What do you think?
Rate this book
Αγγελική: Το ημερολόγιο μιας πόρνης
Ένας δρόμος-πόνος ήταν για χρόνια πολλά η ζωή της Αγγελικής. Γι' αυτό και δεν θέλησε ποτέ μέχρι τώρα να μιλήσει στην κόρη της γι' αυτή. Δεν ήθελε να μάθει η Ιωάννα της πόσα πέρασε, πόσο στ' αλήθεια υπέφερε ώσπου να βρει λίγη χαρά που να διαρκεί σ' αυτόν τον κόσμο. Μέσα στο σκοτάδι όπου ζούσε, η κόρη της ήτανε πάντα το φως και δεν μπορούσε να της ματώσει την ψυχή λέγοντάς της τις πικρές της αλήθειες.
Ωστόσο, να που έφτασε ο καιρός ν' ανοίξει την καρδιά της και να μιλήσει για όλ' αυτά που την πλήγωσαν, για το φευγιό από έναν άντρα τύραννο και από μια κοινωνία καταπιεστική, για τον αγώνα της για επιβίωση και για την πτώση της στην πορνεία.
Λίγες μικρές χαρές και πολλές μεγάλες λύπες σημάδεψαν τον δρόμο της. Η κόρη της την έσωσε από τον ολοκληρωτικό χαμό και κάποιοι από μηχανής θεοί τη βοήθησαν να βρει και πάλι τη χαρά της ζωής.
Αυτή είναι η ιστορία της πόρνης, της Αγγελικής, μιας αγίας εν αναμονή.
Ωστόσο, να που έφτασε ο καιρός ν' ανοίξει την καρδιά της και να μιλήσει για όλ' αυτά που την πλήγωσαν, για το φευγιό από έναν άντρα τύραννο και από μια κοινωνία καταπιεστική, για τον αγώνα της για επιβίωση και για την πτώση της στην πορνεία.
Λίγες μικρές χαρές και πολλές μεγάλες λύπες σημάδεψαν τον δρόμο της. Η κόρη της την έσωσε από τον ολοκληρωτικό χαμό και κάποιοι από μηχανής θεοί τη βοήθησαν να βρει και πάλι τη χαρά της ζωής.
Αυτή είναι η ιστορία της πόρνης, της Αγγελικής, μιας αγίας εν αναμονή.
189 pages
First published January 1, 2009
1 person is currently reading
10 people want to read
About the author
Lakis Fourouklas
14 books36 followersLakis Fourouklas (Greek: Λάκης Φουρουκλάς) was born in Zimbabwe to Cypriot parents. He has lived in Cyprus, Greece and Thailand.
His short stories, written in Greek, have appeared in various literature e-magazines, as well as in the Greek literary journals "Na ena milo" and "Rogmes" as well as "Exaggelos" of Cyprus.
He has published the short story collections "Aionia Agapimeni" (Eternal Beloved) and "Galani and Lefkios" and the novel "To lathos pathos" (The Wrong Passion) in Cyprus.
In Greece he has published the novels "Mira, to louloudi tou polemou" (Mira, the war flower), "Oi gynaikes tis sygnomis" (The women of forgiveness), and "Angeliki: To imerologio mias pornis" (Angeliki: the diary of a prostitute).
His short story collection "O Agios Potis" (Saint Drunk) came out in 2011. In 2014 he published the novella "I stigmi" (The Moment) and two children's books: "Malaika" and "Pou pige to pi?" (Where did Pi go?) In 2018 a philosophical fairytale "O gyros tou kosmou se mia mana" (Mother is the Centre of the World) came out.
He used to review books and write features for Criminal Element.
He now writes short speculative stories the first of which has appeared at https://www.cafelitmagazine.uk/2025/0...
His short stories, written in Greek, have appeared in various literature e-magazines, as well as in the Greek literary journals "Na ena milo" and "Rogmes" as well as "Exaggelos" of Cyprus.
He has published the short story collections "Aionia Agapimeni" (Eternal Beloved) and "Galani and Lefkios" and the novel "To lathos pathos" (The Wrong Passion) in Cyprus.
