Jump to ratings and reviews
Rate this book

Circe ou o pracer do azul

Rate this book
Nesta novela Begoña Caamaño relata o que nunca se contou da historia de Penélope e Circe, un dos mitos centrais da cultura europea. Unha muller leva once anos agardando polo retorno do seu home. Cando comeza a temer a probable morte do marido, recibe a carta dunha estraña, unha muller misteriosa que a informa de que o seu home non está morto, senón que vive con ela un romance apaixonado. A partir de aí vaise tecendo unha relación epistolar entre as dúas; o home dunha e amante doutra acábase convertendo só no pretexto que vai unir para sempre o destino das dúas mulleres.

320 pages

First published January 1, 2009

21 people are currently reading
411 people want to read

About the author

Begoña Caamaño

2 books8 followers
Begoña Caamaño Rascado​ (Vigo, 14 de octubre de 1964-Santiago de Compostela, 27 de octubre de 2014)​ fue una periodista y escritora española en gallego, así como una feminista y activista política.

En sus inicios profesionales, trabajó en los servicios informativos de Radio Popular en su ciudad natal y Radio del Noroeste. Fue corresponsal en Vigo de la Agencia de Noticias de Galicia y del diario madrileño El Sol y colaboró en A Nosa Terra, Tempos y Novas da Galiza.​ A partir de 1989 se incorporó a la Radio Galega. Desde la delegación de Vigo, junto con Rosa Martínez, inició el programa Trecolas. En 1992 pasó a la redacción central de la emisora donde desarrolló tareas como redactora de diversos servicios de información en el Diario Cultural. Más tarde dirigió y presentó Andando a Terra, Club Cultura y Expresso de Medianoite. Trabajó igualmente en las secciones de cultura y los servicios informativos de la Radio Pública de Galicia. Fue miembro del comité de empresa de Radio Galega y presidió el Comité Interempresas de la Corporación de Radio y Televisión de Galicia (CRTVG),5​ donde adquirió notoriedad por sus denuncias de manipulación del propio medio público gallego del tratamiento dado a la información sobre el hundimiento del petrolero Prestige en 2002.

Colaboradora habitual en diversas revistas feministas y antimilitaristas publicadas en Galicia,​ fue autora también de diversas obras de narrativa en gallego en las que destacan dos obras de ficción: Circe ou o pracer do azul (2009), una recreación del mito de Circe7​ y Morgana en Esmelle (2012). Con esta última recibió varios premios literarios entre los que se encuentran el de la Crítica de narrativa gallega que otorga la Asociación Española de Críticos Literarios,​ el Antón Losada Diéguez de creación literaria en 2013, así como el premio Ánxel Casal y el de la Asociación de Escritores en Lengua Gallega.​ El crítico español, Ángel Basanta, la calificó como «una autora excepcional»​ y con ocasión del premio de la crítica española, Xosé Manuel Eyré, destacó la «filiación cunqueiriana» y la «reivindicación feminista» de Morgana en Esmelle.

Debido a su repentina muerte, dejó inconclusas dos obras: una tercera novela con otra mujer como protagonista, Sherezade, y una novela sobre la vida de su bisabuela.

Su trabajo como periodista fue acompañado de una actividad sindical muy potente. Así, participó en el I Congreso del Sindicato de Información de Galicia, celebrado en Vigo en 1987, y fue miembro del Comité de Empresa de la Radio Galega, como presidenta del Comité Interempresas de la CRTVG, donde destacó por su implicación contra la manipulación informativa del ente público.

Begoña Caamaño fue una de las promotoras de la Asociación de Mulleres Galegas na Comunicación (MUGACOM), asociación constituida el 8 de marzo de 1997 en la Facultad de Ciencias de la Comunicación de la Universidad de Santiago de Compostela, a iniciativa de un grupo de profesionales y trabajadoras de diferentes campos de la comunicación con el fin de defender el trato igualitario en el ámbito laboral, así como abordar el estudio de la imagen de la mujer en los medios de comunicación.

Fue una activista incansable, intervino en numerosas manifestaciones y performances contra la violencia de género, a favor del aborto, el antimilitarismo, la insumisión y la denuncia de la catástrofe del Prestige del 2002.

Fue miembro de Mulheres Nacionalistas Galegas (MNG) y de la Marcha Mundial de las Mujeres, en las que desarrolló un gran número de acciones públicas.

