Χορεύοντας στη σιωπή

by Giorgos Polyrakis, Γιώργος Πολυράκης

Θέμα του βιβλίου είναι ένας μεγάλος έρωτας και ένας επικίνδυνος κακοποιός που έχει βάλει στόχο στη ζωή του να τον καταστρέψει. Έτσι αρχίζει η δραματική ιστορία μιας πλούσιας οικογένειας στη Θεσσαλονίκη που η μοίρα θα την αναγκάσει να παλέψει για να αντιμετωπίσει το σκληρό πεπρωμένο: την απαγωγή του μικρού γιου, το ατύχημα της υιοθετημένης κόρης, τη φυλάκιση και το θάνατο του πατέρα.

Κυρίαρχες μορφές σε όλο το βιβλίο δύο δυνατές γυναίκες, μητέρες με πυγμή και πάθος που αγωνίζονται για τα παιδιά τους. Όλοι οι ήρωες ξεχωρίζουν για την έντονη προσωπικότητα και το δυναμισμό τους. Ο έρωτας, η αγάπη, η ελπίδα και η θέληση για ζωή δεσπόζουν από την αρχή ως το τέλος της ιστορίας.

Με δυνατές περιγραφές, συγκινητικούς διαλόγους και ένα κείμενο που ρέει, ο συγγραφέας παρασύρει τον αναγνώστη σε μια αγωνιώδη πλοκή που συναρπάζει και οδηγεί σε ένα απροσδόκητο τέλος που λυτρώνει.

Genres: Romance

424 pages, Paperback

First published November 1, 1998

About the author

Greek: Γιώργος Πολυράκης

Reviews

[Ian D · Rating 2 out of 5]

Μεξικάνικη σαπουνόπερα· χαμένα παιδιά, άσπρο-μαυρο, απόλυτα καλοί καλοί, πολύ κακοί κακοί και ανάλογοι διάλογοι. Από στιγμή σε στιγμή περίμενα να βγει η Κονσουέλα και να πει "Καλά μαρή Πεπίτα, ιτς δεν ντρέπεσαι;".

Αμέτρητα κλισέ, ρηχοί χαρακτήρες χωρίς εξέλιξη (ο πρωταγωνιστής δεν έχει ελαττώματα, είναι όμορφος, πλούσιος, δουλευταράς, γιατρός, μάγκας, τσίφτης και καραμπουζουκλής ενώ τον ανταγωνιστή τον έχει φτύσει η μοίρα κατάμουτρα· φτωχός, άσχημος, τεμπέλης, χασικλής, λογικά θα βρωμάνε και τα πόδια του), αναμενόμενο τέλος - Κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Τουλάχιστον ήταν καλογραμμένο όσον αφορά τη δομή κι έρεε αβίαστα, ίσως όμως οφείλεται στο ότι δεν είχε κανένα απολύτως βάθος.

[Vaso · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο το διάβασα την εποχή που εκδόθηκε και μου άρεσε ο τρόπος γραφής του κ. Πολυράκη...
Θεωρώ, ότι ήταν λάθος να μεταφερθεί στην τηλεόραση γιατί ο σεναριογράφος έκανε τρελές αλλαγές...

[Maritina Mela · Rating 2 out of 5]

Θα ήθελα να γράψω μια κριτική πιο σοβαρή, με σωστά επιχειρήματα που να επεξηγούν και να δικαιολογούν τα συναισθήματά μου για αυτό το βιβλίο, αλλά μού είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή.
Και μού είναι δύσκολο, διότι έτσι όπως τρέχουν οι σκέψεις μου, μόνο με τον "χύμα" τρόπο μου μπορώ να τις αποδώσω.

Ρε φίλε, έχεις μια τόσο ενδιαφέρουσα και δραματική ιστορία, με σκοτεινά οικογενειακά μυστικά, ανθρώπους με περίπλοκες σχέσεις και σκέψεις και τα χαλάς όλα μέσα σε λίγα κεφάλαια.

Οι χαρακτήρες είναι καρτουνίστικα μονοδιάστατοι, οι διάλογοι ειδικά στο πρώτο μισό, πιο cringy πεθαίνεις, ενώ στο δεύτερο μισό είναι τόσο γλυκανάλατοι που βουλώνουν αρτηρία, ο συγγραφέας αναλώνεται σε ασήμαντες λεπτομέρειες (αυτές οι λεπτομέρειες μπορεί να είναι από ένα μικρό σχόλιο για το πόσο άσχημη είναι η Φωφώ, μέχρι κεφάλαια ολόκληρα για τον αγώνα που έκανε η Αργυρώ να πάει σχολείο ο Πέτρος) αλλά και στο να υπεραπλουστεύει σκηνές, λες και οι αναγνώστες πηγαίνουν ακόμα δημοτικό. Ακόμη, αυτό που λένε οι υπόλοιπες αρνητικές κριτικές (γιατί τις διάβασα, όπως φυσικά και τις θετικές) ότι μοιάζει με σαπουνόπερα, ισχύει, αλλά όχι στο ότι η υπόθεση αφορά την απαγωγή ενός μωρού και την επανασύνδεσή του με τους γονείς του, μα στο ότι βλέπουμε χωρίς ουσιαστικό λόγο την υπέροχη και πλουσιοπάροχη ζωή των πρωταγωνιστών, τα γκαλά, τους πλούσιους φίλους τους, τα πανέμορφα και υπερταλαντούχα παιδιά τους κτλ.

Ο λόγος που αποφάσισα να αγοράσω το βιβλίο πέρυσι το καλοκαίρι δεν θέλω σχόλια ήταν γιατί είχα ήδη παρακολουθήσει τη σειρά, δύο φορές κιόλας, με τις επαναλήψεις του Άλφα, και μου είχε φανεί καλοφτιαγμένη και ενδιαφέρουσα. Οπότε, όπως ήταν αναμενόμενο, περίμενα πως και το βιβλίο θα είχε αυτά τα χαρακτηριστικά. Τώρα που το τελείωσα όμως, μπορώ με σιγουριά να πω πως η σειρά είναι σαφώς καλύτερη και δεν εμπίπτει στο στερεότυπο που θέλει τις σειρές και τις ταινίες να είναι πάντα κατώτερες από το βιβλίο στο οποίο βασίζονται τι χαζό στερεότυπο, αλήθεια

Αν καταφέρατε να διαβάσετε ολόκληρη την κριτική, σας αξίζουν συγχαρητήρια!

'Til next time, take care :)

[Evgenia · Rating 2 out of 5]

Λίγες πατάτες έχω διαβάσει σαν και αυτό το βιβλίο. Όταν είδα να γίνεται και σείρα είπα τώρα τα είδα όλα. Η πλοκή είναι αστεία, ο κακός της υπόθεσης είναι τόσο μονόπλευρος που δεν καταλάβαινα ποιά είναι τα κινητρά του. Και το τέλος... τι να πω για το τέλος. I am speechless όπως θα έλεγαν και οι άγγλοι.

[Ποπη · Rating 4 out of 5]

Είναι το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω και πραγματικά απόλαυσα την ανάγνωση του. Μια ιστορία συγκινητική που κυλάει με γρήγορο ρυθμό και με πολλές ανατροπές. Με κράτησε σε εγρήγορση και οι σελίδες κυλουσαν γρήγορα για να μάθω την εξέλιξη της ιστορίας. Οι περιγραφές των τοπίων λυρικές και τόσο καλά δοσμένες που ένιωθα ότι βρισκόμουν εκεί. Αγαπημένη μου φιγούρα η μάνα Αργυρώ που παρόλα τα τεράστια προβλήματα έκανε τα πάντα για να προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον στο παιδί της, μια Λεβεντομανα από την Κρήτη.
Θέμα του βιβλίου είναι ένας μεγάλος έρωτας και ένας επικίνδυνος κακοποιός που έχει βάλει στόχο στη ζωή του να τον καταστρέψει. Έτσι αρχίζει η δραματική ιστορία μιας πλούσιας οικογένειας στη Θεσσαλονίκη που η μοίρα θα την αναγκάσει να παλέψει για να αντιμετωπίσει το σκληρό πεπρωμένο: την απαγωγή του μικρού γιου, το ατύχημα της υιοθετημένης κόρης, τη φυλάκιση και το θάνατο του πατέρα.
Αγαπημένη μου φράση από την μάνα Αργυρώ :
《Ποτέ σου να μην φοβάσαι να τολμάς. Μα να μην τολμάς ποτέ να φοβάσαι》.
4/5 ☆☆☆☆

[Λίνα Θωμάρεη · Rating 5 out of 5]

Ήταν το 2ο βιβλίο του Κου Πολυράκη που διάβαζα και το λάτρεψα όπως λάτρεψα και το 1ο που είχα διαβάσει το "Η Κόρης της Ανεμώνης"... και μετά, όπως σχεδόν γίνεται πάντα (με μένα) στην Ελ. Λογοτεχνία... έμελλε να είναι και τα τελευταία βιβλία τού, που κατέχουν μία θέση στην βιβλιοθήκη μου....

[BloomyMommy · Rating 4 out of 5]

Το πρώτο βιβλίο του κυρίου Πολυράκη που διάβασα. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Ήταν ευκολοδιάβαστο και κυλούσε γρήγορα. Καλογραμμένο, με πολύ ωραία πλοκή.
"Ο μεγαλύτερος πόνος είναι αυτός που νιώθεις όταν αναθυμάσαι, όταν αναπολείς ευτυχισμένες στιγμές, μέσα στη δυστυχία σου." (σελίδα 290)

[Thomi Kallivoka]

Το βιβλίο, στάθηκε ο λόγος που αγάπησα τον συγκεκριμένο συγγραφεα... Εχω διαβάσει σχεδόν όλα του τα βιβλία. Εχει υπέροχο λόγο κ γραφή.

[Antonis Christou · Rating 5 out of 5]

Αγαπημένο βιβλίο. Θέλω να διαβάσω κι άλλα του κύριου Πολυράκη.

[Sophia Olga Atmatzidou · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραία γραφή, υπεροχή πλοκή...δυστυχώς είχε προηγηθεί το σίριαλ πριν το διαβάσω...αλλά η ανάγνωση μιας ιστορίας είναι απίστευτα πιο γλυκιά και όμορφη από την παρακολούθηση της στη μικρή ή μεγάλη οθόνη... το βιβλίο σου αφήνει τα περιθώρια για δική σου εικονογράφηση! Ένα ακόμα υπέροχο έργο του κύριου Πολυράκη!

[Colibri · Rating 4 out of 5]

"Ποτέ στη ζωή σου να μην φοβάσαι να τολμάς· μα να μην τολμάς να φοβάσαι."

[Alexandra Avdikoy · Rating 5 out of 5]

Απλά υπέροχο!