1972 fer fram sögufrægt skákeinvígi Fischers og Spasskys í Reykjavík. Í bakgrunni þarf lögreglan að takast á við skuggalega ráðgátu. 2011 koma fram í dagsljósið upplýsingar um hinn dularfulla Eimreiðarhóp sem Davíð Oddsson, Geir Haarde o.fl. valdamenn tilheyrðu. Hvernig tengjast þessi tvö mál?
Óttar Martin received his BA and MA degrees in Philosophy from the University of Iceland in 2003 and 2005 respectively, spending 2004 at the University of Aberdeen. In 2006 Óttar moved to study Spanish at the University of Seville, and has also studied German in Heidelberg and French in Nice, besides teaching himself Arabic. He has worked as a journalist and editor, baked pizzas, worked in a bookshop and been an assistant teacher at the University of Iceland. Since 2004, however, he has concentrated on his literary career.
Óttar tekur á ýmsum málum og hér er fléttar hann saman skákeinvígi 1972 og heimilisofbeldi. Mistökum lögreglunnar einnig. Góð bók en kannski gengur vinna hópsins sem vinnur að því að koma upp um spillingu í landinu ekki upp, þau eru allt of fá og sundurleit.
Þetta er marglaga saga. Hún segir frá glímu íslensks wikileaks-hóps við að leita uppi ábendingar upp eldfimt mál sem uppljóstrari lekur til þeirra. Einnig frá persónulegum hremmingum aðalsöguhetjunnar Veru og glímu föður hennar við erfitt sakamál - sem hún upplifir í gegnum týndar dagbækur. Ég heillaðist af þessu frásagnarformi og ekki síst hve persónusköpunin var skemmtileg því persónurnar voru fjölbreyttar og glímdu flestar við alls konar ágalla. Sagan var oft spennandi, púslin röðuðust smám saman saman til að mynda heildarmynd en mér fannst Óttar ekki ná alveg að halda þræðinum í öllum þessu sögum í lokin til að gera þeim fullnægjandi skil. Annað sem vekur skemmtilegar pælingar er að í formála segir höfundur að bókin sé sönn - og í lokin þá lætur hann að því liggja að hann sé alls ekki höfundur sögunnar, heldur hafi hann samþykkt að vera gerfinafn fyrir annan höfund!