Colaboró activamente en la campaña "Dou a cara" organizada por el Bloque Nacionalista Galego a favor de la Sanidad Pública Gallega, la Educación Pública , y contra el decreto plurilingüe del Partido Popular de 2012.

Begoña Caamaño muere el 27 de octubre de 2014 a los cincuenta años. Como despedida, se celebró una acto civil multitudinario en la capilla del tanatorio de Boisaca que congregó a numerosos familiares, amigas y amigos venido

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
107 (41%)
4 stars
95 (36%)
3 stars
43 (16%)
2 stars
10 (3%)
1 star
2 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 48 reviews
Profile Image for unollarmeu.
61 reviews5 followers
November 16, 2025
Poñeríalle 4 estrellas de non ser polo feito de que ao principio se me fixo algo pesado. Con todo, gustoume moito. Se cuadra incluso o disfrutaría máis se fora completamente epistolar, pois os diálogos das partes narrativas fixéronseme algo aburridos en comparación coa revisión que se facía nas cartas.

Penélope e Circe gustáronme por igual incluso sendo elas tan diferentes, pois ao final ambas quedan ao mesmo nivel de intimidade, comprensión e axuda mutua. Entre Ulises e Telémaco non sei quen me caeu peor, pero desde logo de tal palo tal astilla. Mención tamén a Laertes, do que me gustaría maior presencia na obra porque sinto que podería ter sido un piar para Penélope, coa que lle vexo moitas similitudes.

En xeral gustaríame ler máis cousas da autora, pois paréceme que atopa perspectivas moi interesantes.
Profile Image for Beatriz.
504 reviews214 followers
May 4, 2020
<>
.
querida circe, querida penelope hoy me sentaría con vosotras en el cabo de estrabon donde quedó varada la isla de eea. seguro que nos pediríamos un te helado mientras contemplamos el arrullo del azul de mar. aquí ya no caben los miedos. ni es tiempo para justificaciones. es tiempo para continuar haciéndolo bien. os reiríais mucho mientras os cuento lo divertido que era traducir la Odisea. que si ulises por aquí y ulises por allá con la espada bravía, la mar enarbolada y cañones de fuego por todos lados. y mientras tanto, por otro lado, vosotras dos. que mal lo hacían los paparazzi de la época. se perdieron todas las idas y venidas de un majestuoso pajaro de largas plumas verdes que era el embrión de las más bella historia de amor y amistad que pudo conocer el mundo de los dioses y los pavorosos mortales. la inmortal maga y bruja circe rindiendo pleitesia a la noble y sosegada penelope, reina regenta de Itaca. El más bello epistolario que jamás ha existido se recoge en este libro. desde la primera misiva de circe a penelope contándole que su marido y rey de Itaca se encuentra con ella en la isla de Eea, Penelope se empieza a introducir en el corazón de la bruja y ambas se van revelando sus dudas, alegrías, pesares... quedando ambas a la misma altura, ni la diosa es tan diosa ni la humana es tan humana. porque puede que la primera carta fuese motivada por Ulises pero el resto de las misivas no fueron sino sucesivas revelaciones y confesiones de dos almas que han luchado mucho para hacerse valer como mujeres que nunca estarán sometidas al yugo del hombre. circe empeñada en saber que atora el corazón de su amiga para negarse de esa manera al amor y penelope haciendo lo imposible para no romper el corazón de la bruja. dos mujeres cuidándose de una manera tan sublime que ha llegado hasta nuestro tiempo gracias al brillantisimo trabajo de Begoña caamaño.
Profile Image for Sandra.
941 reviews38 followers
February 12, 2020
3.5 Cuando lo empece iba con muy pocas expectativas, dado que la historia no me llamaba y aunque el gallego es mi idioma paterno me cuesta leer más en el. Aun, así disfrute la lectura, los personajes están bien retratados, y se refleja también su evolución a lo largo del libro. Se puede decir que es un alegato o manifiesto feminista. Tengo que decir que me ofreció más de lo que me esperaba
Profile Image for Noelia.
8 reviews17 followers
September 7, 2020
Este libro es una auténtica delicia. En él, Begoña Caamaño construye una historia de feminismo y sororidad en la Grecia de La Odisea, dando voz a las mujeres que no la tenían, y te llega al alma. Además la prosa de Begoña es bellísima, no se como será la traducción al castellano, pero en gallego constantemente sentía la necesidad de releer párrafos enteros de lo bellos que eran. Un imprescindible.
Profile Image for sunny.
324 reviews273 followers
November 3, 2016
Sé que el libro se ha traducido al castellano, así que si os interesa el tema, habéis leído la Ilíada o simplemente tenéis la oportunidad, leedlo, porque vale mucho la pena.
Profile Image for Antía S.
485 reviews8 followers
October 16, 2022
Circe ou o pracer do azul se trata de una novela ambientada en la mitología clásica que me recomendaron leer hace unos cuantos años, pero que hasta ahora no había tenido la oportunidad de hincarle el diente. La verdad es que he leído poco sobre mitología, de hecho, el último título tenía la misma protagonista, Circe de Madelline Miller.

