The History of the Jewish Khazars provides a very interesting look at the Arab-Khazar Wars, as well as an attempt to explain the rise, conversion, and fall of the Khazar Khaganate. Dunlop's attempt to shed some light on this obscure civilization falls flat, although through no fault of his own. Despite assessing sources written in Greek, Arabic, Hebrew, Syriac, Armenian, Georgian, Russian, Persian, Turkish, and even Chinese, he still openly admits the unfortunate truth: we just don't definitively know a whole hell of a lot about the Khazars, and a myriad of sources helps very little when most of them disagree with one another.
This book is definitely worth reading if you want to know everything historians have uncovered about the Khazar Khaganate, it's just a shame that the truth about much of the origins and demise of Khazaria remain unclear, even to experts.
مجموعه تاریخ جهان کتاب هایی است که انتشارات ققنوس منتشر کرده است. من دو تایش را دارم که هر دو خواندنی هستند یکی همین تاریخ خزران هست
اولین بار ناصر پور پیریر خزرها را برای من مسئله کرد پور پیرار از اینکه دانسته های ادمی را به چالش کشد یا نقاط کور را روشن کند فوق العاده است اما جامعه روشنفکری و کتابخوان ما به خاطر نوع نگاهش که مشابهت هایی با نگاه دولت دارد او را بایکوت می کند بگذریم
من بعد از خواندن چند مطلب از پور پیرار به موضوع قوم خزر علاقه مند شدم او می گفت که قوم خزر بسیار جنگجو و خشن بودند و دو بار یهودی ها از ان برای منافع خود به عنوان ابزار استفاده کرده و تجهیزش کرده اند.
یک بار که حکومت بابل آنان را شکست داد و تمدن بین النهرین و ایران در اوج شکوفایی بود یهودی ها به نزد خزرها را رفته و با تجهیز و تطمیع آنها را به هجوم به ایران و بین النهرین و غارت این تمدن ها کرد که این کار را به وسیله کوروش انجام داد
بار دوم بعد از اینکه تمدن اسلامی در زمان بنی امیه در حال پیشروی به شمال و اروپا بود باز یهودی ها با تجهیز و تقویت انها سدی در برابر اسلام و عرب ها ساختند.
این کتاب اطلاعات بسیار مفیدی در مورد خزرها و اصولا ان زمانه ارائه می کند. از منابع بسیار کهن یونانی ارمنی و عبری و غیره استفاده می کند و سئوالی دیگر این هست که چرا از میان این منابع هیچکدام ایرانی نیست . همه منابع ایرانی از قول مسعودی و بیهقی و غیره است و ما هیچ منبع ایرانی قبل از 1000 سال نداریم ولی چندین منبع مهم عبری ارمنی یونانی و غیره وجود دارد
الغرض با خواندن این کتاب نه تنها چیزی از دست نمی دهید بلکه کلی اطلاعات مفید هم به دست می آورید