เล่มนี้ที่ผมอ่าน

by กอบพร ถิรเจริญสกุล

“นิล” เป็นเด็กติดเกมที่สอบตก เมื่อถึงช่วงปิดเทอมใหญ่พ่อแม่จึงส่งไปอยู่ต่างจังหวัดกับปู่ ซึ่งเป็นครูใหญ่ในโรงเรียนแห่งหนึ่ง ระหว่างทางนิลซื้อหนังสือเรื่อง “ฤดูร้อนแสนเซ็ง” ติดกระเป๋าไปด้วย เพียงเพราะชื่อหนังสือตรงกับอารมณ์ของเขาในตอนนั้น แล้วหนังสือเล่มนี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นโลกการอ่านของนิล ในช่วงเวลาที่นิลไปถึงตรงกับตอนที่ปู่กำลังสร้างห้องสมุด โดยมี “พี่ชม” ผู้ช่วยปู่เป็นคนดูแล นิลต้องไปช่วยจัดห้องสมุดบ้างเป็นครั้งคราว เขาจึงได้พบกับ “ฝ้าย” เด็กผู้หญิงที่ชอบอ่านหนังสือ แต่ไม่ยอมพูดกับใครเลย ทั้งสองคนนี้คือคนที่ทำให้นิลได้อ่านวรรณกรรมเยาวชนเล่มแล้วเล่มเล่า เปิดโลกจินตนาการให้เด็กผู้ชายที่วันๆ เคยเอาแต่เล่นเกมได้ออกไปหาเพื่อนใหม่และชวนเพื่อนไปผจญภัยในป่า หนังสือทุกเล่มที่นิลอ่านค่อยๆ เปลี่ยนความคิดเด็กชายไปทีละนิด จนเขากลายเป็นเด็กที่ดีกว่าเดิม