Μια ακόμα απολαυστική ιστορία από το πενάκι του Νίκου Τσιφόρου. Αν και λίγο βαρετή η περίοδος των βασιλέων Λουδοβίκων κια Καρόλων, αποκτάει τρομερό ενδιαφέρον η γλαφυρότητα με την οποία αναπτύσσεται η Γαλλική Επανάσταση καθώς και τα χρόνια του Ναπολέοντα.
Στο γνωστό ύφος των βιβλίων του Τσιφόρου, ταλαντεύτηκα για το αν θα βάλω 4 ή 5 αστέρια, καθότι η ιστορία της Γαλλίας δεν είναι και τόσο ενδιαφέρουσα. Επειδή όμως σκέφτηκα ότι δεν φταίει ο συγγραφέας γι' αυτό, κατέληξα στη βαθμολογία που βλέπετε. Κυλάει πολύ καλύτερα από την Επανάσταση και μετά. γενικά είναι σαν όλο το προηγούμενο βιβλίο να σε προετοιμάζει γι' αυτήν.
Ειλικρινά μην περιμένετε να μάθετε την Ιστορία από τον Τσιφόρο. Ο Τσιφόρος αποδομεί και ανασυνθέτει μία χιουμοριστική περιγραφή της ιστορική διαδρομής τους Γαλλικού Έθνους. Το κάνει με ένα τρόπο καταπληκτικό που σε αναγκάζει να βυθιστείς στο βιβλίο και να έχει μόνιμα αποτυπωμένο ένα χαμόγελο απόλαυσης όσο διαβάζεις. Και πιστέψτε με, όλα τα γεγονότα αναφέρονται με ιστορική ακρίβεια.
Μια χιουμοριστική ιστορία της Γαλλίας. " (Κάρολος 7ος) Πρώτα πρώτα ήταν πολύ ικανός και πολύ ρεαλιστής. Δε σήκωνε φούμαρα. Ότι ήτανε να κάνει το 'κανε, μακάρι να του λέγανε ότι θέλανε. Σκληρός και χωρίς αισθηματολογίες, έδινε το λόγο του και άμα ήτανε ασύμφορο δεν τον κρατούσε ποτέ." "Να πούμε μιαν αλήθεια, πιστεύουνε τυφλά μόνο οι αμόρφωτοι. Και σήμερα, ακόμα, βλέπουμε να 'ναι φανατικοί μόνο εκείνοι που δεν καταλαβαίνουν τα πράματα όπως είναι και μασάνε αμάσητα όσα τους σερβίρουν οι επιτήδειοι. Οι μορφωμένοι, όμως, δεν παραδέχονται ότι τους σερβίρεις. Το ψιλολογάνε το πράμα και σου απαντάνε με κείνα τα επιστημονικά που αποστομώνουνε τα παραμύθια."
Το βιβλίο προσπαθεί να χωρέσει την πλούσια ιστορία της Γαλλίας σε λίγες σελίδες, με αποτέλεσμα μια υπερβολικά συμπυκνωμένη καταγραφή. Η πλοκή (αν μπορεί να ειπωθεί έτσι) επικεντρώνεται στις αλλαγές των βασιλιάδων, οι οποίες γίνονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Τα σύνορα των χωρών αλλάζουν με τη γρηγοράδα κινουμένων σχεδίων, καθώς το παιχνίδι Αγγλίας-Γαλλίας-Ισπανίας και ενίοτε Αυστρίας καθορίζει τα πάντα. Ο Τσιφόρος θέλει να παρουσιάσει το πανόραμα της γαλλικής ιστορίας, αλλά το νόημα χάνεται μέσα σε ατελείωτους συνδυασμούς συμμαχιών. Το μόνο που μένει είναι μια αίσθηση ενός κακού χαμού, όπου όλοι εποφθαλμιούν τις Ολλανδία, Βέλγιο και Ιταλία. Τη Δευτέρα το Βέλγιο το έχει η Αγγλία, την Τρίτη το θέλει η Γαλλία, την Τετάρτη ζητάει βοήθεια από τη Γερμανία. Γάμοι γίνονται και ξεγίνονται, βασιλιάδες ανεβοκατεβαίνουν, διάδοχοι αλληλοσκοτώνονται, χωρίς να μένει χώρος για ουσιαστική κατανόηση. Το ύφος της γραφής, αν και εξοικειωμένοι από την "Ιστορία της Αμερικής" , παραμένει ένα απλό, ξερό χρονικό. Δεν υπάρχει η ροή που θα περίμενε κανείς από ένα ιστορικό αφήγημα. Είναι μια αδιάκοπη, μονότονη καταγραφή αφορμών για πολέμους και εισβολές, που τελικά κουράζει παρά διαφωτίζει. Είναι ένα βιβλίο που με βρίσκει εντελώς αντίθετο με τις υψηλές βαθμολογίες που βλέπω. Η Γαλλική Επανάσταση, το πιο ενδιαφέρον ίσως κομμάτι της γαλλικής ιστορίας, παρουσιάζεται με τόσο φαιδρό τρόπο που χάνει όλο της το μεγαλείο. Η εστίαση στην ανούσια αλλαγή συνόρων και βασιλιάδων, χωρίς πραγματική ανάλυση, κάνει την ανάγνωση μια απογοητευτική εμπειρία, δικαιολογώντας απόλυτα τα αστέρια μείον. Ιστορία σε... Fast Forward
Παρά τις πατριαρχικές και ομοφοβικές κακοφωνίες του, που δύσκολα βρίσκουν άλλοθι στη δεκαετία μας, το βιβλίο του Τσιφόρου είναι μέσα στην πλάκα του ένας καλός τρόπος να μπουν σε σειρά όλα όσα ακούγαμε για την ιστορία της Γαλλίας και φοβόμασταν να ψάξουμε. Κορωνίδα σίγουρα η Γαλλική επανάσταση και ο Ναπολέων που με τον συνοπτικό τροπο της εξιστόρησης βρίσκουν τις απαραίτητες για τον αναγνώστη συνδέσεις.