მოთხრობები

by Goderdzi Chokheli

კრებულში შევიდა გოდერძი ჩოხელის მიერ სხვადასხვა დროს შექმნილი მოთხრობები, რომელთა უმრავლესობა პირველად იბეჭდება.
ორი მათგანი საფუძვლად დაედო რეჟისორ გოდერძი ჩოხელის ფილმებს: "სამოთხის გვრიტები" და "ლუკას სახარება"

შესულია:
ნამეხარი მუხა
თეთრჩოხიანი და შავჩოხიანები
სიცოცხლის საგალობელი
მამა მგელი
გარბოდა
დაბერებულხარ შე ტიალო თაქლავ, შენა!
დაჯე, დაჯე პეპელაო!
ამომავალი მზის მადლი
მოგიკვდა ჩემი თავი, ჩემო ნუკრისთვალავ
აღმართი
მგელი და სიკვდილი
ჩემი მშვენიერი ქვეყანა
პაპა ჩაღმას სიზმარი
მგელი
მომშინაურებელები
ვიცოდი, აუცილებლად იქნებოდა აღდგომა
უფლისჩიტა
ლუკას სახარება
სამოთხის გვრიტები

Genres: Georgian, Fiction, Short Stories

116 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Goderdzi Chokheli (Georgian: გოდერძი ჩოხელი) (October 2, 1954 – November 16, 2007) was a Georgian novelist, scriptwriter, and film director.
Born in the village Chokhi in then-Soviet Georgia, he graduated from Tbilisi State Theatre Institute in 1979, and debuted in cinema in 1978. Some of his most successful films are The Resurrection (1982), Human Sadness (1984), Easter Lamb (1988), The Children of Sin (1989), The Birds of Paradise (1997), The Gospel According to Luke (1998), and The Chained Knights (2000).
He also authored several novellas and collections of stories such as Letter to Fir-trees, Twilight Gorge, People Melancholy, Wolf, Fish's Letters, Priest’s Sin, Keep me Motherland, Pursuer Fate, Going to Heaven, and The Life of the Grass.

LITERARY PRIZES AND AWARDS

- Grand Prize for the film “Easter”, International Short Film Festival Oberhausen, Germany, 1982
- “Silver Nymph” and prize of International Catholic Church for the film “Children of Sin”, Monte Carlo Film Festival, 1991
- Special Prize at Japan Film Festival (1991)
- Prizes for the Best Script and Best Film Producing at Tbilisi “Gold Eagle” Festival, 1992
- Grand Prize at Anapa festival for the film “Turtle-Doves of Paradise”, 1997
- Prize for the best script at Anapa Festival for the film “Gospel According to Luke”, 1998

Reviews

[Eliza Beth · Rating 2 out of 5]

"რატომ არ მეშინია? იმიტომ რომ სულს არც დასაწყისი აქვს და არც დასასრული..."

"ქართველი კაცი ჭირსაც და ლხინსაც ლექსად გარდაქმნიდა, თითქოს იმიტომ იყო ეს ქვეყანა გაჩენილი, იმიტომ ომობდნენ, იმიტომ მრავლდებოდნენ ადამიანები, იმიტომ შრომობდნენ, იმიტომ ამოდიოდა მზე, მთვარე, ვარსკვლავები, იმიტომ ხდებოდა სამყაროში ყველაფერი, რომ ქართველ კაცს ყოველივე ეს ლექსად გარდაექმნა."

" საწამებლად გაუჩენია მაღალ ღმერთს ქალი ამ ქვეყანაზე. ჩაივლის ბავშვობა, ცასა და მიწას შორის უგზო-უკვლოდ გაქრება ქალიშვილობის ოცნება,მორჩება ჯვრისწერა და ეკლესიიდან გამოსულს გადაადგამენ მძიმე უღელს, რომელზედაც ჯაჭვით გამობმულია რკინის გუთანი, ჩაგაყენებენ ცხოვრების კვალში და ამის მერე უნდა ხნა, აბრუნო შავი მიწა, სანამ იმავე მიწად არ მოგაქცევს წუთისოფელი."

"სიჩუმეზეუფრო ჩუმია და იმედზე უფრო იმედიანი მოლოდინის სიმღერა. მოგისმენიათ? თუ არა, ნახეთ ნასახლარებად ქცეული საქართველო და თქვენ გაიგონებთ ამ სიმღერას."


"გენატრება დედა და სიყვარულიც უფრო გიცხოველდება მისმიმართ. სანამ დედა ცოცხალია, მანმდე გულადად ხარ, სიკვდილისა არ გეშინია, სიცოცხლით ლაღობ, ვერა გრძნობ სიკვდილის მზერას, რადგან დედაა ჩამდგარი შენსა და სიკვდილს შორის, თავისი სუსტი ბეჭებით სიკვდილს წინ ეღობება და მისი მწველი მზერისაგან გიფარავს, თვითონ იწვის სიკვდილის ალომდებულ მზერაში. წავა დედა და ჩამოიხსნება ფარდა შენსა და სიკვდილს შორის, რომელიც მგელივით წამოგვარდება, მოსვენებას დაგიკარგავს, სილაღეს ჩაგიკლავს და თან გეშინია, თან იმას ცდილობ, ახლა შენ აეფარო ბეჭებით შენს შვილებს. რაც ხანი მიდის ძალღონეს გაცლის ეს დამთრგუნველი მზერა და ერთი წამითაც არ გცილდება, სულ თან დაგსდევს და გულ0ღვიძლს გიწვავს ქვეშეცნეულად. შენ კი მაგრობ მაგგრამ თავისი მიაქვთ გარდასულ დღეებს, თანდათან მუხლებში ძალა გელევა, ახალგაზრდობის ოცნებები უფერულდება და გრძნობ როგორ თანდათან იზრდება შენს არსებაში შიში... რომელსაც არვის არ უმხელ და ვერც გაუმხელ, რადგან ერთადერთი ადამიანი 0 დედა, რომელსაც შეიძლება გაუმხილო ეს შიში,წასულია ამ ქვეყნიდან, შენ კი მარტო ხარ და ხან დედისაგან გაკეთებულ საჭმელს ნატრულობ, როცა გშია, ხან დედისაგან მოქსოვილ ქელთათმანებს, ან წინდებს როცა გცივა და შენს თავსაც კი არ უმხელ ისე იძინებ იმ სურვილით, რომ იქნებ სიზმარში მაინც ნახო დედა, იქნებ სიზმარში მაინც განმეორდეს ის საოცარი იმედიანი მოფერება, ადამიანის სულიდან სიმარტოვესაც რომ აფრთხობს და არარაობის განცდასაც, სამაგიეროდ კი ხალისითა და იმედით გავსებს."


"რა არის სიცოცხლე?
-სიცოცხლე სევდა არის, ადამიანად ყოფნის ტკბილი სევდა.
-სიკვდილი?
-სიკვდილიც სევდა არის, ადამიანად არყოფნის სევდა."


"ადამიანს დაბადებიდან სულ თან დაჰყვება იმედის სითბო, ფიქრობს , რომ ერთხელაც იქნება... მაგრამ რაკი ის რაღაც ქვეზანაზე თურმე არ ხდება, ნელ-ნელა რაც წლები გადის, თანდათან ქრება იმედის სითბო და მართალია სიკვდილამდე მაინც ღვივის მისი ნაპერწკლები ადამიანის სულში, მაინც საზარელია სიმარტოვის ჟამს საიდანღაც მონაქროლი ამაოების ქარი."

[Luka Dumbadze · Rating 5 out of 5]

:)

[Datuka Lolashvili · Rating 4 out of 5]

წაკიტხვა მინდა

[Nino Giorgadze · Rating 5 out of 5]

ეს 5 ვარსკვლავი 11 წლის წინ დამიწერია, წელს გადავიკითხე და რამდენიმე ვარსკვლავს მოვაკლებდი, მაგრამ ჩემი 11 წლის წინანდელი თავის ხათრით დავტოვებ :)

[Nika Qurcikishvili]

nikaa

[AnRy Shengelia · Rating 4 out of 5]

გოდერძი ჩოხელი მწერალი,რომელის შემოქმოდება ქართველთაგან არ არის საამისოდ დაფასებული და აღიარებული.