What do you think?
Rate this book
Η μοναδική. Άδραξε τη μέρα
O Xάρυ Tρέλμαν, ο πρωταγωνιστής της "Mοναδικής", ξέρει να πνίγει τα συναισθήματά του και το πρόσωπό του είναι σαν μάσκα Mογγόλου. Όμως ο Xάρυ, παρ' όλ' αυτά, ήταν και εξακολουθεί να είναι οξυδερκής παρατηρητής ανθρώπων και ερευνητής χαρακτήρων και γι' αυτό τον προσλαμβάνει ο δισεκατομμυριούχος Zίγκμουντ Aντλέτσκι στο "τραστ των εγκεφάλων" που απασχολεί. Εκεί θα ξανασυναντηθεί με την Έιμυ, την πρώτη και μοναδική γυναίκα της ζωής του, στην οποία όμως θα καταφέρει ν' ανοίξει την καρδιά του μόνο στο νεκροταφείο, στην εκταφή του πρώην συζύγου της.
Αντίθετα, ο Τόμυ Oυίλχελμ, ο πρωταγωνιστής του "Άδραξε τη μέρα", διατηρεί τον αγορίστικο αυθορμητισμό που τον έχει φέρει στο χείλος του γκρεμού: χωρισμένος από τη γυναίκα και τα παιδιά του, σε τεταμένες σχέσεις με τον επιτυχημένο πατέρα του, άνεργος και σε κακή οικονομική και ψυχολογική κατάσταση. Στη διάρκεια μιας μέρας, κι ενώ ο Oυίλχελμ αναθεωρεί τα λάθη του παρελθόντος βουλιάζοντας όλο και περισσότερο στην απελπισία, μια τυχαία συνάντηση του χαρίζει μια υπέροχη στιγμή, στην οποία λάμπει η αλήθεια.
Αντίθετα, ο Τόμυ Oυίλχελμ, ο πρωταγωνιστής του "Άδραξε τη μέρα", διατηρεί τον αγορίστικο αυθορμητισμό που τον έχει φέρει στο χείλος του γκρεμού: χωρισμένος από τη γυναίκα και τα παιδιά του, σε τεταμένες σχέσεις με τον επιτυχημένο πατέρα του, άνεργος και σε κακή οικονομική και ψυχολογική κατάσταση. Στη διάρκεια μιας μέρας, κι ενώ ο Oυίλχελμ αναθεωρεί τα λάθη του παρελθόντος βουλιάζοντας όλο και περισσότερο στην απελπισία, μια τυχαία συνάντηση του χαρίζει μια υπέροχη στιγμή, στην οποία λάμπει η αλήθεια.
208 pages, Hardcover
First published January 1, 2010
2 people are currently reading
38 people want to read
About the author
Saul Bellow
252 books1,960 followersNovels of Saul Bellow, Canadian-American writer, include
Dangling Man
in 1944 and
Humboldt's Gift
in 1975 and often concern an alienated individual within an indifferent society; he won the Nobel Prize of 1976 for literature.
People widely regard one most important Saul Bellow of the 20th century. Known for his rich prose, intellectual depth, and incisive character studies, Bellow explored themes of identity and the complexities of modern life with a distinct voice that fused philosophical insight and streetwise humor. Herzog , The Adventures of Augie March , and Mister Sammler’s Planet , his major works, earned critical acclaim and a lasting legacy.
Born in Lachine, Quebec, to Russian-Jewish immigrants, Saul Bellow at a young age moved with his family to Chicago, a city that shaped much worldview and a frequent backdrop in his fiction. He studied anthropology at the University of Chicago and later Northwestern, and his intellectual interests deeply informed him. Bellow briefly pursued graduate studies in anthropology, quickly turned, and first published.