In Greece he has published the novels "Mira, to louloudi tou polemou" (Mira, the war flower), "Oi gynaikes tis sygnomis" (The women of forgiveness), and "Angeliki: To imerologio mias pornis" (Angeliki: the diary of a prostitute).
His short story collection "O Agios Potis" (Saint Drunk) came out in 2011. In 2014 he published the novella "I stigmi" (The Moment) and two children's books: "Malaika" and "Pou pige to pi?" (Where did Pi go?) In 2018 a philosophical fairytale "O gyros tou kosmou se mia mana" (Mother is the Centre of the World) came out.
He used to review books and write features for Criminal Element.
He now writes short speculative stories the first of which has appeared at https://www.cafelitmagazine.uk/2025/0...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 16, 2020
Θα ξεκινήσω με τα θετικά στοιχεία του βιβλίου: την απλή και στρωτή γραφή που κάνει το διάβασμα εύκολο και ευχάριστο, το χιούμορ και την ευαισθησία που πλημμυρίζουν τις σελίδες του.
Όμως, σ' ότι αφορά το κοινωνικό-ιστορικό πλαίσιο του μυθιστορήματος, υπάρχουν τεράστια κενά και ασάφειες.
Ο συγγραφέας δεν διευκρινίζει σε ποια εποχή διαδραματίζονται τα γεγονότα, αλλά αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η αφηγήτρια δεν αναφέρει καθόλου τον Πόλεμο, λογικά θα γεννήθηκε μετά το 1946 και άρα αποκλείεται να κατέληξε στον Πειραιά πριν το τέλος της δεκαετίας του '60 - αρχές του '70. Γεγονός που με ξενίζει, διότι απ' ότι ξέρω, μια έξυπνη κι εργατική κοπέλα εκείνη την εποχή είχε κι άλλες επιλογές εργασίας εκτός από υπηρέτρια και πόρνη. Η εποχή της "Σπυριδούλας" και των δουλικών είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Τέλος πάντων, η Αγγελική εργάζεται για πολλά χρόνια σε μια περιοχή έξω από τον Πειραιά η οποία δεν κατονομάζεται, όπου μένουν κι άλλες πόρνες και όπου συχνάζουν πολλοί ναύτες. Αδύνατον όμως να είναι η Τρούμπα ή τα Βούρλα, αφού μέχρι τότε οι περιοχές αυτές έχουν ήδη «εκκαθαριστεί» από το κράτος και οι πόρνες έχουν εκδιωχθεί.
Εκτός αυτού, δεν γίνεται ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ αναφορά σε νταβατζήδες, υπόκοσμο, καμπαρέ, καλντεριμιτζούδες, μπαρ, τσατσάδες, ναρκωτικά, βλεννόροιες, Τμήμα Ηθών, ταρίφες, προφυλακτικά, ιατρικές εξετάσεις, αστυνομικές εφόδους ... Οτιδήποτε τέλος πάντων θα έδινε υπόσταση και αληθοφάνεια στην ιστορία μιας πόρνης, απουσιάζει ΕΝΤΕΛΩΣ από τις σελίδες του βιβλίου!
Αντί αυτού, ο συγγραφέας επικεντρώνεται στις ψυχικές διακυμάνσεις της Αγγελικής. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα με αυτό, εάν η ανάπτυξη των χαρακτήρων ήταν πιό πετυχημένη και πειστική. Όμως υπάρχουν κι εκεί κενά και ασυνέπειες. Για παράδειγμα, ο άντρας της Αγγελικής παρουσιάζεται ως βάναυσα κτητικός (με το ζόρι την αφήνει να πάει στην κηδεία της μάνας της), αλλά όταν μια μέρα η Αγγελική του παίρνει κρυφά την κόρη τους και φεύγει για την Αθήνα, αυτός δεν αποπειράται καν να την βρει για να της δώσει ένα χέρι ξύλο για την προσβολή που του έκανε ή για να της δώσει διαζύγιο.
