Αφροδίτη

by Γρηγόριος Ξενόπουλος, Γρηγόριος Ξενόπουλος

Ο Θράσος ποθεί να ζήσει τα φοιτητικά του χρόνια στην Αθήνα πλατιά, ανοιχτά, ελεύθερα, να χαρεί τον κόσμο και να κάνει πράγματα μεγάλα. Όλα αυτά για το πρόσωπο της Αφροδίτης, αυτό της αιώνιας νιότης και ομορφιάς, που τον περιμένει στο πέτρινο μπαλκονάκι της οδού Αραχώβης. Θα του χαρίσει φιλιά σαν φίμωτρα. Κι εκείνος, που θα έπρεπε να ρουφά τη ζωή ευτυχισμένος, γυρίζει αργοπερπάτητος με μόνο σκοπό να ικανοποιήσει μια άπληστη γυναικεία ψυχή. Λίγα μόνο λείψανα αξιοπρέπειας δεν είναι ικανά να επαναστατήσουν μέσα του και γρήγορα οδηγείται στην παρανομία για εκείνη- πάντα για την αναλλοίωτη, την αγέραστη, τη γυναίκα χωρίς ηλικία. Και ο δρόμος προβλέπεται χωρίς γυρισμό μέχρι να φανεί ένα πιστό χέρι, γνώριμο από τα παιδικά του χρόνια.

320 pages, Paperback

First published January 1, 1984

About the author

Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1867 από Ζακυνθινό πατέρα και από μητέρα Φαναριώτισσα. Η οικογένειά του εγκαταλείπει την Πόλη, όταν ο Γρηγόριος ήταν έντεκα μηνών και εγκαθίσταται στη Ζάκυνθο. Μετά το γυμνάσιο ο Ξενόπουλος παρακολουθεί μαθήματα φυσικομαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Αθήνας. Όμως, η λογοτεχνία και η δημοσιογραφία τον αποσπούν οριστικά. Συνεργάζεται με όλες σχεδόν τις εφημερίδες και τα περιοδικά της εποχής του.
Το 1890 ο Γεώργιος Δροσίνης του προτείνει και αναλαμβάνει αρχισυντάκτης στην Εστία. Το 1896 ο ιδιοκτήτης του παιδικού περιοδικού «Διάπλασις των παίδων» Νικόλαος Παπαδόπουλος τον παίρνει αρχισυντάκτη και αργότερα του αναθέτει τη διεύθυνση του περιοδικού.
Αν και είναι επηρεασμένος από τις ευρωπαϊκές πολιτιστικές ανακατατάξεις, δεν περιορίζεται μέσα στα πλαίσια του ηθογραφικού μυθιστορήματος, αλλά προχωράει και ασχολείται με την περιγραφή των ψυχικών ικανοτήτων των ηρώων του. Γίνεται ένας ψυχογράφος που τηρεί όμως αυστηρά την αντικειμενικότητά του. Ο Ξενόπουλος έγραψε με την ίδια επιτυχία και δράματα και κωμωδίες κυρίως με θέμα τον έρωτα. Τα έργα του είναι ηθογραφίες που αναδεικνύουν τη ζωή μιας εποχής η μιας τοπικής κοινωνίας, τοπικές και εποχικές ιδιαιτερότητες παίρνουν συχνά ισχύ άγραφων νόμων που επιβάλλονται μέσα από την κοινωνία. Τα έργα του ταξινομούνται είτε στη Ζάκυνθο είτε στην Αθήνα και ο Ξενόπουλος έρχεται να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των δύο Σχολών, της Αθηναϊκής και της Επτανησιακής. Ο Ξενόπουλος πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 1951 στην Αθήνα μακριά από το αγαπημένο του νησί.

