็ก’ จึงเป็นสถานะอันถูกกระทำทั้งโดยความรักและอำนาจเหนือ ซึ่งสถานะของเด็กๆ เคยเป็นเช่นนี้ เป็นค่าปกติ
แต่ถ้าหากเอาค่าปกติ(ของสังคมที่เปลี่ยนผ่านแล้ว)ในยุคนี้มาจับ ความรู้ทางจิตวิทยาพัฒนาการกล่าวไว้ว่า การเอาแต่ใจเป็นขั้นตอนปกติสามัญของช่วงวัยที่กล้ามเนื้อมัดใหญ่กำลังเริ่มพัฒนา เด็กๆ กำลังทดลองกฎทางฟิสิกส์ต่างๆ เช่น ลูกบอลจะถูกขว้างไปไกลได้แค่ไหน สัตว์เล็กๆ ที่ถูกเตะจะกระเด็นหรือไม่ หรือกระทั่ง เขาจะเตะแม่ได้ไหม การรับมือกับพฤติกรรมเหล่านี้แก้ได้ด้วยความคิดและการกระทำ มิใช่เพียงความรักและการตามใจ (ฟังเรื่องนี้อย่างละเอียดได้ในปาฐกถาโดย นพ.ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ ‘เลี้ยงลูกในโลกใหม่: พัฒนาการเด็ก ประชาธิปไตย และอาคตใหม่ของทุกคน’ https://open.spotify.com/episode/1Kqk...)
แม้เจ้าหนูในวัย 12 นั้นจะทดลองกล้ามเนื้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ความเอาแต่ใจของเขาเป็นผลสืบเนื่องจากการวางเงื่อนไขทางจิตวิทยา กล่าวคือ ผู้ปกครองนั้นตามใจเจ้าหนูจนเขาเสียคน เอาอกเอาใจและปรนเปรอเขาด้วยสิ่งต่างๆ มากมายที่จัดหามาได้ อยากกินอะไรต้องได้กินเดี๋ยวนั้นแม้จะเป็นสิ่งนอกฤดูกาล และไม่ได้พออกพอใจอะไรเสียด้วย กล่าวคือเป็นความ ‘ต้องการ’ เพียงเพื่อจะแสดงความต้องการ เท่านั้นเอง
แต่ความมากสิ่งของเจ้าหนูแสดงออกชัดที่สุดในมื้ออาหารเช้า เมื่อถูกถามว่าจะดื่มโกโก้หรือกาแฟ เจ้าหนูไม่เลือก แต่สั่งว่า “เอามาทั้งสอง หนูจะเลือกทีหลัง”
บทสนทนาสั้นๆ นี้พอจะบอกเราได้ว่า นัยหนึ่ง เด็กคือผู้มีความต้องการ แต่เขาไม่รู้หรอกว่าความต้องการเหล่านั้นสามารถตอบสนองและก่อความพึงใจให้แก่ตัวเขาเองหรือไม่ หรือกระทั่งความปรารถนาของเขาอาจเป็นสิ่งที่ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเขาเองก็ได้ (“หนูจะได้ดื่มกาแฟ งดโกโก้ เพราะมันจะทำให้ตับของหนูอักเสบ”)
เรื่องราวของเจ้าหนูแอร์เนสต์ในหนังสือเล่มนี้คลี่คลายลงได้ด้วยดีเพราะมาดมัวแซลติโบด์ (คุณครู) มองเห็นลงไปไปถึงสิ่งที่เจ้าหนูต้องการและมีความสุขจริงๆ (ในเรื่องคือเสียงดนตรี) เจ้าหนูไม่ได้ต้องการทรัพย์สมบัติและของเล่นประดามีที่พ่อแม่ปรนเปรอ แต่การเรียกร้องนั้นคือการสำแดงพลังอำนาจ และมันก็เท่านั้น
บทบาทของผู้ใหญ่ในเรื่องที่ผู้เขียนสื่อให้เห็น ก็คือผู้ที่มองทะลุลงไปเห็นจิตใจของเด็ก และ “ช่วยให้หนูเติบโตขึ้นมาเป็นเด็กที่มีความสุข--เหมือนเด็กคนอื่นๆ”
