Ninguén sabía os motivos polos que unha moza de refinado encanto e elevada altura, tanto física coma intelectual, se fora convertendo nun repulsivo esperpento, nun animal. A Muller Xabaril percorría o mundo cun saco ao lombo e nel, ademais de quincallas do seu cotián vagabundo, levaba libros.
Un libro escrito coa sensibilidade propia da autora. Reflexa a dureza da vida dunha muller, pero podería ser de calquera outra (na Galicia da primeira metade do s.XX) que se atrevese pensar e non estar de acordo coa orde imperante.