เพลง (รัก) ของเจ้าชายอสูร

แฝด พิริยศิลป์ #3

by ชาลีน

อุตส่าห์เรียนจบสถาปัตยกรรมจากสถาบันชื่อดัง แต่แม่จะให้เธอมาหมกตัวทำงานในโรงงานของครอบครัวเนี่ยนะ แค่คิด ‘เพลงพิณ พิริยศิลป์’ ก็เกิดอาการติสต์แตกแล้ว

ในเมื่อเธอจะเป็นอิสระได้ก็ต่อเมื่อต้องเป็นฝั่งเป็นฝาตามกฎเหล็กของแม่เท่านั้น งั้นถ้าเธอหาผู้ชายมาแต่งงานหลอกๆ สักคน แค่นี้ชีวิตเธอก็จะโบยบินได้อย่างเป็นอิสรเสรีเหมือนเดิม แต่รู้สึกว่าเธอจะบินไกลไปหน่อยแล้ว เพราะผู้ที่ตกลงปลงใจมาเป็นสามีเพียงในนามให้เธอคือ ‘คอนสแตนติน’ คู่ปรับตลอดกาลที่มีนิวาสถานอยู่บนเกาะกลางทะเล ประเทศกรีซนู่นแน่ะ

แม้จะเคยคิดเล่นๆ ว่าผู้ชายโหดร้าย เลือดเย็น บ้าอำนาจอย่างเขาไม่แน่อาจเป็นครึ่งคนครึ่งแวมไพร์ แต่เมื่อได้ลองใช้ชีวิตคู่ (กัด) ร่วมกันในปราสาทผีสิงนี่ และล่วงรู้ถึง ‘โรคประจำตัว’ ของเขา เพลงพิณก็ฟันธงว่าเขาไม่ใช่มนุษย์แหงแซะ และถ้ารู้ว่าจะเป็นอย่างนี้ เธอยอมเป็นสาวโรงงานดีกว่า นี่มันหนีเสือปะเจ้าชายอสูรชัดๆ! แล้วทางเลือกของเธอจะเหลืออะไร ถ้าไม่ใช่เดินหน้าลุยให้แหลกลาญกันไปข้าง!!!

Genres: Romance

504 pages, Paperback

First published December 1, 2011

Reviews

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

#เพลงรักของเจ้าชายอสูร
By ชาลีน
.
เปิดมาหน้าแรก ...แอบงงนิดหน่อย 5555 เพราะเรื่องนี้เป็นเล่มต่อนั่นเอง โดยส่วนตัวเราก็เพิ่งได้มาอ่านเรื่องนี้เล่มแรกเลย อ่านจบแล้วไม่มีปัญหาอะไรกับการทำความเข้าใจตัวละครค่ะ /สรุปคือ อ่านแยกได้นั่นเอง ถถถถ
.
ตอนแรกที่อ่านเล่มนี้ไปได้ซักพัก เรารู้สึกว่า เห้ยย นางเอก หนูขาอายุเท่าไหร่แล้วลูก ทำไมทำอะไรแสบสัน นึกว่าHome Alone ภาคผู้หญิง นางดื้อรั้นและเอาแต่ใจมากก ไฮเปอร์เป็นที่สุด คิดในใจว่าจะอ่านรอดไหมเนี่ย ?! อื้ม...แต่พออ่านจบ บอกได้คำเดียวว่าดีอ่ะ สนุกกกกก ชอบพระเอกมากก นางเอกก็เช่นกัน
เรื่องราวของคนคู่นี้ไม่น่าจะมาบรรจบกันได้ เพราะด้วยนิสัยที่ต่างกันสุดขั้ว คุณพระเอกของเรา(ใช่เหรอ?) #คอนแสตนติน ชายผู้มีฉายา และรูปลักษณ์ไม่ต่างจากท่านเคาท์แดร็ก เย็นชา อึมครึม ชีวิตไร้สีสันเป็นที่สุด รักความเป็นส่วนตัวอย่างสุดกู่ ไม่ชอบความวุ่นวาย และนอนหลับยากมากกกก หัวใจของเขาบอบช้ำรุนแรง ไม่ว่าจะจากเหตุการณ์ในอดีต หรือเรื่องราวปัจจุบันที่ต้องรับมือ เผชิญหน้า เขาโตมาอย่างขาดความรัก...ทำให้ไม่รู้จักที่จะรัก และถูกรักTT
ในขณะที่นางเอก #เพลงพิณ สาวแสบ ผู้มีเอเนจี้ล้นหลาม และใช้ชีวิตตามใจตัวเองอย่างสุดกู่ หลงใหลในการผจญภัยและสถาปัตยกรรม แต่เรียนจบมายังทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง จนถูกแม่บังคับยื่นคำขาด ให้ไปช่วยงานของครอบครัว หรือไม่ก็แต่งงานออกไปซะ เมื่อทั้งคู่ดันซวยยมามีข่าวฉาวโดยไม่จำเป็นร่วมกัน จากคู่กัดเลยจับมือยื่นเงื่อนไข แต่งงานในนาม วิน ๆ รับประโยชน์กันไป เรื่องราวความอลหม่านของคนที่ไม่น่าจะมาอยู่ร่วมกันได้จึงเกิดขึ้น
.
คือออ ...จากข้างบน จะดูเหมือนว่านางเอกแบบ โอ้ยยนิสัยเหลือทนจริง ๆใช่มะ ซึ่งนางก็เป็นแบบนั้นจริง ถถถถ มีดีบ้างไหมเนี่ย
มีสิ!!! อ่านไปเรื่อย ๆ เราจะค้นพบความพิเศษในตัวของเธอที่ไม่เหมือนใคร เธอเป็นคนไฮเปอร์ แต่ฉลาดทันคน มองคนเป็น ถึงจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่ไม่ถ่อย หรือก้าวร้าว ยอมรับว่ามีรำคาญนางเอกบ้างนะ. แต่นิดเดียวว เพราะเหมือนคนเขียนเขาตั้งใจเขียนนิสัยมาเป็นแบบนี้ ยืนพื้นคาแรคเตอร์มาโอเค ไม่หลุด คาแรคเตอร์ และมีการพัฒนาตัวละครไปเรื่อย ๆ
เราชอบความคิดนางเรื่องของเพื่อนนะ คือในมุมมองของคนที่ไม่รู้ว่าคน ๆ นั้นตั้งใจมาตีสนิทเราเพราะอะไร แต่ถ้าเขาดีมาและ ยังไม่ได้ทำร้ายเรา ถึงจะไม่เชื่อที่คนอื่นเตือน จนอาจทำให้นางดูแบบ เห้ยย ทำไมวอนหาเรื่องแบบนี้นะ แต่ก็เข้าใจได้อีกแบบคือ การไม่ไปjuding คนจากคำบอกกล่าวของคนอื่น โดยที่คนอื่นไม่ให้เหตุผลเราด้วยซ้ำว่าทำไมฉันต้องไปแบนเขาตามที่เธอบอกด้วยล่ะ ในเมื่อคนที่บอกยังทำตัวไม่น่ารักกับเราเลยด้วยซ้ำ ...ค่อนข้างชอบมากเลย
ซึ่งคนที่บอกให้เลิกยุ่งก็คือ ตัวพระเอก..ที่รู้อะไรแต่ไม่ยอมอธิบาย
.
คู่นี้แทบจะทะเลาะกันตลอดเว คนนึงก็เอาแต่สั่ง แล้วตะคอก อีกคนพอของขึ้นก็เหมือนยิ่งยุ ก็เลยยิ่งไปกันใหญ่ แล้วแบบนี้จะไปรักกันได้ไง?
จะบอกว่าเป็นเพราะทะเลาะกันจนรักก็คงจะไม่ใช่ ...เพราะจากการอยู่ร่วมกันไปก็มีซัมธิงเกิดขึ้น?! /อย่าคิดไปไกล ขอจงไปอ่านเอง มันฟินและอินมากก
ถึงจะแต่งกันในนาม ซึ่งพระเอกก็จะมีแอบไปแซ่บบ้าง แต่ก็ไม่สามารถทำได้เลยยย เพราะ #ความยัยเพลง มันหลอกหลอนทุกอณู และทุกความคิดเขา ยิ่งพอรักกันแล้วก็หวานนน ยัยเพลงนี่โคตรจะชอบสกินชิพตลอด ส่วนคุณคอนจากปกติเปย์เยอะ (ค่ากินยัยเพลงมันมหาศาลมากกก) ก็เปย์หนักกว่าเดิมอีกคุณขาา นี่อิจฉายัยเพลงมาก ๆ
/ชั้นจะเอาป๊อปคอร์น จาเอา ๆๆๆๆ
ในส่วนของปมและความซับซ้อนของเรื่อง วางมาดี มีหลอกให้หลงทางกันบ้าง ถ้าอ่านแนวสืบสวนจนชินอาจจะเดากันได้ไม่ยาก /รึเปล่า? 55
แต่ก็แอบเป็นอะไรที่สะเทือนใจเรา และอดสงสารพระเอกไม่ได้จริง ๆ ถ้าในวันที่มืดมนจนไม่เห็นหนทางของคุณคอน ไม่มีแสงสว่างอย่างยัยเพลงคอยฉุดรั้งออกมา และอยู่เคียงข้าง ๆ คอนที่รัก(ของเรา?) จะเจ็บช้ำรวดร้าวแค่ไหนกัน ...
อ่านจบแล้วชอบมากกก จากตอนแรกที่ไม่คิดว่าจะอ่านจบ ดันยังไม่อยากให้จบซะงั้น...สงสัยคงต้องหาเรื่องอื่นของชาลีนมาอ่านต่อเพราะติดใจการเล่าเรื่องของเขาซะแล้ว /สกิลทาสนักอ่าน เพิ่ม+1ea ถถถ
.
.
10.01.18
Wduffsnk

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

ตัวละครสองตัวที่มีบุคลิกโดดเด่นเห็นได้ชัดตั้งแต่ครั้งจากเรื่อง "พันธะสองหัวใจ" ได้กลับมาปรากฎตัวเป็นคู่เอกในเรื่องนี้แบบไม่น่าแปลกใจเลยค่ะ ทั้งคู่ยังคงความเด่นชัดของบุคลิกนิสัยได้แบบคงเส้นคงวามาก พระเอกยังคงความขี้หงุดหงิด ขี้โมโห ขี้รำคาญ (และขี้หึง) ในขณะที่นางเอกก็ยังคงความช่างหาเรื่อง กวนประสาท และท้าทาย ได้แบบเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ จนเป็นคู่ที่เจอกันครั้งไหนก็มีแต่เรื่องครั้งนั้น

เพราะเหตุวุ่นวายบางอย่างทำให้มีการตกลงกันแบบสายฟ้าแล่บระหว่างคู่กัด เพื่อหลบเลี่ยงความวุ่นวายภายในครอบครัวของตัวเอง การแต่งงานแบบปัจจุบันทันด่วนระหว่างทั้งคู่จึงเกิดขึ้นโดยมีข้อตกลงระหว่างกันเองว่าจะหย่าภายใน 3 ปี ซึ่งเมื่อแต่งงานแล้วนางเอกก็ต้องย้ายไปอยู่กับพระเอกบนเกาะส่วนตัวของเขาที่อิตาลี่ พร้อมข้อตกลงในการขอปรับปรุงปราสาทเก่าแก่ในฐานะสถาปนิกไฟแรงที่อยากโชว์ฝีมือสุดๆ ส่วนพระเอกที่เป็นโรคนอนไม่หลับจากเหตุการณ์อุบัติเหตุที่พรากชีวิตพ่อและแม่เลี้ยงยังตามหลอกหลอน แต่กลิ่นของนางเอกกลับทำให้เขาหลับง่ายและหลับลึกแบบสบายตัวมาก ดังนั้นถึงจะนอนกันคนละห้อง แต่นางเอกก็แปลกใจเสมอว่าทำไมทุกเช้า เธอถึงตื่นมาในอ้อมกอดของเขา ก็หลับลึกแบบเธอ แม้จะถูกเขาอุ้มมานอนที่ห้องแล้วบอกว่าเธอเดินละเมอมาเอง เธอก็ไม่รู้หรอก หลงคิดไปว่าคงติดกลิ่นของพระเอก ถึงได้เดินละเมอมานอนห้องเขาได้ทุกคืน แล้วยังมีเหตุลอบฆ่าต่างๆที่เกิดขึ้น ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อยๆพัฒนาไปในทางที่ผูกพันกันมากขึ้นเรื่อยๆ

อ่านแล้วก็จะหงุดหงิดความขบถของนางเอกพอสมควร แม้จะเป็นคนร่าเริงและเปิดเผย แต่ก็อวดดีและท้าทายมาก ถ้าบอกให้ไปซ้ายก็จะต้องดื้อไปขวา เพราะถูกเลี้ยงมาแบบอิสระและค่อนข้างเอาแต่ใจเหมือนเด็ก ก็จะท้าทายต่อคำสั่งและกฎระเบียบไปซะทุกอย่าง ในขณะที่พระเอกก็เป็นพวกพูดน้อย ไม่ค่อยอธิบายความ เป็นแต่ทำหน้าดุและใช้คำสั่งอย่างเดียว ในช่วงต้นก็เลยรู้สึกถึงความไม่เข้ากันที่ค่อนข้างชัดมากของทั้งคู่ ขัดกับเคมีของคู่นี้ที่รู้สึกได้บางๆในเรื่องก่อนมากเลย ยิ่งนักเขียนสร้างสถานการณ์ความขัดแย้งให้กับตัวละครด้วยบุคลิกที่ต่างกันสุดๆของคู่พระนาง ทำให้คนอ่านอดหงุดหงิดกับการกระทำ (ด้วยความไม่รู้และอวดดี) ของนางเอกไม่ได้ ยังดีที่ช่วงหลังๆ ความอวดดีของนางเอกไม่ได้ทำให้เกิดความผิดพลาดจนทำให้เรื่องเลยเถิดไปกว่านี้ พอเขารักกันแล้วก็หว���นแหละ แต่ไม่ใช่เรื่องที่เน้นฉากรักร้อนฉ่าอะไร จูบกันนัวเนียคือขั้นสุด

เป็นเรื่องที่เสียดายเพราะอยากเห็นเคมีที่เข้มข้นกว่านี้ของคู่พระนาง แต่นักเขียนก็ยังเล่าเรื่องเก่งในการสร้างสถานการณ์ที่แม้จะเล่นไปกับความสุดกู่ของตัวละครทั้งคู่มากไปหน่อย แต่ก็เล่าได้น่าติดตามและทำให้คนอ่านลุ้นไปกับชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายของคู่พระนางได้ด้วย

[Linii · Rating 3 out of 5]

จำได้ว่าเคยอ่านเรื่องนี้เมื่อสมัยก่อนที่เด็กกว่านี้เยอะ สมัยเพิ่งออกมั้งแล้วสมัยนั้นชอบมาก มาลองอ่านดูอีกที ด้วยวัยที่โตทำให้ไม่ชอบขนาดนั้นแล้วแต่โดยรวมก็อ่านได้ค่ะ

เพลงพิณ (22+ได้มั้ง เพิ่งเรียนจบ) สาวน้อยลูกคนรวย เอาแต่ใจแบบเด็กๆ นิสัยเด็กน้อย ขี้โวยวาย อยากได้ต้องได้ เอาแต่ใจแต่ก็เห็นอกเห็นใจคนอื่น มองโลกในแง่ดี ร่าเริง เกิดเหตุขายหน้าในงานๆนึงกับ คอนสแตนติน (30+) เลยตกลงกับคอนว่าจะแกล้งเป็นแฟนแต่งงานกัน3ปีเพื่อล้างอายแลกกับเงินมากมายให้เพลงเอาไปทำธุรกิจ และเพลงยังจะได้คอนเน็คชั่นและการฝึกตกแต่งปราสาทของคอนเพื่อสร้างโปรไฟล์ ทำให้เพลงต้องแต่งงานและย้ายไปอยู่ที่เกาะส่วนตัวของคอนตามสัญญา

พอย้ายไป ด้วยความที่คอนเป็นมาเฟียใหญ่ของประเทศกรีซ เพลงต้องปรับตัวเพื่ออยู่ในฐานะมิซซีสอัลเกลอสให้ได้ แต่ด้วยนิสัยเด็ก เอาแต่ใจ ขี้โวยวาย อ่านแล้วก็หงุดหงิดค่ะ สมัยที่อ่านตอนเรา20กว่าก็ไม่รู่สึกอะไร เพราะวุฒิภาวะเราพอๆกับเพลง แต่ตอนนี้รับไม่ได้จริงๆ อ่านแล้วรำคาญ โวยวาย เอาแต่ใจ อยากได้ต้องได้ ไม่รักษาภาพลักษณ์ ฐานะของพระเอกเลย ไม่สนคำเตือน ไม่สนอะไรเลย คือเพลงลืมหรอว่าสามีตัวเองเป็นมาเฟียนะ มีคู่แข่งมากมาย ไม่ระวังตัวเลย คงามเอาแต่ใจตัวเองทำคนอื่นเดือดร้อนกันไปหมด เพลงน่าจะมีความคิดที่โตกว่านี้

ใดๆ คือมีคนพยายามฆ่าเพลงกับคอนจริงๆ ส่งนักฆ่ามาตามล่า คอนต้องพยายามแก้เกมส์ ส่งคนมาช่วยเพลงเสมอ คอยสืบหาว่าคนร้ายที่แท้จริงคือใคร จะว่าแปลกใจมั้ย ก็ไม่เชิง มันเดาได้แต่ก็ไม่คิดว่าจะทำ ปมไม่ซับซ้อนค่ะ แค่สงสารพระเอกที่ผ่านอะไรมาเยอะ พอเพลงเริ่มรักพระเอกก็สงบขึ้น ก็เลยพอโอเคค่ะ

ด้วยความที่ทั้งเรื่องรำคาญความงี่เง่าเด็กน้อยขี้โวยวายไปกว่า 70% ความรักมันเลยไม่ค่อยเห็นเท่าไร รู้ว่าพระเอกรักและเป็นห่วงแบบหนุ่มซึน ทำโกรธกลบเกลื่อน เพลงนอนดิ้นไปชนเวาเตียง เลยอุ้มเพลงไปนอนที่เตียงตัวเองเพราะตัวเองจะได้คอยดูแลเพลงได้ และเพราะตัวเองก็เป็นโรคนอนไม่หลับต้องมีเพลงนอนข้างๆ วิน-วิน2ฝ่าย ตัวเองไม่ชอบสัตว์ แต่เพลงเหงาเลยไปหาซื้อหมาแมวมาเลี้ยง ตัวเองงานยุ่งไม่ค่อยมีเวลาให้เลยยอมให้เลี้ยง ยอมให้หมาแมวขึ้นมานอนบนเตียง เขาก็รักของเขาแหละแต่แค่ไม่พูด

ด้วยเพลงที่เด็กมากจนพระเอกต่อให้อยากคุยให้เข้าใจมันก็ยาก และพระเอกเองก็มีปมของเขาที่ไม่อยาดให้ใครรู้มันเลยกว่าจะยอมรับว่ารักมันก็ใกล้จบเล่มแล้ว

โดยรวมอ่านได้ค่ะ อ่านแล้วก็เจอจุดที่ทำให้รู้สึกชอบ และเข้าใจว่าตอนที่เราเด็กกว่านี้ทำไมอ่านแล้วชอบมาก แต่ตอนนี้ไม่ได้จริงๆ พอวุฒิภาวะเราโตขึ้น รู้สึกไม่โอเคกับนิสัยความเด็กของเพลง แต่ถ้าพูดถึงคนวัย20นิดๆแบบเพลงก็คงยังไม่เข้าใจโลกมากนัก เข้าใจการกระทำพอได้

เห็นว่ามีตอนพิเศษเขียนแยกมาอีกเล่ม ได้ยินว่าเขียนทีหลัง คาดว่าเพลงน่าจะโตขึ้น น่าจะดีค่ะ เดี๋ยวไปลองอ่านดูค่ะ

[Or_O · Rating 3 out of 5]

ช่วงต้นเปิดมาน่าสนใจดี เพียงแต่รู้สึกจากต้นเรื่องว่าเป็นหนังสือภาคต่อมากกว่าจะเป็นเล่มของตัวเอง แต่หลังจากช่วงกลางเรื่องเริ่มมีส่วนที่ไม่ชอบเข้ามาเรื่อยๆ

นางเอก เพลงพิณ จะซนๆ เห็นแก่กิน ไม่อยู่สุข ทำอะไรตามใจตัวเอง ชอบโวยวาย นิสัยแบบเด็กๆ

ส่วนพระเอก คอนสแตนติน ก็เป็นคนเจ้าระเบียบ บ้างาน มีกฎเกณฑ์เยอะ

พอทั้งสองมาเข้าคู่กันแล้วรู้สึกว่าทั้งคู่แตกต่างกันมาก แต่ก็มาเติมเต็มให้กัน ยิ่งโอสนใจปราสาทท่านเคาท์ เอ๊ย ปราสาทเก่าของคอนสแตนติน ที่ดำทะมึน เหมือนโผล่ออกมาจากหนังผีสิงยุคเก่า เลยอยากรู้ว่าชีวิตในบ้านหลังใหม่หลังแต่งงานจะเป็นอย่างไร

ปรากฏว่าเริ่มช่วงกลางเรื่อง เริ่มมีจุดที่โอไม่ชอบโผล่ออกมาเป็นระยะ ตัวเพลงพิณเหมือนเด็กที่ไม่มีความคิดความอ่าน ทำอะไรตามใจตัวเอง พอไม่ได้ดั่งใจก็กะบึงกะบอน ชอบเอาชนะคะคานโดยใช้อารมณ์เป็นหลัก พอโดนลงโทษหน่อยน้ำตาก็ร่วงกราวเหมือนสั่งได้

นางเอกซน แก่นเซี้ยว คาบเกี่ยวกับเด็กที่ไม่รู้จักโต และสร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น

เพลงพิณเป็นนางเอกที่ข้ามเส้นจากแก่นเซี้ยว ไปเป็นนางเอกเจ้าปัญหา ชอบสร้างความวุ่นวายเดือดร้อนให้คนอื่น โอเลยไม่ชอบเธอ ตัวพระเอกเองอายุมากกว่า แทนที่จะเรียนรู้เพื่อที่จะเข้าใจอารมณ์ของคนที่อยู่ใกล้ กลับเอาแต่อารมณ์ สั่งโดยไม่ใช้เหตุผล ปัญหาก็เลยลุกลามไปเรื่อย ช่วงนี้เลยเป็นช่วงที่เบื่อและมีความรู้สึกว่าไม่อยากอ่านแล้ว

โชคยังดีที่พระนางไม่ได้เป็นอย่างนี้ไปจนจบ ในไม่นานทั้งคู่มีการปรับตัวเรียนรู้นิสัยกันและกัน โอเลยมีกำลังใจอยากอ่านต่อ ถึงแม้ความรู้สึกไม่ชอบเพลงพิณจะยังคงเหลืออยู่ก็ตาม

เนื้อเรื่องหลายช่วงเข้าสูตรสำเร็จนิยาย ส่วนตัวโอค่อนข้างชอบอะไรที่แปลกใหม่ แหวกแนวมากกว่า คะแนนพิศวาสเลยตกไป

เสียดายช่วงท้าย อยากรู้เรื่องปราสาทที่ปรับปรุงใหม่ ว่าจะเนรมิตให้สวยงามขนาดไหน เปลี่ยนจากเดิมไปมากเพียงใด

มีส่วนที่ชอบและไม่ชอบ แต่น้ำหนักส่วนที่ไม่ชอบกัดกินส่วนที่ชอบไปพอสมควร โดยรวมให้กลางๆ ค่ะ

[Ben Pim · Rating 5 out of 5]

อ่านกี่ครั้งก็ยังมีความสุข

[Panjiw Chiw · Rating 4 out of 5]

ชอบ สนุกมาก ขนาดอ่านแบบเก็บทุกเม็ด
ความคิดนางเอกชอบเอาชนะ กับการแก้แค้น พอเป็นแบบนี้ก็ช่วยสร้างสีสันให้ท้องเรื่องได้ดี บทสนทนาบางตอนอ่านแล้วยังไม่เฉียบขาดเท่าไหร่ แบบอ่านไปแล้วต้องอื้อหือ โอโห้ไรงี้ไม่ค่อยมี ก็จริง แต่ความสนุกกลับไปอยู่ที่ความคิดความอ่านการเอาตัวรอดของตัวละครภายในเรื่อง
บรรยาการศรอบตัวพี่คอนไม่ค่อยดาร์คเท่าไหร่อาจเพราะไปให้น้ำหนักสีสันความแซบกับเพลงพิณมากกว่า ทำให้โทนเรื่องไม่ค่อยอืดอัดกับนิสัยพระเอก มีแต่ทำให้เห็นความน่ารักแบบอสูรที่ไม่ชอบให้ใครเห็นว่าตัวเองทำดี

[Wimol · Rating 4 out of 5]

ดี...

[Kanthida Ann · Rating 5 out of 5]

ชอบบบบบ อ่านซ้ำหลายรอบมากกก😍

[Sirikarn · Rating 5 out of 5]

Good feeling, like a romance, adventure, lovely, moody ❤️❤️❤️👏👏👏

[Wanderer On MInd]

เพลงพิณ(เพลง) - คอนสแตนติน อันเกลอส
ตั้งใจจะเริ่มอ่านงานของชาลี จากเรื่องของคุณลมเหนือ มาขึ้นต้นเรื่องนี้ ตอนต้นคิดว่าจะน่าเบื่อแน่แล้ว แต่ว่า....วางไม่ลงจ้า
คุณคอนมีความเป็นพระเอกสายมโน มโนล้ำนำหน้าฝ่ายหญิงไปแสนไกล แต่ก็น่ารัก พระ-นาง มีความบาลานซ์ในการต้องการดูแลกันและกัน แต่หนูเพลงจ๊ะ หนูต้องยอมให้พระเอกดูแลคุ้มครองหนูบ้างน้า...
โดยรวมแล้วสนุกนะคะ ไม่ว่าจะในทางความรักหรือความซับซ้อนของเงื่อนงำ ดีค่ะ ปีนี้จะตามเก็บงานของคุณชาลีนต่อไป

[L-wind · Rating 3 out of 5]

อาจเพราะเป็นนิยายภาคต่อ เราอ่านเล่มนี้เป็นเล่มแรก ไม่เคยอ่านงานของชาลีนมาก่อน

ตอนแรกงงนะ ใครเป็นใคร ค่อยๆ อ่านจับจุดไป พอจะเข้าใจเนื้อเรื่อง

แต่โดยรวม...ตัวพล้อตยังไม่อินเท่าไหร่ นางเอก...เข้าใจว่าเป็นแนวนิยม (แต่เราเฉยๆ) พระเอก...หล่อรวยฯลฯ แต่ไม่ค่อยเห็นทำงาน พ่อแง่แม่งอน....แต่ยังไม่ถึงขั้น ประกอบกับการวางโครง การใส่ฉากมากมาย ทำให้รู้สึกว่าเรื่องนี้เล่มหนาเกินไปนิด เมื่อเทียบกับแก่นเรื่องที่ไม่น่าจะต้องหนาขนาดนั้น

[Moujijee · Rating 5 out of 5]

ไ