Σικελιανός - Καβάφης και οι νεότεροι

Ποιητική Ανθολογία Λίνου Πολίτη #7

by Λίνος Πολίτης (Editor)

Η «Ποιητική Ανθολογία» του Λίνου Πολίτη είναι διαρθρωμένη ιστορικά. Ακολουθώντας την πορεία της νεοελληνικής λογοτεχνίας και της ποίησης ειδικότερα, μοιράζει το υλικό σε 8 βιβλία, που το καθένα αποτελεί έναν κύκλο αυτοτελή. Τα 3 πρώτα αντιπροσωπεύουν την πρώτη φάση της νεοελληνικής ποίησης, που, ξεκινώντας από το επικό ποίημα του Διγενή Ακρίτα και περνώντας από τα λυρικότερα μυθιστορήματα του 14ου και 15ου αιώνα, καταλήγει στην ακμή του κρητικού θεάτρου και στον «Ερωτόκριτο». Τα υπόλοιπα βιβλία (αφήνοντας έξω τον αντιποιητικό 18ο αιώνα) καλύπτουν τον 19ο και τον 20ο, και μοιράζουν πάλι το υλικό σε αυτοτελείς ενότητες: την καθαρόγλωσση ποίηση των Φαναριωτών και της Αθηναϊκής Σχολής, την Επτανησιώτικη Σχολή, που ακολουθεί τον Σολωμό, την ποίηση της ανανεωτικής γενιάς του 1880 με κεντρική μορφή τον Παλαμά, τους ποιητές των πρώτων 30 χρόνων του αιώνα μας με κορυφαίους τον Καβάφη και τον Σικελιανό, και τέλος την ποίηση ύστερα από τη ριζική αλλαγή που γνώρισε από το 1930 κι έπειτα με την ισχυρή φυσιογνωμία του Σεφέρη, τον υπερρεαλισμό και τα άλλα πρωτοπόρα κινήματα.

253 pages, Paperback

First published January 1, 1970

About the author

Ο Λίνος-Παναγιώτης Πολίτης γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1906 στην Αθήνα. Ήταν τέταρτος γιος του Νικόλαου Πολίτη, και νεότερος αδελφός του Φώτου και του Γιώργου Πολίτη. Τις εγκύκλιες σπουδές ολοκλήρωσε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Από το 1922 εώς το 1926 σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του θα διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου και πρόεδρος της Φοιτητικής Συντροφιάς (1925-1926). Τον Φεβρουάριο του 1927 έλαβε το πτυχίο και τον Μάιο του 1929 μετά από επιτυχή συμμετοχή του σε διαγωνισμό διορίστηκε επιμελητής στο Τμήμα χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Στη θέση αυτή θα εργαστεί έως την εκλογή του, το 1948 στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, με δύο διαλείμματα: το 1932-1935 οπότε σπούδαζε στο εξωτερικό, και το 1943-1945 οπότε ήταν έφορος αρχαιοτήτων στην Πάτρα. Τον Ιούνιο του 1931 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα της διατριβής του Ελληνικά χειρόγραφα της Σερβίδος βασιλίσσης Ελισάβετ. Η διατριβή θα παραμείνει ανέκδοτη στα ελληνικά αλλά θα δημοσιευθεί στα γερμανικά στην επετηρίδα Byzantinoslavica (1930). Μετά από επιτυχημένη συμμετοχή του σε διαγωνισμό του Υπουργείου Παιδείας θα πραγματοποιήσει συμπληρωματικές σπουδές σε επιστημονικά κέντρα του εξωτερικού: Μόναχο, Βερολίνο, Παρίσι (Ιούνιος 1932-Σεπτέμβριος 1935): πέντε εξάμηνα στο Μόναχο κι από ένα σε Βερολίνο και Παρίσι. Αντικείμενα που μελετά είναι η κλασική αρχαιολογία, η κλασική και η βυζαντινή φιλολογία. Αν και δεν διορίστηκε στην αρχαιολογική υπηρεσία κατά τον μεσοπόλεμο, συμμετείχε σε ανασκαφές στην Ικαρία το 1938 και 1939. Στην Εθνική Βιβλιοθήκη επικεντρώνεται σε παλαιογραφικές και κωδικολογικές μελέτες. Αφού υπηρέτησε από τον Ιούλιο του 1943 έως τον Ιούλιο του 1945 στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πάτρας, επέστρεψε στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Τον Φεβρουάριο του 1948 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην έδρα Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε 21 έτη, έως το 1969, οπότε αποχώρησε διαφωνώντας με τον θεσμό του Επιτρόπου που είχε καθιερώσει στα Πανεπιστήμια η Χούντα των Συνταγματαρχών. Στο διάστημα αυτό διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1952-1953 και 1961-1962). Κατά την διάρκεια της Ακαδημαϊκής του δράσης στη Φιλοσοφική Σχόλή Θεσσαλονίκης προώθησε τη σύσταση του Τμήματος Μέσων και Νεότερων Ελληνικών Σπουδών (1965) κ.εξής. Στις 20 Μαρτίου 1980 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας και στις 19 Μαΐου 1981 έγινε επίσημη υποδοχή του στην Ακαδημία

Reviews

[Christiana Hadji · Rating 5 out of 5]

Μια αξιόλογη συλλογή από τα καλύτερα έργα των σπουδαιότερων ελλήνων ποιητών.