Γιατί, Αλλάχ;

by Omiros Avramidis, Όμηρος Αβραμίδης

Οι Τουρκοκύπριοι ομοεθνείς του τον θεωρούσαν προδότη. Οι Ελληνοκύπριοι, που για χάρη τους παραλίγο να σκοτωθεί, τον θεωρούσαν κατάσκοπο. Οι παλιοί του γείτονες και φίλοι, όπου είχε καταφύγει κυνηγημένος, τον απέρριπταν. Κανείς δεν τον ήθελε.
Πού έκανα λάθος; αναρωτιόταν ο Χασάν.
Την απάντηση του την έδινε μόνο η Ελένη, που τον έκανε να πιστεύει πως άξιζε να ζει και να παλεύει. Τα πρασινογάλανα μάτια της, που τον κοιτούσαν με λατρεία, του έλεγαν πως εκείνη δεν πίστευε λέξη απ' όσα του καταμαρτυρούσαν και ήταν έτοιμη να σταθεί πλάι του μέχρι το τέλος. Γιατί η αληθινή αγάπη ζει πέρα απ' όσα χωρίζουν τους ανθρώπους, πέρ’ απ’ το αίμα και το μίσος, πέρ' από σύνορα και πατρίδες.

251 pages, Paperback

First published March 1, 2004

About the author

Greek: Όμηρος Aβραμίδης

Reviews

[Maria Bikaki]

Γιατί Αλλάχ εξακολουθώ να διαβάζω βιβλία του Αβραμίδη αφού ξέρω εκ των προτέρων οτι δεν προκειται να μου αρέσουν. Αλλάχ, αλλάχ τι πάθαμε.

[Ioanna Xristodoyloy]

η ενασχόληση μου με τη λογοτεχνία άρχισε απο μικρή ηλικια,διάβαζα όμως περιστασιακά .Αβραμιδης ήταν αυτός που με έκανε να λατρέψω το διάβασμα νομιζω οτο ο δρομος του φεγγαριου ειναι το μοναδικο βιβλιο που εχω διαβασει τοσες πολλες φορες 5 σιγουρα ισως και 6 φορες.
Ο συγγραφεας μας εχει ενα κακο στα βιβλια του,ειναι ολογοσελιδα με αποτελεσμα οι χαρακτηρες να μην σκιαγραφουντε οσο θα ηθελα.το ββλιο ηταν αρκετα καλο και 'τιμιο' θα μπορουσα να πω αν και ορος αυτος δεν μπορει να περιγραψει το πως εχω ενα τιμιο βιβλιο στο κεφαλι μου. Αδιεξοδος ερωτας λοιπον με φοντο κλασικα οπως στα περισσοτερα βιβλια του την εισβολη στην κυπρο.Αρκετα καλο αλλα δεν ειχε τη κορυφωση ισως που θα ηθελα. 3,5 αστερακια απο μενα

[Irini Gergianaki]

Ένας αδιέξοδος έρωτας, ένα γλυκόπικρο βιβλίο που προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα αν υπάρχει αγάπη χωρίς σαρκική ένωση. Από λογοτεχνικής άποψης, μέτριο. Συνολικά μια "ειλικρινής" προσπάθεια.

"Αγαπητέ Χασάν
δεν είναι δικό σας το φταίξιμο, είναι όμως μια πραγματικότητα: υπάρχει πολύ αίμα ανάμεσα σε σένα και την Ελένη. Και το αίμα δεν είναι νερό που ποτίζει τη γη και βγάζει καρπούς. Το αίμα γονιμοποιεί τη γη και γεννάει φαντάσματα. Κι αυτά τα φαντάσματα θα είναι πάντα ανάμεσά σας και θα σας χωρίζουν, θα σας ταράζουν τον ύπνο και θα χαλούν μέσα με τη μέρα την αγάπη σας. "

[Anastazi]

Θίγει με έναν πολύ ωραίο τρόπο το φαινόμενο του ρατσισμού..

[Αλέξανδρος Λώμης]

Μια όμορφη ρομαντική ιστορία ανάμεσα σε μια Ελληνοκύπρια και έναν Τουρκοκύπριο με φόντο τα τραγικά γεγονότα του 74.