รักร้อยพันใจ

by ดวงตะวัน

คอลัมน์ “ รักร้อย” ของลุงคิวและคอลัมน์ “พันใจ” ของป้าเจนเป็นคอลัมน์ตอบปัญหารักและปัญหาชีวิตยอดฮิตในนิตยสารรักเอย ไม่มีใครรู้ว่าวันหนึ่งจะเกิดเหตุพลิกผันทำให้เจ้าของคอลัมน์ตัวจริงไม่สามารถทำหน้าที่ของตัวเอง ต้องให้ลูกสาวและหลานชาย “ปลอมตัว” มาเขียนคอลัมน์ให้แทน บรรณารักษ์สาวเปรี้ยวอย่างพวงชมพูและบรรณาธิการหนุ่มมาดเซอร์อย่างปาณซึ่งทำงานอยู่ที่เดียวกันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาและหล่อนต่างก็กำลังปลอมตัวเป็นลุงคิวและป้าเจน และต่างก็ใช้คอลัมน์รักร้อยและพันใจเขียนตอบโต้จิกกัดเสียดสีกันอย่างร้อนแรง

ท่ามกลางความรักที่กำลังงอกงามของคนทั้งสองเมื่อความจริงเปิดเผย หนุ่มสาวทั้งสองจะไขปัญหารักของตนเองอย่างไร ติดตามได้ใน “รักร้อยพันใจ”

560 pages, Paperback

First published October 1, 2005

About the author

ชื่อจริง ขวัญใจ เอมใจ
นามปากกา ดวงตะวัน (เขียนนิยาย)
ดาราราย , ดาวกระจาย (เมื่อเขียนวรรณกรรมเยาวชน)


การศึกษา
ระดับประถมศึกษา โรงเรียนศรีอุลัย
ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
ระดับอุดมศึกษา คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การทำงาน
ปี 2532-2542 ทำงานเป็นนักเขียนประจำกองบรรณาธิการ นิตยสาร “สารคดี”
ปี 2536-2537 เริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว
ปี 2542 ลาออกจากงานประจำที่นิตยสารสารคดี เพื่อเขียนนิยาย
ปี 2549-ปัจจุบัน ก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตัวเองในชื่อ “สำนักพิมพ์ดวงตะวัน” โดยมีจุดมุ่งหมายหลักคือการจัดพิมพ์นิยาย ทั้งหมดของ “ดวงตะวัน”


รางวัล
ปี 2544 ผลงานนวนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2544 ผลงานวรรณกรรมเยาวชนสองเรื่องแรกที่เขียน คือ “เด็กหญิงนางฟ้า”และ “ส้มสีม่วง” ได้รับรางวัลชนะเลิศ รางวัลนายอินทร์อะวอร์ดทั้งสองเรื่อง
ปี 2545 ผลงานสารคดีเรื่อง “คนเล็กๆ” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “ดินสอสีในหิมพานต์” ได้รับรางวัลดวงดาว (จัดโดย กระทรวง ICT)
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “เด็กหญิงนางฟ้า” ได้รับรางวัลจากมูลนิธิหนังสือเพื่อเด็ก หรือ Thai IBBY

ผลงาน
ผลงาน นิยาย 45 เรื่อง
วรรณกรรมเยาวชน 2 เรื่อง
สารคดี 1 เรื่อง

Reviews

[Polyj · Rating 4 out of 5]

ปาณ vs ชมพู พวงชมพู


เป็นเรื่องที่น่ารักค่ะ มีเรื่องราวความรักและเรื่องของครอบครัว

นางเอกเป็นสาวเปรี้ยว ร่าเริง และหัวสมัยใหม่ เป็นสาวสวยที่ใครเห็นใครก็รัก ส่วนพระเอกเป็นคนที่มีปมในใจเรื่องเกี่ยวกับแม่ เลยตั้งป้อมไว้ว่าไม่ชอบคนเจ้าชู้ พอเจอนางเอกก็คิดว่านี่เป็นผู้หญิงแบบที่เขาจะไม่ชอบเด็ดขาด แต่ไปๆมาๆ โดนเธอจีบเข้าหน่อย ก็เกิดตกหลุมรักไปซะได้
แต่ยังไม่ทันจะได้หวานชื่นกันนัก ความจริงเรื่องของครอบครัวพวกเขาที่เกี่ยวกันในอดีตทำให้ทั้งคู่ต้องหมางเมินกัน แต่ถึงจะโกรธกันนางเอกก็ยังน่ารักค่ะ เราแอบหมั่นไส้พระเอกเบาๆ คุณพี่ปาณช่างเจ้าคิดเจ้าแค้นซะจริงๆ แต่ก็น่าเห็นใจเพราะเป็นเด็กมีปัญหานะ

ส่วนที่ชอบมากในเรื่องนี้คือการตอบจดหมาย ในคอลัมน์ รักร้อย กับ พันใจ ของลุงคิว กับ ป้าเจนในเวอร์ชันลูกหลานค่ะ

ในเรื่อง ลุงคิว คือพ่อของชมพู เป็นเจ้าของคอลัมน์ รักร้อย จะเน้นตอบจดหมายให้หนุ่มๆ ที่เขียนมาปรึกษา
สวน ป้าเจน เป็นป้าของปาณ เป็นคนเขียนคอลัมน์ พันใจ เน้นตอบจดหมายให้ผู้หญิงที่เขียนมาปรึกษา
สองคอลัมน์นี้อยู่คู่กันในนิตยสาร รักเอย ซึ่งมีมาเป็นยี่สิบปีแล้ว คนเขียนก็มีอายุแล้ว จนลูกเต้าโตกันหมดแล้วแหละ
ทีนี้พอแก่ลง ก็ต้องมีเจ็บป่วยกันบ้าง ไอ้คอลัมน์นี่มันก็ยังต้องส่งต้นฉบับกันทุกอาทิตย์จะทำยังไง ลูกหลาน ก็เลยต้องลงมือ เป็น ลุงคิว(ชมพู) กับ ป้าเจน(ปาณ) แทนกันไป ปรากฏว่า พอลุงคิว กับ ป้าเจน เปลี๊ยนไป๋! คนกลับชอบ รักร้อย กับ พันใจกันมากขึ้น สองหนุ่มสาวก็สนุกกับการเขียน จนแทบจะยึดคอลัมน์เป็นของตัวเองเลยทีเดียว แถมพอรู้ตัวว่าใครลูกใครหลานใคร ทั้งคู่ก็แอบจิกกัดเหน็บกันผ่าน รักร้อย - พันใจ แล้วก็ต้องคอยมาอัพเดตหนังสือเล่มใหม่ว่าอีกฝ่ายเขียนว่าอะไร ดูแล้วก็สนุกดีค่ะ

เรื่องปมของครอบครัวพระเอกนางเอกในอดีตที่เกี่ยวกับพ่อแม่ของทั้งคู่นั้น เราพอจะเดาได้แต่แรกอยู่แล้ว ถึงไม่ได้ตื่นเต้นตอนเฉลยความจริงทั้งหมด แต่ก็อดจะรู้สึกอินไปกับตัวละครไม่ได้

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องของดวงตะวันที่เราชอบมากค่ะ

[LookPla · Rating 4 out of 5]

ยิ้มๆ กับมุกของบรรดาตัวละครในเรื่องค่ะ
แต่ไม่ถึงกะฮา แบบเรียกเสียงหัวเราะได้
ไม่เหมือน "ความรักเจ้าขา" ที่ทำอิชั้นหลุดฮากลางที่สาธารณะมาแล้ว
เนื้อเรื่องมีปมให้ติดตามสไตล์ของดวงตะวัน
ถึงแม้เรื่องนี้จะพอเดาลู่เดาทางออกว่าจะออกมาเป็นอย่างไรก็เหอะ
แต่ก็ยังอ่านสนุกและเพลิดเพลินกับเนื้อเรื่องและภาษาอยู่ดี
ไม่ผิดหวังเสมอค่ะสำหรับนิยายของดวงตะวัน

[พอลลี่ · Rating 3 out of 5]

รักร้อยพันใจ ดวงตะวัน
พี่ปาณ บก. - พวงชมพู:ไม่มีฉากหวาน ต้องเขียนคอลัมน์แทนป้า (แม่จริงๆ) และพ่อ มีปมเรื่องความสัมพันธ์ ป้ากะลุงคิว ที่พระเอกเข้าใจผิดว่าเป็นพ่อตัวเองแค้นเลยไม่อยากรักนางเอกที่จีบพระเอกก่อน สงสารน้าพระเอกที่ต้องเป็นแม่พระเอกเพื่อพี่สาวตวันเองที่ท้องก่อนแต่ง และตนเองที่รักกับพ่อนางเอก สุดท้ายจะกลับมารักกันพ่อนางเอกตายก่อน ร้องไห้หนักมากสงสารน้าพระเอก

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

ยิ้มให้กับความก๋ากั่นของนางเอก และขนมจีบน่ารักๆของพี่ปาณ โอ้ยต่ายแล้วววว ไม่มีฉากวี้ดวิ้วหวีดหวิวอะไรเลยซักนิด แต่โรแมนติกเพราะความกรุบกริบกุ๊กกิ๊กเล็กๆน้อยๆนี่แหละ
.
เล่มนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป่าลูกโป่งอ่ะ ความรักของพระนางค่อยๆฟูขึ้น แต่พอไปถึงจุด(เกือบ)สุด ก็มีเรื่องเขวให้แฟบลง แฟบจบแทบจะหมดลม แล้วก็ค่อยๆ กลับมาฟูพองเหมือนเดิม คือไม่ได้ปรู๊ดปร๊าด แต่โคตรเรื่อยๆมาเรียงๆเลย แอบรู้สึกยืดยาดตอนช่วงท้ายๆด้วยซ้ำ ว่าเมื่อไหร่จะกลับมาคุยกันเหมือนเดิม มัวแต่เขินกับแอบจีบกันอยู่ได้ 5555 แต่พออ่านจบกลับชอบ ดูเรียลดี!
.
ส่วนปมของเรื่องเป็นอะไรที่อยากถอนหายใจทิ้ง เรื่องจะไม่ยากแบบนี้เลยถ้าทุกคนยอมรับและอยู่กับความจริงให้ได้ ความจริง สั้นๆ แค่นั้นเอง (เหมือนที่ป้าเจนคนใหม่บอก)
.
อีกอย่างที่ชอบคือ เกร็ดความรู้เรื่องการทำงานในวงการหนังสือ เล่าได้เห็นภาพชัดดี แม้จะรู้ว่าออกมาเปิดร้านหนังสือหรือทำสำนักพิมพ์เองจะไม่ง่ายเลย แต่ก็ยังอยากทำอยู่ดีแหละ :)

[Misspharaoh · Rating 4 out of 5]

ชอบค่ะ พี่บก.