ความสุขระยะสั้นของคนมองสั้นอาจสร้างได้ด้วยการตามใจ ปรนเปรอทุกอย่างตามที่เด็กเรียกร้อง แต่หากผู้ใหญ่(ผู้ชอบเคลมว่าตนเองก็เคยเป็นเด็กมาก่อน) จะมอบให้เด็กสักคนได้ คือ การมองลงไปให้เห็นถึงความเป็นเด็ก ผู้ซึ่งสามารถเติบโตเป็นผู้ใหญ่แบบไหนก็ได้ และเลือกให้ในสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ
แม้เขาจะไม่ได้ต้องการเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่อย่างเราก็ตาม
ป.ล. โรงเรียนดัดสันดานไม่ช่วยอะไรหรอกนะ นอกจากสืบทอดวัฒนธรรมการใช้อำนาจกดข่ม สู่รุ่นต่อไป
February 9, 2023
อ่านจบรวดเดียวในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง อ่านเพลิน สนุกมาก ส่วนตัวชื่นชอบผลงานการแปลของคุณวัลยา วิวัฒน์ศร อยู่แล้ว เวอร์ชั่นนี้เป็นฉบับสมบูรณ์ บทสุดท้ายเป็นบทความพิเศษที่คุณวัลยาเล่าถึงเบื้อหลังการแปล มีการตรวจแก้การแปลในครั้งเก่า ทั้งแปลตก อ่านคำผิด และปรับปรุงใหม่ได้อย่างยอดเยี่ยม อ่านง่าย เห็นภาพตามชัดเจน
เจ้าหนูเป็นเด็กแก่นเซี้ยว ก้าวร้าว เอาแต่ใจ โดยมีครอบครัวคอยโอ๋ ประคบประหงมตลอดเวลา ยิ่งทำให้เขาทำตัวเป็นเทวดา เป็นจักรพรรดิ ชี้นิ้วสั่ง ที่บ้านก็ปล่อยให้เขาเป็บแบบนี้ไปตามยถากรรม เข้าตำราพ่อแม่รังแกฉัน จ้างครูมากี่คนๆก็ตีตั๋วรถไฟกลับไปทุกคน
จนสุดท้ายได้จ้���งครูคนล่าสุดมาสอนหนังสือ โดยครูใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดให้คนในบ้านออกไปอยู่ที่อื่นก่อนชั่วคราวและจัดการดูแล อบรม จัดตารางเวลาชีวิตให้เจ้าหนูด้วยตัวเอง สุดท้ายก็ได้ผลในเวลาไม่นาน
ทั้งที่จริงๆแล้ว หากครอบครัวดูแล เอาใจใส่สักนิด จะดึงข้อดี ความชอบในด้านดนตรีของเจ้าหนูออกมาได้อย่างง่ายดาย ค่อยๆละลายพฤติกรรม จากเด็กพยศก็กลายเป็นเด็กที่เชื่อฟัง พูดจาดีขึ้น รู้จักกฎเกณฑ์ กฎระเบียบมากขึ้น
ดีใจที่เจ้าหนูได้เจอครูที่มีจิตวิญญาณ มองเห็นในพรสวรรค์ ความชอบของเด็ก และมีความปรารถนาดีให้แก่ลูกศิษย์อย่างแท้จริง
ในเรื่องแอบจิกกัดสังคมรอบบ้านที่ขี้นินทา มโนไปเองด้วย อ่านแล้วตลกมาก ที่บอกครูเป็นแม่มดบ้าง เฆี่ยนตีบ้าง ทำร้ายหมาบ้าง สุดท้ายกลับลำกันแทบไม่ทัน อย่างปั่น 5555555555
เป็นวรรณกรรมเยาวชนอีกเรื่องที่แนะนำทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่เลยค่ะ สนุกมากกกก แก่นของเรื่องเรียบง่าย แต่ทรงพลัง ❤️