Este último libro lo había disfrutado bastante, y esperaba encontrarme algo similar en este. Y al final me he encontrado una historia totalmente diferente. En esta obra se relata la historia de Penélope y Circe, dos de las grandes mujeres de la cultura griega. Penélope, temerosa de que su marido esté muerto, recibe una carta de Circe, quien le cuenta que sigue vivo, aunque viviendo un romance con ella.

Para leer más: https://www.antiasreadings.com/2022/1...
Profile Image for Mario Cal.
32 reviews
August 22, 2025
O intercambio de confesións entre Circe e Penélope, dúas mulleres moi fortes, sobre Ulises e Telémaco —e as masculinidades que representan— ofrece unha perspectiva moi iluminadora sobre diversos temas: por suposto sobre as relacións entre os xéneros, pero tamén sobre a amizade, o amor, a lealdade e o valor catártico do diálogo franco entre individuos que se perciben como iguais, se escoitan e se respectan. O recurso do paxaro mensaxeiro, que axiliza o intercambio de mensaxes ata case convertelo nunha conversa íntima á que o lector asiste desde primeira fila, semella querer xuntar o mundo dos mitos clásicos co das comunicacións modernas. Ao cabo, o relato trata temas atemporais, desde un punto de vista femenino, tan necesario.
Profile Image for paupaiss.
187 reviews4 followers
November 16, 2025
2.5/5

Sálvoo de suspender pero porque cara o final mellora pero mimá.

A primeira parte é aburrida aburrida, entendo que ten que introducir e tal pero sentino moi palla. A segunda xa vai con máis rapidez e ten máis cartas, que me interesan mais. Gustáronme Circe e Penélope. E, pa min, Ulises e Telémaco falan de máis (uns homes así non teñen tanto que decir).

En fin, hai cousas boas e cousas que me fixeron ler en diagonal. Tamén estou eu moi hater porque estou nun momento que a reinterpretación da mitología así xa me da perezota.
Profile Image for Jorge Carpio Herrero.
8 reviews
February 13, 2023
Una relación epistolar entre Penélope, esposa de Ulises, y Circe, su divinal amante, donde se reflexiona sobre el amor, el papel de la mujer como mero adorno o moneda de cambio, y la necesidad de cambiar una sociedad donde ser mujer es no ser nada
Profile Image for Cris Wollstonecraft.
18 reviews5 followers
October 26, 2024
O regalo que faría ás miñas amigas 🫶


10/10 Unha incríbel reinterpretación dos mitos clásicos cunha ollada feminista e da actualidade pero sen perder a esencia do relato e sen modificar a historia 💜

"Que desgraciados seriades se os mitos e a historia, ambos os dous incertos, se transmitisen ata os nosos días de xeito erróneo" (Kenzaburo Oé)

