"Με κορόιδεψες". Έξω απ' το παράθυρο του αυτοκινήτου οι ελιές ασήμιζαν. Τα παχουλά δάχτυλα του Στέργιου έσφιξαν το τιμόνι. "Τι;" "Λέω, με κορόιδεψες". Με είχε μαζέψει απ' τον Λογαρά, με ο υπηρεσιακό αυτοκίνητο. Καθόμουν κάτω απ' τη σκιά τής εξέδρας τού ναυαγοσώστη και άλλαζα μαγιό, όταν τον είδα να πλησιάζει με το χαρακτηριστικό του βήμα πάπιας. Από την άλλη ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Αλλά εκείνος έβγαλε ένα μαντίλι από την τσέπη, σκούπισε το μέτωπό του και με ρώτησε αν θα γίνουμε συγχωριανοί τελικά. [...]
Η Αμάντα Μιχαλοπούλου (English: Amanda Michalopoulou) είναι βραβευμένη Ελληνίδα συγγραφέας, με έργα μεταφρασμένα σε πολλές γλώσσες. Έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών και το NEA, ενώ γράφει διηγήματα, μυθιστορήματα και βιβλία για παιδιά.
Ένας μυστηριώδης φόνος ενός κριτικού λογοτεχνίας στην Πάρο. Μια λεσβία αστυνομικίνα η οποία ερωτεύεται μια από τις υπόπτους. Ένα καλοκαιρινό, ανάλαφρο διήγημα· το έκανε ακόμα καλύτερο το ότι το διάβασα στην μέση του χειμώνα. Θέλω τώρα να διαβάσω περισσότερα της Αμάντας Μιχαλοπούλου, κάνει ωραίες περιγράφες και έχει πρωτότυπες ιδέες (και είναι ελαφρώς λεξιπλάστης· τι άλλο να θέλω;)