Η μέθοδος της Ορλεάνης

by Eugenia Fakinou, Ευγενία Φακίνου

Όταν η Aρέθα βρίσκεται μπροστά σε κινδύνους φανταστικούς ή πραγματικούς, βυθίζεται σε βαθείς ύπνους που διαρκούν μερόνυχτα. Oι γυναίκες του σπιτιού, προκειμένου να την προφυλάξουν από τους κινδύνους και τους ύπνους, την κλείνουν για χρόνια σ' ένα δωμάτιο με τέσσερα παράθυρα, σε πλήρη απομόνωση. Mοναδική της παρηγοριά ο Aντρέας που, αθεράπευτα ερωτευμένος μαζί της από τα παιδικά τους χρόνια, την προτρέπει να το σκάσει και να φύγουν μαζί. Eκείνη δειλιάζει, φοβάται και μαθαίνει να ξεφεύγει από τη μοναξιά με νυχτερινές πτήσεις και ατελείωτες συζητήσεις με τα φαντάσματα νεκρών γυναικών. O φόβος μπροστά στην ελευθερία και η απώλεια της αγάπης μπορούν αργά αλλά συστηματικά να μετατρέψουν μια νεαρή γυναίκα γεμάτη ζωή σε σκιά του εαυτού της. Aρκεί η αγάπη για να την ελευθερώσει; Για να της δώσει τη δυνατότητα να κάνει το μεγάλο άλμα προς την ελπίδα και τον έρωτα; Προς τη ζωή, εντέλει;

361 pages, Paperback

First published May 1, 2005

About the author

Greek: Ευγενία Φακίνου

Η Ευγενία Φακίνου είναι Ελληνίδα λογοτέχνης και γραφίστρια.

Reviews

[Christiana Hadji · Rating 5 out of 5]

Όταν η Ευγενία Φακίνου έχει έμπνευση, ελάχιστες είναι οι σύγχρονες ελληνίδες συγγραφείς που μπορούν να την συναγωνιστούν. Οι χαρακτήρες της είναι αριστοτεχνικά σκιαγραφημένοι, οι περιγραφές της ελληνικής κοινωνίας και της φύσης ολοζώντατες, οι ιστορίες των ηρωίδων της αξέχαστες, το γράψιμο αψεγάδιαστο. Αν σας αρέσουν οι ιστορίες εποχής με ηρωίδες τις γυναίκες μιας οικογένειας (γιαγιάδες, μανάδες, κόρες και εγγονές), η Μέθοδος της Ορλεάνης είναι από τα καλύτερα μυθιστορήματα αυτού του είδους που έχω διαβάσει και το συστήνω ανεπιφύλακτα.

[Yannis D · Rating 5 out of 5]

Η Φακίνου, που αποδεικνύει οτι γυναικεία λογοτεχνία μπορεί να ειναι πραγματικά σπουδαία και καθόλου ροζ, ενσαρκώνει αυτο που λεμε ουκ εν τω πολλα το ευ. Μεγαλο κεφάλαιο στην λογοτεχνία μας και το εν λόγω βιβλιο ειναι κατα την άποψη μου το καλύτερο της!

[elliepe · Rating 4 out of 5]

«τα χέρια της γιαγιάς, τα χέρια της γιαγιάς»

[Erasmia Kritikou · Rating 2 out of 5]

Θα μου αρεσε πολυ να το δω σε ταινια, σαν αυτη την προσφατη παραγωγη της Φονισσας, με νοσταλγικη και σεβαστική αναφορά στην λαικη μας παραδοση, Απο λαογραφικό ενδιαφερον, ιντερεστιγκ. Από λογοτεχνικο, μιεχ
Ανποπιουλαρ οπινιον εγω οσες φορες εχω προσπαθησει με τη Φακινου, και παρά τις κριτικές, τις ενθουσιώδεις απόψεις και τις ειλικρινά καλές μου προθέσεις, δεν..
Δεν με πειθει το σεναριο, δεν μου αρκεί η γλώσσα. Επιτηδευμενη πλοκή και νιωθω μονιμως σα να "βλέπω το συγγραφεα" βασικο για μενα κριτήριο αν θα διβασω ως τελους ενα βιβλιο ή αν θα το παρατησω.

[Dimi Stef · Rating 3 out of 5]

Παρωχημένες εικόνες (ή όχι τόσο....) από μία παροπλισμένη (ή όχι τόσο....) Ελλάδα, που έμαθε να ζει με το φόβο, να ζει από το φόβο, να ζει για το φόβο. Φόβος εσωτερικός, ενστικτώδης, ανατριχιαστικός, διαπεραστικός. Φόβος εξωτερικός, κοινωνικός, ορθολογικός, επιβλητικός. Η οικογένεια, σε μια τέλεια μικρογραφική εκδοχή της κοινωνίας της εποχής, βάζει όρια, χαράζει πορείες, ρυθμίζει καταστάσεις, διαμορφώνει χαρακτήρες. Χαρακτήρες εύπλαστοι αλλά και άγαρμποι, χαρακτήρες ευάλωτοι αλλά και αποφασιστικοί, χαρακτήρες που κρύβουν μυστικά, κουβαλάνε απωθημένα, καλλιεργούν συναισθήματα και θερίζουν πίκρες και πόνους. Στήνεται ένα ηθικοκοινωνικό σκηνικό μιας ελληνικής υπαίθρου από άλλη εποχή, για να πλαισιώσει και να προβάλλει μια ιστορία αγάπης και ερωτικών διακυμάνσεων, που στην εξέλιξή τους "φωνάζουν" στοιχεία μάλλον της δικής μας εποχής.
Αν και το γράψιμο, οι παρωχημένες εικόνες και η αναλυτική επιμονή στην ορολογία της ζωής της υπαίθρου δεν ενθουσιάζουν και ενίοτε κουράζουν, ο στόχος της απεικόνισης χαρακτήρων σε ευθυγράμμιση με το κοινωνικό πλαίσιο επιτυγχάνεται άψογα και αφήνει άφθονα περιθώρια για παραλληλισμούς με τη δική μας εποχή.

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 3 out of 5]

Η Ευγενία Φακίνου είναι μοναδική στο να δημιουργεί ιστορίες που κινούνται μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Την γνώρισα από το βιβλίο της "Η Μερόπη ήταν το πρόσχημα" και την ξεχώρισα για το ιδιαίτερο της γραφής της. Στο συγκεκριμένο βιβλίο αν και το θέμα δεν με ενθουσίασε τόσο με κέρδισε όμως ο τρόπος που έπλασε τους χαρακτήρες. Η Αρέθα αντικατοπτρίζει την γυναίκα που έζησε σε συνεχείς απαγορεύσεις και από τον συνεχή φόβο που της τροφοδότησε το οικείο της περιβάλλον έχασε την μαγεία της ζωής. Η ιδιοσυγκρασία της ζυμώθηκε σε ένα άσχημο περιβάλλον.

Η συγγραφέας περιγράφει μοναδικά τον ψυχισμό της και οι εικόνες που δημιουργεί είναι αξεπέραστες. Το ανάγνωσμα κυλάει σαν νερό.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

[Antonio Papadourakis · Rating 4 out of 5]

Η μέθοδος της Ορλεάνης είναι ένας τρόπος παραγωγής ξυδιού προσθέτοντας αλκοολούχα ποτό σε ποσότητα ξυδιού και αφήνοντας το για κάποιο διάστημα.
Η ηρωίδα Αρέθα, όταν αντιμετωπίζει κάποιο κίνδυνο, ακόμα και φανταστικό, βυθίζεται σε μία νάρκη που κρατάει ολόκληρες ημέρες. Οι δικοί της για να την προστατέψουν, την απομονώνουν κάθε φορά και περισσότερο, καταλήγοντας κλεισμένη σε ένα δωμάτιο.
Ο έρωτας με τον ομογάλακτο Αντρέα δεν θα είναι αρκετός να σπάσει τα δεσμά της και να ζήσει.
"Οι έρωτες οι ανεκπλήρωτοι, οι ανολοκλήρωτοι και οι φανταστικοί μας καταδιώκουν διαρκώς και βρίσκουν πάντα τον τρόπο να παίρνουν εκδίκηση. Έστω και σαν συνειδητοποίηση της απώλειας τους."

[Johann Guenther · Rating 5 out of 5]

FAKINU, Evjenia: „Arétha und die Frauen des Kleanthes“, Wien 2012
Ein Geheimtipp ! Ein ausgezeichnetes Buch. Ein herausragender Schreibstil. Die Autorin ist eine junge Ägypterin, die in Athen aufgewachsen ist und in Griechenland lebt. In einer fremden Sprache zu schreiben ist nicht einfach, aber von Arabisch auf Griechisch zu wechseln stelle ich mir noch komplizierter vor. Von links nach rechts Gedanken zu entwickeln, obwohl man das ursprünglich von rechts nach links tat. Umso beachtlicher der Stil, die Sprache, die man hier geboten bekommt.
Zusätzlich wird von der jungen Autorin noch die historische Tangente verarbeitet. Der Roman spielt im ersten Viertel des 20. Jahrhunderts. Als viele Griechen aus dem türkischen Bereich vertrieben wurden und als Flüchtlinge ins Kernland kamen.
Ein sehr emotioneller Roman, der stilistisch sehr gut geschrieben ist und den man leicht und gern liest.
Ich möchte hier noch den Übersetzer zu Wort kommen lassen, der sagte: „Bei dem vorliegenden Buch handelt es sich um keinen Vollzug eines Verlagsauftrags, vielmehr um eine Eigeninitiative, beruhend auf dem persönlichen Wunsch, meine Faszination für einmalige Vertreter der neugriechischen Literatur abseits des Mainstreams mit einem großen Publikum zu teilen.“ (Seite 293)
(Aqaba, 15.11.2012)

[Elpida · Rating 3 out of 5]

Ωραίο βιβλίο , κυλάει γρήγορα , το τέλος όμως με άφησε με ένα ερωτηματικό και δεν μου ήταν αρκετό. Για το συγκεκριμένο τελος .. το βιβλίο μου φάνηκε κάπως κουραστικό. Στα τελευταία κεφαλαία υπήρχαν πολλές λεπτομέρειες ,για να τελειώσει απλως φεύγοντας ένα βράδυ (επιτέλους) και πηγαίνοντας να βρει τον Αντρέα. Περίμενα να μάθουμε και παραπάνω για τη συνέχεια.

[Patricia · Rating 3 out of 5]

Τα δυο πιο σημαντικά σημεία που νομίζω ότι θα έπρεπε να είχαν αναλυθεί περισσότερο ήταν και τα μόνα που δεν αναλύθηκαν.
Παρόλα αυτα το βιβλίο είναι γεμάτο ζωή , πολλές εικόνες, πολύ ωραίες και όχι κουραστικές περιγραφές και καλοφτιαγμένοι χαρακτήρες.
Μου άρεσε

[Ioannis Mantassas · Rating 4 out of 5]

Στην μέθοδο της Ορλεάνης αποδεικνύεται το μοναδικό ταλέντο της Ευγενίας Φακίνου να συγκινεί κάνοντας τον αναγνώστη να νοιώθει των πόνο των βασανισμένων κεντρικών ηρωΐδων της. Όπως η διωκώμενη αγιογράφος στο βιβλίο "Η μεγάλη πράσινη", όπως η δύσμοιρη Αστραδενή στο ομώνυμο βιβλίο, έτσι και η Αρέθα σε αυτό το βιβλίο ως κεντρικό πρόσωπο, έχοντας αντέξει έναν ανείπωτο πόνο, μετά από πολύ αναμονή και δυσκολίες, νικά τα εμπόδια και τις αδυναμίες της, και φεύγει από έναν φαύλο κύκλο κι ένα περιβάλλον ανθρώπων με ανεκπλήρωτους πόθους, για να ζήσει τον ερωτά της. Ο αναγνώστης μετά από τεράστια υπομονή και δείχνοντας ανοχή σε αδέξιες μάλλον (γ��α τα γούστα του τωρινού αναγνωστικού κοινού) περιγραφές, που διακόπτουν τη ροή των γεγονότων εντείνοντας την αγωνία του, νοιώθει στις τελευταίες δύο με τρεις σελίδες τη λύτρωση της Αρέθας, που κέρδισε την ελευθερία της πλάι στον μοναδικό και ανεπανάληπτο παιδικό έρωτά της. Το βιβλίο, παρά την υπομονή που απαιτεί από τον αναγνώστη του, είναι συγχρόνως ενδιαφέρον ως προς τη πλοκή, συγκινητικό και άκρως διδακτικό, αφού η κα.Φακίνου πλάθει έναν χαρακτήρα που χρειάζεται να δοκιμαστεί και να επιβιώσει σε ένα πιεστικό περιβάλλον της ελληνικής υπαίθρου στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, και με κίνητρο το απαράμιλλο και άσβεστο πάθος της να ξεπεράσει τις φοβίες που της στέρησαν την ελευθερία, για να την κερδίσει τελικά με την αξία της!

[Katia · Rating 5 out of 5]

Το αγάπησα τόσο αυτό το βιβλίο, με την τόσο ιδιαίτερη ψυχολογία της ηρωίδας του, με τους παράξενους ύπνους της, την αγάπη της για τον Αντρέα, τις νεκρές γυναίκες που την συντροφεύουν. Ψήγματα μαγικού ρεαλισμού που τόσο αγαπώ πασπαλίζουν την ιστορία, οι περιγραφές των τοπίων έχουν κάτι ονειρικό, η αύρα άλλης εποχής γοητεύει..

[Effie Gavriel · Rating 3 out of 5]

Αν και κάπως επίπεδοι οι χαρακτήρες, μου άρεσε ιδιαίτερα η παρατηρητική γραφή της Φακίνου και με συνεπήραν οι εθιμογραφικές περιγραφές που πραγματικά με ταξίδεψαν στην αγροτική ζωή στις αρχές του 20ου αιώνα.

[Alexia · Rating 5 out of 5]

Διαφορετικό.
Μου άρεσε.

[Zetav · Rating 1 out of 5]

Αυτο το βιβλιο υπαρχει χωρις λογο

[Sophia Pavlidou · Rating 5 out of 5]

Για μένα το καλύτερο της βιβλίο! Υπέροχη ιστορία γυναικών!

[Marikaity · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο βιβλίο, καταπληκτική γραφή. Η αγαπημένη μου Ελληνίδα συγγραφέας.
Όλα τα συναισθήματα σε ένα βιβλίο. Και ευτυχώς με ένα άξιο τέλος!!!

[Χρύσα]

Ήταν το βιβλίο που με μύησε στον κόσμο της λογοτεχνίας!!!! Ήμουν 15!!!

[Eirini S · Rating 5 out of 5]

🥹🥹🥹

[Emelia · Rating 5 out of 5]

LITERALLY. A. MASTERPIECE. I SAVOURED EVERY MOMENT OF IT. DEFINATELY ONE OD MY COMFORT READS