เจ้าหนูเป็นเด็กแก่นเซี้ยว ก้าวร้าว เอาแต่ใจ โดยมีครอบครัวคอยโอ๋ ประคบประหงมตลอดเวลา ยิ่งทำให้เขาทำตัวเป็นเทวดา เป็นจักรพรรดิ ชี้นิ้วสั่ง ที่บ้านก็ปล่อยให้เขาเป็บแบบนี้ไปตามยถากรรม เข้าตำราพ่อแม่รังแกฉัน จ้างครูมากี่คนๆก็ตีตั๋วรถไฟกลับไปทุกคน
จนสุดท้ายได้จ้���งครูคนล่าสุดมาสอนหนังสือ โดยครูใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดให้คนในบ้านออกไปอยู่ที่อื่นก่อนชั่วคราวและจัดการดูแล อบรม จัดตารางเวลาชีวิตให้เจ้าหนูด้วยตัวเอง สุดท้ายก็ได้ผลในเวลาไม่นาน
ทั้งที่จริงๆแล้ว หากครอบครัวดูแล เอาใจใส่สักนิด จะดึงข้อดี ความชอบในด้านดนตรีของเจ้าหนูออกมาได้อย่างง่ายดาย ค่อยๆละลายพฤติกรรม จากเด็กพยศก็กลายเป็นเด็กที่เชื่อฟัง พูดจาดีขึ้น รู้จักกฎเกณฑ์ กฎระเบียบมากขึ้น
ดีใจที่เจ้าหนูได้เจอครูที่มีจิตวิญญาณ มองเห็นในพรสวรรค์ ความชอบของเด็ก และมีความปรารถนาดีให้แก่ลูกศิษย์อย่างแท้จริง
ในเรื่องแอบจิกกัดสังคมรอบบ้านที่ขี้นินทา มโนไปเองด้วย อ่านแล้วตลกมาก ที่บอกครูเป็นแม่มดบ้าง เฆี่ยนตีบ้าง ทำร้ายหมาบ้าง สุดท้ายกลับลำกันแทบไม่ทัน อย่างปั่น 5555555555
เป็นวรรณกรรมเยาวชนอีกเรื่องที่แนะนำทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่เลยค่ะ สนุกมากกกก แก่นของเรื่องเรียบง่าย แต่ทรงพลัง ❤️
May 31, 2023
เพลินดี สนุกๆๆๆดีๆๆ
April 1, 2022
ทุกวันนี้ชาวบอร์โดซ์มีความภูมิใจที่มณฑลของตนเป็นถิ่นกำเนิดของนักประพันธ์สำคัญของชาติสามท่าน ได้แก่ Montaigne(1533-1592)เจ้าของ'ความเรียง' (Essaisว่าด้วยสภาวะในชีวิตมนุษย์ และศิลปะการดำรงชีวิตตามธรรมชาติโดยอาศัยแรงบันดาลใจจากสามัญสำนึกและขันติธรรม
ท่านที่สองคือ Montesquieu (1689-1755)
เจ้าของ'วิญญาณกฎหมาย'(De I'Esprit des Lois) ผลงานที่เป็น
รากเหง้าของการปกครองระบอบประชาธิปไตยในโลกปัจจุบัน
ท่านสุดท้ายคือ Mauriac เจ้าของรางวัลในเบลสาขาวรรณกรรมท่านนี้ชื่อของทั้งสามได้รับเกียรตินำมาเป็นชื่อของสถานศึกษาระดับมัธยม
ที่สำคัญของเมือง และมีรูปปั้นประดิษฐานตามสถานที่สาธารณะต่างๆ
ท่านที่สองคือ Montesquieu (1689-1755)
เจ้าของ'วิญญาณกฎหมาย'(De I'Esprit des Lois) ผลงานที่เป็น
รากเหง้าของการปกครองระบอบประชาธิปไตยในโลกปัจจุบัน