Με λίγα λόγια, θα ήμουν πιο ικανοποιημένη εάν υπήρχε περισσότερη αληθοφάνεια και πειστικότητα: τόσο στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, όσο και στο ιστορικό πλαίσιο.
Παρ’ όλα αυτά η ιστορία της Αγγελικής διαβάζεται εύκολα, γρήγορα και με αμείωτο ενδιαφέρον.
Όμως, σ' ότι αφορά το κοινωνικό-ιστορικό πλαίσιο του μυθιστορήματος, υπάρχουν τεράστια κενά και ασάφειες.
Ο συγγραφέας δεν διευκρινίζει σε ποια εποχή διαδραματίζονται τα γεγονότα, αλλά αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η αφηγήτρια δεν αναφέρει καθόλου τον Πόλεμο, λογικά θα γεννήθηκε μετά το 1946 και άρα αποκλείεται να κατέληξε στον Πειραιά πριν το τέλος της δεκαετίας του '60 - αρχές του '70. Γεγονός που με ξενίζει, διότι απ' ότι ξέρω, μια έξυπνη κι εργατική κοπέλα εκείνη την εποχή είχε κι άλλες επιλογές εργασίας εκτός από υπηρέτρια και πόρνη. Η εποχή της "Σπυριδούλας" και των δουλικών είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Τέλος πάντων, η Αγγελική εργάζεται για πολλά χρόνια σε μια περιοχή έξω από τον Πειραιά η οποία δεν κατονομάζεται, όπου μένουν κι άλλες πόρνες και όπου συχνάζουν πολλοί ναύτες. Αδύνατον όμως να είναι η Τρούμπα ή τα Βούρλα, αφού μέχρι τότε οι περιοχές αυτές έχουν ήδη «εκκαθαριστεί» από το κράτος και οι πόρνες έχουν εκδιωχθεί.
Εκτός αυτού, δεν γίνεται ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ αναφορά σε νταβατζήδες, υπόκοσμο, καμπαρέ, καλντεριμιτζούδες, μπαρ, τσατσάδες, ναρκωτικά, βλεννόροιες, Τμήμα Ηθών, ταρίφες, προφυλακτικά, ιατρικές εξετάσεις, αστυνομικές εφόδους ... Οτιδήποτε τέλος πάντων θα έδινε υπόσταση και αληθοφάνεια στην ιστορία μιας πόρνης, απουσιάζει ΕΝΤΕΛΩΣ από τις σελίδες του βιβλίου!
Αντί αυτού, ο συγγραφέας επικεντρώνεται στις ψυχικές διακυμάνσεις της Αγγελικής. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα με αυτό, εάν η ανάπτυξη των χαρακτήρων ήταν πιό πετυχημένη και πειστική. Όμως υπάρχουν κι εκεί κενά και ασυνέπειες. Για παράδειγμα, ο άντρας της Αγγελικής παρουσιάζεται ως βάναυσα κτητικός (με το ζόρι την αφήνει να πάει στην κηδεία της μάνας της), αλλά όταν μια μέρα η Αγγελική του παίρνει κρυφά την κόρη τους και φεύγει για την Αθήνα, αυτός δεν αποπειράται καν να την βρει για να της δώσει ένα χέρι ξύλο για την προσβολή που του έκανε ή για να της δώσει διαζύγιο.
Με λίγα λόγια, θα ήμουν πιο ικανοποιημένη εάν υπήρχε περισσότερη αληθοφάνεια και πειστικότητα: τόσο στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, όσο και στο ιστορικό πλαίσιο.
Παρ’ όλα αυτά η ιστορία της Αγγελικής διαβάζεται εύκολα, γρήγορα και με αμείωτο ενδιαφέρον.