Reviews

[Mariana · Rating 3 out of 5]

Ο Θράσος είναι ένας νέος 21,22 χρονών από την Πάτρα με πατέρα συνταγματάρχη που τα τελευταία χρόνια ζει στην Αθήνα σπουδάζοντας Ιατρική.Είναι παιδί μιας καλής οικογένειας με όνομα στην Πάτρα που όλοι τον εκτιμούν και περιμένουν να έχει ένα λαμπρό μέλλον.Εδώ και μήνες όμως ο Θράσος κάθε φορά που στέλνει γράμμα στους γονείς του μόνο ένα πράγμα τους ζητά: λεφτά! Ο πατέρας του δεν έχει σταματήσει να του στέλνει τα λεφτά που είχαν συμφωνήσει πριν φύγει για τις σπουδές του το τελευταίο διάστημα όμως ανησυχεί γιατί ο γιος του τα ξοδεύει πολύ γρήγορα!Εκείνος λέει πως τα χρειάζεται για τις σπουδές του ο πατέρας του όμως φοβάται ότι αυτό δεν είναι αλήθεια και θεωρεί πως κάτι άλλο συμβαίνει.Στο τελευταίο του γράμμα ο Θράσος ζήτησε πάλι χρήματα και ο πατέρας του αγανακτισμένος του έστειλε ένα τηλεγράφημα με μία μόνο λέξη :Γκάριζε! Κάτι που εξόργισε τον Θράσο και άρχισε να απειλεί θεούς και δαίμονες!! πάντως ο συνταγματάρχης δεν είχε τόσο άδικο.Ο γιος του δεν ήθελε τα λεφτά για βιβλία αλλά για να πάρει δώρο στην Αφροδίτη. Ποια είναι η Αφροδίτη? ο λόγος που ο Θράσος τους τελευταίους μήνες πατά όλο και λιγότερο στο πανεπιστήμιο και έχει ξεχάσει τους στόχους του και την καλή του ανατροφή.Η Αφροδίτη είναι μια γυναίκα μεγαλύτερή του -αν και εκείνη λέει πως είναι μόλις 19..και ο τυφλός από έρωτα Θράσος την πιστεύει!-που ζει με τη μητέρα της και τον αδερφό της σε ένα σπίτι στην Αθήνα. Είναι μια γυναίκα που ζει τρώγοντας τα λεφτά των αντρών αλλά ο ήρωας μας έχει τόσο θαμπωθεί από τα κάλλη της που όλα αυτά δεν τα βλέπει και κάνει τα πάντα για την κατακτήσει.Και ο μόνος τρόπος να τα καταφέρει είναι να συντηρεί εκείνη και την οικογένειά της και να της κάνει ακριβά δώρα.Ο νέος όμως δεν έχει δουλειά και η μόνη πηγή εσόδων είναι ο πατέρας του. Τί γίνεται όμως όταν η πηγή αυτή σταματά την χρηματοδότησή του?? θα ανοίξει τα μάτια του ο Θράσος και θα δει την εκμετάλλευσή του ή θα συνεχίσει να εθελοτυφλεί και να προσπαθεί να βρει λεφτά για να έχει η Αφροδίτη τις ανέσεις της? και που θα βρει τα λεφτά άραγε? Θα δουλέψει ή θα διαψεύσει τις προσδοκίες όλων και θα καταστρέψει το μέλλον του? και άραγε όταν κάποιος πέφτει χαμηλά μπορεί να ξανασηκωθεί?? Θα τον βοηθήσει κάποιος ή η συμπεριφορά του θα έχει απομακρύνει για πάντα από κοντά του τους ανθρώπους που τον αγαπούν??...

