"İnsanların acımasızlığı üstüne.
Aralıksız savaştığı görülecek kimi yaratıkların, büyük kayıplarla ve her iki taraftan sayısız ölülerle. Kötülükleri sınır tanımayacak; dünyanın uçsuz bucaksız ormanlarında, yabanıl kollarıyla çok sayıda ağacı yerle bir edecekler. Bir kez tıkınıp doydular mı yiyeceğe, bu kez de yaşayan her şeye ölüm, acı, sıkıntı, sürgün ve dehşet vermek isteyecekler. Büyüklenmeleri yüzünden göğe yükselmeye çalışacaklar ama bedenlerinin gereksiz ağırlığı yerde tutacak onları. Ne yeryüzünde, ne toprağın altında, ne de sularda, kovalanmamış, örselenmemiş ya da yıkıma uğratılmamış hiçbir şey kalmayacak; bir ülkedeki, başka bir ülkeyle taşınacak; ve bedenleri, mezarı ve lağımı olacak öldürdükleri tüm canlı bedenlerin. Ey Yeryüzü! Ne bekliyorsun, yarılıp ta uçurumlarının ve mağaralarının derin yarıklarına çekip yok etmek için onları; bu denli yabanıl ve amansız bir canavarı bir daha göklerin karşısına çıkartmamak için!"