نمیدونم چی بگم... این کتاب از ۹ داستان کوتاه تشکیل شده. داستان "سگ گنده خانه آجر قرمز" سال ۸۲ رتبه دوم جایزه ادبی اصفهان رو گرفته. داستان "اُتللو" سال ۸۲ جایزه اول کنگره شعر و داستان جوان کشور رو گرفته. از داستان "دَوران" سال ۸۵ در جایزه داستان شهر کتاب تقدیر شد و سال ۸۸ در نخستین دوره جایزه ادبی ایران برگزیده شد.(به نقل از سایت خبری ایسنا) متاسفانه من هیچکدوم رو دوست نداشتم. آقای هادی کیکاووسی روان نوشتن و به خوبی هر موقعیت رو توصیف کردن اما وقتی هر داستان تموم میشد، با خودم میگفتم خب که چی؟ جایی نوشته بودن داستانای ایشون قابل تامل هستن. واقعیتش من هرچقدر تامل میکنم به نتیجه نمیرسم. از نظر من داستانهای ایشون بی هدف نوشته شدن یا ایشون نتونستن داستانی بنویسن که بیانگر مفهوم مورد نظرشون باشه. ممکنه نظر منتقدین یا سایر خوانندگان کتاب با من متفاوت باشه که محترمه اما من نتونستم با کتابشون ارتباط بگیرم. دو ستاره داده شده برای نثر روان کتاب هست.
مجموعه داستان با ۹ داستان . فضای عمومی کتاب و داستانها را شاید سخت بشه به صورت جامع دسته بندی کرد. اما نکته مشترک همه داستانها زیادهگویی های شیرین، محتوایی ضعیف، راویِ اول شخص، وشخصیتهایی دور از واقع بودند. . نویسنده به نظرم قصد داشته نداشتن طرح و پیرنگ را زیر لایهای، چیزی پنهان کند که تا حدی موفق هم بوده. توصیفات زائد و زیبا و جزییات بی مصرف و شخصیتهای عجیب و جذاب بیشمار و بازیهای کلامی در داستانهای این مجموعه به اندازهای شما را مشغول میکند که در انتها فراموش میکنید اصلا برای خرید چه چیزی به مغازه آمده بودید. . ازبین داستانها “اتللو” و “پرتقال” بهتر از بقیه بودند.