Η Αφροδίτη είναι το δεύτερο βιβλίο του Ξενόπουλου που υπάρχει στη βιβλιοθήκη.Στο εξώφυλλο βλέπουμε τον Πολίτη ως Θράσο και τη Νόρα Βαλσάμη ως Αφροδίτη αφού το βιβλίο έγινε σειρά στο κρατικό κανάλι αλλά δυστυχώς τα επεισόδια δεν σώθηκαν.Νομίζω στο youtube μπορεί κανείς να βρει τους τίτλους έναρξης.Δεν είναι η πρώτη φορά που το διαβάζω είναι η πρώτη φορά όμως που το τελειώνω.Πρέπει να πήγαινα πρώτη γυμνασίου όταν το έπιασα για πρώτη φορά στα χέρια μου.Είμαι σίγουρη ότι πριν από αυτό είχα διαβάσει Τις Τρεις Αδελφές του ίδιου συγγραφέα και μου είχαν αρέσει και μετά είπα να συνεχίσω πάλι με κάτι του Ξενόπουλου και έτσι αγόρασα την Αφροδίτη.Είμαι σίγουρη ότι ο λόγος που διάλεξα τότε αυτό το βιβλίο ήταν το εξώφυλλο και όχι η περίληψη.Και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι την περίληψη δεν τη διάβασα καθόλου.Στα παιδικά μου μάτια μου είχαν κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση ο άντρας με το καπέλο και το μπαστούνι και η γυναίκα με τα φανταχτερά ρούχα που δεν με ένοιαζε η ιστορία.Τελικά όμως όταν το ξεκίνησα θυμάμαι πως ο αρχικός ενθουσιασμός τελείωσε πολύ γρήγορα και τελικά το άφησα πριν καν το τελειώσω. Παλιότερα άφηνα βιβλία στη μέση δεν τα τελείωνα αν ένιωθα να κουράζομαι και να βαριέμαι, εδώ και δύο περίπου χρόνια όμως δεν έχω αφήσει λογοτεχνικό βιβλίο στη μέση θέλω να τα τελειώνω όσο δύσκολο και κουραστικό κι αν μου είναι.Θέλω να έχω ολοκληρωμένη γνώμη για αυτό και το θεωρώ και λίγο άδικο για τον συγγραφέα να αφήνω ένα έργο του στη μέση.Ίσως σε λίγα χρόνια να σκέφτομαι όλα αυτά και να γελάω με το πόσο ανόητη ήμουν αυτή την χρονική περίοδο όμως έχω αποφασίσει να μην αφήνω βιβλία ανολοκλήρωτα.Δεν είναι δα και καταναγκαστική εργασία! ούτε διαβάζω φιλοσοφικές θεωρίες..για μυθιστορήματα μιλάμε!! Η Αφροδίτη λοιπόν του Ξενόπουλου ανήκει σε εκείνα τα βιβλία που κατά την παιδική μου ηλικία δεν είχα καταφέρει να ολοκληρώσω.Με περίμενε υπομονετικά για αρκετά χρόνια σε ένα από τα ψηλότερα ράφια της βιβλιοθήκης των γονιών μου και τελικά έφτασε η ώρα να διαβαστεί από την πρώτη μέχρι την τελευταία του σελίδα...

Όπως και οι Τρεις αδελφές είναι και αυτό των Εκδόσεων Αδελφοί Βλάσση και στην πρώτη του σελίδα υπάρχουν και εδώ τα λόγια του Ξενόπουλου που με ειλικρίνεια λέει πως εκείνος γράφει βιβλία που απευθύνονται σε όλους μορφωμένους και αμόρφωτους..Το εξώφυλλο δεν με γοήτευσε τόσο όσο όταν ήμουν μικρή-τότε μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση το ντύσιμο του Πολίτη γιατί οι μεγάλοι δεν κυκλοφορούσαν έτσι έξω.Στα μάτια μου είχε μεγάλη πλάκα ένας άντρας με καπέλο και μπαστούνι!-αλλά σίγουρα αν τα επεισόδια είχαν σωθεί θα τα έψαχνα στο ίντερνετ για να τα δω.Αυτό που μου έκανε όμως μεγάλη αρνητική εντύπωση ήταν το οπισθόφυλλο. Είπα παραπάνω ότι μικρή δεν είχα διαβάσει την περίληψη τώρα όμως τη διάβασα και με μεγάλη μου έκπληξη είδα ότι σε λίγες γραμμές αποκαλύπτεται όλη η ιστορία και το τέλος!!! Εντάξει και εγώ εδώ στις κριτικές μου αποκαλύπτω τα πάντα και το παραδέχομαι ότι οι δικές μου κριτικές δεν πρέπει να διαβάζονται από άτομα που δεν έχουν διαβάσει τα βιβλία αλλά τις βάζω πάντα μέσα σε spoiler κι αν κάποιος τις ανοίξει και αρχίσει να τις διαβάζει το κάνει με δική του ευθύνη και ξέροντας ότι δεν θα διαβάσει μια κριτική χωρίς αποκαλύψεις!! Εγώ εδώ βάζοντας τες σε spoiler προειδοποιώ αυτούς που δεν έχουν διαβάσει τα βιβλία,είναι σαν τους λέω ''μην το ανοίξεις..μείνε μακριά! ψάξτε μια κριτική που δεν είναι σε spoiler!'' -πολλοί μου έχουν πει να γράφω χωρίς spoiler αλλά μου είναι αδύνατο.Απλώς δεν μπορώ-...Στο οπισθόφυλλο όμως της Αφροδίτης δεν υπάρχει η ένδειξη spoiler ούτε κάποια προειδοποίηση με μεγάλα γράμματα που να λέει ''Μην το διαβάσεις''.Και γιατί να υπάρχει? Στα οπισθόφυλλα κάποιος περιμένει να βρει μια μικρή περίληψη του βιβλίου είναι αναγκαίο αυτό οι περισσότεροι πριν αγοράσουν ένα βιβλίο θέλουν να ξέρουν το θέμα του.Και εγώ το θέλω και εγώ διαβάζω τις περιλήψεις.Αλλά δεν θέλω σε αυτήν την περίληψη να μου αποκαλύπτεται όλη η ιστορία και το τέλος της!!Θέλω η περίληψη να μου λέει τους βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας το περιβάλλον στο οποίο ζουν και το τι πρόβλημα αντιμετωπίζουν.Από εκεί και πέρα δεν θέλω να μου πει τις περιπέτειες τους ούτε να μου αποκαλύψει το τέλος του ταξιδιού.Αυτό θέλω να το μάθω μόνη μου.Για ποιο λόγο να πάρω ένα βιβλίο αν ξέρω πως τελειώνει?? Για να δω αν γράφει καλά ο συγγραφέας ή να μάθω πώς φτάσαμε σε αυτό το τέλος?? καλά είναι όλα αυτά αλλά κακά τα ψέματα αν πήγαινα σήμερα σε ένα βιβλιοπωλείο έβλεπα στον πάγκο την Αφροδίτη την έπαιρνα στα χέρια μου διάβαζα την περίληψή της και μάθαινα τα πάντα για την ιστορία δεν θα έδινα λεφτά για να πάρω το βιβλίο σπίτι μου..Για αυτό αν κάποιος αυτή τη στιγμή διαβάζει αυτή την κριτική έχει το βιβλίο στα χέρια του και δεν έχει διαβάσει την περίληψη τον παρακαλώ πολύ να ΜΗΝ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙ!!! και καλό θα ήταν να μην συνεχίσει το διάβασμα αυτού του κειμένου....Για μένα η περίληψη στο οπισθόφυλλο είναι απαράδεκτη...

Αν το συγκρίνω με το άλλο βιβλίο του Ξενόπουλου που έχω τις Τρεις Αδελφές σίγουρα αυτό είναι πολύ καλύτερό του.Είναι πιο ολοκληρωμένο με καλύτερη εμβάθυνση στους χαρακτήρες και ανάπτυξή τους τουλάχιστον τα δύο βασικά πρόσωπα παρουσιάζοντα αρκετά καλά.Από εκεί και πέρα έχει και αυτό τα γνωρίσματα των Τριών Αδελφών..δεν είναι βαρετό δεν είναι κουραστικό κυλά πολύ γρήγορα η αφήγηση δεν κάνει κάπου κοιλιά είναι καλογραμμένο είναι διασκεδαστικό και ψυχαγωγικό θα περάσεις καλά την ώρα σου, είναι ότι πρέπει για τα ζεστά μεσημέρια του καλοκαιριού.Κι όμως αν και σαν έργο είναι καλύτερο των Τριών Αδελφών και πιο ολοκληρωμένο και πάλι δεν κατάφερε να με απογειώσει και να με παρασύρει.Το διάβασα αρκετά ευχάριστα αλλά δεν συγκινήθηκα με την ιστορία και τα προβλήματα του Θράσου ούτε με το δραματάκι της Αγνής και δεν μίσησα την κακιά Αφροδίτη.Και εδώ ένιωθα σαν ένας εξωτερικός παρατηρητής που βλέπει τα όσα γίνονται τα παρακολουθεί ενδιαφέρεται να μάθει την εξέλιξη των χαρακτήρων και το τέλος τους αλλά δεν ζει μαζί τους τις αγωνίες τους και τα προβλήματα τους.Ωραία το διάβασα είχε ενδιαφέρον ήταν ωραίο αλλά πάει τώρα τελείωσα πάμε για άλλα!! Υπάρχουν κάποια άλλα βιβλία που τα σκέφτομαι για καιρό που ψάχνω πληροφορίες για αυτά στο διαδίκτυο που μιλάω με φίλους μου για τις ιστορίες τους που τσακώνομαι με άλλους για αυτά που ονειρεύομαι τους ηρωές τους ή τους ζωγραφίζω σε μια κόλα χαρτί που με βάζουν σε σκέψεις που με προβληματίζουν για το σήμερα ή το αύριο..η Αφροδίτη δεν ανήκει σε αυτά τα βιβλία σίγουρα.Μου άρεσε αλλά δεν ξετρελάθηκα..Πάντως το μεγαλύτερο θετικό του βιβλίου ήταν ότι με έκανε να δω με θετικό μάτι τον Ξενόπουλου και να θέλω να διαβάσω και άλλα του βιβλία.Θα το κάνω σίγουρα κάποια στιγμή στο μέλλον.Δεν ξέρω αν θα είναι τώρα σύντομα αλλά θέλω πολύ να διαβάσω ��αι άλλα έργα του....

Καθ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης αναρωτιόμουν τι ήταν εκείνο που έκανε τη Μαριάννα των 12,13 χρόνων να το παρατήσει..Τελειώνοντας το νομίζω ότι ξέρω το λόγο:η υπόθεσή του.Εκείνη την εποχή εγώ διάβαζα βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα της Αλκη Ζέη της Ζωρζ Σαρή το γύρο του κόσμου σε 80 μέρες του Ιουλίου Βερν το Μικρό πρίγκιπα και το Χωρίς οικογένεια του Μαλό..διάβαζα δηλαδή βιβλία που είχαν μέσα τους την περιπέτεια ή μιλούσαν για τη φιλιά την ανθρώπινη ή εκείνη ανάμεσα στα ζώα και τους ανθρώπους βιβλία που προωθούσαν την αγάπη για το διπλανό σου την πατρίδα σου κτλ.Το τελευταίο που με ενδιέφερε τότε ήταν οι ανεκπλήρωτοι έρωτες οι ερωτικές σχέσεις και το πόσο καταστροφική μπορεί να γίνει η αγάπη.Και η Αφροδίτη είναι ένα τέτοιο βιβλίο.Από εκεί που διάβαζα για τις περιπέτειες των ηρώων του Βερν και αγωνιούσα για το αν θα φτάσουν έγκαιρα στο Λονδίνο πριν λήξει η προθεσμία ξαφνικά βρέθηκα να διαβάζω για τον έρωτα ενός νέου φοιτητή με μια γυναίκα κακιά και εκμεταλλεύτρια! Ήταν απότομη η μετάβαση στο συγκεκριμένο είδος και αυτό με μπέρδεψε με τρόμαξε και με κούρασε.Νομίζω πως δεν ήμουν ακόμη έτοιμη για να διαβάσω τέτοια βιβλία.Προτιμούσα το κυνήγι του θησαυρού και τις περιπέτειες μικρών παιδιών μέσα από τις οποίες δυνάμωναν τη φιλία τους και μάθαιναν και πράγματα για τη ζωή.Δεν ήμουν έτοιμη για έρωτες και τέτοια..Αν το διάβαζα τρία χρόνια αργότερα δεν νομίζω να το άφηνα.Δεν είναι ένα βιβλίο δύσκολο ούτε νομίζω ότι κάποιος δεν θα μπορέσει να το ολοκληρώσει απλώς το διάβασα σε λάθος στιγμή...

Επίσης πιστεύω πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα μου με τα βιβλία του Ξενόπουλου είναι η εποχή που συμβαίνουν οι ιστορίες.Η Αφροδίτη πρέπει να διαδραματίζεται πριν την πρώτη πρωθυπουργία του Τρικούπη πριν καν γίνει η διώρυγα της Κορίνθου.Ο πατέρας του Θράσου για να έρθει στην Αθήνα από την Πάτρα κάνει το γύρο της Πελοποννήσου με το πλοίο ενώ κάποιοι ήρωες αναφέρουν πως αυτός που θα σώσει τη χώρα είναι ο Τρικούπης.Πολύ θα ήθελα να ξέρω την ημερομηνία συγγραφής της Αφροδίτης κι αν είχε ειπωθεί το περίφημο ''δυστυχώς επτωχεύσαμεν'' που αποδίδουν στον Τρικούπη για να δω αν ο Ξενόπουλος ειρωνεύεται και κάνει πλάκα με αυτή του την αναφορά(ο συγγραφέας γεννήθηκε το 1867 πέθανε το 1951 πρωτοεμφανίστηκε το 1888 ενώ η πτώχευση της Ελλάδας έγινε στην τελευταία περίοδο πρωθυπουργίας του Τρικούπη 1893-1895).Τέλος πάντων το δικό μου πρόβλημα έχει να κάνει με τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων εκείνη την εποχή και με την αντιμετώπιση της αγάπης του έρωτα και του γάμου.Αυτό το πρόβλημα το είχα και με τις Τρεις αδελφές.Μέσα από τα βιβλία καταλαβαίνω πως οι άνθρωποι τότε ουσιαστικά δεν έβγαιναν ραντεβού κυριαρχούσαν τα προξενιά και οι γονείς αποφάσιζαν για τα παιδιά τους με βάση το όνομα την προίκα της νύφης την περιουσία και τη δουλειά του γαμπρού.Η αγάπη θεωρούνταν πολυτέλεια και το ζευγάρι θα μάθαινε να αγαπιέται με το πέρασμα των χρόνων κατά τη διάρκεια της συμβίωσης.Το θέμα ήταν να ήταν εξασφαλισμένο οικονομικά και τα παιδιά των καλών οικογενειών να παντρεύονταν κάποιον αντάξιο τους και όχι κάποιον φτωχό και κατώτερο κοινωνικά.Δεν λέω ότι όλη αυτή η λογική είναι κακή απλώς είναι έξω από εμένα και μου είναι δύσκολο να τη δεχτώ και να την κατανοήσω.Τα ζευγάρια μιλούν μεταξύ τους στον πληθυντικό ακόμα και μετά το γάμο τα παιδιά αφήνουν τους γονείς να επιλέξουν για αυτά και πολλές φορές δεν έχουν κουβεντιάσει καν μεταξύ τους πριν τον αρραβώνα καλά για φιλιά και τέτοιες εκδηλώσεις ούτε λόγος!! Και στα δύο βιβλία του Ξενόπουλου η αγάπη δεν είναι τόσο σημαντική για να στεριώσει ένας γάμος αυτό που περισσότερο έχε σημασία είναι η αλληλουποστήριξη και η κατανόηση κι αν αγαπηθεί το ζευγάρι ακόμα καλύτερα! Δεν ξέρω αλλά όλο αυτό με ξένισε λίγο .Για παράδειγμα εδώ στο τέλος ο Θράσος παντρεύεται την καλύτερή του φίλη την Αγνή η οποία τον αγαπά από μικρό κορίτσι εκείνος όμως δεν την αγαπά.Εκείνος τη βλέπει σαν μια καλή του φίλη αλλά στο τέλος την παντρεύεται γιατί τον έσωσε τον έβγαλε από τον κακό δρόμο και τον επανέφερε στον ίσιο.Και για αυτό θα της είναι πάντα ευγνώμων.Δεν λέω να μην της είναι ευγνώμων αλλά δεν παντρεύεσαι κάποιον μόνο από ευγνωμοσύνη !!Όσο καλός κι αν είναι κι όσο κι αν σε αγαπά και σε έχει βοηθήσει δεν τον παντρεύεσαι..εγώ τουλάχιστον δεν θα το έκανα..Αλλά ο Θράσος το έκανε και μάλιστα από τότε δεν χώρισε ποτέ μαζί της ούτε παραστράτησε και ζει καλά μαζί της.Αλλά ο μεγάλος έρωτας δεν υπάρχει,το πάθος και η φλόγα δεν υπάρχουν. Υπάρχει αγάπη από την πλευρά της Αγνής και αγάπη φιλική και ευγνωμοσύνη από την πλευρά του Θράσου. Αλλά αυτό δεν ενοχλεί κανέναν και δεν είναι εμπόδιο στο γάμο. Από τη στιγμή που υπάρχει κατανόηση ίδιος τρόπος σκέψης και υποστήριξη το ζευγάρι θα τα καταφέρει στο μέλλον του.Ε λοιπόν αυτό δεν μου άρεσε.Δεν ήθελα ο Θράσος να καταλήξει με την Αφροδίτη αλλά ούτε με την Αγνή ήθελα να καταλήξει.Δεν την αγαπά δεν της είπε ούτε έναν γλυκό λόγο σε όλο το βιβλίο απλώς της φίλησε το χέρι και την ευγνωμονούσε που τον τράβηξε από το βούρκο και μετά πήγε και την παντρεύτηκε!! Κι εκείνη το δέχτηκε! Δεν είχε πρόβλημα που δεν την αγαπούσε..θα μου πείτε μπορεί να την αγάπησε μετά στο γάμο.Πολύ αμφιβάλλω. Για μένα θα την βλέπει πάντα σαν τη γυναίκα που τον έσωσε και θα της χρωστά αιώνια ευγνωμοσύνη..Βέβαια ένας γάμος δεν στεριώνει μόνο με την αγάπη φυσικά πρέπει να υπάρχουν και άλλα στοιχεία για τα καταφέρει το ζευγάρι αλλά και η λογική ''ας παντρευτούμε κι ας μην αγαπιόμαστε γιατί ταιριάζουμε κοινωνικά έχουμε λεφτά είμαστε εξασφαλισμένοι σκεφτόμαστε το ίδιο σου χρωστώ ευγνωμοσύνη'' δεν μου ταιριάζει...

Στην Αφροδίτη θα βρεις μια γλώσσα απλή και κατανοητή δεν χρειάζεται να έχεις πτυχίο πανεπιστημίου για να καταλάβεις την ιστορία αλλά και πτυχίο να έχεις δεν υπάρχει πρόβλημα η ιστορία του Θράσου αφορά τους πάντες! Γιατί μόνο οι αγράμματοι ξεμυαλίζονται και τους τρώνε τα λεφτά γυναίκες χαμηλής ηθικής? Οι μορφωμένοι δεν ξεμυαλίζονται?? σιγά!! Τα κεφάλαια είναι μικρά προς το τέλος υπάρχει αγωνία και ένταση ο Θράσος είναι ένας αρκετά γοητευτικός χαρακτήρας και σε αντίθεση με τις Τρεις Αδελφές αυτό εδώ το βιβλίο έχει χιούμορ.Ο Θράσος θα σε κάνει να γελάσεις πολλές φορές.Βέβαια σε πολλά σημεία του είναι προβλέψιμο αλλά δεν είναι κουραστικό.Θα προτιμούσα ένα διαφορετικό τέλος θα ήθελα το Θράσο μόνο του να κάνει καριέρα ως γιατρός στην Ελλάδα και θα ήθελα η Αφροδίτη να τιμωρούνταν αλλά απ'την άλλη δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία γυναίκα που τη γλιτώνει και περνά μια ζωή καλή χωρίς τύψεις για το παρελθόν της.Σίγουρα ήταν ένα τέλος ρεαλιστικό αυτό της Αφροδίτης -δεν τιμωρούνται δυστυχώς όλοι όσοι κάνουν κακίες-αλλά το τέλος του Θράσου δεν μου άρεσε.Ας παντρεύονταν την Πόπή τουλάχιστον όχι την Αγνή!!!

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη το πρώτο ονομάζεται η Γυναίκα που σε χάνει και επικεντρώνεται στην ιστορία του Θράσου και της Αφροδίτης και πως αυτός ο καλός και πολλά υποσχόμενος νέος γίνεται έρμαιο της ενώ το δεύτερο λέγεται Η γυναίκα που σε σώζει και αφορά την κατρακύλα του Θράσου και το πως οι πράξεις του τον οδηγούν στη φυλακή μέχρι που εμφανίζεται η Αγνή ως απομηχανής Θεός και τσακ μπαμ τα λύνει όλα και στο τέλος τον παντρεύεται κιόλας!!!..Από τους βασικούς ήρωες κανέναν δεν αγάπησα και με κανέναν δεν δέθηκα.Ο Θράσος ώρες ώρες μου ήταν συμπαθής και γέλαγα μαζί του και καταλάβαινα και τη συμπεριφορά του.Μιλάμε για ένα νεαρό επαρχιώτη που ζούσε αρκετά περιορισμένος ξαφνικά έρχεται στην Αθήνα την μεγάλη πόλη μαγεύεται από τις ομορφιές της και τα κορίτσια της και πέφτει στο χειρότερο.Ερωτεύεται κεραυνοβόλα και αυτός ο έρωτας τον καταστρέφει.Γιατί όπως λέει και ο συγγραφέας υπάρχουν αγάπες που σε καταστρέφουν και αγάπες που σε σώζουν.Καλά όλα αυτά αλλά και πάλι να παντρευτείς την αγάπη που σε έσωσε χωρίς να την αγαπάς? Αν ήμουν η Αγνή και μου συνέβαινε κάτι τέτοιο θα ήμουν για όλη μου τη ζωή στεναχωρημένη.Αλλά είπαμε άλλη εποχή διαφορετικός τρόπος σκέψης.Από εδώ λείπει ο μεγάλος έρωτας η απόλυτη αληθινή αγάπη δυο νέοι που να είναι και οι δύο ερωτευμένοι αληθινά..Η Αφροδίτη ήταν μια γυναίκα που ζούσε από τα λεφτά των αντρών.Τους ξεμυάλιζε κοιμόταν μαζί τους και εκείνοι της έδιναν λεφτά για να παραμένει όμορφη.Τον Θράσο δεν τον εκμεταλλεύτηκε τελείως τον αγάπησε λίγο αλλά ήταν τόσο μικρή η αγάπη της που με το πρώτο πρόβλημα τον πρόδωσε.Προσπάθησε να βάλει αυτή τη μικρή αγάπη πάνω από τα λεφτά αλλά είχε τόσο διαφθαρεί που δεν τα κατάφερε.Και όχι μόνο αυτό αλλά παρασέρνει κι άλλες κοπέλες στη δική της ζωή.Θλιβερό! Απ'την άλλη έχουμε την Πόπη που κάνει ότι και η Αφροδίτη με τη μόνη διαφορά ότι εκείνη έβαζε την αγάπη πάνω από τα λεφτά.Και για μένα ανάμεσα στην Αγνή την Πόπη και την Αφροδίτη αυτή που περισσότερο αγάπησε τον Θράσο ήταν η Πόπη.Εκείνος μόνο την Αφροδίτη αγάπησε αλλά αφού τελικά παντρεύτηκε χωρίς αγάπη θα έπρεπε να επιλέξει την Πόπη.Και τον αγαπούσε κι αν δεν ήταν αυτή η Αγνή δεν θα τα είχε καταφέρει.Αλλά η καλή ανατροφή δεν επέτρεπε σε έναν γιο συνταγματάρχη να πάρει μια πόρνη! ας ήταν καλή ας είχε καλή ψυχή ας αγαπούσε το Θράσο όσο και η Αγνή ας τον βοήθησε να βγει από τη φυλακή στο τέλος κανείς δεν πήγε να της φιλήσει το χέρι ��αι να τη ευχαριστήσει..τα εύσημα όλα πήγαν στην Αγνή..Κρίμα!!!

Από τα δύο βιβλία του Ξενόπουλου που έχω αυτό είναι το καλύτερο.Μου άρεσε και πέρασα ωραία μαζί του.Γέλασα και θύμωσα και στενοχωρήθηκα κιόλας.Ήταν μια πολύ καλή προσπάθεια και νομίζω ότι ο συγγραφέας πέτυχε το στόχο του.Κι όπως είπα παραπάνω μου άνοιξε η όρεξη για περισσότερα βιβλία του Ξενόπουλου..Διαβάστε το!!!