ท่านสุดท้ายคือ Mauriac เจ้าของรางวัลในเบลสาขาวรรณกรรมท่านนี้ชื่อของทั้งสามได้รับเกียรตินำมาเป็นชื่อของสถานศึกษาระดับมัธยม
ที่สำคัญของเมือง และมีรูปปั้นประดิษฐานตามสถานที่สาธารณะต่างๆ
October 20, 2022
สนุกเรียบง่าย แต่สั้นไปหน่อย
September 26, 2023
เริ่องราวของเด็ก ที่พ่อแม่ตามใจ
และครูมาคลายปม
สั้นกระชับ อ่านง่าย
และครูมาคลายปม
สั้นกระชับ อ่านง่าย
February 20, 2024
- ทรอม่าอยู่เหมือนกัน เจ้าชายน้อยไปก่อนนะลูก
November 13, 2025
เจ้าหนู (ฉบับสมบูรณ์) แปลโดยอาจารย์วัลยา วิวัฒน์ศร นักแปลมือฉมัง เป็นวรรณกรรมเยาวชนขนาดสั้นที่อ่านได้สบายไม่มีอะไรน่าปวดหัว เจ้าหนูชูประเด็นเรื่อง “พ่อแม่รังแกฉัน” จากความตามใจของคนรอบตัวนำไปสู่ปัญหาการเอาแต่ใจของแอร์เนสต์ออกมาได้ดี พร้อมกับแนวความคิดในเรื่องว่าผู้ใหญ่ควรจะต้องเข้าใจเด็ก ทั้งอารมณ์และความชอบต่าง ๆ เป็นโชคดีที่มาดมัวแซลติโบด์ ได้บังเอิญค้นพบสิ่งที่จะทำให้ความก้าวร้าวของแอร์เนสต์อ่อนลงได้ นั่นก็คือ 'ดนตรี'
อีกเรื่องคือเราจะเห็นตัวละครแต่ละตัวในเรื่องทั้งตัวเอกและตัวประกอบ ที่แสดงสัญชาตญาณความเป็นมนุษย์ออกมา แอร์เนสต์แม้จะเป็นเด็กร้ายกาจ แต่ก็มีมุมที่ลึก ๆ ข้างในก็เป็นเด็กที่อ่อนโยน, มาดมัวแซลติโบด์ที่ท่าทีเหมือนจะเด็ดขาดและหาวิธีจัดการเด็กแสบได้อยู่หมัด แต่เอาเข้าจริงก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง จนบังเอิญพบวิธีในที่สุด, ความป้าข้างบ้านและการเมาต์มอยสร้างข่าวลือไปเรื่อยของมาดามโกดร็อง, ความกลัวรายได้จากการขายเนื้อจะลดลงของลู-คร็อคก์ เป็นต้น
ตอนท้ายเล่มมีบทวิเคราะห์จากอาจารย์วัลยา ซึ่งได้ให้ความรู้ในเรื่องขนบวัฒนธรรมและภูมิศาสตร์ฝรั่งเศสแก่ข้าพเจ้าไม่น้อย เนื่องจากข้าพเจ้าไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับฝรั่งเศสเลย ดังเช่นฉากของเรื่องที่ฟร็องซัวส์ โมริยัค ใช้อยู่ที่ภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส จึงสอดคล้องกับอาหารและประเพณีที่ปรากฎภายในเรื่อง
อีกเรื่องคือเราจะเห็นตัวละครแต่ละตัวในเรื่องทั้งตัวเอกและตัวประกอบ ที่แสดงสัญชาตญาณความเป็นมนุษย์ออกมา แอร์เนสต์แม้จะเป็นเด็กร้ายกาจ แต่ก็มีมุมที่ลึก ๆ ข้างในก็เป็นเด็กที่อ่อนโยน, มาดมัวแซลติโบด์ที่ท่าทีเหมือนจะเด็ดขาดและหาวิธีจัดการเด็กแสบได้อยู่หมัด แต่เอาเข้าจริงก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง จนบังเอิญพบวิธีในที่สุด, ความป้าข้างบ้านและการเมาต์มอยสร้างข่าวลือไปเรื่อยของมาดามโกดร็อง, ความกลัวรายได้จากการขายเนื้อจะลดลงของลู-คร็อคก์ เป็นต้น
ตอนท้ายเล่มมีบทวิเคราะห์จากอาจารย์วัลยา ซึ่งได้ให้ความรู้ในเรื่องขนบวัฒนธรรมและภูมิศาสตร์ฝรั่งเศสแก่ข้าพเจ้าไม่น้อย เนื่องจากข้าพเจ้าไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับฝรั่งเศสเลย ดังเช่นฉากของเรื่องที่ฟร็องซัวส์ โมริยัค ใช้อยู่ที่ภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส จึงสอดคล้องกับอาหารและประเพณีที่ปรากฎภายในเรื่อง
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 21, 2023
เรื่องสั้นอ่านแป๊ปเดียวจบ ใครอยากเริ่มฝึกนิสัยอ่านหนังสือให้เป็นนิสัย เล่มนี้เหมาะมาก เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดีค่ะ
หลังจากอ่านจบก็รู้สึกว่าเล่มนี้มีโพเทนเชียลเป็น please wear condom ad ได้ดีเล่มนึงเพราะเจ้าหนูในเรื่องนี่เด็กนรกพอตัวเลย แต่ในขณะเดียวกันผู้เขียนก็ไม่ได้ใจร้ายกับคนอ่านอย่างเรา ๆ จนเกินไป โดยส่งคุณครูคนสุดท้ายที่จะมาเอาเจ้าหนูแบบอยู่หมัด ทำให้เราไม่ต้องเจอเจ้าหนูเวอร์เด็กนรกเยอะ
ถึงแม้ว่าจะพูดว่าเด็กนรกเยอะเหลือเกินในรีวิว แต่หนังสือเล่มนี้ก็ทำให้เรารู้ว่า ไม่มีเด็กคนไหนร้ายหรือนิสัยไม่ดีมาตั้งแต่เกิดหรอกค่ะ เด็กจะเติบโตมาเป็นคนน่ารักหรือเอาแต่ใจ ล้วนขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมคนรอบตัว และวิธีการสอน
ให้สี่ดาวเพราะปมในเรื่องมันขยี้ได้มากกว่านี้ เราสามารถปวดหัวกับเจ้าหนูในเรื่องได้มากกว่านี้ แต่นี่ปมแก้ง่ายไปหน่อยเลยรู้สึกเป็นหนังสือที่ยังเขียนออกมาไม่สุด
หลังจากอ่านจบก็รู้สึกว่าเล่มนี้มีโพเทนเชียลเป็น please wear condom ad ได้ดีเล่มนึงเพราะเจ้าหนูในเรื่องนี่เด็กนรกพอตัวเลย แต่ในขณะเดียวกันผู้เขียนก็ไม่ได้ใจร้ายกับคนอ่านอย่างเรา ๆ จนเกินไป โดยส่งคุณครูคนสุดท้ายที่จะมาเอาเจ้าหนูแบบอยู่หมัด ทำให้เราไม่ต้องเจอเจ้าหนูเวอร์เด็กนรกเยอะ
ถึงแม้ว่าจะพูดว่าเด็กนรกเยอะเหลือเกินในรีวิว แต่หนังสือเล่มนี้ก็ทำให้เรารู้ว่า ไม่มีเด็กคนไหนร้ายหรือนิสัยไม่ดีมาตั้งแต่เกิดหรอกค่ะ เด็กจะเติบโตมาเป็นคนน่ารักหรือเอาแต่ใจ ล้วนขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมคนรอบตัว และวิธีการสอน
ให้สี่ดาวเพราะปมในเรื่องมันขยี้ได้มากกว่านี้ เราสามารถปวดหัวกับเจ้าหนูในเรื่องได้มากกว่านี้ แต่นี่ปมแก้ง่ายไปหน่อยเลยรู้สึกเป็นหนังสือที่ยังเขียนออกมาไม่สุด
March 6, 2025
เนื้อเรื่อง สั้นกว่าที่คิด หนังสือเล่มนี้เป็นวรรณกรรมที่ทันสมัยเพื่อเตือนใจคนเป็นพ่อแม่ โดยเฉพาะในปัจจุบันที่พยายามใช้วิถีให้ลูกเป็นศูนย์กลางของทุกอย่าง เติมเต็มด้วยความสุข ความสนุกใส่ใจเฉพาะอารมณ์เพียงอย่างเดียว ตามใจ ให้ทุกอย่างด้านวัตถุนิยม จนไม่มีขอบเขตของบ้าน ความสุขที่มอบให้เหล่านี้คล้ายจะเหมือนกับป้อนยาพิษทางอ้อมแก่ลูกหลานของตน ขอบคุณหนังสือเล่มนี้ที่ได้เตือนสติพ่อแม่ผู้ปกครองอีกครั้งครับ
August 15, 2022
เป็นหนังสือที่ขอยอมรับว่าเเปลใหม่เเล้วเเปลได้เยี่ยมมาก เข้าถึงเนื้อหาได้ดี อ่านเเล้วจินตนาการตามได้ง่าย เเต่ก็ยังมีเข้าใจยาก อาจจะเพราะวัฒนธรรมหรืออะไรต่างๆ ส่วนเรื่องเนื้อหา รู้สึกสนุก ลุ้นตาม เเต่จบได้งงๆ เเต่ก็พอเข้าใจเพราะนิสัยผู้เเต่ง อ้อ อีกอย่างคือชอบหน้าปกเเละโปสการ์ดมาก 🫶🏻💖
July 10, 2022
เป็นวรรณกรรมของเด่กดื้อ ชอบหน้าปกที่คุณนักรบออกแบบเลยตัดสินใจซื้อมา พอได้อ่านแล้วชอบการบรรยาย+การใช้คำ รู้สึกว่าน่ารักมากเลยยยยยย
July 21, 2022
กำลังสนุก จบซะแล้ว สั้นไปนะ อยากเห็นฤทธิ์เดชของเจ้าหนูกับไอเดียปราบมารน้อยของคุณครูมากกว่านี้ เกาว่าคนเขียนอยากด่าวิธีเลี้ยงลูกของพ่อแม่มากกว่า พอครูเอาผปค.ออกไปปุ๊ป เลี้ยงง่ายเลย
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 22, 2023
เรื่องสั้นๆ อ่านเพลินๆ
May 4, 2023
ใจแลกใจเนาะ ^^
April 20, 2024
เป็นงานที่เด็กอ่านได้ ผู้ใหญ่อ่านดีอีกเล่ม ในฐานะที่อ่านตอนเป็นผู้ใหญ่แล้วทำให้ตระหนักได้ว่าเราควรให้ความสำคัญในเรื่องความชอบของลูก ส่งเสริมในทางที่ถูกที่ควร ไม่ตามใจและไม่บังคับจนเกินไป
May 14, 2024
วรรณกรรมเยาวชนฝรั่งเศสที่เด็กอ่านได้ผู้ใหญ่อ่านดี
May 16, 2024
ชีวิตแลกชีวิต ถ้ายาวกว่านี้จะสนุกมาก นี่แบบ ห้ะ จบละเหรอ
January 12, 2013
The way to solves problem can't be true in real world.
but it's tell us about children be what we raise them.
but it's tell us about children be what we raise them.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 18, 2024
เฉยๆมาก ถ้าให่เทียบกับเด็กยุคนี้555
Displaying 1 - 21 of 21 reviews