November 6, 2024
Παίρνοντας στα χέρια μου το "Αγγελική. Το Ημερολόγιο Μιας Πόρνης", η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα τίποτα το εντυπωσιακό. Ίσως να με επηρέασε ως έναν βαθμό ο όγκος του βιβλίου ο οποίος και δεν άφηνε πολλά περιθώρια για μεγάλες εξελίξεις. Και πραγματικά, οι εξελίξεις δεν ήταν μεγάλες. Ήταν όμως πραγματικές αφού, η ιστορία που αφηγείται ο συγγραφέας είναι βασισμένη σε μια άλλη, αληθινή ιστορία. Είναι βασισμένη στην ιστορία μιας γυναίκας με άγια καρδιά κι αισθήματα που οι συνθήκες την ανάγκασαν να ακολουθήσει έναν δρόμο που της άφηνε μοναχά δύο επιλογές. Να μείνει για πάντα εκεί ακολουθώντας τον ως το τέλος του ή να μείνει όσο οι δυσκολίες απαιτούσαν. Εκείνη, διάλεξε το δεύτερο βγαίνοντας από 'κει όχι βρώμικη αλλά, καθαρή και αμόλυντη.
Η ιστορία της Αγγελικής δεν έχει κάποια ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Ξεκινάει από την ελλαδική επαρχία εξιστορώντας μας την τύχη μιας κοπέλας, όπως τόσες και τόσες της παλαιάς εποχής είχαν. Εξαναγκασμένη σε έναν γάμο που ποτέ δεν θέλησε, ζώντας υπό το καθεστώς της τρομοκρατίας του φαινομενικά καλού νοικοκύρη, μέσα στον οποίο ζούσε και θέριευε ένα τέρας χωρίς αναστολές. Και εκείνη εκεί, σιωπηλός μάρτυρας να αντέχει και να υπομένει μέχρι να μπορέσει να ξεφύγει, όχι για να σώσει την δικιά της ζωή αλλά, για να μπορέσει το δικό της παιδί να δεχτεί όλη την αγάπη και την στοργή που εκείνη στερήθηκε από την δικιά της μάνα και που η έλλειψη των αισθημάτων αυτών την καταδίκασε στο μέλλον που ακολούθησε. Ένα μέλλον που ο βιασμός της ψυχής της ήταν πιο επώδυνος από εκείνον της σάρκας και η απόφαση να ακολουθήσει μια ζωή πορνείας πιο εύκολη από το να καταδικάσει την κόρη της.
Η γραφή του Λάκη Φουρουκλά κελαρυστή, σε παρασύρει στο να διαβάσεις την ιστορία της Αγγελικής χωρίς να πάρεις ανάσα, αντιμετωπίζοντάς την, όχι με αντρικό κυνισμό και κριτική αλλά, με κατανόηση και την γυναικεία ευαισθησία που της αξίζει. Όπως άλλωστε ο ίδιος την χαρακτηρίζει, η Αγγελική είναι μια αγία εν αναμονή και διαβάζοντας την ιστορία της, δεν αμφιβάλουμε λεπτό γι' αυτό. Δεν έγινε κατ' επιλογήν πόρνη αλλά κατ' ανάγκην. Το γεγονός ότι δεν έμεινε στον δρόμο αυτό αλλά τον εγκατέλειψε αμέσως μόλις μπόρεσε πιστοποιεί το γεγονός αυτό. Παράλληλα όμως το πιστοποιεί και η πρόοδος της ζωής της από 'κει και μετά. Μπορεί αν μην ήταν εύκολη όμως, μπόρεσε να παλέψει για χάρη της και να την διεκδικήσει, να την ζήσει όπως ακριβώς λαχταρούσε και όπως ακριβώς άξιζε.
Το δράμα, το χιούμορ και η ευαισθησία, συνδυάζονται εξαίσια σε μια ιστορία υπομονής και προσμονής. Και αν μέχρι στιγμής μόνο καλά λόγια έχω να πω για το βιβλίο αυτό, ήρθε η ώρα να εκφράσω το μοναδικό του αρνητικό στοιχείο. Γιατί μπορεί η πλοκή να εξελίσεται ομαλά και αβίαστα ωστόσο, θα ήθελα να είναι λίγο μεγαλύτερη. Θα ήθελα να μάθω και άλλα πράγματα για την Αγγελική, να ανακαλύψω ακόμα περισσότερα για όσα διαδραματίστηκαν στην ζωή της, θα ήθελα να αντλήσω ακόμα περισσότερα από τις σκέψεις της. Δεν πειράζει όμως. Οι εξομολογήσεις κρύβουν την αξία τους όχι στο μέγεθος αλλά στο μεγαλείο τους και η Αγγελική, παρά τον βίο της, κρύβει τεράστιο μεγαλείο μέσα της.