(E, por certo, non hai cousa que me pareza máis bonita que introducir guiños a elementos da cultura e da literatura galega no libro!)
Profile Image for Roy Cid.
179 reviews22 followers
November 6, 2025
Converteuse nun dos meus libros favoritos da vida! Que marabilla! Que honestidade! Que beleza! E que paixón!
Encantoume a idea de poñer no centro a dúas mulleres case esquecidas da mitoloxía, ou polo menos reducidas ao papel de seren mulleres servizais ao coidado e favor dos homes. Pero logo, na historia, atopas dúas das personaxes máis profundas e complexas que lin ata o momento.
Profile Image for Gonzalo.
355 reviews
June 12, 2020
Levo un par de meses escoitando libros de Stephen Fry sobre mitos e heroes gregos, pero lamentabelmente o derradeiro deles, que contará a verdadeira historia de Troia—e non estas interpretacións modernas—non sairá ata Outubro.
Parvadas aparte, si penso que seguramente a miña visión do libro tería cambiado un pouco de ter lido o libro de Fry, ou a Odisea xa postos. O caso é que só teño un vago recordo da Circe que aceptou a Xasón e aos Argonautas, e da muller pola que o conxuro “A Maldición de Circe” aparece en Ars Magica. Polo tanto, esta revisión do mito é pouco menos que a primeira versión que teño del, o cal non penso que sexa malo.
Ao comezar atopámonos in media res, con Penélope recibindo unha carta de Circe dicindo que Ulises está en Eea con ela. De primeiras deume a impresión de que precisaba ler o mito “orixinal” para me poder situar ben na historia, pero ao perseverar, vin que Caamaño vainos explicando aos poucos todo o que lle ten acontecido aos personaxes antes do Capítulo I. Non sei moi ben como explicalo, pero diría que non fai falla ter cursado cultura clásica para desfrutar deste libro. Aínda que seguro que ter lido a Odisea axuda a valorar mellor o traballo da de Vigo, ser case un ignorante na materia non me dificultou (excesivamente) a lectura. Coido que non era a intención da autora escribir un libro didáctico, mais penso que así lle quedou.
Unha das primeiras cousas que me gustou é o feito de que a maxia é algo real. Non é que haxa conxuros por todos os lados, pero deixa claro que o que estamos a ler é unha outra versión do mito, e non unha explicación racional do mesmo ao xeito de “La Canción de Troya” de Colleen McCullough—que en calquera caso é un libro estupendo. É unha maxia sutil, ao xeito da de Tolkien, máis que da de D&D, particularmente cando atopamos a súa versión “A maldición de Circe.”
A pesares de que gusto das novelas epistolares, asócioas máis que nada co terror—Lovecraft, Drácula—polo que sorprendeume un pouco velo neste...drama? De todos os xeitos, teño que recoñecer que as voces de todas as personaxes resultan un pouco intensas de máis con tanto superlativo ao xeito de “bendita ti és entre todas as mulleres”, pero non sei porque penso que isto esta feito adrede para imitar a Homero.
Se o comezo do libro é un tanto particular, éo tamén o final. Ulises abandona Eea, pero non chega a Ítaca. Xa mo dicía a miña muller, que non se lembraba do nome de Calipso. Lamentabelmente, non imos ter segunda parte.
Dalgún xeito estou a evitar o grande xiro argumental da novela. Igual non é sorprendente, porque o libro ten moito de valorar as relacións interpersoais e do lugar que cadaquén ocupa no mundo. Déixoo para outro día cun café ou unha cervexa. Abonda dicir que todo neste libro é de vez tremendamente actual, e perfectamente críbel nun entorno como o da Grecia mítica. Non adoito gustar de personaxes e historias que parecen transplantadas do século XXI a un mundo medieval-fantástico. Nada diso hai nesta novela. Se os libros de Fry deixoume coa idea de que non temos escrito grandes novidades dende os mitos gregos, o de Caamaño fixo o propio deixando claro que lamentabelmente, tamén continuamos a ter os mesmos problemas.
Morgana, ti es a seguinte.
Profile Image for ania.
233 reviews3 followers
October 18, 2022
2.5⭐

En este libro observamos que el mito clásico de la ODISEA es transfigurado en clave feminista, reivindicando los personajes de Circe y de Penélope. A través de esta novela, la
autora quiere reivindica la individualidad femenina en el plano sentimental, familiar y
sexual, realizando un discurso que alienta a la mujer a emprender una aventura propia, a
tener una historia que contar.