Breakthrough of Saul Bellow came with The Adventures of Augie March , a sprawling, exuberance that in 1953 marked the national book award and a new direction in fiction. With energetic language and episodic structure, it introduced readers to a new kind of unapologetically intellectual yet deeply grounded hero in the realities of urban life. Over the following decades, Bellow produced a series of acclaimed that further cemented his reputation. In Herzog , considered his masterpiece in 1964, a psychological portrait of inner turmoil of a troubled academic unfolds through a series of unsent letters, while a semi-autobiographical reflection on art and fame gained the Pulitzer Prize.
In 1976, people awarded human understanding and subtle analysis of contemporary culture of Saul Bellow. He only thrice gained the national book award for fiction and also received the medal of arts and the lifetime achievement of the library of Congress.
Beyond fiction, Saul Bellow, a passionate essayist, taught. He held academic positions at institutions, such as the University of Minnesota, Princeton, and Boston University, and people knew his sharp intellect and lively classroom presence. Despite his stature, Bellow cared about ordinary people and infused his work with humor, moral reflection, and a deep appreciation of contradictions of life.
People can see influence of Saul Bellow in the work of countless followers. His uniquely and universally resonant voice ably combined the comic, the profound, the intellectual, and the visceral. He continued into his later years to publish his final Ravelstein in 2000.
People continue to read work of Saul Bellow and to celebrate its wisdom, vitality, and fearless examination of humanity in a chaotic world.
People widely regard one most important Saul Bellow of the 20th century. Known for his rich prose, intellectual depth, and incisive character studies, Bellow explored themes of identity and the complexities of modern life with a distinct voice that fused philosophical insight and streetwise humor. Herzog , The Adventures of Augie March , and Mister Sammler’s Planet , his major works, earned critical acclaim and a lasting legacy.
Born in Lachine, Quebec, to Russian-Jewish immigrants, Saul Bellow at a young age moved with his family to Chicago, a city that shaped much worldview and a frequent backdrop in his fiction. He studied anthropology at the University of Chicago and later Northwestern, and his intellectual interests deeply informed him. Bellow briefly pursued graduate studies in anthropology, quickly turned, and first published.
Breakthrough of Saul Bellow came with The Adventures of Augie March , a sprawling, exuberance that in 1953 marked the national book award and a new direction in fiction. With energetic language and episodic structure, it introduced readers to a new kind of unapologetically intellectual yet deeply grounded hero in the realities of urban life. Over the following decades, Bellow produced a series of acclaimed that further cemented his reputation. In Herzog , considered his masterpiece in 1964, a psychological portrait of inner turmoil of a troubled academic unfolds through a series of unsent letters, while a semi-autobiographical reflection on art and fame gained the Pulitzer Prize.
In 1976, people awarded human understanding and subtle analysis of contemporary culture of Saul Bellow. He only thrice gained the national book award for fiction and also received the medal of arts and the lifetime achievement of the library of Congress.
Beyond fiction, Saul Bellow, a passionate essayist, taught. He held academic positions at institutions, such as the University of Minnesota, Princeton, and Boston University, and people knew his sharp intellect and lively classroom presence. Despite his stature, Bellow cared about ordinary people and infused his work with humor, moral reflection, and a deep appreciation of contradictions of life.
People can see influence of Saul Bellow in the work of countless followers. His uniquely and universally resonant voice ably combined the comic, the profound, the intellectual, and the visceral. He continued into his later years to publish his final Ravelstein in 2000.
People continue to read work of Saul Bellow and to celebrate its wisdom, vitality, and fearless examination of humanity in a chaotic world.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
April 30, 2023
Η μοναδική 3/5*
Άδραξε τη μέρα 4/5*
Άδραξε τη μέρα 4/5*
October 23, 2021
Μιας και διάβασα την έκδοση του Καστανιώτη που έχει δύο ιστορίες, την «Μοναδική» και το «Άδραξε τη Μέρα» έχει δύο κριτικές, καθώς τα δύο έργα μου άφησαν αρκετά διαφορετικές εντυπώσεις.
Η Μοναδική
Γενικά δεν το έχω με τις ερωτικές ιστορίες στη λογοτεχνία. Ίσως να μου φαίνονται λίγο μελό για τα δικά μου γούστα. Αλλά, θέλω να διευρύνω συνεχώς τους λογοτεχνικούς μου ορίζοντες, οπότε είμαι ανοικτός.
Πολύ καλό δείγμα του πως μπορεί να είναι η ερωτική λογοτεχνία, χωρίς να γίνεται κακή είναι «Η Μοναδική» του Μπέλλοου. Κυρίως αναφέρεται σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα που μπορεί να είναι εξίσου τραγικός με έναν τετελεσμένο έρωτα. Ένα τρίγωνο ανθρώπων βιώνει και τις δύο όψεις με φόντο την ΝΥ τα τελευταία χρόνια του 20ου αιώνα.
Αν ήταν ταινία θα μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον χωρίς να πλησιάζει στα όρια του αριστουργήματος. Έτσι και με το βιβλίο. Με τράβηξε χωρίς να ξέρω γιατί, αλλά ήθελα να διαβάσω και άλλο. Για πρώτη απόπειρα με τη λογοτεχνία του Μπέλλοου, καθόλου άσχημα ομολογώ.
4/5
Άδραξε τη Μέρα
Και εδώ τα χαλάμε. Αν και θεωρείται ένα απο τα αριστουργήματα του συγγραφέα, δεν μπορώ να πω πως με συγκίνησε στο ελάχιστο. Δεν το βρήκα κακό, δεν το βρήκα και ιδιαίτερο. Βλέπουμε έναν πρωταγωνιστή που λόγω δικών του σφαλμάτων και λόγω συνθηκών περνάει πολύ δύσκολες στιγμές. Πέφτει θύμα απατεώνων, ο πατέρας του τον μισεί, η γυναίκα του τον μισεί.
Απο τον τίτλο θα συμπέραινε κανείς, πως κάτι καλό θα συμβεί. Εμένα πάντως μου έβγαζε κάτι αισιόδοξο. Δεν συνέβη ποτέ και με άφησε άδειο, χωρίς αντίκρυσμα σε αυτό που ίσως ήθελε να περάσει ο Μπέλλοου. Κοινώς ο τύπος δεν άδραξε τη μέρα. Απογοητεύτηκα γιατί είχα ένα καλό συναίσθημα για το βιβλίο, και σπάνια με προδίδει. Σπάνια, αλλά όχι ποτέ.
3/5
Η Μοναδική
Γενικά δεν το έχω με τις ερωτικές ιστορίες στη λογοτεχνία. Ίσως να μου φαίνονται λίγο μελό για τα δικά μου γούστα. Αλλά, θέλω να διευρύνω συνεχώς τους λογοτεχνικούς μου ορίζοντες, οπότε είμαι ανοικτός.
Πολύ καλό δείγμα του πως μπορεί να είναι η ερωτική λογοτεχνία, χωρίς να γίνεται κακή είναι «Η Μοναδική» του Μπέλλοου. Κυρίως αναφέρεται σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα που μπορεί να είναι εξίσου τραγικός με έναν τετελεσμένο έρωτα. Ένα τρίγωνο ανθρώπων βιώνει και τις δύο όψεις με φόντο την ΝΥ τα τελευταία χρόνια του 20ου αιώνα.
Αν ήταν ταινία θα μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον χωρίς να πλησιάζει στα όρια του αριστουργήματος. Έτσι και με το βιβλίο. Με τράβηξε χωρίς να ξέρω γιατί, αλλά ήθελα να διαβάσω και άλλο. Για πρώτη απόπειρα με τη λογοτεχνία του Μπέλλοου, καθόλου άσχημα ομολογώ.
4/5
Άδραξε τη Μέρα
Και εδώ τα χαλάμε. Αν και θεωρείται ένα απο τα αριστουργήματα του συγγραφέα, δεν μπορώ να πω πως με συγκίνησε στο ελάχιστο. Δεν το βρήκα κακό, δεν το βρήκα και ιδιαίτερο. Βλέπουμε έναν πρωταγωνιστή που λόγω δικών του σφαλμάτων και λόγω συνθηκών περνάει πολύ δύσκολες στιγμές. Πέφτει θύμα απατεώνων, ο πατέρας του τον μισεί, η γυναίκα του τον μισεί.
Απο τον τίτλο θα συμπέραινε κανείς, πως κάτι καλό θα συμβεί. Εμένα πάντως μου έβγαζε κάτι αισιόδοξο. Δεν συνέβη ποτέ και με άφησε άδειο, χωρίς αντίκρυσμα σε αυτό που ίσως ήθελε να περάσει ο Μπέλλοου. Κοινώς ο τύπος δεν άδραξε τη μέρα. Απογοητεύτηκα γιατί είχα ένα καλό συναίσθημα για το βιβλίο, και σπάνια με προδίδει. Σπάνια, αλλά όχι ποτέ.
3/5
August 25, 2014
Η μοναδική είναι μια ιστορία ιδιαίτερα σκληρή με μαγικές ανατροπές και συγκλονιστικές αληθειες....
Read
August 20, 2016Η μοναδική 3*
January 8, 2026
Η «Μοναδική» και το «Άδραξε τη μέρα» ανήκουν στον ίδιο θεματικό πυρήνα του Σωλ Μπέλλοου: τον μοναχικό, εσωστρεφή άντρα της σύγχρονης πόλης, παγιδευμένο ανάμεσα στις φιλοδοξίες, τις αποτυχίες και την ανάγκη για αυτογνωσία. Ωστόσο, παρότι τα δύο έργα μοιράζονται παρόμοιες υπαρξιακές ανησυχίες, η αφηγηματική τους αποτελεσματικότητα διαφέρει αισθητά.
Στη «Μοναδική», ο Μπέλλοου ωθεί την εσωτερικότητα στα άκρα. Η αφήγηση κυριαρχείται από ατέρμονες στοχασμούς, χωρίς ουσιαστική πλοκή ή αφηγηματική ένταση. Η αυτοανάλυση του ήρωα καταλήγει να είναι επαναληπτική και αυτάρεσκη, ενώ τα γεγονότα λειτουργούν απλώς ως αφορμές για σκέψη και όχι ως κινητήριες δυνάμεις της ιστορίας. Ο αναγνώστης έχει την αίσθηση ότι παρακολουθεί έναν εσωτερικό μονόλογο που δεν οδηγεί πουθενά, γεγονός που καθιστά το έργο βαρετό και αναιμικό, παρά τη φιλοδοξία του να είναι βαθυστόχαστο.
Αντίθετα, στο «Άδραξε τη μέρα» ο ίδιος συγγραφέας επιδεικνύει μεγαλύτερη αφηγηματική πειθαρχία. Παρότι και εδώ κυριαρχεί η ψυχολογική εμβάθυνση, υπάρχει συγκεκριμένη πλοκή και σαφές χρονικό πλαίσιο: μια καθοριστική ημέρα στη ζωή του Τόμι Γουίλχελμ, όπου οι προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές του αποτυχίες κορυφώνονται. Η δράση, έστω περιορισμένη, προσφέρει συνοχή και ένταση, επιτρέποντας στον αναγνώστη να παρακολουθήσει την εσωτερική κατάρρευση του ήρωα μέσα από πραγματικά γεγονότα.
Επιπλέον, ο πρωταγωνιστής του «Άδραξε τη μέρα» είναι σαφώς πιο ενδιαφέρων και ανθρώπινος. Η αδυναμία του, η ανάγκη του για αποδοχή και η σύγκρουσή του με τον πατέρα του προσδίδουν συναισθηματικό βάθος και καθιστούν τον χαρακτήρα πιο προσιτό. Σε αντίθεση με τη «Μοναδική», όπου ο ήρωας μοιάζει εγκλωβισμένος στη διανοητική του αυτάρκεια, ο Τόμι Γουίλχελμ προκαλεί —αν όχι συμπάθεια— τουλάχιστον ενδιαφέρον και συμμετοχή.
Συνολικά, ενώ η «Μοναδική » δείχνει τις αδυναμίες του Μπέλλοου όταν η σκέψη υπερισχύει πλήρως της αφήγησης, το «Άδραξε τη μέρα» αποδεικνύει ότι ο συγγραφέας μπορούσε να συνδυάσει τον υπαρξιακό στοχασμό με πλοκή και δραματικότητα. Έτσι, το δεύτερο έργο, χωρίς να είναι αψεγάδιαστο, διαβάζεται με μεγαλύτερο ενδιαφέρον και αφήνει σαφέστερο αποτύπωμα στον αναγνώστη
Στη «Μοναδική», ο Μπέλλοου ωθεί την εσωτερικότητα στα άκρα. Η αφήγηση κυριαρχείται από ατέρμονες στοχασμούς, χωρίς ουσιαστική πλοκή ή αφηγηματική ένταση. Η αυτοανάλυση του ήρωα καταλήγει να είναι επαναληπτική και αυτάρεσκη, ενώ τα γεγονότα λειτουργούν απλώς ως αφορμές για σκέψη και όχι ως κινητήριες δυνάμεις της ιστορίας. Ο αναγνώστης έχει την αίσθηση ότι παρακολουθεί έναν εσωτερικό μονόλογο που δεν οδηγεί πουθενά, γεγονός που καθιστά το έργο βαρετό και αναιμικό, παρά τη φιλοδοξία του να είναι βαθυστόχαστο.
Αντίθετα, στο «Άδραξε τη μέρα» ο ίδιος συγγραφέας επιδεικνύει μεγαλύτερη αφηγηματική πειθαρχία. Παρότι και εδώ κυριαρχεί η ψυχολογική εμβάθυνση, υπάρχει συγκεκριμένη πλοκή και σαφές χρονικό πλαίσιο: μια καθοριστική ημέρα στη ζωή του Τόμι Γουίλχελμ, όπου οι προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές του αποτυχίες κορυφώνονται. Η δράση, έστω περιορισμένη, προσφέρει συνοχή και ένταση, επιτρέποντας στον αναγνώστη να παρακολουθήσει την εσωτερική κατάρρευση του ήρωα μέσα από πραγματικά γεγονότα.
Επιπλέον, ο πρωταγωνιστής του «Άδραξε τη μέρα» είναι σαφώς πιο ενδιαφέρων και ανθρώπινος. Η αδυναμία του, η ανάγκη του για αποδοχή και η σύγκρουσή του με τον πατέρα του προσδίδουν συναισθηματικό βάθος και καθιστούν τον χαρακτήρα πιο προσιτό. Σε αντίθεση με τη «Μοναδική», όπου ο ήρωας μοιάζει εγκλωβισμένος στη διανοητική του αυτάρκεια, ο Τόμι Γουίλχελμ προκαλεί —αν όχι συμπάθεια— τουλάχιστον ενδιαφέρον και συμμετοχή.
Συνολικά, ενώ η «Μοναδική » δείχνει τις αδυναμίες του Μπέλλοου όταν η σκέψη υπερισχύει πλήρως της αφήγησης, το «Άδραξε τη μέρα» αποδεικνύει ότι ο συγγραφέας μπορούσε να συνδυάσει τον υπαρξιακό στοχασμό με πλοκή και δραματικότητα. Έτσι, το δεύτερο έργο, χωρίς να είναι αψεγάδιαστο, διαβάζεται με μεγαλύτερο ενδιαφέρον και αφήνει σαφέστερο αποτύπωμα στον αναγνώστη
January 14, 2016
Εξαιρετικός ο Μπέλοου. Ειδικά το διήγημα 'Αδραξε τη μέρα' με συγκλόνισε.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews