Το ταξίδι που σκοτώνει είναι ένα μυθιστόρημα για εφήβους με θέμα τα ναρκωτικά. Με ειλικρίνεια, τόλμη και υπευθυνότητα αντιμετωπίζει αυτό το μεγάλο πρόβλημα της κοινωνίας μας.
Τα πρόσωπα του έργου –νέοι και νέες στην πλειοψηφία τους– κινούνται μέσα στις σελίδες με τέτοιο τρόπο, ώστε ούτε για μια στιγμή δεν παύουν να είναι ολοζώντανοι έφηβοι μιας εποχής μας. Αγωνιούν για το μέλλον τους, ονειρεύονται, ερωτεύονται, επαναστατούν, αμφισβητούν, ελπίζουν και βρίσκονται αντιμέτωποι με το μεγάλο κίνδυνο.
Ο Μάνος Κοντολέων, σε μια ώριμη περίοδο της καριέρας του, προειδοποιεί, αποκαλύπτει, συμπαρίσταται, καταγγέλει.
Είναι ένα μυθιστόρημα-εικόνα μιας γνήσιας κατάστασης που μπορεί να συμβεί στην κάθε οικογένεια και γι' αυτό απευθύνεται, τελικά, όχι μόνο σε μεγάλα παιδιά και εφήβους, αλλά και στον κάθε ενήλικα αναγνώστη.
Ο Μάνος Κοντολέων (English: Manos Kontoleon) γεννήθηκε στην Aθήνα το 1946 από γονείς που κατάγονταν απ' τη Σμύρνη. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Aθηνών, αλλά ασχολείται με τη λογοτεχνία από τα παιδικά του χρόνια δημοσιεύοντας κείμενα του στο περιοδικό "Διάπλαση των Παίδων". Tην πρώτη του εμφάνιση στα Γράμματα την κάνει το 1969 συμμετέχοντας σε ανθολογία νέων πεζογράφων και μετά από δέκα χρόνια κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο. O Mάνος Kοντολέων ασχολείται με όλα τα είδη του πεζού λόγου: μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, παραμύθι και δοκίμιο. Eίναι ταχτικός συνεργάτης διαφόρων περιοδικών και εφημερίδων (Aυγή, Bήμα, Διαβάζω, Tραμ, Πόρφυρας, Λέξη κ.ά) όπου και δημοσιεύει κριτικές, άρθρα και λογοτεχνικά κείμενα. Είναι μέλος συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Διαδρομές στο χώρο της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους". Γράφει σενάρια τηλεοπτικών προγραμμάτων για παιδία με θέματα γύρω από το βιβλίο και κάνει πολύ συχνά ομιλίες για τα προβλήματα και τους στόχους της Λογοτεχνίας για παιδία και νέους. Bιβλία του έχουν κατά καιρούς βραβευθεί από την Eταιρία Eλλήνων Λογοτεχνών και από τον Kύκλο του Eλληνικού Παιδικού Bιβλίου. Kείμενα του (διηγήματα και άρθρα) περιλαμβάνονται σε διάφορες ανθολογίες πεζογραφίας και δοκιμίου. O Mάνος Kοντολέων ζει στην Aθήνα μαζί με τη γυναίκα του και τα δυο παιδιά τους.
Το ταξίδι που σκοτώνει είναι η πορεία χωρίς επιστροφή στον κόσμο των ναρκωτικών (αν κανείς αναρωτιέται). Το κλισέ, του κλισέ, ω κλισέ!
Μου φάνηκε υπερβολικά κοινότοπο και προβλέψιμο, γεγονός πολύ χειρότερο αν αναλογιστούμε πως το διάβασα στα 15 μου χωρίς καμία ιδαίτερη αναγνωστική εμπειρία. Αν έπεφτε στα χέρια μου τώρα νομίζω θα το είχα παρατήσει στην 20ή σελίδα.
Αναφέρεται ως εφηβικο βιβλίο όμως θεωρώ ότι μπορούν να το διαβάσουν και ενήλικες. Μικρό και ευανάγνωστο βιβλίο που παρουσιάζει την σκληρή πραγματικότητα του εθισμού και των ναρκωτικών ουσιών. Αφήνει μια πικρή γεύση καθώς περιγράφει το πώς μπορεί κάποιος να καταλήξει να πέσει θύμα των ναρκωτικών μέσα από μια ιστορία μιας παρέας έφηβων στην Ελλάδα του 1990. Σε κάνει να σκεφτείς ότι δεν είναι όλα όπως φαίνονται και ότι οι άνθρωποι που πέφτουν στα ναρκωτικά δεν είναι πάντα οι «κακοι» αλλά μάλλον οι απελπισμένοι, οι περιθωριοποιημένοι και οι δυστυχισμένοι. Παράλληλα παρουσιάζεται και το δύσκολο κομμάτι της απεξάρτησης που σε κάνει να νιώθεις αγωνία για τους ήρωες για το αν τελικά θα καταφέρουν να απεξαρτηθούν και να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή μετά από όλη αυτή τη περιπέτεια. Το προτείνω σε ηλικίες 14+ (παρόλο που γράφει 12+) γιατί παρουσιάζει σκληρές εικόνες.