Circe ou o pracer do azul es, por tanto, una novela donde las mujeres emprenden su viaje más importante, el de vivir por ellas mismas, recuperando el placer por el azul y constituyendo su derecho a navegar.
Profile Image for Sonia.
39 reviews16 followers
September 1, 2021
Me ha gustado mucho Circe ou o pracer do azul, como también lo había hecho en su momento Morgana en Esmelle. Las dos son las únicas novelas que publicó la periodista Begoña Caamaño y las dos son grandes novelas. Centrándonos en la primera, la novela toma como base la Odisea: Ulises se encuentra en la isla de Eea, gobernada por la diosa Circe, con quien mantiene una relación amorosa, mientras que Penélope, esposa de Ulises, espera en Ítaca su regreso mientras actúa como regente, declina las proposiciones de sus pretendientes y cría a su hijo Telémaco. Más de una década lleva Penélope mirando el horizonte sin saber nada de Ulises ni del resto de su tripulación. No es, sin embargo, Ulises el protagonista de esta novela. El punto de partida de la trama es la carta que envía Circe a Penélope informándola de que su marido sigue vivo después de tanto tiempo, que permanece en Eea con ella y que ambos han iniciado una apasionada relación. Este hecho, que en un primer momento, parecería anunciar un relato de celos, envidias y dolor, es el fundamento de una relación epistolar entre ambas mujeres que poco a poco se van conociendo, respetando, solidarizando y comprendiendo. Esta es la historia de Circe y de Penélope, y Ulises es el primer motivo de su unión, aunque pronto pasará a un plano secundario de la historia sin dejar de estar presente como elemento común entre ambas.
Sin duda, esta novela es una muestra exquisita de sororidad entre dos mujeres muy diferentes (diosa versus mortal; amante versus esposa; independiente versus abnegada, etc.), tanto que su relación con Ulises, sus sentimientos hacia él y el concepto que de él tienen ambas no podría ser más distinto. La novela se esfuerza, sin embargo, en establecer lazos de unión entre los dos personajes, que juntos demuestran una empatía y un respeto admirables. Se crea así el contradiscurso de dos de las mujeres de la Odisea, la historia detrás de la historia, tan olvidada y relegada como en tantos otros casos. La importancia de crear estos nuevos discursos, que también hace Begoña Caamaño en Morgana en Esmelle con el ciclo artúrico, iluminan los antiguos mitos, los revisan, modernizan y matizan poniendo en valor a muchos de sus personajes secundarios -la mayoría, desgraciadamente, femeninos-.
En cuanto a la forma de la novela, es una novela muy bien escrita. Tengo que decir, no obstante, que en las cartas se emplea un registro formal y unas fórmulas de cortesía que, en algunos momentos, se me hicieron algo pesadas. En cualquier caso, es una novela bastante ágil y en la que apetece avanzar. Por otra parte, leerla en gallego, su idioma original, es una delicia porque Caamaño huye de los castellanismos y emplea un gallego muy rico léxica y sintácticamente.
Tanto Circe ou o pracer do azul como Morgana en Esmelle están traducidas al español y publicadas en Mar Maior (en gallego en Galaxia). Recomiendo mucho que os acerquéis a la figura de Begoña Caamaño y, en concreto, que leáis estas dos novelas.
Profile Image for Gonza M Fontán.
221 reviews10 followers
August 16, 2024
Xia pasoume este libro porque foi o que a ela lle fixo compañía cando fai casi dous anos o deixamos. Recoñezo a época no trazo de lapis en determinadas frases; na súa ausencia noutras que sei hoxe nos sinalarían ou lembrarían.

Xia e mais eu non sempre temos gustos paralelos en canto a libros e pensei que este sería unha volta feminista a unha historia de amor mitolóxica. Non obstante, foi moito menos simple do que esperaba e o amor heterosexual non é o foco se non o que xorde contrario a normas de xénero entre dúas mulleres que comparten penas sen compartir culpas. Hai unha complexidade nunha relación tan sentida e narrada nada máis a través de cartas... Nesa complexidade que perdoa, comprende e decide trazar unha amizade eterna nos recoñezo.

Hai temas dificilísimos como o ver crecer un fillo e ver nel o que odias do xénero oposto e outras contradicións que non podo desvelar sen facer spoiler. Unha volta de torca preciosa e xusta.

Desta vez si, Xia. Entendo todo.
Profile Image for Laura Gaelx.
610 reviews108 followers
October 28, 2023
Temía que fuese un puro panfleto. Y, en algunos momentos muy concretos, lo es, tendiendo a esencializar lo femenino. Pero, en general, es una vuelta de tuerca feminista a la historia de Penélope y Circe muy bonita, entretenida y plausible.
Profile Image for Manuel Gil.
337 reviews51 followers
November 11, 2021
Un estilo por veces excesivo e unhas teses ideoloxicasy que moven a narrativa moi evidentes fan que a lectura se entorpeza e que a boa base argumental vaia naufragando según avanza o libro
Profile Image for Marta.
15 reviews4 followers
August 30, 2020
Hai outro libro sobre Crice que lin o ano pasado que tamén me gustou moito (por se alguén lle interesa lelo despois deste haha). A autora é Madeline Miller
Profile Image for SAIRA VASQUEZ.
9 reviews
Read
August 2, 2020
Sorpréndete historia de Circe y Penélope, en la que se construye una amistad y solidaridad entre mujeres
Profile Image for Claramidad.
81 reviews3 followers
June 2, 2022
Fermoso canto á alteridade. Ou de como outro mundo, tal vez, tería sido posible.
Profile Image for Isthar.
386 reviews14 followers
May 18, 2020
Una maravillosa correspondencia entre dos mujeres, la prudente Penélope y la diosa Circe. Ambas unidas por un mismo hombre, pero, sobre todo, por el deseo de mantener un espacio propio, libre, donde encontrarse a sí mismas. Ambas cuidadosas para tener confidentes cercanos, logran tener una intimidad fraternal en la que se muestran desnudas, en la que sus anhelos pueden ser comprendidos y atendidos.
Se da voz a estas dos mujeres, pero también al viejo rey y su esposa, se da voz a Telémaco, se da voz a Ulises y a sus hombres. Pero es una novela sobre Circe y Penélope, sobre los anhelos de libertad de las mujeres... Hay referencias a como quedaba una mujer griega si el marido fallecía, por ejemplo.

Begoña Caamaño conquista tan bien el ánimo, te lleva tan bien de la mano . Para Circe y Penélope el mar azul es símbolo a la vez de dolor y felicidad. Es una novela que atrapa, que va tejiendo una conversación igual que las protagonistas tejen su amistad, poco a poco, pero de forma contundente.

"...no era esta la primera mentira de su vida. Mentira era también el telar que desde hacía muchos meses le permitía huir de las garras de los pretendientes, y tal vez, su vida entera en estos últimos años no había sido más que un embuste"

"La peor de sus sospechas era que se tratase de una historia concebida por el propio Ulises para conocer sus sentimientos y su grado de fidelidad y de compromiso con el oikos del laertíada."

"No queda duda ninguna de que si yo pudiese ser mujer mortal, gustaría de parecerme a vos, pues pocos seres conozco adornados de tantas virtudes y de tan gran dignidad revestidos"

"Naciste en tiempos y lugares en los que a las mujeres sólo les está permitido acariciar, sin ejercerlo, el poder de su padre, de su marido, de su hijo... Tuviste un mal hado arrogante reina, te tocó por marido un rey poco ambicioso, con escasos deseos de conquista y nulas ganas de reinar (...) Oh Anticlea, qué gran rey hubieras sido con tan solo nacer hombre."

"Atenea es una deidad casi sin cuerpo y sin corazón; creada sin la necesaria participación femenina, generada por la egolatría de Zeus (...) Atenea es la deidad que personifica lo contrario a la natueraleza (...) Es peor que Hera (...) Es la diosa creada para acabar con lo divinal femenino, para despojar de poder a las otras diosas (...) Si queremos ser libres deberemos renunciar a esa condición y convertirnos en réplicas ridículas de los hombres. He ahí la elección que nos proponen."
Profile Image for celtia.
41 reviews
November 18, 2025
como de feminista é seguir namorada do abusador sexual da túa amiga?

no momento de rematar o libro tiña tantas emocións que non podía pensar pausadamente nos últimos capítulos, e creo que Begoña Caamaño xoga con eso: mostra dous lados diferentes de cada personaxe e busca que sintas empatía por elas, cos seus defectos e virtudes.

despois, coa cabeza fría, foi inevitable cuestionarme con que visión de Ulises pretende que te quedes a autora. unha ves se confirma o que levaba sospeitando case toda a lectura, que Ulises violou a Penélope, hai certas mensaxes perturbadoras na súa defensa como que "eso foi hai moitos anos", "el non sabía o que facía" ou "xa non é o mismo home, agora é bo", mensaxes que escoitamos na vida real tamén por desgracia. entendo que a ambientación do libro é a que é, unha sociedade profundamente misóxina, mais se a razón de ser desta historia era darlle unha perspectiva feminista ó mito de Circe e Penélope, por que non hai unha maior ruptura co preestabelecido? na miña opinión, explicitar o abuso sexual dentro da historia é razón de peso para cambiar o rumbo do destino das personaxes. Circe podía negarlle a Ulises a reentrada na illa, podía idear o modo de facer chegar a Penélope a Eea, calquera cousa que se desviase do que todas sabemos que pasa: Ulises volve a Ítaca, Penélope vai ter que convivir cun marido que odia e un fillo que a odia a ela e o seu único consuelo son as cartas da muller que segue namorada do seu marido.

non quería un epílogo tibio sobre un posible futuro onde Penélope e Circe son libres, quería un final que fose máis valiente e rompese co esperado.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Profile Image for Sonia López Souto.
Author 42 books72 followers
March 28, 2025
Cierto es que los clásicos no son lo mío, después de varios ya leídos. Y, aunque este no se puede clasificar como tal, sí los imita, pues muestra la versión de Penélope y Circe sobre una parte de la Odisea de Ulises.

A través de la correspondencia entre una diosa y una mortal, podemos vislumbrar la lucha de la mujer en un mundo dominado por hombres. Y aunque es algo que ya sabemos que sucedía así, es curioso ver que ni las deidades femeninas se libraban de ello, por muy inmortales y poderosas que fueran.

Redactado, precisamente, como los clásicos, se me antojó un poco aburrido, por lo lento que discurre todo. Aunque el giro inesperado hacia el final (pues en otras versiones, no es así como lo relatan) le dio un poco (pero poco) de emoción a la trama.

Lo que, para mí, salva a la historia es la creciente amistad que surge entre Penélope y Circe, incluso si deberían haberse odiado por las circunstancias que las han unido. Ha sido bonito ver cómo abandonan (sobre todo Penélope) poco a poco la reticencia inicial, la cautela y la desconfianza y se van abriendo y confesando la una a la otra experiencias de su pasado y de su presente... y los anhelos del futuro. Y cómo eso fortalece la relación, hasta el punto de llegar a considerarse hermanas (y ser el salvavidas la una de la otra) sin haberse conocido en persona.
Profile Image for Hurakan  Alba.
26 reviews1 follower
Read
December 28, 2025
Fastídiame non darlle as cinco estrelas, pero tamén é certo que cara ao final fíxoseme un chisquiño pesada. Aínda así, non vou deixar de recomendar esta auténtica xenialidade escrita por Begoña Caamaño. Para empezar, foi a súa primeira novela, escrita con 45 anos, un detalle que me parece simplemente incrible e moi a ter en conta.

A novela nace da necesidade da autora de reescribir os mitos e de atoparse a si mesma —esa mirada feminina e feminista— nos clásicos que leu dende pequena. Paréceme un punto de partida precioso: reescribir a historia para poder vernos reflectidas nela. Circe e Penélope manteñen unha relación epistolar na que reflexionan sobre a vida, a amizade, o amor e o desexo. A historia dá a volta completa, pon ás mulleres no centro e mesmo se atreve a abrir ese caixón escuro no que Ulises adoita quedar tan ben parado.

Recomendo moitísimo esta novela, que pode lerse tanto como unha rescritura dos clásicos como como un mamoneo auténtico 😏 Porque, se cadra, estas amigas non eran taaaaan amigas… e é imposible non engancharse á trama.

Engado ademais que, antes de ler esta obra, eu era unha auténtica inculta dos mitos homéricos, e este libro serviume de porta de entrada para querer saber máis. Así que 2x1: agora non podo deixar de ler, analizar, investigar e vivir todo ese universo.
Profile Image for Marta Lo.
250 reviews52 followers
November 15, 2020
Puedo decir, sin miedo a equivocarme, que esta va a ser una de mis novelas favoritas ya no del año algo extraño 2020, sino de mi vida. Me ha fascinado completamente la pluma de Caamaño, como nos cuenta la historia de estas dos mujeres, de manera que quepan sororidad y respeto.

Lo que también me ha gustado mucho ha sido la oportunidad que se les da a los hombres en esta lucha por la igualdad, sin poner en duda que ellos son capaces, como nosotras, de conseguir una mente abierta e igualitaria.

La historia de la reina de Ítaca, Penélope, y la diosa Circe siempre se ha presentado como llena de rivalidad y odio. Pero, Caamaño nos la pinta de color violeta, y abre el camino de la comprensión mutua y el respeto: de la sororidad entre mujeres. A través de una relación epistolar, estas dos mujeres dan un ejemplo claro de elegancia y respeto, y no sabes quién de las dos es mejor, no puedes elegir a una sola como modelo a seguir.

El único inconveniente que he visto a esta edición ha sido la cantidad de errores gramaticales y erratas en el texto, por lo demás brillante. Una novela muy recomendable, una relectura futura que ya tengo ganas de hacer.
Profile Image for Laura.
29 reviews1 follower
June 23, 2025
La contemporaneidad es lo mío, me queda claro. Pese a que me ha gustado por la revisión feminista del mito, lo epistolar, el odio a los hombres, la amistad entre mujeres… Me apetecía acabarlo porque todo me parecía la misma voz. He tenido la sensación de que la narradora habla como Ulises, Ulises como Circe, Circe como Telémaco, Telémaco como Penélope, y vuelta a empezar. Queda claro entonces que no leo clásicos, lo siento por no tener el carnet de lectora oficial, desconozco si es habitual que todo tenga el mismo tono y ritmo. A mí se me hace cargante, estaba deseando que alguien interrumpiera el diálogo, que mostrara algo distinto en carácter, un poquito de identidad más allá de la historia personal que nos da a conocer. Aún así, esto es cosa mía, gustos, ya sabes. Por lo demás, de verdad que está muy bien. Aun así, no es apto para heterobásicos, y menos calvos, porque no tendrán pelos de los que tirarse cuando lo asuman como propaganda woke.
Profile Image for suvenka.
134 reviews
June 5, 2023
O pracer do azul é un lánguido grito polo dereito do corpo a experimentar o éxtase. A necesidade de comunicarmos as teimas, a ser escoitadas, a ter lazos que devezan empatía.
Moitas veces penso en todas esas mulleres que endexamais disfrutaron do sexo malia o practicaren cando a súa parella quería. De como a sexualidade feminina foi por séculos supeditada ao home. Mulleres, que coma Penélope, foron aldraxadas dos seus corpos, relegadas a ser nais de futuros enxendros sen ningunha esperanza de por en valor o excelso amor e dedicación que empeñaron. Lévovos na memoria, irmás.

A mesta prosa que reproduce o carácter belicista da tradición helénica envilece a calidade do texto por momentos, mais Begoña Caamaño recrea un relato desta vez contado por Penélope, esposa de Ulises, mentras rexenta Ítaca e explora a ambivalente natureza humana da man de Circe, amiga e amante.
Profile Image for Adrián.
130 reviews1 follower
November 12, 2024
"Circe sabía que son los dolores de los que no se habla los que más duelen, que las angustias que no se comparten son las que más se aferran a nuestra alma, que los miedos no nombrados son los que más perturban, persiguiéndonos incesantes como fantasmas. No era verdad, como decía Penélope en su carta, que las cosas no existiesen hasta ser nombradas. Lo que no se nombra sí existe, y lo peor, persiste, por mucho que al no mencionarlo queramos condenarlo al olvido. Lo que no se nombra, no solo existe, sino que no puede ser conjurado, y el propio miedo a nombrarlo lo hace crecer con más fuerza dentro de nosotros. Todo precisa ser dicho para poder ser explicado. El silencio confiere un carácter maldito, una gravidez de oscuro augurio a todo aquello que queremos evitar y convertimos así en ineluctable".
Profile Image for SomiadorElegit.
121 reviews24 followers
November 22, 2022
Unha nova ollada ao mito da Odisea pero desde unha perspectiva feminista, Circe ou o pracer do azul relata a historia da relación que se establece entre Penélope (a muller de Ulises na Odisea) e Circe, unha maga poderosa a través das cartas que comezan a escribirse. O relato ten moitas cousas inesperadas na miña opinión, e pode sorprender bastante, ademais que o ten reflexións moi interesantes.
O xeito de escribir seméllame que ás veces intenta imitar coa expresión dos personaxes ao xeito de escribir e relatar os poemas homéricos e iso pode facerse pesado para algunha persona, pero doutra banda é un relato moi ben escrito e una delicia de ler.
Moi orixinal, moi emotivo e moi recomendado
Profile Image for Clara Limón.
96 reviews1 follower
December 31, 2025
Qué libro tan bonito, un feminist greek myth retelling antes da moda dos feminist greek myth retellings, escrito nun precioso galego, e sobre un tema tan duro como a fricción entre o matrimonio patriarcal e o amor. O principio faise un pouco duro porque está escrito neste tono pomposo propio dun poema épico clásico, onde cada frase ven precedida de 5 liñas eloxiando ao interlocutor e a toda a súa estirpe, e as frases son máis teatrais que cotidianas, pero unha vez entras no ritmo lese do tirón. Vin agora que a autora falecera moi noviña fai uns anos, e dáme moitísima pena, tiña moito por escribir. 🪶/🍋 score
Displaying 1 - 30 of 48 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.