What do you think?
Rate this book
قبله مایل به تو
80 pages, Unknown Binding
6 people are currently reading
81 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
May 4, 2019
فکر کنم کاری که سید حمید رضا برقعی می تونه بکنه، اینه که بعد از چند مجموعه شعر، بیاد و یه گزیده اشعار چاپ کنه.
توی هر مجموعه شعرهای خیلی خوبی هست، اما شعرهای خیلی معمولی هم هست که میشه راحت حذف بشن تا مجموعه ای یکدست از اشعار خوب باقی بمونه.
توی هر مجموعه شعرهای خیلی خوبی هست، اما شعرهای خیلی معمولی هم هست که میشه راحت حذف بشن تا مجموعه ای یکدست از اشعار خوب باقی بمونه.
October 16, 2019
کتاب "قبله مایل به تو" دومین کتاب شعری است که از سید حمیدرضا برقعی به چاپ رسیده است و حقیقتاً برخی از اشعار آن انسان را به وجد میآورد و شگفتزده میکند. پیش از این کتاب "طوفان واژهها" را هم از برقعی خوانده بودم و از آن هم تقریباً به همین اندازه لذت بردم؛ اما با خواندن این کتاب، دیگر شکم به یقین تبدیل شد و الان مطمئنم "سید حمیدرضا برقعی" گنجینهی ارزشمندی است و شعرهایش روحبخش و دلبرا. چند نکتهای پس از خواندن کتاب به ذهنم میرسد:
1. کتاب در وصف بسیاری از بزرگان دین اشعاری دارد و نگاهی گزینشی به خاندان آل الله نداشته است. این نکته برای من نکتهی جدید و فوقالعادهای بود و به عنوان مثال کتاب شعری در وصف امام حسم عسکری دارد که حقیقتاً زیبا و خواندنی است.
2. دکتر موسوی گرمارودی مقدمهای ارزشمند بر این کتاب نوشته و تشریح میکند که چرا شاعران آیینی نباید در ورطهی غلو پیش بروند و از این جهت برقعی را ستایش میکند که بسیار کم دچار این آفت شدا است. وی تنها یک بیت شعر از کتاب را نمود غلو در کتاب میداند:
تو را خدایی که آفریده، درون آیینه را کشیده
تو وجه اویی خودت بگو که کدام بنده خداتر از تو
اما در حین مطالعهی کتاب به نظرم رسید شاید بیت زیر هم نمودی از این مسئله باشد:
مرا از فیض رستاخيز چشمانت مکن محروم
جهان را جان بده، پلکی بزن، یا حیُّ یا قیّوم
3. شعرهای کتاب حقیقتاً فضایی امروزی دارد و خواندن آنها لذتی را به خوانندهی جوان و کماطلاع از پیشینهی شعر و شاعری منتقل میکند، که کم سابقه است.
4. اشعار در وصف حضرت امیر، آنقدر زیبا هستند که گلچین کردنش کاری بسیار دشوار است؛ فقط به عنوان نمونه و نه به عنوان بهترین ابیات:
روز و شب از تو قضا از تو قدر میگوید
"ها علیٌ بشرٌ کیف بشر" میگوید
"هزار نکتهی باریکتر ز مو اینجاست"
بدون عشق تو بیشک صراط میلرزد
راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است
کهکشانها نخی از وصلهی نعلین علی است
5. توصیفها و فضاسازیهای سید حمیدرضا برقعی، کمنظیر است. باز هم چند نمونه، فقط به عنوان مثال:
کل فضای شعرهای دوازده و سیزده در وصف حضرت مادر
کنون نهاده علی سر، به روی شانهی در
به روی گونهی او خاطرات میلرزد
کعبه وقتی که در آغوش خودش یوسف دید
خود زلیخا شد و خود پیرهن صبر درید
و در آخر:
لحظهی مرگ چشــــم در راهم
از تو حسن ختام میخواهم...
1. کتاب در وصف بسیاری از بزرگان دین اشعاری دارد و نگاهی گزینشی به خاندان آل الله نداشته است. این نکته برای من نکتهی جدید و فوقالعادهای بود و به عنوان مثال کتاب شعری در وصف امام حسم عسکری دارد که حقیقتاً زیبا و خواندنی است.
