Toplum Böceği ironiyi, mizahı, dil oyunlarını da devreye sokarak, topluma uyumlu birey yetiştirme, kariyer yapma, mutluluk arayışı karşısında cinnet eşiğinde dolaşan bireyin küçüldükçe küçülen, böceksi yaşamını odağa alan öykülerle bizi hapsolduğumuz derin uykuda ısırmaya hazır, bıyık altından gülen bir kitap.
Yazarın ilginç bir düşünce şekli var. İlk öyküyü okuduktan sonra inanılmaz bir şey okuyacağımı düşünmüştüm. İlginç bulduğum öyküler oldu. Kalanı beni tatmin etmedi maalesef.
11. öyküden oluşan kitabın ana teması absürtlük aslında. Delilikli hikayeler okuduğumuz kitapta Kolormatik Tanrı, Çirkin ile Teknokolor Anı, Değişen Bir Şeyler ve kitaba da adını veren Toplum Böceği adlı öykülere bayıldım. Acilen yazarın Iskalı Karnaval adlı bir diğer öykü kitabını okumam lazım.
"Erişmek istediğim fiziksel ve ruhsal durum tam anlamıyla bir hiçlikten ibaretti. Bedensel değil ama varoluşsal bir hiçlikti aradığım. Bir her-şeyin-ortasında-olup-hiçbir-şeye-ortak-olmama hali."
Işık'ın bir söyleşisinde de belirttiği gibi insanları oldukça steril, hareket etmiyorlar; yalnızca düşünüyorlar. Buna rağmen İş Bu ŞiBuMi, Bir Ergenlik Dönemi Tragedyası, İnsanlık Hali, Değişen Bir Şeyler, Toplum Böceği ve Bir İsyanın Anatomisi öykülerini oldukça beğendim.
İlk iki öykünün ardından "Kimmiş bu Kerem Işık?" sorusu hafifçe silindi. Kafamda çok iyi bir gözlemci ve hayal dünyasında ironiyi ham madde olarak kullanan hoş bir yazar belirdi. Diğer kitabı "Aslında Cennet de Yok"u almak için şimdiden sabırsızlanıyorum...