Οικογένεια Βλαμένου

by Δημήτρης Ψαθάς, Φωκίωνα Δημητριάδη (Illustrator), Dimitris Psathas

Ένα ξεκαρδιστικό ευθυμογράφημα 264 σελίδων του Δημήτρη Ψαθά, που περιγράφει τα
κατορθώματα των μελών μιας νεόπλουτης ελληνικής οικογένειας: του νεόπλουτου
πάτερ φαμίλια Ανδρέα Βλαμένου, άχρηστης χαρτοπαίχτρας, και των παιδιών τους:
του τεμπέλη Ζαν Βλαμένου, υποψήφιου ψώνιου βουλευτή, που πολιτεύεται για να
σώσει της Ελλάδα έχοντας σπουδάσει... τάβλι το Παρίσι, της Άλεξ Βλαμένου,
ψωνάρα σνομπ γόησσας, που ονειρεύεται καριέρα στο κινηματογράφο, του μικρού
γιου Βλαμένου, που έχει για χόμπι να δαγκώνει τις μύτες των επισκεπτών του
σπιτιού και να βγάζει το μάτι των εκάστοτε υπηρετριών της οικίας Βλαμένου.
Το σπορ αυτό καλλιεργεί με ιδιαίτερη ευχαρίστηση από μικρό. Σε ηλικία δυο
χρόνων έκανε το πρώτο πείραμα στο μάτι του μπαμπά. Ήταν στις καλές του εκείνος,
το χάιδευε, το χοροπηδούσε στην αγκαλιά του κατά διαστήματα, το σήκωνε ψηλά, με
στοργικά επιφωνήματα : Οοοοοπ το μπαγασάκι! Κι εκείνο καραδοκούσε τη στιγμή. Κι
όταν βρήκε την ευκαιρία έχωσε με τέτοια δύναμη το δαχτυλάκι του στο μάτι του
μπαμπά του παρά πέντε να τον στραβώσει:
-Στο διάολο βλαμμένο! Ούρλιασε ο κυρ Ανδρέας, πετώντας το μακριά. Το μάτι θα
μου βγάλεις, βρε μπαγάσικο!»
Τέλος της τελευταίας πιστής υπηρέτριας της οικίας Βλαμένου της Βαγγελιώς, που ο
Βλαμένου την φωνάζει «μωρή» η Βλάμενη «Ευαγγελία» όταν έρχονται επισκέψεις, ο
γιος «Καφρία» και η κόρη «Ζιζή», ως πιο «σικ».

264 pages, Paperback

First published January 1, 1956

About the author

Ο Δημήτρης Ψαθάς (1907-1979), υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος, χρονογράφος, ευθυμογράφος,και θεατρικός συγγραφέας. Καταγόταν από την Τένεδο και γεννήθηκε στη Τραπεζούντα του Πόντου τον Οκτώβριο του 1907 και το 1923 μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τελειώνοντας τις σπουδές του αφιερώθηκε τόσο στη δημοσιογραφία και ιδιαίτερα στην ευθυμογραφία όσο και στο θέατρο. Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερο Βήμα», σε ηλικά 18 ετών, όπου άρχισε να δημοσιογραφεί στο δικαστικό ρεπορτάζ. Ακολούθησαν τα «Αθηναϊκά Νέα», για πολλά χρόνια στα «Νέα» ως χρονογράφος και τελευταία στην «Ελευθεροτυπία». Το 1937 εξέδωσε το πρώτο του χιουμοριστικό βιβλίο με τον τίτλο «Η θέμις έχει κέφια» και τον επόμενο χρόνο το δεύτερο βιβλίο του «Η Θέμις έχει νεύρα». Το έργο που τον έκανε όμως πανελλήνια γνωστό ήταν το «Μαντάμ Σουσού»

Reviews

[Νικολέττα · Rating 5 out of 5]

ΚΑΦΡΟΙ και ΚΑΦΡΕΣ!
Η οικογένεια Βλαμμένου δεν μπορεί να σας αφήσει ασυγκίνητους και χωρίς δάκρυα από τα γέλια.
Μία απολαυστικότατη διακωμώδηση της Ελλάδας του '80.
Καλή chαch απόλαυchη!

[Christina K · Rating 5 out of 5]

Στους χαλεπους καιρούς που διανύουμε ήταν τρελά διασκεδαστικό.Πολυ το γέλιο.

[Alexander Theofanidis · Rating 4 out of 5]

Απολαυστική ηθογραφία εποχή (όχι ότι δε δείχνει συχνά τα χρονάκια της) διά χειρός Ψαθά, σε κάνει να γελάς με τα αλλοπρόσαλλα καμώματα των… Βλαμμένων, οικογένεια όνομα και πράμα, με ένα δυο μελανά σημεία που βρήκα μάλλον δυσερμήνευτα (μια αυτοκτονία άγαμης εγκύου για παράδειγμα, που πέρασε απλώς στα ψιλά των εφημερίδων).

Παραστατικότατος και με περίσσεια χιούμορ, ο συγγραφέας θα μας συστήσει στην απίθανη αυτή οικογένεια (και ίσως πιο ρεαλιστική απ’ όσο φαντάζεται ο μέσος νεοέλληνας του πρώτου ¼ του 21ου αιώνα) και στο τέλος θα έχουμε την αίσθηση ότι τους γνωρίσαμε από κοντά, τους χαιρετήσαμε διά χειραψίας και ίσως φάγαμε και καμία καρπαζιά από δαύτους τους… βλαμμένους.

Μικρά κεφάλαια-σφηνάκια με σπαρταριστά περιστατικά, ψώνια που κατεβαίνουν στις εκλογές, χαρτοφύλακες που ανοίγουν τη λάθος στιγμή και από μέσα εκσφενδονίζονται εξάδες εσωβράκων, λεμονόκουπες που πετυχαίνουν εθνοσωτήρες και λεμόνια που ρίπτονται σε άμυνα των τελευταίων, λιοντάρια που βρυχώνται όταν περάσει από δίπλα τους παρθένα και παραμένουν πεισματικά σιωπηλά όταν βλέπουν την Άλεξ Βλαμμένου (της γνωστής οικογενείας, βεβαίως-βεβαίως), με τη μαλλούρα της, το Βλαμμενάκι που εκθέτει την οικογένειά του με τα παιδικά του τραγουδάκια (αποκαλυπτικά για όσα συμβαίνουν εν οίκω Βλαμμένω) και άλλα πολλά, που τα διαβάζεις όπως θα έβλεπες μια παλιά, καλή, ασπρόμαυρη κωμωδία.

Απολαύστε υπεύθυνα, χωρίς να ξεχνάτε πότε γράφτηκαν.

[Lucifer Morningstar · Rating 4 out of 5]

Άλλο ένα εύθυμογράφημα που σατιρίζει τα ήθη και τα έθιμα της εποχής. Σε πολλά δεν έχουμε αλλάξει, όπως φανερώνονται στην woke εποχή.

[Stavroula · Rating 4 out of 5]

απολαυστικό,ευκολοχώνευτο και με σημασία αν την δεις.

[Chrysa Chouliara · Rating 5 out of 5]

Possiby one of my favorite books!