Η ιστορία της Αγγελικής δεν έχει κάποια ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Ξεκινάει από την ελλαδική επαρχία εξιστορώντας μας την τύχη μιας κοπέλας, όπως τόσες και τόσες της παλαιάς εποχής είχαν. Εξαναγκασμένη σε έναν γάμο που ποτέ δεν θέλησε, ζώντας υπό το καθεστώς της τρομοκρατίας του φαινομενικά καλού νοικοκύρη, μέσα στον οποίο ζούσε και θέριευε ένα τέρας χωρίς αναστολές. Και εκείνη εκεί, σιωπηλός μάρτυρας να αντέχει και να υπομένει μέχρι να μπορέσει να ξεφύγει, όχι για να σώσει την δικιά της ζωή αλλά, για να μπορέσει το δικό της παιδί να δεχτεί όλη την αγάπη και την στοργή που εκείνη στερήθηκε από την δικιά της μάνα και που η έλλειψη των αισθημάτων αυτών την καταδίκασε στο μέλλον που ακολούθησε. Ένα μέλλον που ο βιασμός της ψυχής της ήταν πιο επώδυνος από εκείνον της σάρκας και η απόφαση να ακολουθήσει μια ζωή πορνείας πιο εύκολη από το να καταδικάσει την κόρη της.
Η γραφή του Λάκη Φουρουκλά κελαρυστή, σε παρασύρει στο να διαβάσεις την ιστορία της Αγγελικής χωρίς να πάρεις ανάσα, αντιμετωπίζοντάς την, όχι με αντρικό κυνισμό και κριτική αλλά, με κατανόηση και την γυναικεία ευαισθησία που της αξίζει. Όπως άλλωστε ο ίδιος την χαρακτηρίζει, η Αγγελική είναι μια αγία εν αναμονή και διαβάζοντας την ιστορία της, δεν αμφιβάλουμε λεπτό γι' αυτό. Δεν έγινε κατ' επιλογήν πόρνη αλλά κατ' ανάγκην. Το γεγονός ότι δεν έμεινε στον δρόμο αυτό αλλά τον εγκατέλειψε αμέσως μόλις μπόρεσε πιστοποιεί το γεγονός αυτό. Παράλληλα όμως το πιστοποιεί και η πρόοδος της ζωής της από 'κει και μετά. Μπορεί αν μην ήταν εύκολη όμως, μπόρεσε να παλέψει για χάρη της και να την διεκδικήσει, να την ζήσει όπως ακριβώς λαχταρούσε και όπως ακριβώς άξιζε.
Το δράμα, το χιούμορ και η ευαισθησία, συνδυάζονται εξαίσια σε μια ιστορία υπομονής και προσμονής. Και αν μέχρι στιγμής μόνο καλά λόγια έχω να πω για το βιβλίο αυτό, ήρθε η ώρα να εκφράσω το μοναδικό του αρνητικό στοιχείο. Γιατί μπορεί η πλοκή να εξελίσεται ομαλά και αβίαστα ωστόσο, θα ήθελα να είναι λίγο μεγαλύτερη. Θα ήθελα να μάθω και άλλα πράγματα για την Αγγελική, να ανακαλύψω ακόμα περισσότερα για όσα διαδραματίστηκαν στην ζωή της, θα ήθελα να αντλήσω ακόμα περισσότερα από τις σκέψεις της. Δεν πειράζει όμως. Οι εξομολογήσεις κρύβουν την αξία τους όχι στο μέγεθος αλλά στο μεγαλείο τους και η Αγγελική, παρά τον βίο της, κρύβει τεράστιο μεγαλείο μέσα της.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews