Μύρτος

by Pavlos Matesis, Παύλος Μάτεσις

Μύρτος είναι ένα μικρό αγόρι, γεννήθηκε κοιμώμενο και τώρα, στα οχτώ του χρόνια, δεν έχει ξυπνήσει. Γιατί ο Μύρτος αρνείται την επικοινωνία με τον κόσμο που ήρθε δεν θα μάθουμε. Κοιμάται χαμογελαστός, με την παλάμη στο μάγουλο, σαν για να προστατευτεί από φιλήματα. Γύρω και δίπλα του, σε μία κλειστή επαρχιακή κοινωνία του 1940, άνθρωποι ανυποψίαστοι φορείς του Κακού, βέβαιοι πως ευαγγελίζονται το Αγαθόν, θα κινήσουν το μυθιστόρημα με ανατριχιαστική αθωότητα. Εν πλήρη συγχύσει ένοχοι, και με (ερήμην τους) υπόγειο σαρδόνιο χιούμορ, προβαίνουν σε (ή ανέχονται) αβυσσαλέες πράξεις μελοδραματικών κορυφώσεων: θα εξωθήσουν τον κοινωνικό περίγυρο σε σκανδαλισμό και σε λιθοβολισμό. Τότε θα εγερθεί ο Μύρτος. Νύχτα. Θα βάλει φωτιά και θα αναχωρήσει. Για πού;

Genres: Magical Realism

280 pages, Paperback

First published October 7, 2004

About the author

Greek: Παύλος Μάτεσις; Français: Pavlos Matessis

Reviews

[Effie Saxioni · Rating 5 out of 5]

■Ο κύριος Τηλέμαχος[...]91 ετών κι ελαχίστων μηνών. Όσο κι ι αδερφός του.Δίδυμα. Ακριβώς της αυτής ηλικίας,βγήκαν ταυτοχρόνως από την κοιλιά της μητέρας τους.Χωρίς να την προειδοποιήσουν,σπρώχνουν μαζί αδυσώπητα.[...]Και με τον διαγκωνισμό τους για τα πρωτεία εσκότωσαν τη μητέρα τους δύο στιγμές πριν την έξοδό τους,την αιφνιδίασαν με τη ζαβολιά,πέθανε αιφνιδιασμένη,με οργή,δεν πρόλαβε να καταραστεί.

Κυνικό-επειδή είναι ανθρωπίνως απάνθρωπο-και πολύ συγκινητικό,διαβάζεται με μια ανάσα.
5⭐

[Vicky Ziliaskopoulou]

Δεν το τελείωσα.
Διάβασα λίγο περισσότερες από 100 σελίδες και το άφησα. Θα το ξαναπιάσω άλλη φορά, αυτή τη στιγμή οι χαρακτήρες του με εκνεύρισαν και τους σιχάθηκα ελαφρώς. Δεν θέλω τώρα να διαβάσω κάτι τέτοιο.

https://kiallovivlio.blogspot.com/

[Alexander Theofanidis · Rating 3 out of 5]

Για άλλη μια φορά ο Μάτεσις μας πετάει κατάμουτρα την ασχήμια του κόσμου (εν προκειμένω ελληνική επαρχία του τέλους του μεσοπολέμου). Όλα τα έχει ο μπαξές, βιασμούς (ανδρών και γυναικών ανάκατα), αιμομιξία, ευνουχισμούς (ναι, αυτό που διαβάσατε), βρεφοκτονίες, γυναίκες που εξαναγκάζονται να γίνουν μοναχές επειδή ο βιαστής τους (statutory rape is still rape) τις κατέστησε εγκύους και η ντροπή ήταν όλη δική τρους, τα πάντα όλα και... μερικά ακόμα.
Το χειρότερο είναι, ότι στο πίσω μέρος του μυαλού σου, ακούς μια φωνή που λέει σιγανά "αυτά γίνονταν και επιλέξαμε να τα ξεχάσουμε, όπως επιλέξαμε να ξεχάσουμε τόσα και τόσα και άλλα τόσα".
Ίσως διάβασα πολύ Μάτεσι μαζεμένο και "έγκωσα" λιγάκι, δεν ξέρω. Αλλά δε μπορώ να πω ότι το απόλαυσα ως βιβλίο. Κακό δεν ήτανε, παρά την ανθρώπινη κακία που ξεχειλίζει και χύνεται μπροστά στα μάτια (του μυαλού) σου, τη μικρότητα και την ξεδιαντροπιά όντων που λογίζονται ανθρώπινα (ακόμη και... του θεού). Κακό, που λέτε, δεν ήτανε, αλλά... υπάρχουν και καλύτερα.

[Francesca Pesci · Rating 4 out of 5]

Credevo di aver acquistato una fiaba moderna per adulti ed invece il libro ha demolito tutte le mie aspettative. Dimenticatevi toni sognanti e morali buoniste, qui ci sono peccatori in carne ed ossa: sembra che, tranne Mirtos, tutti i personaggi sono paradigmi di tipi umani (più o meno come i Caratteri di Teofrasto).
L'ambiente è così saturo di bassi istinti e di situazioni ingiuste che il lettore si augura che prima o poi arrivi qualcuno o qualcosa per riportare un po' di giustizia.
Ma quando si arriva al limite dell'indecenza, esiste ancora una maniera per purificare l'ambiente miasmatico?
Decisamente un libro che spiazza.

[Thomas Repantis · Rating 3 out of 5]

Ο Μύρτος είναι ένα 8χρονο αγόρι που κοιμάται από τότε που γεννήθηκε. Κοιμάται για να ξεφύγει από το ζοφερό κλίμα που επικρατεί στον κόσμο του Μάτεσι, όπου κυρίαρχο ρόλο παίζουν ο καθωσπρεπισμός, το κουτσομπολιό, κάθε λογής πράξεις καταπίεσης, επιβολής, ανηθικότητας και εξευτελισμού. Οι σχέσεις των πρωταγωνιστών χαρακτηρίζονται από απόλυτη έλλειψη αγάπης και ενσυναίσθησης ενώ οι οικογένεια Γαβριήλ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί προβληματική ή ακριβέστερα αρρωστημένη καθώς η περιγραφή των έργων και ημερών της περιλαμβάνει από βιασμούς και μοιχίες μέχρι ευνουχισμούς και θανάτωση βρεφών. Το ξύπνημα του Μύρτου είναι το μόνο ελπιδοφόρο γεγονός που κυριολεκτικά ή μεταφορικά βάζει φωτιά στο παρελθόν.

[Roula T · Rating 5 out of 5]

Βιβλιάρα.

[Lena · Rating 4 out of 5]

Διαβάζω για να φρεσκάρω τις γνώσεις των σχολικών μου χρόνων ότι ¨στην αρχαιοελληνική τραγωδία η δράση διαδραματίζεται μπροστά στο σκηνικό οικοδόμημα -ένα παλάτι, ένα ναό, κλπ"
Στο "Μύρτο" του Παύλου Μάτεσι, χωροθετούνται (ή ΧΟΡΟθετούνται, καλύτερα...) δυο σπίτια αντικριστά, με τους υπερήλικους διδύμους στο ένα, και την οικογένεια Γαβριήλ από την άλλη... Μαζί με τους κυρίους και τις κυρίες, σημαντικοί εξίσου πρωταγωνιστές και οι "δούλοι" τους, όπως ονομαζόταν κάποτε το υπηρετικό προσωπικό : παρακολουθούν και παρακολουθούνται, κρίνουν και κρίνονται. Σύμπαντα ολόκληρα, το κάθε σπίτι, με τους δικούς τους νόμους, συνήθειες, ισορροπίες, κρυμμένα μυστικά, χαρές και λύπες, εξομολογήσεις μα και ανείπωτα συμβάντα. Όλοι γνωρίζουν μα δε μιλούν, για να κρατηθούν οι "οίκοι" στις θέσεις τους...
Ο κύκλος της αφήγησης ξεκινά με την περιγραφή του πρώτου σπιτιού που ο Μάτεσις πλάθοντας θεατρική πλοκή δίνει ρόλο παρατηρητών/κριτών, ας τους ονομάσουμε ΧΟΡΟ. Διαδοχικά η δράση περνά στους απέναντι, όπου τα ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ εξελίσσονται με δυνατό και τραγικό ρυθμό. Παρεμβάλονται συνέχεια οι παρατηρήσεις ΧΟΡΙΚΑ των πρώτων. Κι όταν η δράση κορυφωθεί, ο κύκλος θα κλείσει από το ΧΟΡΟ. Ο Μύρτος απ όπου και ο τίτλος του έργου θα δικαιολογήσει τον καθαρτικό του ρόλο, ως το τραγικότερο μα και πιο καθοριστικό πρόσωπο.
Λόγος συναρπαστικός, κοφτερός, λεπτή ειρωνεία, χωροχρόνος χαμένος -που όμως θυμίζει την παλιά Ελλάδα, με χαρακτηριστική την συμβίωση αφεντικών κι υπηρετών και τα αντίστοιχα ήθη και συμπεριφορές- όλα αυτά σε μια ιστορία που θεωρώ ότι θέλει να μας πει το ίδιο με μία οποιαδήποτε αρχαιοελληνική τραγωδία : πως την ανθρώπινη μοίρα κυβερνούν ανομολόγητα πάθη, τα οποία συμβαίνουν λόγω αδυναμίας να αποφευχθούν, όμως στο τέλος η μοίρα ορίζει πως όλα καθαρίζονται με τρόπο αναλόγως τραγικό με το μέγεθος των πεπραγμένων του καθενός...

[Κωστής Ανετάκης · Rating 5 out of 5]

Δεύτερο βιβλίο του Μάτεσι που διάβασα και δηλώνω οπαδός. Ένα πολύ σκληρό βιβλίο, με τον σχεδόν ανέμελο και αφελή τρόπο που διακρίνει τη σκληρότητά του, ανατριχιαστικό σε κάθε σελίδα, αρρωστημένο μέχρι το τέλος, όπως ακριβώς και η κοινωνία και η συγκεκριμένη κοινωνική τάξη που πρωταγωνιστεί. Εξαιρετικό, δυνατό...

[Evi · Rating 3 out of 5]

2,5 ⭐

[Ασπα Τοπαλιδου · Rating 5 out of 5]

Impressive! Not one of the characters is “good””. All of them are at the same time victims and abusers. I felt scared and disappointed. Is this the real human nature?

[Kater Nikolaidou · Rating 3 out of 5]

Είναι ένα βιβλίο που μας διηγείται την ιστορία του μικρού Μυρτου που γεννήθηκε κοιμώμενο και μας διηγείται τι συμβαίνει γύρο του όσο κοιμάται... Κακό, δεν ήτανε αλλά δεν ξετρελάθηκα.

[Chaido Rizou (Lentza-Rizos)]

Όλη η ανθρώπινη ασχήμια σε μια ιστορία... Όλο μου ρχότανε να το εγκαταλείψω, η περιέργειά μου με έσπρωχνε να το τελειώσω....

[Fani · Rating 4 out of 5]

.

[Mariantonietta · Rating 3 out of 5]

Da leggere. Il giudizio degli altri e' il motore di tutti questi schifosi personaggi. Paradigmatico il convento curativo nel quale personaggi immorali compiono le correzioni necessarie alla buona reputazione. Il bimbo, addormentato dall'inizio del libro, sembra uno stratagemma dello scrittore per esprimere la sua opinione. molto bello. La storia romanzata e paradossale non e' molto diversa da quello che accadeva in Italia anni fa. giochiamo a calcetto su terreni che ospitano i corpicini dei figli sbagliati. L'erotismo violante e violato e' l'altro protagonista. non e' una favola anche se si presenta cosi'. buona lettura