2. دکتر موسوی گرمارودی مقدمهای ارزشمند بر این کتاب نوشته و تشریح میکند که چرا شاعران آیینی نباید در ورطهی غلو پیش بروند و از این جهت برقعی را ستایش میکند که بسیار کم دچار این آفت شدا است. وی تنها یک بیت شعر از کتاب را نمود غلو در کتاب میداند:
تو را خدایی که آفریده، درون آیینه را کشیده
تو وجه اویی خودت بگو که کدام بنده خداتر از تو
اما در حین مطالعهی کتاب به نظرم رسید شاید بیت زیر هم نمودی از این مسئله باشد:
مرا از فیض رستاخيز چشمانت مکن محروم
جهان را جان بده، پلکی بزن، یا حیُّ یا قیّوم
3. شعرهای کتاب حقیقتاً فضایی امروزی دارد و خواندن آنها لذتی را به خوانندهی جوان و کماطلاع از پیشینهی شعر و شاعری منتقل میکند، که کم سابقه است.
4. اشعار در وصف حضرت امیر، آنقدر زیبا هستند که گلچین کردنش کاری بسیار دشوار است؛ فقط به عنوان نمونه و نه به عنوان بهترین ابیات:
روز و شب از تو قضا از تو قدر میگوید
"ها علیٌ بشرٌ کیف بشر" میگوید
"هزار نکتهی باریکتر ز مو اینجاست"
بدون عشق تو بیشک صراط میلرزد
راز خلقت همه پنهان شده در عین علی است
کهکشانها نخی از وصلهی نعلین علی است
5. توصیفها و فضاسازیهای سید حمیدرضا برقعی، کمنظیر است. باز هم چند نمونه، فقط به عنوان مثال:
کل فضای شعرهای دوازده و سیزده در وصف حضرت مادر
کنون نهاده علی سر، به روی شانهی در
به روی گونهی او خاطرات میلرزد
کعبه وقتی که در آغوش خودش یوسف دید
خود زلیخا شد و خود پیرهن صبر درید
و در آخر:
لحظهی مرگ چشــــم در راهم
از تو حسن ختام میخواهم...
June 18, 2016
در شب قدر دلم با غزلی همدم شد
بین ما فاصله ها واژه به واژه کم شد
چارده مرتبه قرآن که گرفتم بر سر
در حرم یک به یک ابیات غزل،محرمشد
من مسلمان شده ی مذهب چشمی هستم
که در آن عاطفه با عشق و جنون توام شد
سالها پیر شدم در قفس آغوشت
شکر کردم، در و دیوار قفس محکم شد
گاه گاعی کمی جنون دارم
من جنونی مدام می خواهم
بیستون دیشب به چشمم جاده ای همواره بود
ابن سیرین را خبر کن، خواب شیرین دیده ام
دوباره اشک خداحافظی،رسیده به دامن
دوباره لحظه ی تردید، بین رفتن و ماندن
و باز مثل همیشه، در آستانه ی در, من
کبوترانه زمین گیر می شوم به هوایت
من شاعر من بی تاب تر از مرغ مهاجر
بین ما فاصله ها واژه به واژه کم شد
چارده مرتبه قرآن که گرفتم بر سر
در حرم یک به یک ابیات غزل،محرمشد
من مسلمان شده ی مذهب چشمی هستم
که در آن عاطفه با عشق و جنون توام شد
سالها پیر شدم در قفس آغوشت
شکر کردم، در و دیوار قفس محکم شد
گاه گاعی کمی جنون دارم
من جنونی مدام می خواهم
بیستون دیشب به چشمم جاده ای همواره بود
ابن سیرین را خبر کن، خواب شیرین دیده ام
دوباره اشک خداحافظی،رسیده به دامن
دوباره لحظه ی تردید، بین رفتن و ماندن
و باز مثل همیشه، در آستانه ی در, من
کبوترانه زمین گیر می شوم به هوایت
من شاعر من بی تاب تر از مرغ مهاجر
October 7, 2015
چه شعرهای قشنگی ...
مثل آن شعر که گفته بود در آن :
دارد دل و دین میبرد از شهر شمیمی
افتاده نخ چادر او دست نسیمی
.
.
.
توصیه میشود که خوانده شود.
May 29, 2019
خیلی وقت بود از کتابی این قدر لذت نبرده بودم:)
هر شعر عالی که از کتاب می خواندم می گفتم خب دیگر تمام شد. بعدی حتما خیلی عادی است. بعدی هم عالی بود! یعنی کلی ضربان قلبم از هیجان رفته بود بالا.
شعر های خیلی حس داشت. خیلی واقعی بود. شعر پانزدهم که درباره ی مشهد بود، هر بیتش را می خواندم قشنگ حس می کردم در حرم نشسته ام...هزار تکه شد این من، آری به لطف آیینه هایت...
شعر بیست و یک را پیشتر خوانده بودم با دوستی در جنوب. و کاملا با آن دوست موافقم که برقعی خودش نگفته این شعر ها را...ناگهان قلب حرم وا شد...
کربلا کوچه ندارد همه جایش دشت است...
مثل آیینه ی در خاک مکدر شده ای/ چشم من تار شده یا تو مکرر شده ای؟
من تو را در همه ی کرب و بلا می بینم/ هر کجا می نگرم جسم تو را می بینم
اربا اربا شده چون برگ خزان می ریزی
کاش کی شد که تو با معجزه ای بر خیزی...
باید انگار تو را بین عبایم ببرم/ تا که شش گوشه شود با تو ضریحم پسرم...
یا مثلا شعر هفده را که اولش خواندم "تقدیم به شهید حسین علم الهدی"، گفتم ما که تا به حال خیری ندیدیم از شعر های تقدیمی ولی...
"...خشک می شد گلوی او کم کم
روضه خوان تشنه بود در باران
یک نفر استکان آب آورد
السلام علیک یا عطشان
استکان را بلند کرد، ولی
عکس یک مشک روی آب افتاد
مشک لرزید و محو شد کم کم
اشک سید که توی آب افتاد"
چند روز پیش مصاحبه ای دیدم با کارگردان انیمیشن "شاهزاده روم". وقتی از ایشان پرسیدند چه شد که شد؟ گفتند فقط نفس گرم. نفس گرم پشت اثر را خواننده و بیننده می فهمد.
(کلش نقل به مضمون)
نفس گرم قبله مایل به تو را راحت می شود فهمید...
بعد از بار دوم خواندن
الان که کتاب تحیر؛مثنوی-غزل علوی و یحیی را هم خوانده ام متوجه می شوم که چقدر شعر های آقای برقعی پیشرفت کرده است و اگر بخواهم به تحیر امتیاز کامل دهم که همه ی شعر های ش عالی است، دیگر به این کتاب نباید امتیاز کامل بدهم ولی می دهم:) به خاطر شعر ناگهان قلب حرم وا شد و یک مرد جوان...
هر شعر عالی که از کتاب می خواندم می گفتم خب دیگر تمام شد. بعدی حتما خیلی عادی است. بعدی هم عالی بود! یعنی کلی ضربان قلبم از هیجان رفته بود بالا.
شعر های خیلی حس داشت. خیلی واقعی بود. شعر پانزدهم که درباره ی مشهد بود، هر بیتش را می خواندم قشنگ حس می کردم در حرم نشسته ام...هزار تکه شد این من، آری به لطف آیینه هایت...
شعر بیست و یک را پیشتر خوانده بودم با دوستی در جنوب. و کاملا با آن دوست موافقم که برقعی خودش نگفته این شعر ها را...ناگهان قلب حرم وا شد...
کربلا کوچه ندارد همه جایش دشت است...
مثل آیینه ی در خاک مکدر شده ای/ چشم من تار شده یا تو مکرر شده ای؟
من تو را در همه ی کرب و بلا می بینم/ هر کجا می نگرم جسم تو را می بینم
اربا اربا شده چون برگ خزان می ریزی
کاش کی شد که تو با معجزه ای بر خیزی...
باید انگار تو را بین عبایم ببرم/ تا که شش گوشه شود با تو ضریحم پسرم...
یا مثلا شعر هفده را که اولش خواندم "تقدیم به شهید حسین علم الهدی"، گفتم ما که تا به حال خیری ندیدیم از شعر های تقدیمی ولی...
"...خشک می شد گلوی او کم کم
روضه خوان تشنه بود در باران
یک نفر استکان آب آورد
السلام علیک یا عطشان
استکان را بلند کرد، ولی
عکس یک مشک روی آب افتاد
مشک لرزید و محو شد کم کم
اشک سید که توی آب افتاد"
چند روز پیش مصاحبه ای دیدم با کارگردان انیمیشن "شاهزاده روم". وقتی از ایشان پرسیدند چه شد که شد؟ گفتند فقط نفس گرم. نفس گرم پشت اثر را خواننده و بیننده می فهمد.
(کلش نقل به مضمون)
نفس گرم قبله مایل به تو را راحت می شود فهمید...
بعد از بار دوم خواندن
الان که کتاب تحیر؛مثنوی-غزل علوی و یحیی را هم خوانده ام متوجه می شوم که چقدر شعر های آقای برقعی پیشرفت کرده است و اگر بخواهم به تحیر امتیاز کامل دهم که همه ی شعر های ش عالی است، دیگر به این کتاب نباید امتیاز کامل بدهم ولی می دهم:) به خاطر شعر ناگهان قلب حرم وا شد و یک مرد جوان...
August 6, 2016
شماره بیست و یکمش ...
****************************
ناگهان قلب حرم وا شد و یک مرد جوان
مثل تیری که رها می شود از دست کمان
خسته از ماندن و آماده ی رفتن شده بود
بعد یک عمر رها از قفس تن شده بود
مست از کام پدر بود و لبش سوخته بود
مست می آمد و رخساره برافروخته بود
روح او از همه دل کنده ، به او دل بسته
بر تنش دست یدالله حمایل بسته
بی خود از خود ، به خدا با دل و جان می آمد
زیر شمشیر غمش رقص کنان می آمد
آمدآمد به تماشا بکشد دیدن را
معنی جمله ی در پوست نگنجیدن را
بی امان دور خدا مرد جوان می چرخید
زیر پایش همه کون و مکان می چرخید
بارها از دل شب یک تنه بیرون آمد
رفت از میسره از میمنه بیرون آمد
آن طرف محو تماشای علی، حضرت ماه
گفت:لاحول ولاقوه الابالله
مست از کام پدر، زاده ی لیلا ، مجنون
به تماشای جنونش همه دنیا مجنون
مست از کام پدر، زاده ی لیلا، سر مست
پیرهن چاک و غزل خوان و صُراحی در دست
آه در مثنوی ام آینه حیرت زده است
بیت در بیت خدا واژه به وجد آمده است
رفتی از خویش ، که از خویش به وحدت برسی
پسرم! چند قدم مانده به بعثت برسی
نفس نیزه و شمشیر و سپر بند آمد
به تماشای نبرد تو خداوند آمد
با همان حکم که قرآن خدا جان من است
آیه در آیه رجزهای تو قرآن من است
ناگهان گرد و غبار خطر آرام نشست
دیدمت خرم و خندان قدح باده به دست
آه آیینه در آیینه عجب تصویری
داری از دست خودت جام بلا می گیری
زخم ها با تو چه کردند ؟جوان تر شده ای
به خدا بیش تر از پیش پیمبر شده ای
پدرت آمده در سینه تلاطم دارد
از لبت خواهش یک جرعه تبسم دارد
غرق خون هستی و برخاسته آه از بابا
آه ، لب واکن و انگور بخواه از بابا
گوش کن خواهرم از سمت حرم می آید
با فغان پسرم وا پسرم می آید
باز هم عطر گل یاس به گیسو داری
ولی این بارچرا دست به پهلو داری؟
کربلا کوچه ندارد همه جایش دشت است
یاس در یاس مگر مادر من برگشته است؟
مثل آیینه ی در خاک مکدر شده ای
چشم من تار شده ؟یا تو مکرر شده ای؟
من تو را در همه کرب و بلا می بینم
هر کجا می نگرم جسم تو را می بینم
ارباً اربا شده چون برگ خزان می ریزی
کاش می شد که تو با معجزه ای برخیزی
مانده ام خیره به جسمت که چه راهی دارم؟
باید انگار تو را بین عبا بگذارم
باید انگار تو را بین عبایم ببرم
تا که شش گوشه شود با تو ضریحم پسرم
از سایت آیات غمزه
****************************
ناگهان قلب حرم وا شد و یک مرد جوان
مثل تیری که رها می شود از دست کمان
خسته از ماندن و آماده ی رفتن شده بود
بعد یک عمر رها از قفس تن شده بود
مست از کام پدر بود و لبش سوخته بود
مست می آمد و رخساره برافروخته بود
روح او از همه دل کنده ، به او دل بسته
بر تنش دست یدالله حمایل بسته
بی خود از خود ، به خدا با دل و جان می آمد
زیر شمشیر غمش رقص کنان می آمد
آمدآمد به تماشا بکشد دیدن را
معنی جمله ی در پوست نگنجیدن را
بی امان دور خدا مرد جوان می چرخید
زیر پایش همه کون و مکان می چرخید
بارها از دل شب یک تنه بیرون آمد
رفت از میسره از میمنه بیرون آمد
آن طرف محو تماشای علی، حضرت ماه
گفت:لاحول ولاقوه الابالله
مست از کام پدر، زاده ی لیلا ، مجنون
به تماشای جنونش همه دنیا مجنون
مست از کام پدر، زاده ی لیلا، سر مست
پیرهن چاک و غزل خوان و صُراحی در دست
آه در مثنوی ام آینه حیرت زده است
بیت در بیت خدا واژه به وجد آمده است
رفتی از خویش ، که از خویش به وحدت برسی
پسرم! چند قدم مانده به بعثت برسی
نفس نیزه و شمشیر و سپر بند آمد
به تماشای نبرد تو خداوند آمد
با همان حکم که قرآن خدا جان من است
آیه در آیه رجزهای تو قرآن من است
ناگهان گرد و غبار خطر آرام نشست
دیدمت خرم و خندان قدح باده به دست
آه آیینه در آیینه عجب تصویری
داری از دست خودت جام بلا می گیری
زخم ها با تو چه کردند ؟جوان تر شده ای
به خدا بیش تر از پیش پیمبر شده ای
پدرت آمده در سینه تلاطم دارد
از لبت خواهش یک جرعه تبسم دارد
غرق خون هستی و برخاسته آه از بابا
آه ، لب واکن و انگور بخواه از بابا
گوش کن خواهرم از سمت حرم می آید
با فغان پسرم وا پسرم می آید
باز هم عطر گل یاس به گیسو داری
ولی این بارچرا دست به پهلو داری؟
کربلا کوچه ندارد همه جایش دشت است
یاس در یاس مگر مادر من برگشته است؟
مثل آیینه ی در خاک مکدر شده ای
چشم من تار شده ؟یا تو مکرر شده ای؟
من تو را در همه کرب و بلا می بینم
هر کجا می نگرم جسم تو را می بینم
ارباً اربا شده چون برگ خزان می ریزی
کاش می شد که تو با معجزه ای برخیزی
مانده ام خیره به جسمت که چه راهی دارم؟
باید انگار تو را بین عبا بگذارم
باید انگار تو را بین عبایم ببرم
تا که شش گوشه شود با تو ضریحم پسرم
از سایت آیات غمزه
October 30, 2015
خیلی دوستش داشتم... توفیق داره واقعا برقعی...
* به علاقمندان به شعر آیینی توصیه میشه
* به علاقمندان به شعر آیینی توصیه میشه
May 3, 2019
لحظه مرگ چشم در راهم
از تو حسن ختام می خواهم....
از تو حسن ختام می خواهم....
June 12, 2013
هزار تکه شدم من به یمن آینه هایت!
تصویر سازی های شاعر دیوانه کننده است
تصویر سازی های شاعر دیوانه کننده است
October 22, 2018
هو
به نظرم شعر شماره بیست و یک، شعر شاخص این مجموعه بود...
به نظرم شعر شماره بیست و یک، شعر شاخص این مجموعه بود...
Read
December 3, 2016خدا حفظش کنه...جزو معدود شاعران ِآیینی ست که تصنعی نمینویسه.
March 30, 2019
بعد از طوفان واژه ها بهترین مجموعه ی برقعی این شاعر آئینی جوان هست
August 13, 2016
یک شاعر آئینی بی نظیر، یک کتاب عالییییییی
November 19, 2015
خیلی خوب و عالی
March 3, 2017
به نظر میرسد شعر بر این شاعر نازل میشود!
...راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشانها نخی از وصله نعلین علی ست...
...راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشانها نخی از وصله نعلین علی ست...
October 20, 2021
«ریحانه در میان غزل خنده میکند» اما ما در میان غزلهای این کتاب زندگی کردیم ...
January 11, 2022
شعرهای این کتاب به قوت اشعار تحیر و یحیی نیستند. طبیعی هم هست چون دومین کتاب برقعی محسوب میشه و تجربه کتابهای بعدی رو نداره. اما ذوق و لطافت شعرهاش همیشه ستودنیه.
October 4, 2020
درباره همه کتاب های برقعی: حقیقتا کم شعر نمیخوانم، چه کلاسیک چه از معاصرین اما؛ آیینی های برقعی مرا پرواز می دهد
February 27, 2022
همچون یک چایی دل نشین در عصر زمستانی کنار آتشی گرم چسبید.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews